Лерой Гордон Купер: Америкалық ғарышкердің өмірі мен еңбектері
Gordon Cooper
Лерой Гордон Купер: Американдық астронавт, Mercury бағдарламасының қатысушысы, тәулік бойы космоста болған алғашқы америкалық. Биографиясы мен жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ғарышкер (1927–2004)
American astronaut (1927–2004)
Лерой Гордон Купер-кіші (6 наурыз 1927 – 4 қазан 2004) – американдық ғарыш инженері, сынақ ұшқышы, АҚШ Әуе күштерінің ұшқышы және АҚШ-тың алғашқы ғарыш бағдарламасы «Меркурий» жобасындағы жеті түпкілікті ғарышкердің ең жасы. Купер бала кезінде ұшуды үйренді, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінде қызметтен кейін 1949 жылы АҚШ Әуе күштеріне қабылданып, офицерлік құрамға кірді. Истребитель ұшқышы қызметтен кейін 1956 жылы сынақ ұшқышы болып біліктілік алды және 1959 жылы ғарышкер ретінде таңдалды. 1963 жылы Купер «Меркурий» ғарыш бағдарламасының ең ұзақ және соңғы рейсін – «Меркурий-Атлас 9» ұшуын жүзеге асырды. 34 сағаттық миссия барысында ол ғарышта толық бір тәулік өткізген алғашқы американдық, ғарышта ұйықтаған алғашқы және толығымен жеке орбиталық миссияға ұшқан соңғы американдық атанды. Жабдықта бірнеше ауыр ақауларға қарамастан, ол «Faith 7» деп атаған ғарыш кемесін қолмен басқарып, миссияны сәтті аяқтады және қалпына келтіру кемесінен 6 километрдей жерге қондырды. Купер 1965 жылы «Gemini 5» ғарыш кемесінің командирі ретінде екінші орбиталық ұшуды жасаған алғашқы ғарышкер болды. Пилот Пит Конрадпен бірге ол 190 сағат 56 минутта 5 331 732 километр (3 312 993 миль) қашықтықты ұшып, ғарыштағы төзімділік бойынша жаңа рекорд орнатты. Бұл ғарышкерлердің Жерден Айға және кері сапар жасау үшін қажетті уақыт бойы ғарышта тірі қала алатынын көрсетті. Купер автокөліктер мен қайықтармен жарысуды ұнатты және 1965 жылы 28 000 долларлық «Salton City 500» (805 км) қайық жарысына, Оңтүстік-Батыс чемпионатының сүйреп апаратын қайықтар жарысына, ал 1967 жылы өрт сөндіруші Ред Адейрмен бірге «Orange Bowl Regatta» жарысына қатысты. 1968 жылы ол «24 Hours of Daytona» жарысына қатысуға ниеттенді, бірақ NASA басшылығы қауіпті жағдайға байланысты оны қатысудан бас тартуға бұйырды. «Apollo 10» миссиясының резервтік командирі болғаннан кейін, оның орнына Алан Шепард тағайындалды. 1970 жылы ол полковник шенімен NASA және Әуе күштерінен зейнетке шықты.
Leroy Gordon Cooper Jr. (March 6, 1927 – October 4, 2004) was an American aerospace engineer, test pilot, United States Air Force pilot, and the youngest of the seven original astronauts in Project Mercury, the first human space program of the United States. Cooper learned to fly as a child, and after service in the United States Marine Corps during World War II, he was commissioned into the United States Air Force in 1949. After service as a fighter pilot, he qualified as a test pilot in 1956, and was selected as an astronaut in 1959. In 1963 Cooper piloted the longest and last Mercury spaceflight, Mercury Atlas 9. During that 34 hour mission he became the first American to spend an entire day in space, the first to sleep in space, and the last American launched on an entirely solo orbital mission. Despite a series of severe equipment failures, he managed to successfully complete the mission under manual control, guiding his spacecraft, which he named Faith 7, to a splashdown just 4 mile (6 km) ahead of the recovery ship. Cooper became the first astronaut to make a second orbital flight when he flew as command pilot of Gemini 5 in 1965. Along with pilot Pete Conrad, he set a new space endurance record by traveling 3312993 mile (5331732 km) in 190 hours and 56 minutes—just short of eight days—showing that astronauts could survive in space for the length of time necessary to go from the Earth to the Moon and back. Cooper liked to race cars and boats, and entered the $28,000 Salton City 500 mile (805 km) boat race, and the Southwest Championship Drag Boat races in 1965, and the 1967 Orange Bowl Regatta with fire fighter Red Adair. In 1968, he entered the 24 Hours of Daytona, but NASA management ordered him to withdraw due to the dangers involved. After serving as backup commander of the Apollo 10 mission, he was superseded by Alan Shepard. He retired from NASA and the Air Force with the rank of colonel in 1970.
