Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістанның коммуникациялық құралдары
Indian communications media
Үндістандағы бұқаралық ақпарат құралдары түрлі коммуникация құралдарынан тұрады: теледидар, радио, кино, газеттер, журналдар және интернетке негізделген веб-сайттар/порталдар. Үндістанның бұқаралық ақпарат құралдары 18 ғасырдың соңынан бері белсенді қызмет етеді. Үндістандағы баспа басылымдары алғаш рет 1780 жылы пайда болды. Радио хабарларын тарату 1927 жылы басталды. Бүгінде ақпарат құралдарының көп бөлігін жарнама, жазылым ақысы және авторлық құқықтары бар материалдарды сату арқылы табыс табатын ірі корпорациялар бақылайды. Үндістанда 500-ден астам спутниктік арна (оның 80-нен астамы жаңалықтар арналары) және 70 000 газет бар, бұл әлемдегі ең ірі газет нарығы, онда күн сайын 100 миллионнан астам дана сатылады. Француздық үкіметтік емес ұйым «Шекарасыз тілшілер» елдердің жылдық рейтингін жасап, жариялайды. 2023 жылғы рейтингте Үндістан 11 сатыға төмендеп, 180 елдің ішінде 161-орынға түсті. Үндістанның баспасөз бостандығы қазір Ауғанстан, Сомали және Колумбиядан төмен. Бұл себебі журналистерге жасалған зорлық-зомбылық, саяси бағытталған БАҚ және БАҚ меншігінің шоғырлануы «әлемдегі ең ірі демократияда» баспасөз бостандығы дағдарыста екенін көрсетеді. Бұл ел 2014 жылдан бері премьер-министр Нарендра Модидің, Бхаратия Джаната партиясының (БЖП) жетекшісі және индуист ұлтшылдығының символының басшылығында. 2022 жылы Үндістан 150-орында болды, ал 2016 жылы 133-орында болған еді. Бұл Нарендра Модидің Бхаратия Джаната партиясы мен олардың Хиндутва жақтастарының БАҚ-қа бақылауды күшейтуіне байланысты болды. АҚШ-та орналасқан Freedom House үкіметтік емес ұйымы 2021 жылғы есебінде Моди әкімшілігі кезінде журналистерге қысымның күшейгенін мәлімдеді. Үндістанның ағылшын тіліндегі БАҚ-тары дәстүрлі түрде солшыл либералды бағытта сипатталады, бірақ индуист ұлтшылдығы саясатының өсуіне байланысты соңғы кезде бұл мәселе шиеленіске ұшырады. BBC News хабарлағандай, «Индиялық жаңалық арналарына қарасақ, ағылшын немесе хинди тілінде болсын, бір жақты жаңалықтар басым. Ал бұл жақ – БЖП және Хиндутва». 1780 жылы құрылған «Хиккидің Бенгал газеті» Үндістандағы алғашқы газеттердің бірі болды. Аугуст және Луи Люмьердің қозғалыс суреттері 1895 жылдың шілде айында Бомбей қаласында көрсетілді, ал радио хабарларын тарату 1927 жылы басталды.
