Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Gewehr 43 немесе Karabiner 43 (қысқаша G43, K43, Gew 43, Kar 43) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияда жасалған 7,92×57 мм калибрлі Mauser жартылай автоматты мылтығы. Бұл модель бұрынғы G41(W) мылтығының негізінде жасалған, бірақ советтік SVT-40 мылтығына ұқсас жақсартылған қысқа икемді поршеньдік газ жүйесімен жабдықталған.
German semi automatic rifle
The Gewehr 43 or Karabiner 43 (abbreviated G43, K43, Gew 43, Kar 43) is a 7.92×57mm Mauser caliber semi automatic rifle developed by Germany during World War II. The design was based on that of the earlier G41(W) but incorporated an improved short stroke piston gas system similar to that of the Soviet SVT 40.
Тарих
Германияның жартылай автоматты жаяу әскер мылтығын іздеуі нәтижесінде екі үлгі пайда болды – Mauser мен Walther Arms компанияларынан шыққан G41(M) және G41(W). Маузер үлгісі 1941 жылы енгізілді және кем дегенде 12 755 данасы жасалды, бірақ ол жауынгерлік жағдайда сенімсіз болып шықты. Уолтер үлгісі жауынгерлік жағдайда жақсырақ көрсетті, бірақ сенімділік мәселелері сақталды. Екі үлгінің де проблемалары армияның талабынан туындады – мылтықтарда автоматты зарядтау механизмін іске қосу үшін оққа тесіктер (газ порттары) бұрғыланбауы керек еді. Бұл талапты орындау үшін үлгілерде сенімсіз және ластануға бейім ерекше механизмдер қолдануға тура келді. Германияның Кеңес Одағына басып кіруі салдарынан SVT 40 мылтықтарының шағын саны тұтқындалып, Германияға тексеру үшін қайтарылды. Бұл мылтықтарде ұңғылынан 1/3 бөлігінен кері қарай жасалған газ порты арқылы жұмыс істейтін қарапайым газ механизмі қолданылды және дәстүрлі зарядтағыштардың орнына заманауи дүңгіршек пайдаланылды. Ол G41-ден айқын артықшылыққа ие және қарапайым болды. 1943 жылы Уолтер G41(W) үлгісінің элементтерін ұқсас газ жүйесімен біріктіріп, өнімділіктің айтарлықтай жақсаруын қамтамасыз етті. Ол қабылданып, 1944 жылдың сәуірінде Karabiner 43 деп аталып, 1943 және 1945 жылдар аралығында 400 000-нан астам данасы өндірілді.
Germany's quest for a semi automatic infantry rifle resulted in two designs – the G41(M) and G41(W), from Mauser and Walther Arms respectively. The Mauser design was introduced in 1941 and at least 12,755 were made, but it proved unreliable in combat. The Walther design fared better in combat but still suffered from reliability problems. The problems with both designs stemmed from a demand made by the Army that the rifles would not use holes drilled into the barrel, known as gas ports, to run the automatic loading mechanism. Meeting this requirement meant the designs had to use uncommon mechanisms that were simply unreliable and highly prone to fouling. The German invasion of the Soviet Union led to small numbers of the SVT 40 being captured and returned to Germany for examination. These used a simple gas mechanism powered from a port cut into the barrel about 1/3 of the way back from the end and replaced the conventional stripper reloads with a modern box magazine. It was clearly superior to the G41, and simpler as well. In 1943, Walther combined a similar gas system with aspects of the G41(W) providing greatly improved performance. It was accepted and entered into service as the Gewehr 43, renamed Karabiner 43 in April 1944, with production amounting to just over 400,000 between 1943 and 1945.