Ерте өмір және білім
Лерой Гордон Купер-кіші 1927 жылдың 6 наурызында Оклахома штатының Шоуни қаласында Лерой Гордон Купер аға мен оның әйелі Хэтти Ли Хердтың жалғыз баласы ретінде дүниеге келді. Оның ата-анасына Command Aire 3C3 екі қанатты ұшағы болды, және ол кішкентай кезінде ұшуды үйренді. 12 жасында ол ресми емес түрде жеке ұшты, ал 16 жасында Piper J 3 Cub ұшағымен пилот куәлігін алды. Әкесі қайта әскери қызметке шақырылған соң, оның отбасы Кентукки штатының Мюррей қаласына көшті, және ол 1945 жылдың маусымында Мюррей орта мектебін бітірді.
Leroy Gordon Cooper Jr. was born on March 6, 1927, in Shawnee, Oklahoma, the only child of Leroy Gordon Cooper Sr. and his wife, Hattie Lee Herd. His parents owned a Command Aire 3C3 biplane, and he learned to fly at a young age. He unofficially soloed when he was 12 years old, and earned his pilot certification in a Piper J 3 Cub when he was 16. His family moved to Murray, Kentucky, when his father was called back into service, and he graduated from Murray High School in June 1945.
Әскери қызмет
Колледжде Купер Резервтік офицерлер оқу корпусында (ROTC) белсенді қатысты, нәтижесінде 1949 жылдың маусымында АҚШ армиясының екінші лейтенанты болып тағайындалды. 1949 жылдың қыркүйегінде ол өзінің қызметін АҚШ Әуе күштеріне ауыстыра алды. Ол Техас штатындағы Перрин әуе базасында және Аризона штатындағы Уильямс әуе базасында T-6 Texan ұшағында ұшу оқуын өтті. 1950 жылы ұшу дайындығын аяқтағаннан кейін Купер Батыс Германиядағы Ландштуль әуе базасына жіберілді, онда ол төрт жыл бойы F-84 Thunderjet және F-86 Sabre ұшақтарында ұшты. Ол 525-ші истребитель-бомбалау эскадрильясының ұшқыш командирі болды. Германияда жүргенде Мэриленд университетінің Еуропалық бөлімшесінде оқыды. 1954 жылы АҚШ-қа оралды және Огайо штатындағы Әуе университетінің АҚШ Әуе күштері Технология институтында (AFIT) екі жыл оқыды. 1956 жылдың 28 тамызында ол аэроғарыш инженериясы саласындағы ғылым бакалавры дәрежесін алды. AFIT-те Купер басқа бір Әуе күштері офицері Гас Гриссоммен танысып, олар жақын дос болды. 1956 жылдың 23 маусымында Лоури Филдтен ұшып шығар кезінде Lockheed T-33 ұшағының күйісөздік қуаты кенеттен жойылғанда олар апатқа ұшырады. Купер ұшуды тоқтатты, бірақ қону шассисі құлап, ұшақ 2000 футқа (610 метр) сырғып, ұшу-қону жолағының соңында жанып кетті. Купер мен Гриссом зардапсыз аман қалды, бірақ ұшақ толығымен жойылды. Купер мен Гриссом 1956 жылы Калифорния штатындағы Эдвардс әуе базасындағы Әуе күштерінің эксперименталды ұшу сынақ пилоттары мектебін (56D тобы) бітірді. Бітіргеннен кейін Купер Эдвардстағы Ұшу сынақ инженерлік бөліміне жіберілді, онда ол F-102A және F-106B ұшақтарын сынау бойынша сынақ пилоты және жоба жетекшісі болып қызмет етті. Faith 7 қайтару кемесінен 6 шақырым (4 миль) алшақтады, ал Kearsarge авианосеці тікұшақпен көтеріліп, Купер әлі де ішінде болды. Палубаға жеткен соң ол жарылғыш бұрандаларды қолданып, люкті ашты. Ұшудан кейінгі тексерулер мен талдаулар ұшудың соңғы сағаттарында туындаған электрлік проблемалардың себептерін және сипатын зерттеді, бірақ пилоттың өнемінде ешқандай қателік табылмады. 22 мамырда Нью-Йорк қаласы Куперге 4 миллионнан астам көрерменнің куәгерлігімен лента парады ұйымдастырды. Парад 1900 адам қатысқан Уолдорф Асториядағы құттықтау түскі асымен аяқталды, онда вице-президент Линдон Б. Джонсон және бұрынғы президент Герберт Гувер сияқты көрнекті тұлғалар Куперді құрметтеу үшін сөз сөйледі.