Mass media in India consists of several different means of communication: television, radio, cinema, newspapers, magazines, and Internet based websites/portals. Indian media was active since the late 18th century. The print media started in India as early as 1780. Radio broadcasting began in 1927. Today much of the media is controlled by large, corporations, which reap revenue from advertising, subscriptions, and sale of copyrighted material. India has over 500 satellite channels (more than 80 are news channels) and 70,000 newspapers, the biggest newspaper market in the world with over 100 million copies sold each day. The French NGO Reporters Without Borders compiles and publishes an annual ranking of countries based upon the organisation's assessment of its Press Freedom Index. In its 2023 downgraded India by 11 points to 161st level out of 180 countries. Indian media freedom now stands below Afghanistan, Somalia and Columbia. It stated its reason saying "The violence against journalists, the politically partisan media and the concentration of media ownership all demonstrate that press freedom is in crisis in “the world’s largest democracy”, ruled since 2014 by Prime Minister Narendra Modi, the leader of the Bharatiya Janata Party (BJP) and the embodiment of the Hindu nationalist right." In 2022, India was ranked 150th, which declined from 133rd rank in 2016. It stated that this was due to Prime Minister Narendra Modi's Bharatiya Janata Party and their followers of Hindutva having greater exertion of control of the media. Freedom House, a US based NGO stated in its 2021 report that harassment of journalists increased under Modi's administration. The English language media of India are described as traditionally left leaning liberal, which has been a point of friction recently due to an upsurge in popularity of Hindu nationalist politics. According to BBC News, "A look at Indian news channels be it English or Hindi shows that fairly one sided news prevails. And that side is BJP and Hindutva." Hicky's Bengal Gazette, founded in 1780, was the first Indian newspaper. Auguste and Louis Lumière moving pictures were screened in Bombay during July 1895, and radio broadcasting began in 1927.
Үндістанның баспасөз кеңесі туралы 1978 жылғы заң
Үндістанның Баспасөз кеңесі баспасөздің өзін-өзі реттеу механизмі ретінде әрекет етеді. Ол Үндістан баспасөзінің еркін және жауапты болуын қамтамасыз етеді. Баспасөздің қоғамдық мүдделерді тиімді бақылауы үшін, ол кез келген билік, ұйымдасқан органдар немесе жеке тұлғалардан кез келген шектеусіз және кедергісіз сөз бостандығына ие болуы керек. Сондықтан баспасөз журналистік этиканың қабылданған нормаларын мұқият сақтауға және кәсіби мінез-құлықтың жоғары стандарттарын ұстануға тиіс. Егер нормалар бұзылса және еркіндік кәсіби емес мінез-құлықпен тапталса, оны тексеру және бақылау жолы болуы керек. Бірақ үкіметтің немесе ресми биліктің бақылауы осы еркіндіктің жойылуына әкелуі мүмкін. Сондықтан, ең дұрысы – кәсіби әріптестер, сондай-ақ білімі бар бірнеше бейтарап адамдардың көмегімен, дұрыс құрылымдалған, өкілдік және бейтарап механизм арқылы реттеу. Осы себепті Үндістанның Баспасөз кеңесі құрылды.
The Press Council of India acts as a mechanism for the press to regulate itself. It ensures that the Indian press is free and responsible. If the press is to function effectively as the watchdog of public interest, it must have a secure freedom of expression, unfettered and unhindered by any authority, organised bodies, or individuals. It ensures that the press must, therefore, scrupulously adhere to accepted norms of journalistic ethics and maintain high standards of professional conduct. Where the norms are breached and the freedom is defiled by unprofessional conduct, a way must exist to check and control it. But control by the government or official authorities may prove destructive of this freedom. Therefore, the best way is to let the peers of the profession, assisted by a few discerning laymen, regulate it through a properly structured, representative, and impartial machinery. Hence, the Press Council of India was established.
Шолу
Дәстүрлі баспа бұқаралық ақпарат құралдары, сондай-ақ теледидар да көбінесе отбасылық меншікте болады және жиі өзін-өзі цензуралайды, мұның басты себебі меншік иесінің және билік өкілдерінің саяси байланыстары. Дегенмен, жаңа медиа әдетте кәсібирек және корпоративтік меншікте болады, алайда олар да белгілі тұлғаларға сатылған немесе олармен байланысты. Сонымен қатар, "күшті" деп есептелетін үнді медиасы да медианың өзіне қатысты мәселелерді жарияламайды.
The traditional print media, but also the television media, are largely family owned and often partake in self censorship, primarily due to political ties by the owner and the establishment. However, the new media are generally more professional and corporate owned, though these, too, have been acquired or affiliated with established figures. At the same time, the Indian media, viewed as "feisty," have also not reported on issues of the media itself.
