Тарихқа дейінгі дәуір
Ауыл маңындағы археологиялық қазба жұмыстары нәтижесінде неолиттік және мыс тасы дәуірлеріне жататын керамика сынықтары табылды.
Қола дәуірі мен Византия кезеңі
Ауылдың батысында ерте қола дәуіріне жататын қабырға қазылып алынды. IV ғасырда бұл яһудилердің раввиндік қаласы болды. Салах әд-Диннің Әйюби әскерінің базалық лагеріне жақын орналасқандығы туралы подполковник Клод Кондер «Иерусалимнің латын патшалығы» (1897) еңбегінде сипаттаған. Палестинадағы ислам кезеңінен танымал тұлғалардың көптеген өкілдері Хиттинде дүниеге келген немесе сонда жерленген, осы туралы ерте араб географтары Якут әл-Хамави (1179–1229) және әл-Ансари әл-Димашки (1256–1327) айтқан. Соңғысы Хиттин шейхі деп аталады. 1302 жылы ауылда қайтыс болған жазушы, Құранды түсіндіруші және каллиграф Әли әл-Дауадари туралы да мәлімделген. 1646 жылы Евлия Челеби «булайда» (بُـلَـيْـدَة, «кішкентай ауыл») деп аталатын бұл жерге сапар шекті және оны былай сипаттады: «Бұл Сафад аймағындағы 200 мұсылман үйінен тұратын ауыл. Мұнда друздар тұрмайды. Бұл жүзімдіктерге, бау-бақшаларға толы, гүлденген шағын қалашық (булайда). Суы мен ауасы жаңартады. Аптасына бір рет үлкен жәрмеңке өткізіледі, онда көршілес аймақтардан он мыңға жуық адам жиналып, сауда-саттық жасайды. Бұл кең далада орналасқан, екі жағынан төменгі таулармен шектелген. Мұнда мешіт, хаммам және кервансарай бар». Челеби сондай-ақ, пайғамбар Шуейбтің ұрпағынан тараған шейх Имад әд-Диннің қабірі сақталған, онда жүзден астам дервиш тұратын Тейке Муграби атты киелі орынның бар екенін хабарлады. Осы кезеңде және 18 ғасырдың соңына дейін Хиттин Захир әл-Омардың тәуелсіз шейхтығындағы шағын ауыл болды. 1767 жылы Захирдің ұлы Саид Хиттин мен жақын орналасқан Туранды бақылауға алуға тырысты, бірақ әкесінен жеңіліске ұшырады. Дегенмен, Захир Саидты кешіріп, оған екі ауылды да берді. Пьер Жакотиннің 1799 жылғы Наполеон жорығынан жасалған картасында бұл жер Хаттин деп белгіленген. 1817 шамасында Палестинаға саяхат жасаған швейцариялық саяхатшы Иоганн Людвиг Буркхардт Хиттинды ауыл деп атады, ал 1838 жылы Эдвард Робинсон оны тастан салынған үйлерден тұратын шағын ауыл деп сипаттады. 1850 жылдары сапар шеккен Уильям МакКлюр Томсон Хиттиннің айналасында «ұлы» кактус тікенегін тапты. Ол жергілікті киелі орынға барудың ақылсыздықтан құтылуға көмектесетініне сенді. 1863 жылы Х. Б. Тристрам ол жерде көрген «жарқын жүздер мен жарқын түстер» және «ерекше» киімдер туралы жазды: «қызыл жібектен тігілген ұзын, тығыз көйлектер немесе шұлықтар, диагональды сары жолақтармен, көбінесе олардың үстінде жарқын қызыл және көк немесе сары жакеттер; олардың беттері Назарет дәстүрі бойынша долларлар мен пиастрлармен әшекейленген, ал ең байлары алтын монеталардан жасалған орамдар таққан, ал алдында салтанатты дублон ілген». 1875 жылы Виктор Герин ауылға сапар шекті және Мұсаның қайын атасы Етроның (Неби Чайб) қабірі осы ауылда екендігі туралы жергілікті әңгімелердің бар екенін жазды. 1881 жылы PEF-тің Батыс Палестинаны зерттеуі Хиттинды жеміс ағаштары мен зәйтүн тоғайларымен қоршалған, тастан салынған үлкен ауыл деп сипаттады. Ауылда шамамен 400-700 тұрғын, барлығы мұсылман, олар айналадағы жазықты өңдеген. 1887 жылғы халық санауында Хаттинде 1350 тұрғын болғандығы көрсетілген: 100 яһуди және 1250 мұсылман. 1897 жыл шамасында ауылда бастауыш мектеп ашылды. 1931 жылғы санақ бойынша ауылда 190 үйде 931 мұсылман тұрды. 1932 жылы шейх Изз әд-Дин әл-Кассам және Истиқлал партиясымен байланысты жергілікті палестиналық көшбасшылар Салах әд-Диннің Хиттиндегі жеңісінің құрметіне арналған мерекелік шараны өткізді. Сол жылдың 27 тамызында Хайфадағы мектеп ауласында өткен Хиттин күні империализмге қарсы митинг ретінде ұйымдастырылды. Палестина, Ливан, Дамаск және Иорданның арғы жағынан мыңдаған адамдар қатысты. Іс-шарада сөз сөйлегендер араб әлемінің тәуелсіздігі және араб мұсылмандары мен христиандары арасындағы бірлік маңыздылығын атап өтті. 1945 жылы Хиттинде 1190 мұсылман тұрды. Ауылдың құрылыс алаңы 70 дунамды құрады және оны толығымен арабтар мекендеген.