At college, Cooper was active in the Reserve Officers' Training Corps (ROTC), which led to his being commissioned as a second lieutenant in the U. S. Army in June 1949. He was able to transfer his commission to the United States Air Force in September 1949. He received flight training at Perrin Air Force Base, Texas and Williams Air Force Base, Arizona, in the T 6 Texan. On completion of his flight training in 1950, Cooper was posted to Landstuhl Air Base, West Germany, where he flew F 84 Thunderjets and F 86 Sabres for four years. He became a flight commander of the 525th Fighter Bomber Squadron. While in Germany, he attended the European Extension of the University of Maryland. He returned to the United States in 1954, and studied for two years at the U. S. Air Force Institute of Technology (AFIT) in Ohio of Air University. He completed his Bachelor of Science degree in Aerospace Engineering there on August 28, 1956. While at AFIT, Cooper met Gus Grissom, a fellow USAF officer, and the two became good friends. They were involved in an accident on takeoff from Lowry Field on June 23, 1956, when the Lockheed T 33 Cooper was piloting suddenly lost power. He aborted the takeoff, but the landing gear collapsed and the aircraft skidded erratically for 2000 feet (610 m), and crashed at the end of the runway, bursting into flames. Cooper and Grissom escaped unscathed, although the aircraft was a total loss. Cooper and Grissom attended the USAF Experimental Flight Test Pilot School (Class 56D) at Edwards Air Force Base in California in 1956. After graduation Cooper was posted to the Flight Test Engineering Division at Edwards, where he served as a test pilot and project manager testing the F 102A and F 106B. Faith 7 splashed down 4 mile (6 km) ahead of the recovery ship, the aircraft carrier Kearsarge. Faith 7 was hoisted on board by a helicopter with Cooper still inside. Once on deck he used the explosive bolts to blow open the hatch. Postflight inspections and analyses studied the causes and nature of the electrical problems that had plagued the final hours of the flight, but no fault was found with the performance of the pilot. On May 22, New York City gave Cooper a ticker tape parade witnessed by more than four million spectators. The parade concluded with a congratulatory luncheon at the Waldorf Astoria attended by 1,900 people, where dignitaries such as Vice President Lyndon B. Johnson and former president Herbert Hoover made speeches honoring Cooper.
"Жекешелер" жобасы
MA 9 – «Меркурий» жобасының соңғы ұшуы болды. Уолт Уильямс және басқалар үш күндік «Меркурий Атлас 10» (MA 10) миссиясын жалғастыруды қалаған, бірақ NASA штаб-пәтері MA 9 сәтті аяқталған жағдайда MA 10 болмайтынын жариялаған еді. Шепард әсіресе өзі тағайындалған миссияны ұшып өтуге қатты ниеттенген. Ол тіпті президент Кеннедидің қолдауын алуға тырысты. 1963 жылдың 22 маусымында NASA әкімшісі Джеймс Э. Уэбб MA 10 миссиясы болмайтынын ресми түрде шешті. Егер миссия мақұлданғанда, Шепард оны ұшпаған болар еді, себебі ол 1963 жылдың қазан айында жерге қонған, ал MA 10 миссиясын оның резервтік ұшқышы Купер орындаған болар еді. 1964 жылдың қаңтар айында баспасөз Оклахома штатының Демократиялық партиясының Куперді АҚШ Сенатына ұсынуды талқылағанын хабарлады. «Меркурий» жобасын «Егіздер» жобасы жалғастырды, ол өзінің атын экипажда екі адамның болуынан алды. Слейтон Куперді «Егіздер-5» миссиясының командирі етіп тағайындады, бұл сегіз күндік, 120 орбиталық миссия болды. Купердің тағайындалуы туралы ресми түрде 1965 жылдың 8 ақпанында хабарланды. 1962 жылы таңдалған тоғыз астронавттың бірі Пит Конрад оның екінші ұшқышы болып тағайындалды, ал Нейл Армстронг пен Эллиот Си – олардың резервтік экипажы болды. 