Басып шығару
Үндістанда басылған алғашқы газет – 1780 жылы британдық үкімшілік кезінде Джеймс Август Хикки құраған «Хиккидің Бенгал газеті». 1826 жылдың 30 мамырында Үндістанда жарық көрген алғашқы хинди тіліндегі газет – «Удант Мартанд» (Көтеріліп келе жатқан күн) Калькуттадан (қазіргі Колката) шыға бастады, оны Пт. Жугаль Кишор Шұкла әр сейсенбіде басып шығарды. 1947 жылы Ұлыбританиядан тәуелсіздік алғаннан кейін де ағылшын тіліндегі газеттер бірнеше себептерге байланысты маңыздылығын сақтап келді. Жаңалықтар агенттіктерінің телеграф желілері рим әліпбиі мен Морзе кодын пайдаланды, бұл ағылшын баспасөзіне жылдамдық артықшылығын берді. Диактритикалық белгілердің болуы үнді тілдерінде жинау процесін баяулатты. Сонымен қатар, баспасөз үлкен көлемде импортталған тауарлардың жарнамасына тәуелді болды, ал шетелдік жарнама берушілер табиғи түрде ағылшын тіліндегі бұқаралық ақпарат құралдарын қалаған. Әкімшілік тілі де ағылшын тілінде болды. Қазір Үндістанда шамамен 80 миллион тиражы бар 1000-ға жуық хинди газеті шығарылады. Күнделікті газеттер саны бойынша екінші орында тұрған ағылшын тіліндегі газеттердің тиражы шамамен 40 миллион дана, олардың саны 250-ге жуық. Ең танымал хинди газеттері: «Дейник Жагран», «Дейник Бхаскар», «Амар Ужала», «Девбхуми Миррор», «Навбхарат Таймс», «Хиндустан Дайник», «Прабхат Хабар», «Раджастан Патрика» және «Дейник Адж». Оқырмандар саны бойынша «Дейник Жагран» газеті 2019 жылғы бірінші тоқсан бойынша 70 377 000 оқырманымен ең танымал хинди газеті болып табылады. «Дейник Бхаскар» газеті 51 405 000 оқырманымен екінші орында тұр. «Амар Ужала» (47 645 000 оқырманы), «Раджастан Патрика» (18 036 000 оқырманы) және «Прабхат Хабар» (14 102 000 оқырманы) келесі үш орында. Ең танымал 10 хинди газетінің жалпы оқырмандарының саны 188,68 миллионға жуық, бұл 38,76 миллион оқырманы бар ең танымал 10 ағылшын газетінен бес есе көп. Ең танымал ағылшын газеттері: 1838 жылы Беннет, Колеман және Ко. Ltd. құрған «Бомбей Таймс» және «Коммерция журналы» газеттерінен пайда болған «Таймс оф Индия»; және 1924 жылы Үндістанның тәуелсіздік қозғалысы кезінде құрылған «Хиндустан Таймс» газеті, оны HT Media Ltd. басып шығарады. «The Hindu» газеті 1878 жылы Мадраста (қазіргі Ченнаи) төрт заңгер студенті мен екі мұғалімнен тұратын «Трипликан алтылығы» деп белгілі болған топ құрған, қазір ол «The Hindu Group» компаниясына тиесілі. 1950 жылдары елде 214 күнделікті газет жарық көрді, олардың 44-і ағылшын тілінде, ал қалғаны әртүрлі аймақтық және ұлттық тілдерде жарық көрді. 2007 жылы газет сатылымы 11,22%-ға өсті. 2007 жылға қарай әлемдегі ең көп сатылатын газеттердің 62-сі Қытай, Жапония және Үндістанда жарық көрді. 1937 жылы ол «Бүкіл Үндістан радиосы» деп аталды, ал 1957 жылдан бастап «Ақашвани» деп аталады. Үндістан үкіметі Үндістанның ауылдық аймақтарында бұқаралық білім беруді арттыру үшін аудиовизуалды құралдарды пайдалануда маңызды рөл атқарды. 1990 жылдары теледидар экрандары Үндістанның ауылдарында қызықты білім беруді қамтамасыз етті. 1997 жылы «Prasar Bharti» заңына сәйкес мемлекеттік хабар таратуды қамтамасыз ету үшін «Prasar Bharti» деген автономды ұйым құрылды. Бұрын Ақпарат және хабар тарату министрлігіне қарасты БАҚ құралдары болған «Бүкіл Үндістан радиосы» мен «Дордаршан» осы ұйымның құрамына енді. Экономикалық реформалардан кейін әлемнің түкпір-түкпірінен келген спутниктік телеарналар, соның ішінде BBC, CNN, CNBC және басқа да шетелдік телеарналар елде бекінді. 1993 жылы 47 миллион үйдің теледидары болды, бұл Руперт Мердоктың Үндістан нарығына кірген жылы. Көп ұзамай спутниктік және кабельдік теледидар кеңінен таралды. 2006 жылдың 16 қарашасында Үндістан үкіметі ауыл шаруашылығы орталықтарына, білім беру мекемелеріне және азаматтық қоғам ұйымдарына қоғамдық радиостанцияны ашуға рұқсат беретін қоғамдық радио саясатын жариялады. Қоғамдық радиостанцияларға 100 Вт тиімді сәулелену қуаты (ERP) және 30 метрден аспайтын мұнара биіктігі рұқсат етілді. Лицензия бес жылға жарамды, ал бір ұйым бір лицензияны ғана ала алады, оны басқаға беруге болмайды және қоғамды дамыту мақсатында пайдалану керек.
