Пол Кристиан Лаутербур: Американ химигі және МРТ-нің дамуына қосқан үлесі
Paul Lauterbur
Пол Лаутербур (1929-2007) – американ химигі, МРТ (магниттік-резонанстық томография) жасалуына үлес қосып, 2003 ж. Нобель сыйлығын алған. Биоинженерия сарапашысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық химик (1929–2007)
American chemist (1929–2007)
Пол Кристиан Лаутербур (6 мамыр 1929 – 27 наурыз 2007) – американдық химик, 2003 жылы Питер Мансфилдпен бірге физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығын магниттік-резонанстық томография (МРТ) жасауға мүмкіндік берген жұмысы үшін бөлісті. Лаутербур 1963 жылдан 1985 жылға дейін Стони Брук университетінде профессор болып жұмыс істеді, онда МРТ-ны дамыту бойынша зерттеулер жүргізді. 1985 жылы ол әйелі Джоанмен бірге 22 жыл бойы, өмірінің соңына дейін, Урбана-Шампейндегі Иллинойс университетінде профессор қызметін атқарды. Ол бакалавр студенттерімен зерттеу жұмыстарын үздіріп тоқтатқан жоқ, сонымен қатар химия профессоры, биоинженерлік, биофизика, Урбана-Шампейндегі Медицина колледжі және Жоғары оқу орталығының есептеу биологиясы салаларында да қызмет етті.
Paul Christian Lauterbur (May 6, 1929 – March 27, 2007) was an American chemist who shared the Nobel Prize in Physiology or Medicine in 2003 with Peter Mansfield for his work which made the development of magnetic resonance imaging (MRI) possible. Lauterbur was a professor at Stony Brook University from 1963 until 1985, where he conducted his research for the development of the MRI. In 1985 he became a professor along with his wife Joan at the University of Illinois at Urbana Champaign for 22 years until his death in Urbana. He never stopped working with undergraduates on research, and he served as a professor of chemistry, with appointments in bioengineering, biophysics, the College of Medicine at Urbana Champaign and computational biology at the Center for Advanced Study.
Ерте өмір
Лаутербур люксембургтік текті болған. Огайо штатының Сидней қаласында туып өскен Лаутербур Сидней орта мектебін бітірді, онда оның құрметіне жаңа химия, физика және биология қанаты ашылды. Ол жасөспірім кезінде ата-анасының үйінің жертөлесінде өзінің зертханасын салған. Мектептегі химия пәнінің мұғалімі оның тәжірибе жасауды ұнататынын түсініп, сыныптың соңында өз тәжірибелерін жүргізуге рұқсат берді. Оның жоғары лауазымды басшылары оған ерте ядролық магниттік резонанс (ЯМР) машинасымен жұмыс істеуге мүмкіндік берді; ол әскерден кеткенге дейін төрт ғылыми мақала жариялаған.
Lauterbur was of Luxembourgish ancestry. Born and raised in Sidney, Ohio, Lauterbur graduated from Sidney High School, where a new Chemistry, Physics, and Biology wing was dedicated in his honor. As a teenager, he built his own laboratory in the basement of his parents' house. His chemistry teacher at school understood that he enjoyed experimenting on his own, so the teacher allowed him to do his own experiments at the back of class. His superiors allowed him to spend his time working on an early nuclear magnetic resonance (NMR) machine; he had published four scientific papers by the time he left the Army.
Білім және мансап
Лаутербер 1951 жылы Кейс Технологиялық институтында өнеркәсіптік химия бойынша ғылым бакалаврын алды, қазір Кливлендтегі Кейс Вестерн Резерв университетінің бір бөлігі, Огайо штаты, және ол Phi Kappa Tau бауырластығының Альфа Дельта бөлімінің мүшесі болды. Одан кейін ол Доу Корнинг корпорациясының Меллон институты зертханаларында жұмыс істеді, Мэриленд штатының Эджвуд қаласындағы Армия химиялық орталығында 2 жылдық қызметтен кейін. Меллон институтында жұмыс істеген кезінде ол Питтсбург университетінде химия бойынша аспирантураны бітірді. 1962 жылы докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін, келесі жылы Лаутербур Стони Брук университетінде доцент болып жұмысқа қабылданды. 1969–1970 оқу жылында Стэнфорд университетінде химиядан арнайы шақырылған оқытушы ретінде ол Syntex және Varian Associates компанияларының көмегімен ЯМР (NMR) саласындағы зерттеулер жүргізді. Лаутербур Стони Брукке қайтып оралды және 1985 жылға дейін онда жұмысын жалғастырды, содан кейін Иллинойс университетіне көшті.
Lauterbur earned his bachelor of science in industrial chemistry from the Case Institute of Technology in 1951, now part of Case Western Reserve University in Cleveland, Ohio where he became a Brother of the Alpha Delta chapter of Phi Kappa Tau fraternity. He then went to work at the Mellon Institute laboratories of the Dow Corning Corporation, with a 2 year break to serve at the Army Chemical Center in Edgewood, Maryland. While working at Mellon Institute he pursued graduate studies in chemistry at the University of Pittsburgh. Earning his PhD in 1962, the following year Lauterbur accepted a position as associate professor at Stony Brook University. As a visiting faculty in chemistry at Stanford University during the 1969–1970 academic year, he undertook NMR related research with the help of local businesses Syntex and Varian Associates. Lauterbur returned to Stony Brook, continuing there until 1985 when he moved to the University of Illinois.