22 шілдеде Купер мен Конрад 19-шы ұшыру кешенінен «Титан II» көтерушісінің және 14-шы ұшыру кешенінен «Атлас Агена» нысаналық көлігінің көмегімен «Егіздер» ғарыш кемесін екі рет ұшыру репетициясын өткізді. Сынақ сәтті аяқталғаннан кейін, эректорды көтеруге болмады, сондықтан екі астронавтты вишня жинауға арналған құралмен, Купер «Меркурий» жобасы үшін ойлап тапқан және «Егіздер» үшін сақтауды талап еткен құтқару құрылғысымен құтқаруға тура келді. Купер мен Конрад өздерінің ғарыш кемесіне АҚШ-тың бірінші ханымы Леди Берд Джонсонның құрметіне «Леди Берд» деп ат қоюды қалаған, бірақ Вебб олардың өтінішін қабылдамады, себебі ол ғарыш бағдарламасын «жекелендірмеуді» қалады. Содан кейін Купер мен Конрад әскери бөлімдерде киетін ұйымдық белгілерге ұқсас миссиялық жапсырма идеясын ойлап тапты. Бұл жапсырма тек ғарышкерлердің ғана емес, тікелей қатысқан жүздеген адамдардың есімін сақтауға арналған. Купер мен Конрад екі экипаж мүшесінің есімдері, Conestoga вагон және «8 күн немесе сәтсіздік» деген ұраны бар кестеленген матадан жасалған жапсырманы таңдады, бұл жоспарланған миссияның ұзақтығын білдірді. Миссия 9 тамыздан 19 тамызға дейін кейінге қалдырылды, бұл Купер мен Конрадқа жаттығу үшін көбірек уақыт берді, содан кейін дауылға байланысты екі күнге кешіктірілді. «Егіздер-5» 1965 жылдың 21 тамызында сағат 09:00-де ұшырылды. «Титан II» көтерушісі оларды орбитаға шығарды. Купердің ең үлкен алаңы отын жадыбы болды. Ол сегіз күн бойы жұмыс істеуі үшін оны төмен қысымда жұмыс істеуге ниеттенген, бірақ қысым тым төмендегенде ұшуды басқару орталығы оған оттегі жылытқышын қосуды ұсынды. Содан кейін ол бұрынғыдан да төменгі деңгейде тұрақтанды. «MA 9» ыстық болса, «Егіздер-5» суық болды. Сонымен қатар, орбиталық бағытты және маневрлеу жүйесінің қозғалтқыштарымен проблемалар болды, олар тұрақсыз жұмыс істеді, ал екеуі де толығымен істен шықты. «Егіздер-5» бастапқыда «Агена» нысаналық көлігімен орбиталық кездесуді жаттығу үшін жоспарланған, бірақ «Агенамен» туындаған проблемаларға байланысты бұл кейінге қалдырылды. Дегенмен Купер өзінің ғарыш кемесін ғарыш кеңістігіндегі алдын ала белгіленген жерге жеткізуді үйренді. Бұл келесі миссияларда нақты ғарыш кемесімен кездесуге және ақыр соңында Ай орбитасында кездесуге деген сенімділікті арттырды. Купер мен Конрад жоспарланған эксперименттердің біреуін қоспағанда, барлығын орындауға мүмкіндік алды, олардың көпшілігі орбиталық фотосуретке қатысты болды. Миссия жоспарланған қалпына келтіру аймағында «Бетси» дауылдың пайда болуына байланысты қысқартылды. Купер 120-шы орбитада ретроракеталарды іске қосты. Суға қону нысанадан тыс жерге түсті. Компьютерлік қате Жердің айналуын күніне 360 градус деп көрсеткен, ал шындығында ол 360,98 градусқа тең. Бұл айырмашылық ғарыш кемесі үшін маңызды болды. Егер Купер қайта кіру өлшеуіштері тым жоғары екенін көрсеткенде мәселені мойындамағанда, қателік үлкен болар еді және соқтығысуты арттыру үшін бұрышты 53 градустан 90 градусқа дейін сол жаққа көбейту арқылы өтеуге тырысты. Вертолеттер оларды теңізден алып, «Лейк Шамплен» әуе кемесіне жеткізді. Екі ғарышкер 190 сағат 56 минутта 3 312 993 миль (5 331 732 км) қашықтықты басып өтіп, ғарышқа төзімділік бойынша жаңа рекорд орнатты. Бұл ғарышкерлердің Жерден Айға және кері сапарға қажетті уақыт бойы ғарышта аман қалуға болатынын көрсетті. Купер орбиталық ұшуды екінші рет жасаған алғашқы ғарышкер атанды. Олар төртінші орында болғанда, бұзылған қозғалтқыш оларды жарыстан шығарып тастады. Келесі жылы Купер мен Гриссом жарысқа қатысты, бірақ міндетті жиналысқа келмегендіктен дисквалификацияланды. Купер 1965 жылы Ла-Порт, Техас штатында өткен Оңтүстік-Батыс чемпионатының Drag Boat жарысына қатысты, ал 1967 жылы Orange Bowl Regatta жарысына өрт сөндіруші Ред Адэйрмен бірге қатысты. 1968 жылы ол Чарльз Баклимен бірге Кеннеди ғарыш орталығының қауіпсіздік басшысымен 24 сағаттық Daytona жарысына қатысты. Жарыс алдында NASA басшылығы қауіптілікке байланысты оны жарыстан шығаруға бұйрық берді. Купер NASA басшылығын «NASA ғарышкерлердің tiddlywinks ойыншылары болуын қалайды» деп баспасөзге айту арқылы ренжітті. Купер 1969 жылдың мамырындағы «Аполлон-10» миссиясының резервтік командирі ретінде таңдалды. Бұл оны Слейтонның ұшу экипажының директоры ретінде белгілеген әдеттегі экипаж айналымын ескере отырып, «Аполлон-13» миссиясының командирі лауазымына ие болуға мүмкіндік берді. Алайда, Шепард, астронавттар кеңсесінің басшысы 1969 жылдың мамырында ұшуға қайта оралғанда, Слейтон Куперді Шепардпен алмастырды, осы экипаждың командирі етіп тағайындады. Бұл миссия кейін «Аполлон-14» болып өзгертілді, Шепардқа жаттығу үшін көбірек уақыт беру үшін.