The first newspaper printed in India was Hicky's Bengal Gazette, started in 1780 under the British Raj by James Augustus Hicky. On 30 May 1826 Udant Martand (The Rising Sun), the first Hindi language newspaper published in India, started from Calcutta (now Kolkata), published every Tuesday by Pt. Jugal Kishore Shukla. Even after independence from Britain in 1947, the English language papers were prominent due to a number of reasons. The telegraphic circuits of news agencies used the Roman Alphabet and the Morse code, giving the English press an advantage in speed. The speed of typesetting was also much slower in Indian languages because of the Diacritics. Also, the press largely relied on advertisements of imported goods for revenue, and the foreign advertisers naturally preferred English language media. The language of the administration had also remained English. Currently, India publishes about 1,000 Hindi dailies that have a total circulation of about 80 million copies. English, the second language in terms of a number of daily newspapers, has about 250 dailies with a circulation of about 40 million copies. The prominent Hindi newspapers are Dainik Jagran, Dainik Bhaskar, Amar Ujala, Devbhumi Mirror, Navbharat Times, Hindustan Dainik, Prabhat Khabar, Rajasthan Patrika, and Dainik Aaj. In terms of readership, Dainik Jagran is the most popular Hindi daily with a total readership (TR) of 70,377,000, according to IRS Q1 2019. Dainik Bhaskar is the second most popular with a total readership of 51,405,000. Amar Ujala with a TR of 47,645,000, Rajasthan Patrika with a TR of 18,036,000 and Prabhat Khabar with a TR of 14,102,000 are placed at the next three positions. The total readership of the top 10 Hindi dailies is estimated at 188.68 million, nearly five times that of the top 10 English dailies that have a 38.76 million total readership. The prominent English newspapers are The Times of India, founded in 1838 as The Bombay Times and Journal of Commerce by Bennett, Coleman and Co. Ltd, a colonial enterprise now owned by an Indian conglomerate; The Times Group. The Hindustan Times was founded in 1924 during the Indian Independence Movement ('Hindustan' being the historical name of India), it is published by HT Media Ltd. The Hindu was founded in 1878 by a group known as the Triplicane Six consisting of four law students and two teachers in Madras (now Chennai), it is now owned by The Hindu Group. In the 1950s, 214 daily newspapers were published in the country. Out of these, 44 were English language dailies while the rest were published in various regional and national languages. Newspaper sales in the country increased by 11.22% in 2007. By 2007, 62 of the world's best selling newspaper dailies were published in China, Japan, and India. In 1937 it was given the name All India Radio and since 1957 it has been called Akashvani. The Government of India played a significant role in using the audio visual media for increasing mass education in India's rural swathes. Projected television screens provided engaging education in India's villages by the 1990s. In 1997, an autonomous body was established in the name of Prasar Bharti to take care of the public service broadcasting under the Prasar Bharti Act. All India Radio and Doordarshan, which earlier were working as media units under the Ministry of I&B became constituents of the body. Following the economic reforms satellite television channels from around the world—including the BBC, CNN, CNBC, and other foreign television channels gained a foothold in the country. 47 million households with television sets emerged in 1993, which was also the year when Rupert Murdoch entered the Indian market. Satellite and cable television soon gained a foothold. On 16 November 2006, the Government of India released the community radio policy which allowed agricultural centres, educational institutions and civil society organisations to apply for a community based FM broadcasting licence. Community radio is allowed 100 watt effective radiated power (ERP) with a maximum tower height of 30 Metres. The licence is valid for five years and one organisation can only get one licence, which is non transferable and to be used for community development purposes.
