Диана Равич: Американдық білім беру тарихшысы және саясаттанушысы

Кіріспе

Американдық тарихшы және білім беру саясатын талдаушы Диана Сильверс Равич (1 шілде 1938 жылы туған) – білім беру тарихының маманы, білім беру саясатын талдаушы және Нью-Йорк университетінің Стейнхардт мәдениет, білім беру және адам даму мектебінің ғылыми-зерттеу профессоры. Бұрын ол АҚШ Білім министрінің орынбасары қызметін атқарды. 2010 жылы ол мемлекеттік мектептерді қолдаушы белсендіге айналды. Оның DianeRavitch.net блогы 2012 жылы блогтануды бастағаннан бері 36 миллионнан астам қаралымды жинады. Равич «New York Review of Books» журналына мақалалар жазады.

Ерте өмір және білім

Равич 1956 жылы еврей отбасында туған. Ол сегіз баланы отбасының бірі. Ол Велсли колледжін бітірген және Колумбия университетінен докторлық ғылым кандидаты дәрежесін алған.

Мансап

Равич өзінің мансабын либералды "Жаңа көшбасшы" журналында редакторлық көмекші болып бастады. 1975 жылы Колумбия университетінде білім беру тарихы бойынша PhD дәрежесін алып, білім беру тарихшысы болды. Сол кезде ол өзінің ұстазы болған Ұстаздар колледжінің президенті Лоуренс А. Креминмен тығыз жұмыс істеді. Равичті мемлекеттік қызметке президенттер Джордж Буш және Билл Клинтон тағайындады. Ол 1991 жылдан 1993 жылға дейін Білім министрі Ламар Александрдың білім беру жөніндегі көмекшісі қызметін атқарды, ал оның ізбасары Ричард Райли оны Ұлттық білім беру прогресін бағалауды қадағалайтын Ұлттық бағалау басқару кеңесінің мүшесі етіп тағайындады; ол 1997 жылдан 2004 жылға дейін NAGB мүшесі болды. 1995 жылдан 2005 жылға дейін ол Брукингс институтында білім беру саласындағы Браун кафедрасын иеленді. 1994 жылдан 2020 жылға дейін Равич Нью-Йорк университетінің Стейнхардт мәдениет, адам дамуы және білім беру мектебінде білім беру ғылыми-зерттеу профессоры болды. Равич "Білім апталығының" веб-сайтында 2007 жылдың 26 ақпанынан 2012 жылдың қыркүйегіне дейін Стейнхардт мектебінің әріптесі Дебора Мейермен бірге "Арадағы қашықтықты жою" деп аталған "блог-дебатқа" қатысты. 2012 жылдың сәуір айында Равич білім беру саясаты туралы блог ашып, күніне он ретке дейін жазба жариялады.

Білім беру көзқарасы

Равичтің "Ұлы мектеп соғыстары" (1974) атты алғашқы кітабы Нью-Йорк қаласының мемлекеттік мектептерінің тарихына арналған. Онда орталықтандыру мен орталықсыздандырудың бірінен соң бірі кезеңдері сипатталған. Бұған қоса, мемлекеттік білім беруге қатысты дау-дамайлар иммиграцияның белгілі бір кезеңдерімен байланыстырылған. Publishers Weekly журналы былай деп жазды: "Равич бұл тазартылған материалдар даудан қашу үшін әдеби сапасы мен тарихи дәлдігінен құрбан болатынын айтады." Равичтің нәсілдік және мәдени алуан түрлілік туралы жазғандарын социолог Винсент Н. Паррильо былай қорытындылады:

