Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұл мақалада Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі неміс бронетехникасының өндіріс көрсеткіштері тізімделген. Көлік құралдарына танктер, өздігінен жүретін артиллерия, шабуылдық зеңбіректер және танктерге қарсы құралдар жатады. Егер 1939 жылғы өндіріс туралы деректер келтірілсе, олар 1939 жылдың қыркүйегінен бастап есептеледі; яғни, тек соғыс жылдарындағы өндіріс ғана ескеріледі.
none
This article lists production figures for German armored fighting vehicles during the World War II era. Vehicles include tanks, self propelled artillery, assault guns and tank destroyers. Where figures for production in 1939 are given, they refer to September 1939 onwards; that is, they only count wartime production.
I танкі
Panzer I Соғысқа дейінгі кезеңде: 1893 корпус жасалған. Олардың 1867-сі мұнаралармен жабдықталды, ал қалғандары басқару машиналары ретінде қолданылды. Бұл жеңіл қаруланған және брондалған танктер жаттығу машиналары ретінде көзделіп, бірақ әскерилер күткеннен бұрын соғыс басталғандықтан, жауынгерлік қимылдарда пайдаланылды.
Panzer I Pre war: 1,893 hulls had been produced. 1,867 were fitted with turrets, and the rest used as command vehicles. These lightly armed and armoured tanks were intended as training vehicles but were used in combat as the war came sooner than the military had anticipated.
Фердинанд/Сөлең
Фердинанд/Элефант (Sd. Kfz. 184, және Panzerjäger Tiger (P) деп белгілі) Porsche-тың VK 4501 (P) шассиін пайдаланды, ол күрделі Porsche жасаған қозғалтқышының салдарынан жобасы қабылданбас бұрын өндірілген. Оның орнына Henschel дизайны таңдалды, ол кейін Tiger болып дамыды. Соңғы жетектің генераторларын және электр моторларын іске қосу үшін екі сумен салқындатылған Maybach HL120 V12 қозғалтқышы орнатылды. Бұл шассидің үстіне алға қаратылған 88 мм L/71 зеңбірегі орнатылды. 1943-1944 жылдары Фердинанд Sd. Kfz. 184 – 90+1 прототип, Элефант Sd. Kfz. 184 – 48 дана, қалған Фердинандтардан қайта құрылған.
The Ferdinand/Elefant (Sd. Kfz. 184, and known as Panzerjäger Tiger (P)) used the chassis of Porsche's VK 4501 (P) which had been produced before the design was rejected, due to its complex Porsche designed powerplant, in favour of the Henschel design which became the Tiger. Two over stressed Maybach HL120 water cooled V 12 engines were installed instead to drive the generators and electric motors for the final drives. On top of this chassis, a forward facing 88 mm L/71 gun was mounted. 1943 1944 Ferdinand Sd. Kfz. 184 90+1 PrototypeElefant Sd. Kfz. 184 48 rebuilt from remaining Ferdinand
Танк өндірісінің дамуы
Германияда танктарды жасау 1934 жылы Версаль келісімін бұза отырып басталды. Неміс өнеркәсібі көптеген жылдар бойы қару-жарақ өндірмеген, сондықтан болатты қатайту және қару-жарақ өндіруге қажетті құралдарды әзірлеу үшін уақыт керек болды. Алғашқы жасалған танк түрі – екі адамдық Panzer I жеңіл танкі болды, ол Крупп зауытында оқу машинасы ретінде жобаланып, өндірілді. Ол жауынгерлік қимылдарда қолдануға арналмаған; керісінше, неміс армиясының негізгі танкiсi Panzer III болуы тиіс еді, бірақ оның дамуы мен өндірісі кешіккендіктен, аралық үлгі – Panzer II танкiсiн өндіруге көшті, ол келесі жылы өндіріске енгізілді. Келесі соғыста танктер қалай қолданылатыны әлі белгісіз болды, сондай-ақ танктер арасындағы шайқастың маңыздылығы да анық емес еді; кейбір әскери теоретиктер танктердің жаяу әскерге көмек ретінде қолданылатынын көз алдында елестетті. Heer армиясының атты әскер бөлімі танктердің басты қызметін барлау деп есептеді. Бұл Германияның бронетанкілік соғыс жақтастарының, атап айтқанда Хайнц Гудериан, Вильгельм Риттер фон Тома және Вальтер фон Райхенау идеяларына қатысты келеңсіздік тудырды. 1937-1938 жылдары алғашқы Panzer III және Panzer IV орта танктері пайда бола бастады. Чехияда жасалған танктерді есептемегенде, 1939 жылдың 1 қыркүйегінде Польшаға жасалған шабуылда Германияның бронетанкілік күші 3195 танкіден тұрды, олар тең бөлініп, Пз I оқу танкісі және Пз II жеңіл танкiсi болды; негізгі шайқас танктерінің ішінде Польшаға шабуыл кезінде тек 98 Пз III және 211 Пз IV қызметте болды, ал 215 танк әртүрлі үлгілерде, басқару танктері ретінде қолдануға болатын, олардың негізгі қаруы алынып, қосымша байланыс құралдары орнатылғаннан кейін пайдаланылды.