MA 9 was the last of the Project Mercury flights. Walt Williams and others wanted to follow up with a three day Mercury Atlas 10 (MA 10) mission, but NASA HQ had already announced that there would be no MA 10 if MA 9 was successful. Shepard in particular was eager to fly the mission, for which he had been designated. He even attempted to enlist the support of President Kennedy. An official decision that there would be no MA 10 was made by NASA Administrator James E. Webb on June 22, 1963. Had the mission been approved, Shepard might not have flown it, as he was grounded in October 1963, and MA 10 might well have been flown by Cooper, who was his backup. In January 1964 the press reported that the Democratic Party of Oklahoma discussed running Cooper for the United States Senate. Project Mercury was followed by Project Gemini, which took its name from the fact that it carried two men instead of just one. Slayton designated Cooper as commander of Gemini 5, an eight day, 120 orbit mission. Cooper's assignment was officially announced on February 8, 1965. Pete Conrad, one of the nine astronauts selected in 1962 was designated as his co pilot, with Neil Armstrong and Elliot See as their respective backups. On July 22, Cooper and Conrad went through a rehearsal of a double launch of Gemini atop a Titan II booster from Launch Complex 19 and an Atlas Agena target vehicle from Launch Complex 14. At the end of the successful test, the erector could not be raised, and the two astronauts had to be retrieved with a cherry picker, an escape device that Cooper had devised for Project Mercury and insisted be retained for Gemini. Cooper and Conrad wanted to name their spacecraft Lady Bird after Lady Bird Johnson, the First Lady of the United States, but Webb turned down their request; he wanted to "depersonalize" the space program. Cooper and Conrad then came up with the idea of a mission patch, similar to the organizational emblems worn by military units. The patch was intended to commemorate all the hundreds of people directly involved, not just the astronauts. Cooper and Conrad chose an embroidered cloth patch sporting the names of the two crew members, a Conestoga wagon, and the slogan "8 Days or Bust" which referred to the expected mission duration. The mission was postponed from August 9 to 19 to give Cooper and Conrad more time to train, and was then delayed for two days due to a storm. Gemini 5 was launched at 09:00 on August 21, 1965. The Titan II booster placed them in a orbit. Cooper's biggest concern was the fuel cell. To make it last eight days, Cooper intended to operate it at a low pressure, but when it started to dip too low the Flight Controllers advised him to switch on the oxygen heater. It eventually stabilized at —lower than it had ever been operated at before. While MA 9 had become uncomfortably warm, Gemini 5 became cold. There were also problems with the Orbit Attitude and Maneuvering System thrusters, which became erratic, and two of them failed completely. Gemini 5 was originally intended to practice orbital rendezvous with an Agena target vehicle, but this had been deferred to a later mission owing to problems with the Agena. Nonetheless, Cooper practiced bringing his spacecraft to a predetermined location in space. This raised confidence for achieving rendezvous with an actual spacecraft on subsequent missions, and ultimately in lunar orbit. Cooper and Conrad were able to carry out all but one of the scheduled experiments, most of which were related to orbital photography. The mission was cut short by the appearance of Hurricane Betsy in the planned recovery area. Cooper fired the retrorockets on the 120th orbit. Splashdown was short of the target. A computer error had set the Earth's rotation at 360 degrees per day whereas it is actually 360.98. The difference was significant in a spacecraft. The error would have been larger had Cooper not recognized the problem when the reentry gauge indicated that they were too high, and attempted to compensate by increasing the bank angle from 53 to 90 degrees to the left to increase the drag. Helicopters plucked them from the sea and took them to the recovery ship, the aircraft carrier Lake Champlain. The two astronauts established a new space endurance record by traveling a distance of 3312993 mile (5331732 km) in 190 hours and 56 minutes—just short of eight days—showing that astronauts could survive in space for the length of time necessary to go from the Earth to the Moon and back. Cooper became the first astronaut to make a second orbital flight. They were in fourth place when a cracked motor forced them to withdraw. The next year Cooper and Grissom had an entry in the race, but were disqualified after failing to make a mandatory meeting. Cooper competed in the Southwest Championship Drag Boat races at La Porte, Texas, later in 1965, and in the 1967 Orange Bowl Regatta with fire fighter Red Adair. In 1968, he entered the 24 Hours of Daytona with Charles Buckley, the NASA chief of security at the Kennedy Space Center. The night before the race, NASA management ordered him to withdraw due to the dangers involved. Cooper upset NASA management by quipping to the press that "NASA wants astronauts to be tiddlywinks players." Cooper was selected as backup commander for the May 1969 Apollo 10 mission. This placed him in line for the position of commander of Apollo 13, according to the usual crew rotation procedure established by Slayton as Director of Flight Crew Operations. However, when Shepard, the Chief of the Astronaut Office, returned to flight status in May 1969, Slayton replaced Cooper with Shepard as commander of this crew. This mission subsequently became Apollo 14 to give Shepard more time to train.
Кейінгі өмірі
NASA-дан кеткен соң Купер бірнеше компаниялардың директорлар кеңесіне мүше болып, сондай-ақ жоғары жылдамдықты қайықтарды жобалаудан бастап энергетика, құрылыс және ұшақтарды жобалау сияқты әртүрлі салалардағы оннан астам компанияға техникалық кеңесші ретінде қызмет етті.
