Кіріспе
Американдық журналист Марвин Оласки (12 маусым 1950 жылы туған) – Discovery Institute аға ғылыми қызметкері және Acton Institute серіктес ғалымы. Ол сонымен қатар Зенгер үйі қорының төрағасы, Зенгер сыйлығының төрешісі және 29 кітаптың авторы. 1992 жылдан 2021 жылға дейін ол World журналын басқарды.
Marvin Olasky (born June 12, 1950) is a senior fellow of the Discovery Institute and an affiliate scholar at the Acton Institute. He also chairs the Zenger House Foundation, serves as a Zenger Prize judge, and is the author of 29 books. From 1992 through 2021, he edited World.
Білім және мансап
Оласки Массачусетс штатының Малден қаласында орыс еврей отбасында дүниеге келген. Ол 1968 жылы Ньютон орта мектебін (қазіргі Ньютон Солтүстік орта мектебі) бітіріп, 1971 жылы Йель университетін американдық зерттеулер бойынша B.A. дәрежесімен аяқтады. 1976 жылы Мичиган университетінде американдық мәдениеті бойынша философия докторы ғылымын қорғады. Ол жасөспірім шағында атеист, ал колледж кезінде марксист болып, 1972 жылы АҚШ Коммунистік партиясына қосылды. Оласки осы кезеңде үйленді және ажырасты, және Оласкидің өзінің айтуынша, "Өлтірмейсің" дегеннен басқа барлық он қағиданы бұзды. Ол 1973 жылдың соңында Коммунистік партиядан шығып, 1976 жылы Жаңа Өсиетті және бірнеше христиан авторларын оқығаннан кейін христиан дініне келді. 1990 жылы "World Magazine" журналына қосылып, 1994 жылы редактор, ал 2001 жылы бас редактор болды. Одан бұрын ол "Бостон глобусы" газетінде тілші және "Дюпонт" компаниясында сөз жазушы болып жұмыс істеген. 1996 жылдан бері Америкадағы Пресвитериан шіркеуінің басқарушы ақсақалы болып табылады. Оласки Остин қалалық мектебінің және Остиндегі жүктілік кезеңіндегі дағдарыс орталығының кеңесіне төрағалық етті. Оның еңбектері қытай, испан, итальян, француз, португал, орыс және басқа да тілдерге аударылған, сонымен қатар ол әлемнің әртүрлі елдерінде лекция оқып, сұхбаттар берген.
Философиясы мен практикасы
Оласки «Дүние» журналын «қант емес, тұз болуға тырысатын» деп сипаттады. Жақсы жаңалықтарды хабарлаймыз, бірақ оны тым тәтті етіп жасамаймыз. Жаман жаңалықты да айтамыз, себебі Мәсіхтің рақымы күнә туралы жақсы білгенде мағыналы болады. Біз қатал болғымыз келеді, бірақ жылы жүректі болғымыз келеді. Іс жүзінде бұл либералды саясатты сынауды, сондай-ақ корпоративтік көмекті және кедейлерге қиын, жеке және рухани көмек көрсетуді қолдауды білдірді. Оласки қуғын-сүргінге қарсы тұрғандар үшін «Жылдың Даниялы» сыйлығын тағайындады. Ол «мәркімді консерватизмді» дамытып, адамдарды кедейліктен шығаруға көмектескен христиан ұйымдарына «Тиімді жанашырлық үшін үміт» сыйлығын құрды. «Дүние» журналы Судан, Ирак және Қытайдағы шиеленісті жағдайлар туралы хабарлауымен де танылды. 2007 жылы Оласки Техас университетіндегі тұрақты қызметін тастап, Нью-Йорктегі қиын жағдайдағы христиан колледжін сақтап қалуға тырысты. 2014 жылы «The New York Times» газеті «евангелистік протестант журналистикасы көбінесе хабарлаудан гөрі жарнама болып табылады; «Дүние» осыдан ерекшеленеді. Оласки: «Біз христиандық басылымбыз, бірақ қозғалыстың органы емеспіз», – деді. Бұл 2016 жылдың қазан айында Дональд Трамп евангелистер арасында қолдауын нығайтқаннан кейін одан да айқын болды. Ол «Трамп билікке лайық емес» деген мақала жазып, «ашық бұзушылықтарды елемегенде біз одан да нашар мінез-құлыққа жол ашамыз» деп, оның орнынан кетуін ұсынғанда 1500-ге жуық сынды хат алды. 2019 жылы Оласки өзінің даулы журналистік философиясын және Құдайдың объективті билігі мен адамның бостандығына баса назар аударған кітап жазды. Ол Киелі кітаптың объективтілігін аққан өзеннің мысалы арқылы түсіндірді, бұл христиандарға Киелі кітапты шамадан тыс пайдаланудан (Құдай айтпағанда «Құдай айтады» деп айтудан) немесе оны жеткіліксіз пайдаланудан (біздің көзқарастарымызға сәйкес келмегенде Құдайдың даналығын елемеуден) сақтануға көмектеседі. Ол пікір айтудың орнына мұқият хабарлаудың маңыздылығын атап өтті және хабаршылардың Киелі кітапқа қатысты объективті болу үшін христиан болуы міндетті емес екенін айтты. 2021 жылы «Дүние» журналының бас редакторы Ал Мохлерді жаңа «Дүние пікірлері» платформасын редакциялауға тағайындағаннан кейін Оласки, «Дүние» журналының басқа жеті редакторы мен тілшілері сияқты, қызметінен кетті. Журналдың барлық редакциялық қызметкерлері қалды. 2022 жылы Зенгер Хаус қоры «көше деңгейіндегі» хабарлауға басымдық берген сегіз журналиске алғашқы «Зенгер сыйлығын» табыс етті, «люкс деңгейіндегі» пікір айтудан гөрі. Сыйлық иелерінің арасында діни және Киелі кітапқа негізделген басылымдарда жазатын авторлар болды. Оласки қазір үйсіздер туралы апталық баған жазады. 2019 жылы «The Gospel Coalition» Оласкинің «Аспан Құдайдың даңқын жариялайды, ал көшелер адамның күнәлігін жариялайды» деген сөзін келтірді. Оласки өзінің күнә және Мәсіхтің даңқы туралы оқиғасын жақсы сезінетінін айтты. 2008 жылы, екі рет шынжырлау операциясынан кейін ол: «Мәсіх менің өмірімді үштен бір ғасыр бұрын өзгертті. Содан бері әр жыл сыйлық ретінде келді», – деп жазды.
Жеке өмір
Оласки 1976 жылдан бері жазушы Сьюзан Оласкиге үйленген, және олардың төрт ұлы мен алты немересі бар. Оның "Әкеге зар" кітабында оның ата-анасы, әже-шешесі және ерте өмірі туралы айтылады. Оласки PTA президенті және Кіші лига бейсболының көмекші жаттықтырушысы болып қызмет еткен, сондай-ақ кросс-кантри велосипед спортымен айналысқан.