German manufacturing of tanks began in 1934, in violation of the Treaty of Versailles. German industry had not produced arms in many years, and time was required to develop the necessary techniques for hardening steel and for the development of tooling to produce arms. The first tank type produced was the two man, Panzer I light tank, designed and produced by the Krupp works as a training vehicle. It was not designed for use in combat; instead, the main battle tank of the German army was to be the Panzer III but delays in its development and manufacture led to the production of an interim vehicle, the Panzer II, which began production the following year. It was not clear yet how tanks would be used in the next war, nor was it apparent that tank versus tank combat would be important; some military theorists envisioned tanks operating in support of infantry. The cavalry arm of the Heer saw the major function of tanks to be that of reconnaissance. This was in marked conflict with the ideas of the armoured warfare proponents of Germany, chiefly Heinz Guderian, Wilhelm Ritter von Thoma, and Walther von Reichenau. It was not until 1937–38 that the first Panzer III and Panzer IV medium tanks began to appear. Excluding Czech built tanks, on 1 September 1939 the invasion of Poland was undertaken with the German armoured force of 3,195 tanks evenly split between the Pz I training tank and the Pz II light tank; of the main battle tanks, only 98 Pz IIIs were in service during the invasion of Poland, along with 211 Pz IVs, with 215 tanks of various models also available as command tanks after being modified by having their main armament removed and extra communications equipment installed.
Өндірісті бақылау
Германияда танк өндірісі 1934 жылы басталды. Наци партиясының мемлекеттік сатып алу процесіне араласуы және әскери қару-жарақпен камтамасыз ету мақсатымен байланысы жоқ саяси факторлардың ықпалынан, танк өндірісіне келісімшарт алған компаниялардың жаппай өндірістегі тәжірибесі шектеулі болды. Құрастыру желісі технологиясында мол білімі мен мүмкіндігі бар Форд пен Опель сияқты екі өндірушіге конкурстық процесте қатысуға рұқсат берілмеді. Қорқыту мен мәжбүрлеу арқылы Геринг наци партиясының болат және қару-жарақ өндірісімен айналысатын жекеменшік кәсіпорындарға бақылауын кеңейте алды. 1938 жылға қарай, бұл бақылауға маңызды шикізаттың үлестірілуі, зауыттардың қоймасы, жұмыс уақыты, еңбекақы ставкалары, жұмыс жағдайлары, жаңа ғимараттар салу және станоктарды кеңейту, өндіріс орындары мен акциялар бойынша дивидендтер кірді. Барлық компаниялар танк өнеркәсібінің экономикалық кеңесіне мүше болуға міндеттелді, ол өнеркәсіпке қатысты барлық мәселелерді шешті.
The production of tanks in Germany began in 1934. Due to the insertion of the Nazi Party into the procurement process and political considerations that had nothing to do with the goal of providing arms for the military, the companies that ended up gaining the contracts for tank production had limited actual experience in mass production. Ford and Opel, two manufacturers with considerable knowledge and ability in assembly line techniques, were not allowed to participate in the bidding process. Through threat and coercion Göring was able to expand the Nazi Party's control of private industry involved in steel and armament production. By 1938, this control included the rationing of essential raw materials, factory inventories, labor hours, rates of pay, working conditions, building and machine tool expansion, plant locations and stock dividends. All companies were forced to join the Economic Board of the tank industry which handled all questions affecting the industry.
Неміс танк өндірісінің орналасуы
Германиядағы танк өндірісі бір ғана географиялық орналасқан жерге шоғырланбаған еді. Ірі зауыттар Нюрнберг, Кассель, Брансвик, Магдебург және Берлинде орналасқан. Дегенмен, танк компоненттерін өндірушілердің географиялық шоғырлануы болды, мысалы, қозғалтқыштар мен беріліс қораптары Фридрихшафенде, корпус, мұнаралар және зеңбіректер Рур аймағында, резеңке жүріс бөліктері Ганноверде, ал аспаптар Берлинде орналасқан. Бұл орындар тоқтатылса, неміс танк өндірісі үшін ықтимал тосқауыл нүктесіне айналуы мүмкін еді.
