Кіріспе

Коквиллер (/'//k//oU//k//w//E//l/ KOHkwel, кейде Ко Квел немесе Ко'Квел деп те жазылады) – Коквил өзенінің су алабында және Коус шығанағының оңтүстігіндегі жағалауда тарихи тұрған американдық индейка тайпасы. Олар 1855 жылғы Орегон жағалауы тайпалары шартына қол қойған және 1856 жылы Солтүстік-Батыс Орегондағы Силец резервациясына күштеп көшірілген. Бүгінде Коквиллер тайпасының көпшілігі Силец индейкаларының Біріккен тайпаларының мүшелері ретінде онда тұрады, бірақ ата-бабалары дәстүрлі жерлерінде қалған немесе резервациядан қашқандар қазір Оңтүстік-Батыс Орегонда, Кус өзені Коус шығанағына құятын жерде орналасқан Коквиллер индейка тайпасын құрайды.

Атауы

Коквилл тайпасының веб-сайтына сәйкес, бұл атау тайпа үшін негізгі тағам болған миноганың (лампрей) жергілікті атауынан шыққан. Еуропалық қоныс салушылар бұл сөзді KOHkwel деп жақындатқан, бірақ ол Coquille (француз тілінде «қабықша» деген мағынада) деп жазыла бастады. Көп ұзамай қала мен өзеннің аталуы kohKEEL болып өзгерді, бірақ тайпаның аты бұрынғы айтылуын сақтап қалды.

Топтар

Коквилл тайпасы – төменгі Коквилл Миллук тайпасының және төменгі Рог өзенінің Атабаска тайпаларының (Тутутни) бір бөлігі, оларға Коквилл (Жоғарғы Коквилл, Мишикутинетунне) тайпасы, Шастакоста тайпасы және Тутутни тайпасы (Еухре Крик (Юкичетутен) тобын қоса) кіреді. Тутутни тайпасының топтарына Кватами, Тутутуне, Миконотуне, Чеметунне, Четелшин, Кваиштуннетунне және Юкичетуне жатады.

Тілдер

Кокиль халқы тарихи түрде екі тілде сөйлеген: Милук, Кусан тілінің бір түрі, және Төменгі Рог өзенінің Жоғарғы Кокиль диалектісі – Тынық мұхитының жағалауындағы Атабаскан тілі, Орегон Атабаскан тобының құрамына кіретін тіл. Силец резервациясына қоныс аударғаннан кейін, Кокиль халқы 19 және 20 ғасырдың басында бір-бірінен өте әртүрлі көптеген тілдерден құралған резервациядағы Чинук Вава тілінде, жалпы қолданылатын тілде қарым-қатынас жасауға мәжбүр болды. Коквилл үнді тайпасы Милук және Жоғарғы Коквилл Атабаскан тілдерін қайта жандандыру жұмыстарымен айналысады, ал Силецтің Біріккен тайпасы Силец Дени тіліне бағытталған тілдік бағдарламаға ие, ол Орегон Атабаскан тілінің шала стандартталған түрі болып табылады және Силецті құрайтын көптеген қауымдар үшін мұра тілі болып саналады.

Тарих

Адамның Коквиль суайдынының жағалау аймақтарындағы қоныстануы 8000 жылға, ал ішкі аймақтарда 11000 жылға дейін жетеді. Коквиль өзенінің төменгі ағысында қолданылған балық тұзақтары кем дегенде 1000 жыл бұрын жасалғаны анықталған. Коквиль тайпасының ауызша тарихының көп бөлігі Орегон штатының Кус шығанағындағы Коквиль үнді тайпасы кітапханасында жиналып сақталған. Коквиль халқы Орегон жағалауындағы таяз суларда және өзен сағаларында балық аулау үшін тоғандар мен себеттерді пайдаланып, сондай-ақ моллюскалар жинаған. Кейбіреулері самырсын тақтайларынан шатырлар салса, ал басқалары қамыс немесе шөппен жабылған ағаш қаңқалы үйлер салған. Қазіргі ғалымдар 1826 жылы Солтүстік-Батыс компаниясының өкілі Александр МакЛиодпен алғашқы байланыс жасаған кезде Коквиль халқы дамытқан кең жолдар, жаяу жолдар және каноэ қатынас жолдарының желісін құжаттады.

XIX ғасырдың ортасынан бүгінгі күнге дейін

1855 жылғы келісімнен кейін Кокиль халқы Жағалау үнді резервациясына (қазіргі Силец резервациясы) көшіруге мәжбүр болды. Бүгінде Кокиль халқы екі тайпалық ұйымның біріне жатуы мүмкін: Кокиль үнді тайпасы немесе Силецтің біріккен тайпалары. Рог өзені атабаскан тайпалары (Кокильді қоса), Такельма, Латгава және Шаста халықтары 19 ғасырда Рог өзені индейлері деп біріктірілген атаумен белгілі болды.