МРТ-ның дамуы
Лаутербур МРТ идеясын бір күні Питтсбург маңындағы Eat'n Park Big Boy мейрамханасында тудырған, ал МРТ-ның алғашқы моделі Питтсбург университеті мен Меллон индустриялық зерттеу институтында студент және зерттеуші болған кезінде үстел салфеткасына сызылып жазылған. Нобель сыйлығына жол ашқан зерттеулер 1970 жылдары Стони Брук университетінде жүргізілді. 1952 жылғы физика саласындағы Нобель сыйлығы Феликс Блох пен Эдвард Перселлге ядролық магниттік резонансты (ЯМР) дамытқандары үшін берілді. Дегенмен, ондаған жылдар бойы магниттік резонанс көбінесе заттардың химиялық құрылымын зерттеу үшін қолданылды. 1970 жылдары Лаутербур мен Мэнсфилдтің жетістіктері ғана ЯМР-ді дене суреттерін жасау үшін пайдалануға мүмкіндік берді. Лаутербур Роберт Габилардтың (1952 жылғы докторлық диссертациясында ұсынған) магнит өрісіне градиенттер енгізу идеясын пайдаланды, бұл зерттелетін нысанның ядроларынан шығатын радиотолқындардың басталуын анықтауға мүмкіндік береді. Бұл кеңістіктік ақпарат екі өлшемді кескіндер жасауға мүмкіндік береді. Алғашқы МРТ аппараты Нью-Йорк штатының Стони Брук қаласындағы Стони Брук университетінің химия ғимаратында орналасқан. Лаутербур түсірген алғашқы суреттердің қатарында оның қызы Лонг-Айленд бұғазының жағалауынан жинаған 4 мм диаметріндегі шақылдақ пен жасыл бұрыштардың суреттері де болды. Nature журналының редакторлары мақаламен бірге келген суреттердің бұлыңғыр екенін атап өтті, бірақ олар ауыр су мен қарапайым судың арасындағы айырмашылықты көрсеткен алғашқы кескіндер болды. Нью-Йорк мемлекеттік университеті патенттерді алудан бас тартты, себебі шығындардың өтелуі күмәнді болды. "Патент алуға кеткен шығындарды қайтару мүмкін емес деп шешкен компания, бұл дұрыс емес шешім болғанын кейіннен көрсетті", - деді Лаутербур 2003 жылы. Ол 1970 жылдары МРТ машинасының алғашқы прототипін қаржыландыру үшін федералды үкіметтен көп рет көмек сұрады, бірақ бұл процеске он жыл кетті. Ноттингем университеті кейіннен Мэнсфилдті бай еткен патенттерді тіркеді.
Lauterbur credits the idea of the MRI to a brainstorm one day at a suburban Pittsburgh Eat'n Park Big Boy Restaurant, with the MRI's first model scribbled on a table napkin while he was a student and researcher at both the University of Pittsburgh and the Mellon Institute of Industrial Research. The further research that led to the Nobel Prize was performed at Stony Brook University in the 1970s. The Nobel Prize in Physics in 1952, which went to Felix Bloch and Edward Purcell, was for the development of nuclear magnetic resonance (NMR), the scientific principle behind MRI. However, for decades magnetic resonance was used mainly for studying the chemical structure of substances. It wasn't until the 1970s with Lauterbur's and Mansfield's developments that NMR could be used to produce images of the body. Lauterbur used the idea of Robert Gabillard (developed in his doctoral thesis, 1952) of introducing gradients in the magnetic field which allows for determining the origin of the radio waves emitted from the nuclei of the object of study. This spatial information allows two dimensional pictures to be produced. The original MRI machine is located at the Chemistry building on the campus of Stony Brook University in Stony Brook, New York. Some of the first images taken by Lauterbur included those of a 4 mm diameter clam his daughter had collected on the beach at the Long Island Sound, green peppers The Nature editors pointed out that the pictures accompanying the paper were too fuzzy, although they were the first images to show the difference between heavy water and ordinary water. The State University of New York chose not to pursue patents, with the rationale that the expense would not pay off in the end. "The company that was in charge of such applications decided that it would not repay the expense of getting a patent. That turned out not to be a spectacularly good decision," Lauterbur said in 2003. He attempted to get the federal government to pay for an early prototype of the MRI machine for years in the 1970s, and the process took a decade. The University of Nottingham did file patents which later made Mansfield wealthy.
Өлім
Лаутербур 2007 жылғы наурыз айында 77 жасында Иллинойс штатының Урбана қаласындағы үйінде бүйрек ауруынан қайтыс болды. Иллинойс университетінің ректоры Ричард Херман: "Полдың әсері әлемнің түкпір-түкпірінде күн сайын сезіледі, МРТ әрбір қыздың, ұлдың, ананың немесе әкенің өмірін сақтап қалғанда".
Lauterbur died aged 77 in March 2007 of kidney disease at his home in Urbana, Illinois. University of Illinois Chancellor Richard Herman said, "Paul's influence is felt around the world every day, every time an MRI saves the life of a daughter or a son, a mother or a father."