The tank manufacturing industry in Germany was not concentrated in any one geographic location. Major plants were located in Nuremberg, Kassel, Brunswick, Magdeburg, and Berlin. There was, however, some geographical concentration of tank component manufacturers, such as engines and gears in Friedrichshafen, hulls, turrets, and guns in the Ruhr, rubber treads in Hanover, and instruments in Berlin. These locations, if interdicted, represented a potential chokepoint to German tank manufacturing.
Неміс танкілік проблемасы
Соғыс барысында одақтастар Германияның өнімділігін анықтау үшін үздіксіз күш-жігер жұмсады және оған екі басты жолмен ұмтылды: дәстүрлі барлау және статистикалық бағалау. Көптеген жағдайларда статистикалық талдау дәстүрлі барлаудан айтарлықтай жақсы нәтиже берді. Кейбір жағдайларда дәстүрлі барлау статистикалық әдістермен бірге қолданылды, мысалы, D күніне дейін Panther танкілерінің өндірісін бағалау кезінде. Одақтастардың басшылық құрылымы Италияда көрілген Panther танкілерін ерекше ауыр танк деп есептеді және олардың Солтүстік Францияда тек аз ғана санында кездесетінін күтті, дәл Тунистегі Tiger I танкісі сияқты. АҚШ армиясы "Шерман" танкісінің, олар күткен неміс "Mk III" және "IV" танкілеріне қарсы жақсы өнер табатынына сенімді болды. Солтүстік Францияға десант түсірілер алдында, панцер дивизияларында көптеген Panther танкілері қолданылып жатқаны туралы хабарлар тарады. Бұл ақиқат па екенін анықтау үшін одақтастар Panther танкілерінің санын бағалауға тырысты. Олар үшін тұтқынға алынған немесе жойылған неміс танкілеріндегі сериялық нөмірлерді пайдаланды. Басты нөмірлер – беріліс қораптарының нөмірлері болды, себебі олар екі үздіксіз тізбек бойынша жүйеленген. Шасси мен қозғалтқыш нөмірлері де қолданылды, бірақ оларды пайдалану қиынға түсті. Талдауды тексеру үшін басқа да түрлі компоненттер қолданылды. Осыған ұқсас талдаулар тізбектелген нөмірленген шиналарға да жасалды. Panther танкілерінің дөңгелектерін талдау нәтижесінде қолданылып жатқан дөңгелек қалыптарының санына бағалау жасалды. Британдық дөңгелек жасаушылармен болған әңгімелер осы қалыптардан қанша дөңгелек жасауға болатынын бағалауға мүмкіндік берді. Бұл өз кезегінде әр айда шығарылатын Panther танкілерінің жалпы санын анықтады. Екі танкінің дөңгелектерін талдау нәтижесінде, 1944 жылдың ақпан айында ғана 270 Panther танкісі шығарылғаны анықталды, бұл бұрынғы күдіктерден әлдеқайда көп. Соғыстан кейін неміс деректерінде 1944 жылдың ақпан айындағы өндіріс 276 танкіні құрады. Статистикалық тәсіл дәстүрлі барлау әдістерінен әлдеқайда дәл екенін көрсетті, ал "неміс танк проблемасы" деген тіркес қолданылған статистикалық талдаудың сипаттамасы ретінде қабылданды.
During the course of the war the Allies made sustained efforts to determine the extent of German productivity, and approached this in two major ways: conventional intelligence gathering and statistical estimation. In many cases statistical analysis substantially improved on conventional intelligence. In some cases conventional intelligence was used in conjunction with statistical methods, as was the case in estimation of Panther tank production just prior to D Day. The allied command structure had thought the Panther tanks seen in Italy were an unusual heavy tank, and would only be seen in northern France in small numbers, much the same way as the Tiger I was seen in Tunisia. The US Army was confident that the Sherman tank would perform well against the German "Mk III" and "IV" tanks which they expected to meet. Shortly before the landings in northern France, rumours indicated that large numbers of Panther tanks were being used in the panzer divisions. To ascertain if this were true the Allies attempted to estimate the number of Panther tanks being produced. To do this they made use of the serial numbers printed on captured or destroyed German tanks. The principal numbers used were gearbox numbers, as these fell in two unbroken sequences. Chassis and engine numbers were also used, though their use was more complicated. Various other components were used to cross check the analysis. Similar analyses were done on tires, which were known to be sequentially numbered. The analysis of Panther tank wheels yielded an estimate for the number of wheel molds that were in use. A discussion with British road wheel makers then allowed the estimation of the number of wheels that could be produced from this many molds. This in turn yielded the total number of Panthers that were being produced each month. Analysis of road wheels from the two tanks obtained yielded an estimate of 270 Panthers produced in February 1944 alone, substantially more than had previously been suspected. German records after the war showed production for the month of February 1944 was 276. The statistical approach proved to be far more accurate than conventional intelligence methods, and the phrase "German tank problem" became accepted as a descriptor for the statistical analysis used.