Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз генералы (1782–1854)
French general (1782–1854)
Жан Батист Антуан Марселин Марбо (/m//ɑːr/'/b//oʊ/ marBOH, ʒɑ̃ batist ɑ̃twan maʁsəlɛ̃ maʁbo; 18 тамыз 1782 – 16 қараша 1854), Марселин Марбо деп белгілі, француз генералы. Ол Наполеон дәуіріндегі соғыстарды бейнелейтін естеліктерімен танымал. Оның отбасы қару-жарақ саласында ерекше көзге түскен, 50 жылдан кем уақыттың ішінде Францияға үш генерал берген, соның ішінде оның ағасы Антуан Адольф Марселин Марбо да бар.
Jean Baptiste Antoine Marcelin Marbot (/m//ɑːr/'/b//oʊ/ marBOH, ʒɑ̃ batist ɑ̃twan maʁsəlɛ̃ maʁbo; 18 August 1782 – 16 November 1854), known as Marcellin Marbot, was a French general, famous for his memoirs depicting the Napoleonic age of warfare. He belongs to a family that has distinguished itself particularly in the career of arms, giving three generals to France in less than 50 years, including his elder brother, Antoine Adolphe Marcelin Marbot.
Ерте өмір
Жан-Батист Антуан Марселин Марбот Францияның оңтүстік-батысындағы Кверси провинциясының Алтилак қаласында әскери аристократия отбасында дүниеге келді. Ол генерал Жан Антуан Марбоның кіші ұлы, Франция королінің әскери үйінің кавалериясының бас инспекторы, лейтенант-генерал де Шомбергтің бұрынғы адъютанты. 1793–1798 жылдары Сорэзе әскери колледжінде оқығаннан кейін, 1799 жылдың 3 қыркүйегінде 1-ші гусарлар полкіне ерікті болып қосылды. Францияға қайтқаннан кейін, 1801 жылдың 11 маусымында 25-ші жеңісшілер полкіне қабылданды және Версальдегі кавалерия мектебіне жіберілді.
Jean Baptiste Antoine Marcelin Marbot was born into a family of military nobility in Altillac, in the ancient province of Quercy in southwestern France. He was the younger son of General Jean Antoine Marbot, former aide de camp to Lieutenant Général de Schomberg, inspector general of the cavalry within the Military household of the king of France. After studying at the Sorèze Military College (1793–1798), he joined the 1st Hussards Regiment as a volunteer on 3 September 1799. Having returned to France, he joined the 25th Chasseur Regiment on 11 June 1801 and was detached to the School of Cavalry at Versailles.
Наполеон соғыстары
Ол 1803 жылғы 31 тамызда генерал Пьер Огероның лагерь көмекшісі болды және 1804 жылғы 11 шілдеде лейтенант шеніне көтерілді. 1806 және 1807 жылдар аралығында Пруссия Корольдігі мен Ресей империясына қарсы соғыс кезінде ол Grande Armée-нің VII корпусында шайқасты. Аустерлиц шайқасында өзін ерекше көзге түсірген ол 1807 жылғы 3 қаңтарда капитан шеніне көтерілді. Келесі айда Эйлау шайқасына қатысып, өмірінен айырылуға азда-кем қалды. Осыдан кейін ол Жарым арал соғысында маршалдар Жан Ланн мен Андре Массенаның басшылығымен қызмет етті және 1812 жылғы Ресей жорығында жеңіл атқыштардың батыл командирі болды. 1812 жылғы 15 қарашада полковник шеніне көтеріліп, 1813 жылғы неміс жорығына атқыштар полкінің командирі ретінде қатысты. Лейпциг шайқасының бірінші күнінің таңында Марбот соғыстың барысын өзгертуге жақын болды, өйткені оның полкі Ресей императоры Александр I мен Пруссия королі Фридрих Вильгельм III-ті тұтқындауға шамалы жетті, олар күзеттен алыс кеткен болатын. Лейпциг және Ханау шайқастарында алған жараларынан жай-жақсы жазылғаннан кейін, ол жүз күн соғысы кезінде император Наполеон I-нің қасында Ватерлоо шайқасына қатысты. Олардың екі ұлы болды:
He became aide de camp to General Pierre Augereau on 31 August 1803 and was promoted to the rank of lieutenant on 11 July 1804. During the war against the Kingdom of Prussia and the Russian Empire between 1806 and 1807, he fought in the VII corps of the Grande Armée. Having distinguished himself at the Battle of Austerlitz, he was promoted to the rank of captain on 3 January 1807. The following month, he took part in the Battle of Eylau, during the course of which he nearly lost his life. After this he served in the Peninsular War under Marshals Jean Lannes and André Masséna, and showed himself to be a dashing leader of light cavalry in the Russian campaign of 1812. On 15 November 1812 he was promoted to the rank of colonel and took part in the German campaign of 1813 as the commander of a cavalry regiment. During the morning of the first day of the Battle of Leipzig, Marbot nearly changed the course of the entire war when his regiment came close to capturing the Tsar of Russia, Alexander I and the King of Prussia, Frederick William III, as they had strayed from their escort. After a slow recovery from the wounds he had received at the battles of Leipzig and Hanau, he took part in the Battle of Waterloo alongside Emperor Napoleon I during the Hundred Days. They had two sons:
Адольф Шарль Альфред, Альфред (1812–1865): Мемлекеттік кеңес жанындағы тілектерді қабылдаушы, униформолог және суретші. Шарль Николас Марселин, Шарль (1820–1882): Оның қызы Маргарита атасының танымал естеліктерін алғаш рет жариялады.
Adolphe Charles Alfred, known as Alfred (1812–1865): Master of Requests to the Council of State, uniformologist and painter. Charles Nicolas Marcelin, known as Charles (1820–1882): Whose daughter Marguerite first published her grandfather's famous Memoirs.
Мемуарлары
Оның атақ-даңқы негізінен өмірі мен әскери жорықтары туралы естеліктеріне байланысты, генерал-барон де Марбоның естеліктері. Ол бұл естеліктерді балалары үшін жазған және 1891 жылы Парижде қайтыс болғаннан кейін жарияланған. 1892 жылы Лондонда Артур Джон Батлердің ағылшын тіліне аудармасы жарық көрді. Марбоның естеліктері кеңінен мақтауға ие болды, ал Артур Конан Дойл олар туралы былай деп жазды:
His fame rests chiefly on the Memoirs of his life and campaigns, the Memoirs of General Baron de Marbot, which were written for his children and published posthumously in Paris, in 1891. An English translation by Arthur John Butler was published in London, in 1892. Marbot’s Memoirs were widely acclaimed, and Arthur Conan Doyle wrote of them:
"Әлемдегі ең алғашқы әскери кітап". [ ] Мен кітаптар жинағымнан Марбоның батыл естеліктерінен гөрі аз қымбаттайтын кітаптарды санауға келмейді.
The first of all soldier books in the world. [ ] There are few books which I could not spare from my shelves better than the Memoirs of the gallant Marbot.