1948 жылғы соғыс
1948 жылы ауылдың мухтары Ахмад Азам Әбу Ради болды. Ауыл тұрғындарының айтуынша, олар 1947 жылы қарашада БҰҰ-ның Бөліну жоспарына дауыс бергеннен кейін келген Кфар Хитимдегі еврей көршілерінен қорқып көрмеген. Олар ауыл тұрғындарына соғыс қаламайтындарын айтқан. Ауылда 50 ер адам болған, олардың әрқайсысының 25-50 оқ-дәрісі болған. 16-17 шілде түнде ауылдың көбі эвакуацияланды. Көптеген адамдар Саламаға, Дейр Ханна мен Магардың арасына қашқан, ал бірнеше қарт кісі мен 30-35 жасақшы ауылда қалған. Ауыл тұрғындары қайта оралуға тырысқанда, оларды кері қуылған. Бір рет бірнеше адам мен жүк көтеретін жануарлар өлтірілді. Ауыл тұрғындары Саламада шамамен бір ай болды, бірақ азық-түлік азайып, қайту үміті күйді кезде Ливанға бірге кетіп қалды.
Израиль мемлекеті
1949 және 1950 жылдары Хиттин жерінде Арбель және Кфар Зейтим еврей ауылдары құрылды. 1950 жылдары Израильдегі друздар қауымына Йетро қасиетті орны мен оның айналасындағы 100 дунам жердің ресми қамқорлығы берілді. Дрюз сарбаздары үшін тұрғын үй салу туралы өтініш қабылданбады. Дрюздердің жыл сайынғы қажылығы жалғасты және 1954 жылы Израиль тарапынан ресми түрде діни мереке ретінде танылды. Илан Паппе айтуынша, Дейр Ханна тұрғыны Хиттин мешіті орнында жазғы лагерь ұйымдастыруға тырысты, оны қалпына келтіруді үміттенеді, бірақ нәтижеге қол жеткізбеді. Қазіргі уақытта бұл жерді жақын жердегі кибуцтар мал жаюға пайдаланады. Дәстүр бойынша, мешіт 1187 жылы Саладин крестшілерге қарсы жеңісін еске алу үшін салған. 2007 жылы ізраилдік палестиналық жақтас ұйымы «Зохрот» Хиттин ауылының тастап кетілген қиратыларын «жұтып қою» қаупі бар жерді дамыту жоспарларына қарсылық білдірді.
Наби Шуайб ғибадатханасы, Етроның қабірі
Хараттық Әли 1173 жылы Ефрем мен оның әйелі Хеттинде жерленгенін жазды. Якут әл-Хамави (1179–1229) Арсуф маңындағы Шуаиб қабірі деп айтылған тағы бір қасиетті орынның жаңылыс екенін жазды. Сүнни мұсылмандары мен друздар Хиттинге Шуаиб қабіріне зиярат жасап, осы жердегі друздардың тойы Сирияның басқа аймақтарынан олардың дінінің өкілдерін тартты. 1945 жылы халық саны 1190 арабқа жуық деп есептелді. Ауылда Рабах, 'Азам, Чабайта, Саада, Шабан, Дахабра және Хуран сияқты көптеген белгілі және ықпалды отбасылар болды.