After leaving NASA, Cooper served on several corporate boards and as technical consultant for more than a dozen companies in fields ranging from high performance boat design to energy, construction, and aircraft design.
НЛО-ларды байқау
Купердің автобиографиясында, Брюс Хендерсонмен бірге жазылған "Сенімнің секірісі" атты еңбегінде, ол Әуе күштері мен НАСА-дағы тәжірибесін, сондай-ақ, күдікті НЛО құпиясын ашуға жасаған тырашаларын баяндады. Ғарыш тарихшысы Роберт Перлман кітап туралы жазған рецензиясында: "Купердің өзінің бастан кешкендеріне ешкім де дау айта алмайды, бірақ оның жаңа технология мен ғылыммен байланысы бар екенін ескерсек, тек аңызға айналған оқиғаларға сүйеніп, жерден тыс келгендер туралы идеяларды қабылдауына түсіну қиын", - деді. Купер 1951 жылы Батыс Германия үстінен ұшып бара жатқанда алғашқы НЛО-ны көргенін айтты, бірақ ол Меркурий ғарыш кемесімен ұшқанда НЛО көргенін жоққа шығарды. 1957 жылдың 3 мамырында Купер Эдвардс әуе базасында болғанда, ол экипажға құрғақ көл төбесінде Аскания Синетеодолит дәлдікпен қону жүйесін орнатуды тапсырды. Бұл кинетеодолит жүйесі ұшақ қонғанда секунд сайын отыз кадрдан сурет түсіре алатын. Экипаж құрамына Джеймс Битик және Джек Геттис кірді, олар таңғы сағат 08:00-ден бұрын жұмыс істей бастады, сонымен қатар фото және бейнекамералармен де жұмыс істеді. Купердің айтуынша, сол күні таңертең олар келгенде, "көрінісі ерекше, дискіге ұқсас" ұшақ көргендерін, ол қону кезінде де, ұшып кеткенде де ешқандай дыбыс шығармағанын хабарлады. Купер, осы жұмыстың бөлігі ретінде тәжірибелік ұшақтарды үнемі көретін бұл адамдардың қатты алаңдағанын еске алды. Олар бұл ұшақтың қалай төмендеп, үш ұзын тіреуге қонғанын, содан кейін жақындап келгенде ұшып кеткенін түсіндірді. Ол осындай жағдайды Пентагонның арнайы нөміріне хабарлады, олар фильмді дамытуды, бірақ одан көшірме жасауды жасамауды және оны бірден құлыпталған курьерлік қапшықта Пентагонға жіберуді бұйырды. Куперге негативтерді жібермес бұрын қарауға тыйым салынбағандықтан, ол қарады. Купер фотосуреттердің сапасы өте жақсы екенін және ол Бітик пен Геттистің өзіне сипаттаған нәрсені көргенін мәлімдеді. Ол белгісіз ұшақ құпия әскери орналасқан жерге қонғандықтан, одан әрі тергеу жүргізілетінін күтті, бірақ осы оқиға туралы ешқандай хабар алмады. Ол фотосуреттердің не болғанын таба алмады және олар Әуе күштерінің ресми НЛО зерттеу жобасы "Көк кітапқа" (Project Blue Book), Райт-Паттерсон әуе базасында орналасқан, дейді деп болжады. Купер өмірінің соңына дейін АҚШ үкіметі НЛО туралы ақпаратты жасырып отырғанын айтты. Ол өзінің әріптес ұшқыштарынан жүздеген хабарламалар түскенін, олардың көп бөлігі радар немесе көру арқылы байқалған жағдайларға жауап беру үшін жіберілген әскери ұшқыштардан келгенін атап өтті. Купер өмірінің соңында сұхбаттарында НЛО көргенін бірнеше рет айтты және 2003 жылғы "Out of the Blue" деректі фильміндегі естеліктерін сипаттады. Купердің күлінің бір бөлігі (Жұлдызды жол актері Джеймс Духан мен тағы 206 адамның күлімен бірге) 2007 жылдың 29 сәуірінде Нью-Мексикодан жекеменшік UP Aerospace SpaceLoft XL зымыранымен суборбитальдық естелік рейсінде ұшырылды. Күл тасыған капсула жоспарланғандай Жерге қайтып оралды, бірақ таулы жерде жоғалып кетті. Іздеу жұмыстарына нашар ауа райы кедергі келтірді, бірақ бірнеше аптадан кейін капсула табылды және оның ішіндегі күл отбасыларына қайтарылды. 2012 жылдың 22 мамырында Купердің күлінің тағы бір бөлігі SpaceX COTS Demo Flight 2 рейсінде болды, ол 308 адамның күлімен бірге Халықаралық ғарыш станциясына бағытталды. Бұл рейсте Falcon 9 зымыран тасығышы және Dragon капсуласы қолданылды. Рейстің екінші сатысы мен жерлеу контейнері Dragon C2+ капсуласы енгізілген бастапқы орбитада қалды және бір айдан кейін Жер атмосферасында жанып кетті.