Оқу нұсқаулығы

Равич "қажет болған жағдайда фонетиканы оқытуды қолдайтынын" айтты. Ол сол кездегі Нью-Йорк мэрі Майкл Блумбергті сынға алды, ол Нью-Йорк мемлекеттік мектептерін бақылауға алғаннан кейін, Джоэл Клейннің көмегімен, Нью-Йорк қаласы білім департаментінің сол кездегі канцлері, фонетиканы теңгерімді сауаттылықпен алмастырды. Клейн теңгерімді сауаттылықтың арқасында төртінші сынып оқушыларының оқу көрсеткіштерінің жақсарғанын мәлімдеді. Равич бұл талапты оқу көрсеткіштерінің 2002 жылы, Клейн канцлер болып, теңгерімді сауаттылықты енгізгенге дейін көтерілгенін атап көрсету арқылы жоққа шығарды. Сонымен қатар, Равич "оқу ғылымына" сене алмайтынын айтты. Оның пікірінше, "математика ғылымы, ғылым ғылымы, тарих ғылымы" деген сияқты ешқандай ғылым жоқ. Равичтің сөзінше, чартерлік мектептер мен тестілеу реформасы миллиардерлер және "The Heritage Foundation сияқты консервативті ой-саналы орталықтар" тарапынан мемлекеттік білім беруді және мұғалімдердің кәсіби одақтарын жою мақсатымен басталған. Ол Дэвис Гуггенхайм режиссерлік еткен "Суперменді күту" деректі фильмін "пропагандалық" (чартерлік мектептерді қолдайтын және мемлекеттік мектептерге қарсы) деп сипаттап, "мифтерге" және кем дегенде бір "нақты жалған" мәлімдемеге толы екенін айтты. Білім министрі Арне Дунканның "Жоғарыға қарай бәсеке" бағдарламасы туралы Равич 2011 жылғы сұхбатында, ол "Барлық балаға мүмкіндік бер" бағдарламасының жалғасы, және барлық кемшіліктері бар" деді. Ол сөзін былай аяқтады: "Біз білім беру жүйесін осы ақымақ саясаттармен қиратып жатырмыз. Ал төмен кірісті аудандардағы мектептерді жеке кәсіпкерлерге берудің өзі оларды жақсартпайды. Бұл мектептердегі балалардың жағдайы жақсарғандығына жеткілікті дәлелдер бар, бұл жақсы білім беруді қамтамасыз ету бойынша қоғамдық жауапкершіліктен қашудың бір жолы ғана". Бұрын қолдаған саясатын жоққа шығарып, Равич "Ұлы американдық мектеп жүйесінің өлімі мен өмірі: тестілеу мен таңдаудың білім беруді қалай құлдыратуы" (2010) атты кітабын жазды, ол күтпеген бестселлерге айналды. Бір рецензент "Равич қоғамдық білім беруді қолдау және мұғалімдердің ұжымдық келісімдерге келу құқығын қолдаудың қызықты үйлесімін көрсетеді, бұл кейбір педагогикалық солшылдардың таппай жүрген қатал ойлау қабілетімен ерекшеленеді" деп атап өтті. Оның келесі кітабы "Қателер патшалығы: жекелендіру қозғалысының алдауы және Американың мемлекеттік мектептеріне қаупі" ұлттық бестселлер болды. Ол балалар мен отбасылардың өмірін жақсартуға қажетті саясатты, зерттеулерге негізделген және барлық жүкті әйелдерге арналған перинаталдық күтімнен бастап егжей-тегжейлі сипаттайды. Деректер көрсеткендей, АҚШ басқа елдерден перинаталдық күтім мен жоғары сапалы мектепке дейінгі білім беруді ұсынуда қалып қойған, бірақ балалардың кедейлігі мен байлық және табыстың теңсіздігі деңгейі бойынша басқа дамыған елдерден озып шыққан.