Gewehr 43/Karabiner 43 (қарулы қаруы)
1941 жылы нацистік Германия Барбаросса операциясы аясында Кеңес Одағына басып кірді. Жаулық әрекеттер басталғанға дейін Кеңес Қызыл Армиясы жаяу әскерін қайта жарақтандыруды бастады, ескі бұрандалы мылтықтарын жаңа жартылай автоматты SVT 38 және SVT 40 мылтықтарымен толықтырды. Бұл немістер үшін күтпеген жағдай болды, олар жартылай автоматты мылтықтарды әзірлеуге күш-жігерін едәуір арттырды. SVT сериясы газбен жұмыс істейтін қарапайым механизмді қолданды, оны Walther жақында G41 ((W) үлгісінен кейін Gewehr 43 (немесе G43) шығарып шығарды. G43-тің қарапайым, берік дизайны мен механизмі оны жеңіл, өндіруге оңай, сенімді және Gewehr 41-ге қарағанда әлдеқайда мықты етті; неміс тау әскерлері оларды жоғары сатыларға көтерілу кезінде тіреу ретінде пайдаланды. 10 оқтан тұратын, мөр басылған болаттан жасалған ажыратылатын дүңгірше G41 ((W) үлгісіндегі тұтас дүңгіршеге қарағанда жақсартылған. Қарумен қаруланған сарбаздар әдетте бір стандартты патрондау құралын және екі қосалқы дүңгіршесі бар Gewehr 43 сөмкесін алып жүреді. G43 өзінің алдыңғы үлгісіндегідей жапсырмалы құлыпты механизмді пайдаланады. 1943 жылдың қазан айында Gewehr 43 өндіріске енгізілді, ал 1944 жылы Karabiner 43 (K43) шығарылды, ол G43-ке барлық жағынан ұқсас болды, тек қана оның қаптамасында басқа әріп басылған. Gewehr-ден Karabiner (карабин) деп атаудың өзгеруі, шын мәнінде, ұңғысы стандартты Karabiner 98k-ден екі сантиметрге қысқа болғандықтан, Gewehr (мылтық) термині сәл орынсыз болды. Вермахт әрбір гренадерлік (жаяу әскер) ротасын 19 G43 мылтығымен, оның ішінде 10 оптикалық прицелдерімен жабдықтауды жоспарлады, оларды рота командирі қажет деп тапқан жағдайда беруге болатын еді. Алайда, бұл жоспар толық орындалмады. Темір көзқарастың сызығы алдыңғы көзқарасы капотпен қоршалған тік тіреулі және V пішіндес ойығы бар тангенстік артқы көзқараспен жабдықталған. Бұл стандартты көзқарас сызықтары біршама жалпы нысана элементтерінен тұрады, бұл оларды қиын жағдайда қолдануға, алысқа атуға және жарық аз болғанда қолдануға ыңғайлы етеді, бірақ алыс немесе кішкентай нысаналарды дәл нысанаға алуға қолайсыз. Ол 7.92×57 мм Mauser s. S. Patrone патрондарына арналған, оның ішінде s. S. (schweres Spitzgeschoss – "ауыр ұшты оқ") шарлы оқтары бар. Gewehr 43 мылтықтарын Берлиндегі Любек машина жасау зауыты ("duv", кейіннен "qve"), Walther ("AC") және Вильгельм Густлофф зауыты ("bcd") жасаған. Walther өзінің серіктес өндіріс орындарын Нойенгамме концентрациялық лагерінде, сондай-ақ негізгі өндіріс орындаларын Зелла-Мехлисте мылтықтар жасау үшін пайдаланды (лагерьлерде толық мылтықтар жиналмаған, Радом P35 тапаншалары сияқты, Польшаның Радом қаласында барабандарысыз жасалып, Австриядағы Стейрде барабандары орнатылған). Вильгельм Густлофф зауыты Бухенвальд концентрациялық лагерінен келген құл жұмысшыларды жұмыскерлердің жетіспеушілігін толықтыру үшін пайдаланды. Соғыстың соңына дейін екі модельдің де жалпы өндірісі 402 713 данаға жетеді деп есептеледі, оның ішінде кем дегенде 53 435 снайперлік мылтық: бұл G43/K43 мылтықтары 4x үлкейтуі бар Zielfernrohr 43 (ZF 43/ZF 4) телескопиялық прицелімен жабдықталған белгілі мергендер/снайперлердің қаруы ретінде қолданылды. Бұл қару бастапқыда Schießbecher граната ату құрылғысымен (Карабинер 98k-де де стандартты) және Schalldämpfer дыбыс басу құрылғысымен қолдануға арналған, алайда бұл аксессуарлар сынақтарда сәтсіз деп танылды және мылтық сериялық өндіріске түскенге дейін тоқтатылды. Gewehr 43 соғыстан кейін бірнеше жыл бойы Чехословакия халық армиясында қолданылды. Сол сияқты, Шығыс Германияның шекара әскерлері мен Volkspolizei қайта жөнделген G43 мылтықтарын алды, оларды сериялық нөмірдің жанындағы күн тәжінің іздерінен және алынып орнатылатын бөлшектерге электроқарындашпен салынған сериялық нөмірден тануға болады.
