Кіріспе

Коммунистік партия (КП) және оның одақтастары АҚШ-тағы еңбек қозғалысында, әсіресе 1930 және 1940 жылдары белгілі бір рөл атқарды, бірақ еңбек қозғалысын өз бағдарына келтіруде немесе партия мүшелігін арттыру үшін кез келген одақтағы ықпалын пайдалануда көп жағдайда сәттілікке жете алмады. КП-ның еңбек саласындағы ықпалы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін оның жақтастары ішкі одақтық саяси күрестерде жеңіліске ұшырағаннан және 1950 жылы Өнеркәсіптік ұйымдар конгресінің (CIO) партия ең көп ықпал еткен одақтарды қууынан бері көрінеу төмендеді. Қуылып шығарылған одақтарға көбінесе күшті одақтар шабуыл жасады, және көптегені жойылды.

Тарихнама

Ғалымдар Америкадағы кәсіподақ қозғалысының ешқашан ірі еңбек партиясын құрмауының және американдық жұмысшылардың социалистік партияларды қабылдамауының себептерін анықтауда келіспейді. Неміс социологы Вернер Зомбарт социализмнің болмауына ерекше мән берді. Сеймур Мартин Липсет АҚШ пен Канаданы салыстырып, Канаданың неге табыстырақ болғанын сұрады; Ира Катзнелсон жұмысшы табының кемшіліктерін зерттеді, ал Ким Восс ертедегі кәсіподақтардың қалыптасуына назар аударды. Тағы бірі, американдық ерекшелік американдық жұмысшыларды таптық күреске баса назар аударатын партияларға қарсы қойды деп санайды. Кейбір деректер бойынша, американдықтар бірлік үшін саяси және әлеуметтік мақсаттарын екінші орынға қойды, нәтижесінде, қысқа мерзімді пайда мен күшті кәсіподақтарды құру мүмкін еңбек партиясының құнына түсті. Тағы бірі, солшылдар "идеологиялық зигзагтар" деп айыпталғандықтан еңбек қозғалысын басқару мүмкіндігінен айырылды. Коммунистердің еңбек қозғалысындағы рөлі осы тезистердің кейбіреулерін қолдайды.

Фракциялық, зигзаг және шегіну

1937 жылы Флинттегі Біріккен автомобиль жұмысшылары (UAW) ұйымының «General Motors» және «Chrysler» компанияларына қарсы жеңістерінде жетекші рөл атқарғаннан кейін Коммунистік партия UAW ішіндегі қарсыластарының күшті шабуылына ұшырады. UAW-ның бірінші президенті Гомер Мартин билікке таласушыларды жою мақсатымен UAW-дағы барлық солшыл белсенділерді қуғысы келді. Мартин 1929 жылы партиядан шығарылғанға дейін КП-ның бұрынғы атқарушы хатшысы Джей Лавстоунды кеңесші ретінде шақырды және одақтың негізгі лауазымдарына Лавстоунның жақтастарын орналастырды. Алайда Мартин өзінің құлдырауына себепкер болды. 1937 жылы UAW съезінде ұйымдастырушыларды жұмыстан босатуға және жергілікті одақтың газеттерін жабуға рұқсат беруге көндіре алмағаннан кейін Мартин өзінің қарсыластарын қуғынға түсті. Флинттегі отырықшы ереуілде маңызды рөл атқарған бірнеше КП мүшесін жұмыстан босатқаннан немесе ауыстырғаннан кейін Мартин алдымен Мортимерді және UAW Атқару кеңесіндегі басқа қарсыластарын уақытша шеттетуге, содан кейін партиядан шығарып салды. АХА басшылығы UAW-ды құрту қаупі бар сектанттық таласқа алаңдап, Мартинге Атқару кеңесінің мүшелерін қайта қызметке орналастыруға мәжбүр етті. Жаңадан құрылған Атқару кеңесі Мартинге Лавстоунмен байланысын үзіп, барлық жария хабарламаларын бекіту үшін оған жіберуге бұйрық бергенде, ол кеңестің көпшілігін, соның ішінде Мортимер сияқты оның қарсыластарын, Ричард Франкенстин сияқты олардың одақтастарын және Уолтер Ройтер сияқты Социалистік партиямен байланысты UAW басшыларын уақытша шеттетуге тырысты. Бұл UAW-ды екіге бөлуге жақын болды. UAW штаб-пәтерінде және бірнеше жергілікті одақтарда болған қақтығыстардан кейін, 1939 жылы АХА қолдауымен қуғынға ұшыраған Атқару кеңесінің мүшелері бақылауды қайтарып алып, Мартинді партиядан шығарды. Ол шамамен 20 000 мүшесімен Америка Еңбек Федерациясына (АЕФ) қосылған өз одағын құрды. Лавстоун да онымен бірге кетті. Бұл кезде КП өте күшті жағдайда болды: ол Мартинге қарсы жеңіске жеткен солшыл-орталық коалицияның жетекші күші болды және егер ол осы мәселені талап етсе, партияның жақын одақтасы Джордж Аддес UAW президенті болып сайлануы мүмкін еді. Бірақ бұл партияның Американың Біріккен киім жұмысшыларының басшысы Сидни Хиллманға және Льюистен кейін АХА-дағы ең күшті күшке, сондай-ақ Льюиске адал және Болат жұмысшыларын ұйымдастыру комитетінің басшысы Филип Мюррейге қарсы тұруын қажет ететін еді. Олар съезге Р. Дж. Томасқа дауыс беруді талап етіп келді, ол жақында ғана Мартинге қолдау көрсеткен саяси көзқарасы жоқ Атқару кеңесінің мүшесі болды. Кейбір мәліметтерге сәйкес, Хиллман мен Мюррей Мортимер мен оның жақтастарын көндіре алмағанда, АҚШ Коммунистік партиясының (CPUSA) төрағасы Эрл Браудер Томасқа қолдау көрсетуді талап ету үшін Кливлендке келді. Сектанттық көрінбеуге және осылайша АХА-дағы өз рөлін қауіпке ұшыратпауға тырысқан КП басшылығы UAW-дегі коммунистерді Томасқа қолдау көрсетуге және олар басқарған вице-президент лауазымдарын жоюға рұқсат берді. Сонымен қатар, КП UAW ішіндегі фракцияларын таратып, өзінің газеттерін жапты және Жаңа саясатқа одан да жақын болды. Еңбекшілердің бірлігі үшін КП тактикалық шегінуге көшті. Алайда, КП-ның келісімшіл ұстанымы оны UAW ішіндегі басқа фракциялық қарсыластарынан қорғамады. UAW-дағы коммунистер мен социалистер арасындағы жұмысшы одағы 1938 жылы КП-ның Гитлерге қарсы Батыстың фашистік емес елдерімен Кеңес Одағының одақ құруын қолдауына байланысты келіспеушіліктерден кейін бұзылды. Сол кезде көптеген мәселелерде КП-дан да сол жаққа қарай кеткен Социалистік партия Атқару кеңесінде КП-ға және оның одақтастарына қарсы шыққан жекелеген топты ұйымдастырды.

