Кіріспе

Қытай таңбаларын кодтау әдісі

Төрт бұрыш әдісі немесе төрт бұрыш жүйесі – қытай таңбаларын компьютерге немесе қолмен жазатын машинаға енгізу үшін қолданылатын әдіс. Бұл әдіс әрбір таңбаны кодтау үшін төрт немесе бес сан цифрын пайдаланады. Төрт сан таңбаның төрт бұрышындағы пішіндерді, жоғарғы сол жақтан төменгі оң жаққа қарай кодтайды. Бұл әдіс қытай таңбасын толық анықтамаса да, мүмкін болатын нұсқалардың қысқа тізімін қалдырады. Қажет болған жағдайда, төменгі оң жақтағы қосымша элементті көрсету үшін бесінші цифр қосылуы мүмкін. Төрт бұрыш әдісі үш рет қайта қаралып, біраз уақыт Қытай мемлекеті тарапынан қолдауға ие болды және көптеген ескі анықтамалық еңбектерде кездеседі, соның ішінде қазір де жарияланып жатқандары бар. 1980 жылдары жарық көрген Йонеяманың шағын Кангорин қытай-жапон сөздігінде төрт бұрышты индекс болған, бірақ ол кейіннен алынып тасталған. Дегенмен, қазіргі күні кеңінен қолданылмаса да, осы әдіс қолданылатын сөздіктер бар. Көпшілік пікірінде бұл әдіс көптеген қытайлардың сауатсыз болған және тіл әлі біріктірілмеген кезеңмен байланысты. Бүгінде көптеген қытайлар сөздікті оқу үшін емес, жазуға көмектесу үшін пайдаланады. Алайда, бұл әдіс ғалымдарға, кеңсе қызметкерлеріне, редакторларға, компиляторларға және әсіресе қытай тілін оқыған шетелдіктерге пайдалы. Соңғы жылдары бұл әдіс компьютерлерде таңба енгізу жүйесі ретінде жаңа қолданыс тапты, қарауға ыңғайлы, қысқа тізімдерді құруға мүмкіндік береді.

Шығу тегі

Төрт бұрышты әдісті 1920 жылдары Қытайдың Commercial Press Ltd. бас редакторы Ван Юньву ойлап тапты. Ол Лин Ютан және басқалар жүргізген тәжірибелерге негізделген. Әдістің бастапқы мақсаты – сол кезде қолданылып келген қытай телеграф кодтарының нөмірлерін телеграфшыларға әріптердің ұзақ тізімінен табуға көмектесу болды. Ван Юньву бұл туралы 1926 жылы жарық көрген «Төрт бұрышты әдіс» атты кіріспе брошюрасында баяндаған. Цай Юаньпей мен Ху Ши осы брошюраға кіріспе мақалалар жазды.

Нұсқалар

Уақыт өте келе төрт бұрышты әдіс өзгерістерден өтті.

Екінші қайта қарау

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін шағын түзетулер енгізілді. Бұл әдісті соғыстан кейінгі көптеген лексикографтар қолданды, оның ішінде 12 томдық «Дай Кан Ва джитен» қытай-жапон сөздігін жасаған Морохаси Тецудзи де бар. Ошанин өзінің қытай-орыс сөздігіне төрт бұрышты көрсеткішті қосты, ал 1950 жылдардың басында «25 Тарих» (Эршиву ши) басылымы төрт бұрышты көрсеткіш көлемімен, кіріспе мазмұнымен бірге жарық көрді. 1958 жылы пиньинь енгізілісімен Пекин коммерциялық баспасында шағын «Синь Сицзяохама Цидиан» сөздігі шығарылды, бірақ келесі жылдары Хан иероглифтерін жеделдетіп оңайлату нәтижесінде бұл кішкентай (30 000 сөзден тұратын) сөздік Қытайда қолданудан шықты. Алайда, шетелде және Гонконгта бұл сөздік көп жыл бойы фонетикалық сөздіктер мен көрсеткіштерге жылдам кіріс ретінде танымал болды. Оны стандартты қытай тілін, әсіресе ханью пиньинін толық меңгермеген немесе білмейтін адамдар пайдаланды. Ван Юньву 1940 жылдардың соңында «Сяо Цидиан» және «Зонге Цидиан» сөздіктерін шығарды; соңғысы Тайваньда басылып шығарылады, оған сирек кездесетін иероглифтердің қосымша бөлімі және әр иероглифтің телекод нөмірі, радикалдары мен сызықтарының саны берілген.

Үшінші қайта қарау

Қытайдағы Мәдени революция кезінде төрт бұрыштық әдіс 1972 жылы «Хиандай ханю цидиан» эксперименталды томының құрастырылуы барысында үшінші рет түбегейлі өзгеріске ұшырады. Бұл көрсеткішпен бірге тағы бір орта көлемді сөздік – «Синьхуа Зидиан» да жарық көрді, бірақ 1990 жылдардың соңында төрт бұрыштық көрсеткіш жаңа басылымдарда қолданылмай қалды. Қазіргі кезде екі жұмыста да тек пиньин негізді жазу және көп есікті радикалдық көрсеткіш жүйелері қолданылады, бұл кейде дұрыс емес радикал арқылы әріп іздеуге мүмкіндік береді (яғни бірнеше радикал астында бір әріп қайталанып кездеседі), соққылар саны және әріптің басқаша жазылу түрлері едәуір азайды, ал көптеген адамдар сауатты және пиньин арқылы қытай тілін жазуға қабілетті. Соққыларды санау және радикалдарды қолдану әріпті жаттауды оны жылдам өңдеуден гөрі басымдыққа қояды. Бұл әдіс классикалық білім беруге немесе Қытайдағы көпшілік үшін аттарды немесе әріптерді өңдеуге және тізімдеуге қарағанда, жаппай сауаттылықты жақсартуға көбірек көмектеседі. Төрт бұрыштық әдіс негізінен оқырмандарға, зерттеушілерге, редакторларға және мұрағатшыларға арналған, ал сөйлеу немесе жатқа айту арқылы білетін әріпті іздейтін жазушыларға емес. Қытайда бүгінде 1970 жылдардың соңынан бері «Commercial Press», Пекин баспасынан шыққан тамаша «Xin Sijiaohaoma Cidian» кішкентай, жұмсақ мұқабалы кітабының жаңа нұсқасы қолжетімді, ол бірнеше жаңа басылымдарда қайта басылды. Ол да үшінші өзгертілген нұсқаны қолданады.

Қазіргі қолданылуы

Қазіргі төрт бұрышты жүйенің басты мақсаты – академиялық зерттеулер жүргізу немесе көптеген әріптерді, терминдерді, индекс карточкаларын немесе есімдерді іштеу. Ол компьютерге мәлімет енгізуде де қолданылады, онда басқа жүйелерге қарағанда кішкентай тізімнен іздеуге болады. Көру қабілеті нашарлағандарға әріптерді санау қиын болғандықтан, "Синьхуа Зидиан" кітабының үлкен шрифтпен басылған нұсқасы төрт бұрышты индекспен шығарылған. Қытайда бүгінде КМТ кезеңіне қатысты көптеген танымал анықтамалықтар мен төрт бұрышты индексі бар жинақтар ғалымдар мен көне қытай тіліне немесе тарихты зерттеуге қызығушылар үшін қайта басылып сатылуда.