Байланыс
Үндістан үкіметі Кеңес Одағынан ES EVM компьютерлерін сатып алды, олар ірі компаниялар мен ғылыми-зерттеу зертханаларында қолданылды. 1968 жылы Tata Group құрған Tata Consultancy Services компаниясы 1960-шы жылдары елдің ең ірі бағдарламалық қамтамасыз ету өндірушісі болды. 1986 және 1987 жылдар аралығында Үндістан үкіметі үш кең ауқымды компьютерлік желі құруға кірісті: INDONET (Үндістандағы IBM негізгі жүйелеріне қызмет етуге арналған), NICNET (Ұлттық информатика орталығының желісі) және академиялық зерттеулерге бағытталған Білім және зерттеу желісі (ERNET). 1991 жылы Үндістан экономикасы экономикалық реформаларға ұшырады, бұл жаһандану және халықаралық экономикалық интеграцияның жаңа дәуірін ашты. 1993 және 2002 жылдар аралығында жылдық экономикалық өсім 6%-дан асты. Ақпараттық технологияны дамытуды басымдықтарының біріне қойған Атал Бихари Ваджпаи басқаратын жаңа үкімет Ақпараттық технология және бағдарламалық қамтамасыз ету жөніндегі Ұлттық жұмыс тобын құрды. 1998 жылға қарай Үндістанда Интернет орнықты. 2010 жылға қарай Үндістанда 13 миллион адам кеңжолақты интернетке қол жеткізді, бұл елді кеңжолақты интернет пайдаланушыларының саны бойынша әлемдегі 10-шы орынға шығарды. 2011 жылға қарай Үндістанда 34 миллион тұрақты телефон желісі қолданыста болды. Тұрақты желі саласында BSNL және MTNL өздерінің қызмет көрсету аймақтарында жетекші операторлар болып табылады және тұрақты желі қызметтерінде басымдыққа ие. 2011 жылға қарай Үндістанда 880 миллион ұялы телефон байланысы тіркелді. 2010 жылдың тамызына қарай тұрақты және сымсыз байланыс абоненттерінің жалпы саны 688 миллионға жетті.
The Indian Government acquired ES EVM computers from the Soviet Union, which were used in large companies and research laboratories. Tata Consultancy Services – established in 1968 by the Tata Group – were the country's largest software producers during the 1960s. Between 1986 and 1987, the Indian government embarked upon the creation of three wide area computer networking schemes: INDONET (intended to serve the IBM mainframes in India), NICNET (network for the National Informatics Centre), and the academic research oriented Education and Research Network (ERNET). The Indian economy underwent economic reforms in 1991, leading to a new era of globalisation and international economic integration. Economic growth of over 6% annually was seen between 1993 and 2002. The new administration under Atal Bihari Vajpayee which placed the development of Information technology among its top five priorities— formed the Indian National Task Force on Information Technology and Software Development. Internet gained a foothold in India by 1998. By 2010, 13 million people in India also had access to broadband Internet— making it the 10th largest country in the world in terms of broadband Internet users. India had a total of 34 million fixed lines in use by 2011. In the fixed line arena, BSNL and MTNL are the incumbents in their respective areas of operation and continue to enjoy the dominant service provider status in the domain of fixed line services. India had a total of 880 million mobile phone connections by 2011. Total fixed line and wireless subscribers reached 688 million as of August 2010.