In Cooper's autobiography, Leap of Faith, co authored with Bruce Henderson, he recounted his experiences with the Air Force and NASA, along with his efforts to expose an alleged UFO conspiracy theory. In his review of the book, space historian Robert Pearlman wrote: "While no one can argue with someone's experiences, in the case of Cooper's own sightings, I found some difficulty understanding how someone so connected with ground breaking technology and science could easily embrace ideas such as extraterrestrial visits with little more than anecdotal evidence." Cooper claimed to have seen his first UFO while flying over West Germany in 1951, although he denied reports he had seen a UFO during his Mercury flight. On May 3, 1957, when Cooper was at Edwards, he had a crew set up an Askania Cinetheodolite precision landing system on a dry lake bed. This cinetheodolite system could take pictures at thirty frames per second as an aircraft landed. The crew consisted of James Bittick and Jack Gettys, who began work at the site just before 08:00, with both still and motion picture cameras. According to Cooper's accounts, when they returned later that morning they reported that they had seen a "strange looking, saucer like" aircraft that did not make a sound either on landing or take off. Cooper recalled that these men, who saw experimental aircraft on a regular basis as part of their job, were clearly unnerved. They explained how the saucer hovered over them, landed away using three extended landing gears, and then took off as they approached for a closer look. He called a special Pentagon number to report such incidents, and was instructed to have their film developed, but to make no prints of it, and send it in to the Pentagon right away in a locked courier pouch. As Cooper had not been instructed to not look at the negatives before sending them, he did. Cooper claimed that the quality of the photography was excellent, and what he saw was exactly what Bittick and Gettys had described to him. He expected that there would be a follow up investigation, since an aircraft of unknown origin had landed at a classified military installation, but never heard about the incident again. He was never able to track down what happened to those photos, and assumed they ended up going to the Air Force's official UFO investigation, Project Blue Book, which was based at Wright Patterson Air Force Base. Cooper claimed until his death that the U. S. government was indeed covering up information about UFOs. He pointed out that there were hundreds of reports made by his fellow pilots, many coming from military jet pilots sent to respond to radar or visual sightings. Throughout his later life Cooper repeatedly expressed in interviews that he had seen UFOs, and described his recollections for the 2003 documentary Out of the Blue. A portion of Cooper's ashes (along with those of Star Trek actor James Doohan and 206 others) was launched from New Mexico on April 29, 2007, on a sub orbital memorial flight by a privately owned UP Aerospace SpaceLoft XL sounding rocket. The capsule carrying the ashes fell back toward Earth as planned; it was lost in mountainous landscape. The search was obstructed by bad weather, but after a few weeks the capsule was found, and the ashes it carried were returned to the families. On May 22, 2012, another portion of Cooper's ashes was among those of 308 people included on the SpaceX COTS Demo Flight 2 that was bound for the International Space Station. This flight, using the Falcon 9 launch vehicle and the Dragon capsule, was uncrewed. The second stage and the burial canister remained in the initial orbit that the Dragon C2+ was inserted into, and burned up in the Earth's atmosphere a month later.
Марапаттар мен құрметтер
Купер көптеген марапаттар алды, соның ішінде Ардагерлік легион, емен жапырақты кластері бар Ерекше ұшу кресі, НАСА-ның Ерекше қызмет медалі, НАСА-ның Ұлттық қызмет медалі, Коллиер трофеі, Хармон трофеі, ДеМолай Құрметті легионы, Джон Ф. Кеннеди трофеі, Әуе күштері қауымдастығының трофеі, Джон Дж. Монтгомери сыйлығы, генерал Томас Д. Уайт трофеі, Гавай университетінің регенттерінің медалі, Колумб медалі және Күміс антилопа сыйлығы. Ол 1981 жылы Халықаралық ғарыш даңқы залына, ал 1990 жылғы 11 мамырда АҚШ ғарышкерлерінің даңқы залына енгізілді.
Cooper received many awards, including the Legion of Merit, the Distinguished Flying Cross with oak leaf cluster, the NASA Exceptional Service Medal, the NASA Distinguished Service Medal, the Collier Trophy, the Harmon Trophy, the DeMolay Legion of Honor, the John F. Kennedy Trophy, the Air Force Association Trophy, the John J. Montgomery Award, the General Thomas D. White Trophy, the University of Hawaiʻi Regents Medal, the Columbus Medal, and the Silver Antelope Award. He was inducted into the International Space Hall of Fame in 1981, and the U. S. Astronaut Hall of Fame on May 11, 1990.
Купер Эксперименталды сынақ ұшқыштары қоғамының, Американдық аэронавтика және астронавтика институтының, Американдық астронавтикалық қоғамның, Шотландия және Йорк ритуалдық масондарының, Шриннерлердің, Ротари клубының, Дедалиян орденінің, Конфедеративтік әуе күштерінің, Лос-Анджелес әсершілдер клубының және Американың скауттарының мүшесі болды. Ол Мастер-масон (Карбондал ложасының №82 мүшесі, Карбондал, Колорадо) болды және Шотландиялық ритуалдық масондық ұйымынан құрметті 33-ші дәрежеге ие болды.
