Кіріспе
Француз маршалы Этьен Жак Жозеф Александр Макдональд, 1-ші Таранте герцогі (17 қараша 1765 – 25 қыркүйек 1840), Француз революциялық және Наполеон соғыстары кезіндегі империя маршалы және әскери қолбасшы болды. Наполеонның басқа маршалдарындай танымал болмаса да, ол бірінші сыныпты және табысты генерал еді. Макдональд Бірінші коалиция соғысында өзгеше көзге түсті, Фландрия науқанындағы француз жеңісіне зор үлес қосты. Ол Төмен елдер, Германия және Италияда қызмет атқарды.
Étienne Jacques Joseph Alexandre Macdonald, 1st duc de Tarente (17 November 176525 September 1840), was a Marshal of the Empire and military leader during the French Revolutionary and Napoleonic Wars. While not as famous as the other marshals of Napoleon, he was nonetheless a first rate and successful general. Macdonald distinguished himself during the War of the First Coalition, with Macdonald being instrumental in the French victory during the Flanders campaign. He saw service in the Low Countries, Germany and Italy.
Әскери өмір
1784 жылы Макдональд Пруссия Корольдігіне қарсы Голландия Республикасындағы революциялық партияны қолдау үшін құрылған Ирландия легионына қосылды және 1785 жылдың 1 сәуірінде лейтенант болып тағайындалды. Легион таратылғаннан кейін, ол француз корольдік армиясының ирланд бригадасындағы Диллон полкіне офицер болып бекітілді. Кейін ол Версаль губернаторы болып тағайындалды және 18 Брумаир оқиғаларына тікелей қатыспаса да, оларға келісім білдірді. Парижге оралған соң Макдональд генерал Жубердің жесіріне үйленді және Даниядағы француз елшісі қызметіне тағайындалды. 1805 жылы елге оралғаннан кейін Моромен байланыс жасады, соның салдарынан Наполеон оған деген ықыласын жоғалтты және оны алғашқы маршалдар тізіміне енгізбеді.
Наполеонның тұсында
Ол 1809 жылға дейін жұмыссыз қалды, бірақ содан кейін Наполеон оны Италия Корольдігінің вице-королі және Италия армиясының қолбасшысы, принц Евгений де Бохарнаның әскери кеңесшісі етіп тағайындады. Асперн-Эслинг шайқасында күтпеген жеңіліске ұшырағаннан кейін Наполеон Макдональдты алып, Евгенийдің армиясын өзіне қосылуға шақырды. Ваграм шайқасының екінші күнінде, бүкіл майдан бойындағы қатты қысым кезінде Наполеон Макдональдқа дұшпан орталығына қарсы күшті шабуыл жасауға бұйрық берді. Макдональд дереу Nansouty атқыштар бригадасымен қоршалған, үш жақты ашық майданды жаяу әскер алаңын ұйымдастырып, австриялық қатарларға қарсы жіберді. Австрия артиллериясынан ауыр шығынға ұшырағанына қарамастан, бұл батыл шабуыл австриялық орталықты бұзып, жеңіске жеткізді. 1830 жылдан бастап ол Лоиредегі Болие-сюр-Лоар коммунасындағы Курселле-ле-Рой шатосында зейнеткерлікке шығып, 1840 жылдың 25 қыркүйегінде 74 жасында қайтыс болды.
Шотландия мұрасы
2010 жылдың 30 сәуірінде Франция маршалы Жак Макдональдтың есіне Оңтүстік Уист аралшасында, оның әулеттік үйі орналасқан сыртқы Гебрид аралдарында тақта ашылды. Макдональд 1825 жылы әулетінің тамырларын жақсырақ білу үшін Оңтүстік Уистке сапар шеккен.
Бағалау
1911 жылғы «Британ энциклопедиясында» Макдональдқа жасалған бағалауда былай делінген: Макдональдта Даву, Массена және Ланнға тән әскери гениальдық та, Мармонт пен Сент-Сирде байқалған әскери ғылым да болған жоқ. Дегенмен, Швейцариядағы науқаны оны Оудино және Дюпон сияқты қарапайым дивизия генералдарынан әлдеқайда жоғары деңгейге көтерді. Осы тәуелсіз басқару қабілетінің арқасында Наполеон, Требия шайқасы мен Кацбахтағы жеңілістеріне қарамастан, оған мансабының соңына дейін маңызды қолбасшылықтарды тапсырды. Адам ретінде оның мінез-құлқы жоғары бағаланады, оған қатыгездік немесе сенімсіздік танытқан ешкім жоқ. Ричард Данн Паттисон Макдональдты «жеткізгіш әскери көрегендігі» үшін мақтаса, А. Г. Макдональд оның мансабын жеңілістердің тізбегі деп сипаттады. Джон М. Киф Кацбахтағы жеңілісті Наполеон басқармайтын француз армияларында штаб офицерлерінің жетіспеушілігіне байланысты деп санайды, соның салдарынан Макдональд мансабының қалған бөлігінде сәтті шайқасқандығын дәлелдеді.