Кинофильмдер
Үндістандағы кино тарихы 1895 жылдың шілде айында Бомбей қаласында Огюст және Луи Люмьердің қозғалыс суреттерін көрсетуден басталады. "Ража Харишчандра" толық метражды көркем фильмі 1912 жылы қолға алынып, кейін аяқталды. Үнді фильмдері тез арада Оңтүстік-Шығыс Азия және Таяу Шығыс елдерінде танымал болды, себебі бұл фильмдердегі қарапайым киім және ұстамдылық аймақтың түрлі ислам елдерінің көрермендеріне қолайлы болды. Кино өнер елде кең танылған сайын, жыл сайын Үндістанның әртүрлі тілдерінде 1000-ға жуық фильм түсіріле бастады. Қазіргі Үндістан әлемдегі ең көп фильм шығаратын ел. Елдегі ірі медиа инвесторлары – "Yash Raj Films", "Dharma Productions", "Aamir Khan Productions", "Disney India" және "Reliance Entertainment" сияқты киностудиялар. Бұл туындылардың көпшілігі инвесторлардың қаржысымен жүзеге асырылады, себебі Үндістанда киноиндустриясы үшін жетілген банк және несие жүйесі шектеулі. "Disney" (бұрынғы "UTV") және "Viacom" ("Network18 Studios") сияқты көптеген халықаралық корпорациялар елдің медиа индустриясына ірі масштабта енді.
The history of film in India begins with the screening of Auguste and Louis Lumière moving pictures in Bombay during the July 1895. Raja Harishchandra, a full length feature film, was initiated in 1912 and completed later. Indian films were soon being followed throughout Southeast Asia and the Middle East—where modest dressing and subdued sexuality of these films was found to be acceptable to the sensibilities of the audience belonging to the various Islamic countries of the region. As cinema as a medium gained popularity in the country as many as 1,000 films in various languages of India were produced annually. Present day India produces the most films of any country in the world. Major media investors in the country are production houses such as Yash Raj Films, Dharma Productions, Aamir Khan Productions, Disney India and Reliance Entertainment. Most of these productions are funded by investors since there are limited banking and credit facilities maturity in India for the motion picture industry. Many international corporations, such as Disney (formerly UTV) and Viacom (Network18 Studios) have entered the nation's media industry on a large scale.
Цифрлық және онлайн-медиа
2000 жылдардың басында Үндістанда онлайн және цифрлық басылымдар пайда болды. Дәстүрлі баспа газеттері өздерінің газеттері мен журналдарының цифрлық нұсқаларын енгізуде алғашқылар болды. Бүгінде Үндістанда көптеген онлайн басылымдар бар, оның ішінде тек цифрлық жаңалықтар құралдары, журналдар, жаңалықтар порталдары және баспа үйлері де жұмыс істейді. रवीндр Амбекар тобы тәуелсіз онлайн медианың пионері болып табылады.
The early 2000s saw the advent of online and digital publishing in India. Traditional print dailies were the first to adapt and introduce their own digital versions of their print dailies and magazines. Today, India is the home of many online publications including digital only news outlets, Magazines, news portals and publishing houses. रवींद्र आंबेकर group is one of the pioneer in independent online media.