In 1941, Nazi Germany invaded the Soviet Union as part of Operation Barbarossa. Just prior to the opening of hostilities the Soviet Red Army had started re arming its infantry, complementing its older bolt action rifles with the new semi automatic SVT 38s and SVT 40s. This was a shock to the Germans, who ramped up their own semi automatic rifle development efforts significantly. The SVT series used a simpler gas operated mechanism, which was soon emulated by Walther in its successor to the G41(W), producing the Gewehr 43 (or G43). The simpler, sturdier design and mechanism of the G43 made it lighter, easier to produce, more reliable, and also much tougher than the Gewehr 41; German mountain troops would use them as ladder rungs during climbing. The addition of a 10 round stamped steel detachable box magazine was an improvement over the integral box magazine of the G41(W). Soldiers armed with the weapon typically carried one standard stripper clip pouch and a Gewehr 43 pouch with two spare magazines. The G43 utilizes the same flapper locked mechanism as its predecessor. The Gewehr 43 was put into production in October 1943 and followed in 1944 by the Karabiner 43 (K43), which was identical to the G43 in every way except for the letter stamped on the side. The name change from Gewehr to Karabiner (carbine) was due to the fact the barrel was actually two centimeters shorter than the standard Karabiner 98k and therefore the term Gewehr (meaning: rifle) was somewhat unfitting. The Wehrmacht intended to equip each grenadier (infantry) company in the army with 19 G43s, including 10 with scopes, for issue as the company commander saw fit. This issue was never completely achieved. The iron sight line had a hooded pointed post type front sight and a tangent type rear sight with a V shaped rear notch. These standard sight lines consisted of somewhat coarse aiming elements, making it suitable for rough field handling, aiming at distant area fire targets, and low light usage, but less suitable for precise aiming at distant or small point targets. It is graduated for 7.92×57mm Mauser s. S. Patrone cartridges loaded with s. S. (schweres Spitzgeschoss – "heavy pointed bullet") ball bullets from in increments. Gewehr 43s were made by Berlin Lübecker Maschinenfabrik in Lübeck (weapons coded "duv", and later "qve"), Walther (weapons coded "AC") and the Wilhelm Gustloff Werke (weapons coded "bcd"). Walther used its satellite production facilities at Neuengamme concentration camp in addition to its main production facilities at Zella Mehlis to make the rifles (It does not appear that complete weapons were assembled in the camps, similar to how Radom P35 pistols were assembled in occupied Radom, Poland without their barrels, which were built and installed by Steyr in Austria), Wilhelm Gustloff Werke used some slave workers to augment its depleted staff from Buchenwald concentration camp. The total production by the end of the war is estimated to have been 402,713 of both models, including at least 53,435 sniper rifles: these G43/K43s were used as designated marksman/sniper weapons, fitted with the Zielfernrohr 43 (ZF 43/ZF 4) telescopic sight with 4× magnification. The weapon was originally designed for use with the Schießbecher rifle grenade launcher (standard on the Karabiner 98k as well) and the Schalldämpfer suppressor, however, these accessories were deemed unsuccessful in tests and were dropped even before the rifle made it to serial production. The Gewehr 43 stayed in service with the Czechoslovak People's Army for several years after the war. Likewise, the East German Border Troops and Volkspolizei were issued reworked G43 rifles, which are recognizable by a sunburst proof mark near the serial number and the serial number engraved by electro pencil on removable components.
