Кіріспе
Марстың қалқандық жанартауы
Марс 2020 миссиясы үшін таңдалған қону орны, оған "Perseverance" ровері мен "Ingenuity" ұшақ-шашыны кіреді, Jezero кратері (at). Кратерлік санаулар Сыртис Майорын ерте Геспер дәуіріне жатқызады; ол көршілес Исидис соққы алабының қалыптасуынан кейін пайда болған. Бұл нысан бастапқыда Сағат құмы теңізі деп аталған, бірақ әртүрлі картографтар оған әртүрлі атаулар берген. 1850 жылдары Анджело Сеччи бұл нысанды Атлантика каналы деп атады (кейін ол оны Скорпион және Кук теңізі немесе Кук каналы деп атады).
Маусымдық ауытқулар
Үлкен Сыртыс өзінің маусымдық және ұзақ мерзімді өзгерістеріне байланысты көптеп зерттелді. Бұл оның негізгі тереңдігі аз теңіз болғаны, ал кейіннен оның өзгеруі маусымдық өсімдіктерге байланысты деген теорияларға әкелді. Бірақ 1960 және 1970 жылдары "Маринер" және "Викинг" планеталық зондтары ғалымдарды осы өзгерістердің себебі желдің шаң мен құмды соққандығы деген қорытындыға жеткізді. Онда желмен әкелінген көптеген шөгінділер бар, оларға кратерлердің ар жағында пайда болатын ақшыл түсті ореолдар немесе қауырсын тәрізді жолақтар кіреді. Бұл жолақтар кратерлердің биік шеттерінен ("жел көлеңкелерінен") желдің бұзылуынан пайда болған шаңның жиналысы болып табылады. Ол және оңтүстікте орналасқан Мерое Патера бірнеше жанартаулық атқылаулар мен құлау оқиғаларының нәтижесінде қалыптасқан ұялы кальдера кешеніндегі ең маңызды кальдералар болып табылады. Бұрынғы белсенді ыстық сулы көздер жүйесімен пайда болған кремнийлі синурдың қалдықтары бірнеше рет кездеседі.
Қозғалыстағы құм құмдары мен толқындар
Нили Патера 2010 жылы жылжымалы құмдық төбелер мен жел толқындарына қатысты зерттеу нысаны болды. Зерттеу нәтижесінде құмдықтар белсенді екендігі және Марс бетінде құм толқындарының жылжуда екендігі анықталды. Келесі зерттеулер құмдықтардың Антарктидадағы құмдықтармен шамамен бірдей мөлшерде (уақытқа шаққандағы көлем) қозғалатынын көрсетті. Бұл, ауаның сиректігі және Жердегі желден әлсіз желдің болуына байланысты күтпеген нәрсе еді. Мүмкін, бұл Марстың әлсіз гравитациясында құм түйіршіктерінің "секіру" (saltation) баллистикалық қозғалысына байланысты болуы мүмкін, осы қозғалыс арқылы олар одан да алысқа жылжиды. Бұл аймақтағы құмдықтардың желден қорғалған жағы жылына орташа есеппен 0,5 метрге жылжиды (бірақ бұл таңдаудың дұрыс болмауы мүмкін, себебі олар тек анық желден қорғалған жиектері бар құмдықтарды ғана өлшеді), ал толқындар жылына орташа есеппен 0,1 метрге жылжиды.