Үндістанның қорғаныс жаңалықтары
1947 жылы Ұлыбританиядан тәуелсіздік алғаннан бері Үндістан төрт соғысқа қатысты. Оның Пакистанмен шекаралас Джамму және Кашмир штатында, сондай-ақ солтүстік-шығыс штаттарында ұзақ жылдардан бері жалғасып келе жатқан көтеріліс мәселелері бар, оған қоса ішкі қауіпсіздік сынқаттары да туындап отыр. Бұл ұлттық қауіпсіздік және қорғанысқа қатысты мәселелерге халықтың тұрақты қызығушылығын тудырды. Жетекші ағылшын және хинди тілдес газеттер қорғаныс тақырыптарын кеңінен жарықтандырады, сонымен қатар соңғы 10 жылда қорғаныс саласына арналған мамандандырылған баяндамалар мен басылымдар да пайда болды.
India has fought four wars since its independence from the British in 1947. It has long running insurgency problems in Jammu & Kashmir, the border state with Pakistan and also in the northeastern states, apart from internal security challenges. It has led to sustained audience interest in the issues related to national security and defence. Leading English and Hindi dailies cover defence issues in a major way, but niche defence specific reporting and publications have also taken root in the last 10 years.
Меншік және қаржыландыру
Цифрлық медиа төлемдік қабырғаларға және басқа да жазылым негізіндегі модельдерге ашылуда. Дегенмен, оқырмандардың көпшілігі оқитын контенті үшін төлемейді, осылайша медиа ұйымдары басқа қаржыландыру тәсілдеріне жүгінуге мәжбүр болады. Independent and Public Spirited Media Trust – Үндістандағы медианы жаңалықтар мазмұны жасау желісін құру мақсатында қолдау көрсететін синдикат. Ол 2015 жылы құрылған және The Wire, IndiaSpend, CGNet Swara, Alt News және The Caravan сияқты ұйымдарға қаржылай көмек көрсетеді. Omidyar Network Scroll.in және Newslaundry-ге инвестиция жасаған. Odisha TV Байжаянт Джей Панданың Панда отбасына тиесілі. Ассамдағы NewsLive-ты Химанта Бисва Сарманың әйелі басқарады. Медианы қаржыландыратын тағы бір үнді миллиардері – Субхаш Чандра.
Digital media is opening up to paywalls and other subscription based models. However a majority of readers still do not pay for the content they read, causing the media houses to rely on other means of funding. Independent and Public Spirited Media Trust is a syndicate that promotes media in India with the aim of creating a news content creation network. It was founded in 2015 and funds organisations such as The Wire, IndiaSpend, CGNet Swara, Alt News, and The Caravan. Omidyar Network has invested in Scroll. in and Newslaundry. Odisha TV is owned by the Panda Family, Baijayant Jay Panda. NewsLive in Assam is run by the wife of Himanta Biswa Sarma. Another Indian billionaire businessman who funds media is Subhash Chandra.
Қаржыландыру идеологиясы
Инвестор Рохини Нилекани өзінің идеологиясын былай түсіндіреді: Сыбайлас жемқорлықтан алаңдаған Делидің бас министрі Арвинд Кеджривал 2015 жылдың 3 мамырында үндістандық БАҚ-ты ашық сотқа тартуды ұсынды. 2015 жылдың 8 мамырында сол кездегі Ақпарат және хабар тарату министрі Арун Жейтли де осыған ұқсас пікір білдіріп, "арналар көп, бірақ фактілер жетіспейді" деді. Соңғы уақытта көптеген негізгі медиа арналар тексерілмеген және жағымсыз жаңалықтарды жариялап, кейіннен олардан бас тарды. Кейбір жағдайларда Twitter-дің пародиалық аккаунттарынан алынған мазмұн дереккөз ретінде көрсетілді. Үндістанның негізгі БАҚ жиі сенсациялық жаңалықтарды таратуда айыпталады. 2018 жылдың наурыз айында Үндістанның сол кездегі Бас судьясы Дипак Мисра "журналистер өз ойынша жаза алмайды және қандай да бір мінберде отырғандай сезіне алмайды" деді. "Godi media" – бұл бұрынғы NDTV журналисі Равиш Кумар қолданған, Үндістанның биліктегі партиясын қолдайтын сенсациялық және жағымсыз үндістандық негізгі БАҚ-ты сипаттау үшін танымал болған сөз. Ол COVID-19 пандемиясы және 2018, 2019, 2020 және 2021 жылдардағы су тасқыны кезіндегі артық шығармашылық хабарлауы үшін де сынға ұшырады, бұл көрермендерде қажетсіз қорқыныш тудыруы мүмкін. Үндістанның Бас судьясы Н.