Басқа мәліметтер
G43/K43 өндіріс циклында көптеген шағын өзгерістер енгізілді. Ең маңыздысы, мылтықтың конструкциясына Gewehr-ден Karabiner-ге атау өзгеруіне сәйкес келетін ешқандай өзгеріс жасалмады, тек қана қабырғасына соғылған әріптен басқа. Нақты үлгілерді мұқият зерттеу, көптеген G белгіленген мылтықтарда K белгіленген мылтықтарда кездесетін ерекшеліктер болғанын, сондай-ақ керісінше екенін көрсетеді. Сондықтан G43 пен K43 арасында салмақ және ұзындық бойынша ешқандай айырмашылық жоқ. G43-те бос адаптер үшін бұралатын ұңғымалары бар, бірақ K43-те мұндай мүмкіндік жоқ. Оқтың ұзындығында да айырмашылықтар болды, бірақ олар өңдеу қағидаларының, заводтар арасындағы айырмашылықтардың және/немесе тәжірибелік ұзын оқты мылтықтардың нәтижесі болды. Соғыстың соңындағы K43 мылтықтарының белгісіз саны 7,92×33 мм Курц патронына арналған және StG44 дүкендерін қабылдау үшін өзгертілген. Көптеген G43/K43 мылтықтары телескоптық көзқарас орнату рельсімен жабдықталған болса да, мылтықтардың басым көпшілігі стандартты жаяу әскерлік түрінде, көзқарассыз шығарылды. G43/K43sG.43-тің шамамен 50 000 данасы жасалды. Олар көзқараспен жабдықталғанда, ол тек ZF 4 болды, ол 4 есе үлкейтуге ие телескоптық көзқарас. ZF4 биіктік пен жел бағытын барабандар арқылы реттеуге мүмкіндік берді. Жоғарғы диапазон барабанында 0-ден бастап қашықтыққа сәйкес оқ түсуін түзету шкаласы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс әскері G43/K43 мылтықтарына басқа көзқарас немесе көзқарас бекіткіштерін орнатқан жоқ. Соғыстан кейін көптеген ерекше үлгілер пайда болды, бірақ олардың барлығының әуесқой қару жасаушылардың жұмысы екені дәлелденді. Мылтықтардың сынған саптамасымен кездесу жиі, себебі неміс әскерлеріне жартылай автоматты мылтықтарды қолға түскен жағдайда қолдануға жарамсыз ету туралы нұсқау берілген.
There were many small variations introduced on the G43/K43 throughout its production cycle. The important consideration is that no changes were made to the rifle design specifically to coincide with the nomenclature change from Gewehr to Karabiner, with the exception of the letter stamped on the side. A careful study of actual pieces will show that many G marked rifles had features found on K marked rifles and vice versa. There is therefore no difference in weight or length between the G43 and the K43. Although G43s have threaded muzzles with removable nuts for a blank adapter, the K43 does not have this feature. Variations in barrel length did exist, but those were the product of machining tolerances, differences between factories, and/or experimental long barreled rifles. An unknown number of late war K43 rifles were chambered for the 7.92×33mm Kurz cartridge and modified to accept StG44 magazines. Though most G43/K43s are equipped with a telescopic sight mounting rail, the vast majority of the rifles were issued in their standard infantry form without a scope. About 50,000 scoped variants of the G43/K43sG.43 were produced. When equipped with a scope, it was exclusively the ZF 4, a 4x magnification telescopic sight. The ZF4 was adjustable for elevation and windage using drums. The range drum on top featured bullet drop compensation in increments for ranges from No other known scope and scope mount combinations were installed by the German military on G43/K43's during World War II. Many strange variations have shown up after the war, but all have been proven to be the work of amateur gunsmiths. Rifles with broken off butts are common, as German soldiers were instructed to render semi automatic rifles useless when in danger of capture.
Gewehr-43 негізіндегі Gerät 03 прототипі
1943 жылдың маусым айында Маузер Верке қару-жарақ зерттеу институты мен қару-жарақ әзірлеу тобы Gewehr 43 дизайнын, салыстырмалы түрде арзан өндірілетін роликпен құлыпталатын механизмді пайдалану үшін қабылдауға шешім қабылдады. Gewehr 43 өндіріс үлгісі өндіруге қымбат және беріктігі төмен Кьеллман стиліндегі қақпақ құлыптау жүйесін қолданды. Бұл құлыптау әдістері тұжырымдамасы жағынан ұқсас. 1943 жылдың желтоқсанына қарай Маузер Верке қару-жарақ зерттеу институты мен қару-жарақ әзірлеу тобы Gerät 03 деп аталатын роликпен бекітілген прототиптік мылтықты аяқтады. Механизмінен басқа, Gerät 03 прототипі Gewehr 43-ке ұқсас болды. Прототиптік мылтық машинамен өңделгенімен, оның дизайны массалық өндірісті жеңілдету және өндіріс шығындарын төмендету үшін болаттан жасалған бөлшектерді престеу және штамптау арқылы жасауды көздеді. Тек бірнеше прототип жасалды және Gerät 03 өндіріске енгізілген жоқ, бірақ Gerät 03 5000 оқтан тұратын төзімділік сынағынан өтті. Gerät 03 жартылай автоматты мылтығы газ жүйесімен толық құлыпталатын механизмді пайдаланды, газ поршені арқылы құлыптан босатылды. Сынақ ату кезінде әзірлеу тобы Gerät 03 механизміндегі бұранданың секіруіне бейімділікті байқады. Механизм толық құлыпталмаған кезде, Gerät 03 қасақана оқ атуы мүмкін еді. Бұл Gerät 03 механизмін газ жүйесінің рұқсат етуінен гөрі әлдеқайда жылдам және жоғары қысыммен ашты. Ролик/қалқан жүйесіндегі гармоникалық проблеманың байқалуы газ жүйесін қажет етпейтін, қасақана толық құлыпталмайтын роликке кешіктірілген кері соққы механизмінің дизайнын ойлап табуға және дамытуға әкелді.