Ravitch said that she "supports the teaching of phonics when appropriate". She was critical of the then New York mayor Michael Bloomberg who, after taking control over New York public schools, replaced phonics with balanced literacy helped by Joel Klein, the then chancellor of the New York City Department of Education. Klein credited balanced literacy with raising the city’s fourth grade reading scores. Ravitch rebutted that claim by noting that the rise in reading scores occurred in 2002—before Klein became chancellor and implemented balanced literacy. At the same time Ravitch said that she could not bring herself to believe in "the science of reading". According to her, "there is no 'science of mathematics,' no 'science of science,' no 'science of history'". Ravitch said that the charter school and testing reform movement was started by billionaires and "right wing think tanks like The Heritage Foundation" for the purpose of destroying public education and teachers' unions. She reviewed the documentary Waiting for Superman, directed by Davis Guggenheim, as "propagandistic" (pro charter schools and anti public schools), studded with "myths" and at least one "flatly wrong" claim. Of Education Secretary Arne Duncan's Race to the Top program, Ravitch said in a 2011 interview it "is an extension of No Child Left Behind [,] all bad ideas." She concluded "We are destroying our education system, blowing it up by these stupid policies. And handing the schools in low income neighborhoods over to private entrepreneurs does not, in itself, improve them. There's plenty of evidence by now that the kids in those schools do no better, and it's simply a way of avoiding their the public responsibility to provide good education." Repudiating the policies she had formerly espoused, Ravitch wrote The Death and Life of the Great American School System: How Testing and Choice Undermine Education (2010), which became a surprise best seller. One reviewer noted that "Ravitch exhibits an interesting mix of support for public education and the rights of teachers to bargain collectively with a tough mindedness that some on the pedagogical left lack." Her next book Reign of Error: The Hoax of the Privatization Movement and Its Danger to America’s Public Schools was a national bestseller. She describes in detail the policies that are needed to improve the lives of children and families, based on research, and beginning with prenatal care for all pregnant women. Data show that the U. S. lags other nations in providing prenatal care and high quality preschool, but leads other advanced nations in rates of child poverty and inequality of wealth and income.

Жеке өмір

1960 жылы Ричард Равичке (кейін Нью-Йорк штатының вице-губернаторы болып қызмет еткен) тұрмысқа шықты; олар 1986 жылы ажырасты. Оның күйеуі отбасылық бизнесте жұмыс істеген кезде, ол үйде болып үш ұлын тәрбиеледі, олардың екіншісі Стивен екі жасында лейкемиядан көз жұмды; оның ағалары жеке мектептерге оқыды. Ол Бутспен 2012 жылдың 12 желтоқсанында үйленді.

Қосымша оқу және шолу

Apple, Майкл У. "Біздің 17 жасарларымыз не біледі? Тарих және әдебиет бойынша алғашқы ұлттық бағалау туралы есеп" Мұғалімдер колледжінің жазбалары (1988 жылғы күз) 90#1, 123–127 беттер. Бринкли, Алан. "Барлық адамдарға арналған барлық нәрсе: Америка мектептерінің елу жылы" Гарвард білім беру шолуы (1984) 54#4, 452–459 беттер. "Қиын жорық: Америка білім беруі, 1945–1980" кітабына шолу.

Коэн, Сол. "Америка білім беруінің дәстүрлері". Білім беру тарихы бойынша зерттеулер/Revue d'histoire de l'éducation (2000): 169–181. Онлайн; "Left Back: A Century of Failed School Reforms (2000)" кітабына шолу.

Эванс, Рональд В. "Диана Равич және тарихты жаңарту: сын". Әлеуметтік зерттеулер 80.3 (1989): 85–88. Джейнс, Уильям Х. "Америка Құрама Штаттарындағы иммиграция және білім берудің алтын ғасыры: Равич дұрыс па?". Білім беру туралы зерттеулер 35.3 (2004). Онлайн.

Лаукайтис, Джон. "Равичтің кері өзгеруі: идеология және американдық білім беру реформасының тарихы". American Educational History Journal 44.1/2 (2017): 21–31. Онлайн.

Махтингер, Ховард. "Америкалық мектеп реформасының өлімі мен өмірі". Еңбек: Америка жұмысшы табының тарихы бойынша зерттеулер 8.4 (2011): 115–132. Онлайн.

Уоррен, Дональд. "Саясат заманында білім беру реформасы". Мұғалімдер колледжінің жазбалары (1984) 85#4, 684–687 беттер. "Қиын жорық: Америка білім беруі, 1945–1980" кітабына шолу.

Зилверсмит, Артур. "Білім берудегі реформа және реакция". American History шолулары (1984) 12#2, 274–277 беттер. Онлайн.