В. Рамана 2022 жылдың шілдесінде сөйлеген сөзінде үндістандық БАҚ-ты сынға алып, оларды "кенгуру соттарын" өткізуде және ешқандай жауапкершіліксіз күн тәртібіне бағынған пікірталастарды ұйымдастыруда айыптады, бұл демократия үшін зиянды екенін айтты. Бірнеше БАҚ бақылаушылары Үндістан үкіметінің премьер-министр Нарендра Модиді сынаған "Индия: Моди мәселесі" атты BBC деректі фильміне тыйым салу шешімін айыптады және клиптердің Үндістанда онлайн-таралуына немесе бөлісуіне кедергі келтіру үшін төтенше жағдайларды қолдануды сынға алды. Деректі фильмде 2002 жылы Гуджараттағы дүрбелең кезінде Модидің бас министр ретіндегі басшылығына күмән тудырылды, сол кезде 2000-нан астам адам қаза тапты, олардың көп бөлігі мұсылмандар еді. Халықаралық баспасөз институты (IPI) биліктің деректі фильмді тоқтату үшін төтенше жағдай туралы заңдарды қолдануына алаңдаушылық білдіріп, елдің 2021 жылғы IT ережелері үкіметке онлайн мазмұнды және жаңалықтарды бақылауға және цензуралауға "кең және бақыланбайтын өкілеттіктер" береді деп мәлімдеді. Oxfam және Newslaundry ұйымдарының баяндамасы бойынша, Үндістан БАҚ-ындағы басшылық лауазымдардың 90% жалпы санаттағы қызметкерлерге тиесілі, яғни маргиналды қауымдар – далиттер, адивасилер және бахужандықтар жеткілікті өкілдікке ие емес.
Investor Rohini Nilekani explains her ideology as follows: Disturbed by corruption, Delhi chief Minister Arvind Kejriwal suggested on 3 May 2015 to have a public trial of Indian media. On 8 May 2015, the then I & B Minister, Arun Jaitley echoed a similar rhetoric saying that there was a, "flood of channels but dearth of facts". Of late, a lot of mainstream media channels have been accused of printing and telecasting unverified and biased news which they retracted later. In a few instances content from Twitter's parody accounts were cited as a source. Indian mainstream media has often been accused of showing sensationalized news items. In March 2018, the then Chief Justice of India Dipak Misra said that, "journalists cannot write anything they imagine and behave as if they are sitting in some pulpit". Godi media is a pejorative term coined & popularised by former NDTV journalist Ravish Kumar referring to the sensationalist and biased Indian mainstream media which supports the ruling party of India. It is also criticised for its overly creative reporting especially during the COVID 19 pandemic and floods in 2018, 2019, 2020 and 2021 which can create unwanted fear in the minds of viewers. Chief Justice of India N. V. Ramana criticized Indian media in a speech in July 2022 accusing the media of running Kangaroo courts and running agenda driven debates without any accountability, which he thinks is bad for democracy. Several media watchdogs condemned the Indian government's decision to ban a BBC documentary titled 'India: The Modi Question' critical of Prime Minister Narendra Modi, and criticized the use of emergency powers to prevent clips from being accessed or shared online in India. The documentary questions Modi's leadership as chief minister during the 2002 Gujarat pogrom, when more than 2,000 people were killed, most of them Muslims. The International Press Institute (IPI) expressed its alarm regarding authorities invoking emergency laws to block the documentary, saying that the country's 2021 IT Rules allow the government “expansive and unchecked powers” to control and censor online content and news outlets. A report by Oxfam and Newslaundry found out that employees from general category constitute around 90% of leadership positions in the Indian media, which means that the marginalized communities like Dalits, Adivasis and Bahujans do not have adequate representation.