Cooper was a member of the Society of Experimental Test Pilots, the American Institute of Aeronautics and Astronautics, the American Astronautical Society, Scottish Rite and York Rite Masons, Shriners, the Royal Order of Jesters, the Rotary Club, Order of Daedalians, Confederate Air Force, Adventurers' Club of Los Angeles, and Boy Scouts of America. He was a Master Mason (member of Carbondale Lodge # 82 in Carbondale, Colorado), and was given the honorary 33rd Degree by the Scottish Rite Masonic body.
Мәдениеттің әсері
Купердің Меркурий ғарышкері мансабы мен тартымды тұлғасы 1983 жылы шыққан «The Right Stuff» фильмінде бейнеленген, онда оны Деннис Куэйд сомдады. Купер өндіріс компаниясымен тығыз байланыста жұмыс істеді, ал Куэйд айтқан әр сөз Купердің естеліктеріне сәйкес келді делінген. Куэйд кастингке дейін Купермен кездесіп, оның мінез-құлқын зерттеді. Куэйд шашын 1950-1960 жылдардағы Купердің сыртқы келбетіне ұқсату үшін кестірді және бояды. Кейін Куперді 1998 жылғы HBO-ның «Жерден Айға» мини-сериалында Роберт С. Тревейлер, ал 2015 жылғы ABC телеарнасының «Астронавт әйелдер клубы» сериалында Брет Харрисон ойнады. Сол жылы оны Колин Хэнкс «Ашулы тарих» сериалының үшінші маусымындағы «Оклахома» эпизодында Лора Штайнелдің «Меркурий-Атлас 9» рейсінің тарихын баяндауда бейнеледі. Ғарышта жүргенде Купер Кариб теңізінің суларында қара дақтарды байқады. Ол бұл аномалиялар кемелердің құлау орындары болуы мүмкін деп ойлады. 2017 жылы Discovery Channel-дегі «Купердің қазынасы» деректік сериалында Даррел Миклос күдікті кемелердің орнын табу үшін Купердің құжаттарын іздеп шықты. Купер «CHiPs» телесериалының бір бөлімінде өзін-өзі сомдады, сондай-ақ 1980-жылдардың басында Дэвид Леттерман, Мерв Гриффин және Майк Дуглас жүргізген ток-шоуларда жиі қонақ ретінде көрінді. «Thunderbirds» мультсериалының кейіпкері Гордон Трейси оның құрметіне аталған. Ол сонымен қатар «Айдың көлеңкесінде» (өлімінен кейін жарық көрген) кітабына үлкен үлес қосты, онда өмірі мен мансабы туралы соңғы ойлары жазылған. 2019 жылы National Geographic Том Вольфтің 1979 жылғы «The Right Stuff» кітабы негізінде телесериалды түсіруді бастады. Колин О’Донохью Гордон Купер рөлін ойнайды. Сериал 2020 жылдың көктемінде көрсетілуге жоспарланған, бірақ алғашқы екі эпизод 2020 жылдың 9 қазанында Disney+ ақылы сервисінде көрсетілді. 2019 жылғы «Барлық адамзат үшін» сериалында Гордон «Гордо» Стивенс, оның кейіпкері оның бейнесімен жасалған.
Cooper's Mercury astronaut career and appealing personality were depicted in the 1983 film The Right Stuff, in which he was portrayed by Dennis Quaid. Cooper worked closely with the production company, and every line uttered by Quaid was reportedly attributable to Cooper's recollection. Quaid met with Cooper before the casting call and learned his mannerisms. Quaid had his hair cut and dyed to match Cooper's appearance in the 1950s and 1960s. Cooper was later portrayed by Robert C. Treveiler in the 1998 HBO miniseries From the Earth to the Moon, and by Bret Harrison in the 2015 ABC TV series The Astronaut Wives Club. That year, he was also portrayed by Colin Hanks in the Season 3 episode "Oklahoma" of Drunk History, written by Laura Steinel, which retold the story of his Mercury Atlas 9 flight. While he was in space, Cooper recorded dark spots he noticed in the waters of the Caribbean. He believed these anomalies may be the locations of shipwrecks. The 2017 Discovery Channel docu series Cooper's Treasure followed by Darrell Miklos as he searched through Cooper's files to discover the location of the suspected shipwrecks. Cooper appeared as himself in an episode of the television series CHiPs, and during the early 1980s made regular call in appearances on chat shows hosted by David Letterman, Merv Griffin and Mike Douglas. The Thunderbirds character Gordon Tracy was named after him. He was also a major contributor to the book In the Shadow of the Moon (published after his death), which offered his final published thoughts on his life and career. In 2019, National Geographic began filming a television series based on Tom Wolfe's 1979 book The Right Stuff. Colin O'Donoghue is portraying Gordon Cooper. While the series was set to air in spring of 2020, the first two episodes aired on October 9, 2020, on subscription service Disney+. The 2019 series For All Mankind has Gordon "Gordo" Stevens, a character based in part on him.