In June 1943 the Mauser Werke's Weapons Research Institute and Weapons Development Group decided to adopt the Gewehr 43 design to use a relatively cheap to produce roller locked action. The production pattern Gewehr 43 used a more expensive to produce and less sturdy Kjellman style flapper locking system. These locking methods are similar in concept. By December 1943 Mauser Werke's Weapons Research Institute and Weapons Development Group had completed a roller locked prototype rifle designated as the Gerät 03. Aside from the differing action, the Gerät 03 prototype resembled the Gewehr 43. Although the prototype rifle was machined it was designed with pressing and stamping steel components production methods in mind to simplify mass production and keep production costs low. Only a few prototypes were built and the Gerät 03 never went into production, but the Gerät 03 was put through a 5,000 round endurance trial. The Gerät 03 semi automatic rifle used a fully locked action design with a gas system, using a gas piston to unlock. During test firing, the development group noticed an undesirable tendency in the Gerät 03 action to exhibit bolt bounce. It was possible to unintentionally fire the Gerät 03 during the bounce phase, at which the action was not fully locked. This opened the Gerät 03 action much faster and under much higher pressure than the gas system was supposed to allow. This observation of a harmonics problem in the roller/wedge system led to the idea and development of the intentionally never fully locked roller delayed blowback action design, which does not require a gas system.
Тарихи мылтықтардың атыс жиынтығы
Gewehr 43-тің бастапқы газ жүйесі көп мөлшерде газбен жабдықталған және екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс әскери оқ-дәрілерін қатты ластану немесе мұздану болғанда қолдану үшін жасалған. Газ жүйесі оқ-дәріге қатысты болғандықтан, түрлі ұңғыл және снарядтың қысым сипаттамасына бейімделмейтін. Сондықтан, заманауи (жоғары қысымды C. I. P. стандартына сәйкес 7.92×57 мм Маузер) оқ-дәрілері газ поршенін иіс тасымалдауышына тым жылдам және күшті итеріп жіберуі мүмкін, бұл өз кезегінде қабылдағышқа күшті соққы береді. Әсіресе соғыстың соңғы кезеңіндегі Gewehr 43-тің қабылдағыштың артқы жағындағы металл сапасы нашар болуы мүмкін, ал иіс тасымалдауышының термиялық өңделуі жеткіліксіз болуы мүмкін. Бұл қарудың тозуы мен зақымдануына әкелуі мүмкін, ал ең жаман жағдайда атушылардың қауіпсіздігіне қауіп тудыруы мүмкін. Тарихи Gewehr 43-ті атқыштар үшін коммерциялық "жинақтар" жасалды, олар газ стаканы мен газ бұрандасын жаңаларымен алмастырады, ал газ бұрандасы әртүрлі өлшемдегі газ тесіктерін қабылдау үшін жасалған, соның арқасында газ жүйесі қолданылатын оқ-дәрінің қысым сипаттамасына сәйкес сенімді жұмыс істеуі үшін реттелуі мүмкін.
The original gas system of the Gewehr 43 is copiously gassed and was designed for using World War II German service ammunition in the presence of heavy fouling or icing. Being ammunition specific, the gas system was not adjustable to various propellant and projectile specific pressure behavior and so modern (higher pressure C. I. P. conform 7.92×57mm Mauser) ammunition can move the gas piston overly fast and hard against the bolt carrier which in turn hits the receiver harder. Especially on late war Gewehr 43's the steel quality of the sheet metal rear of the receiver could be poor and the heat treatment of the bolt carrier could be suboptimal. This can lead to increased wear and damage to guns and in worse scenarios possibly endanger shooters. For shooting historic Gewehr 43's commercial "shooters kits" have been developed that basically replace the gas cup and the gas plug with new ones, and the gas plug is threaded to accept different sized gas orifices so the gas system can be adjusted to cycle reliably with the specific pressure behavior of the ammunition used.