Рузвельт әкімшілігімен үзіліс

Компартия бірнеше кенеттен және таңғажайып саясат өзгерістері жасап, қарсыластарына мүмкіндік жасады. Гитлер-Сталин келісімінен кейін КП АҚШ-тың фашизмге қарсы соғысқа араласуына қарсы белсенді күрес жүргізді; КП-ның Weekly Worker газетінің журналисі партияның позициясын түйіндеу үшін «Янкилер келмейді» деген ұранды ойлап тапты. Бұдан өзге, КП соңғы төрт жылдағы Халық фронты стратегиясынан бас тартып, президент Франклин Делано Рузвельт әкімшілігінің Франция мен Ұлыбританияны Германияға қарсы қолдауға жасаған күш-жігерін АҚШ-ты империалистік соғысқа бастау науқаны ретінде сынады. Федералды үкімет Эрл Браудерді және басқа да бірнеше КП жетекшілерін қамау арқылы жауап берді. Коммунистік партияның еңбек қозғалысындағы қарсыластары партияның Рузвельтпен қарым-қатынасын үзгенін оған шабуыл жасау үшін пайдаланды. Американың электр, радио және машина жасау жұмыскерлерінің (немесе UE) президенті Джеймс Кэри, бұрын коммунистік UE шенеуніктермен тығыз жұмыс істеген, енді Рузвельттің үшінші мерзімге сайлануына қарсылық білдіргеніне байланысты олардан алшақтады. UAW өзінің съездерінде нацистерді де, коммунистерді де айыптаған бірнеше қаулы қабылдады. Рузвельтпен үзіліс оларды CIO ішінде оқшаулағанда, еңбек қозғалысынан тыс КП қарсыластары партия мүшелерінің адалдығына шабуылдарын күшейтіп, оларды басқалармен қатар UAW-тың осы саладағы ұйымдастыру жұмысы кезінде авиация жұмыскерлерінің ереуілін қолдап, саботажға қатысқан деп айыптады. Дис комитеті немесе Reader's Digest сияқты кейбір айыптаулар айыптаушылардың беделін түсіретіндей әлдеқайда жалған болса да, жағымсыз жариялылық КП-мен байланыс жасауды одан да қауіпті етті. КП сонымен қатар CIO ішінде де жағдайын жоғалтты. Коммунистік партия Рузвельттің үшінші мерзімге сайлануына қарсы болған Льюистің қолдауын жалғастыра отырып, CIO ішінде өзін қорғай алатынына сенгенмен, Льюиске деген сенім артық болды. Льюис КП-ны пайдалануға да, оның мақсаттарына енді қызмет ете бермейтін КП мүшелерінен арылуға да дайын болды, бұл оның лейтенанты Адольф Гермердің іс-әрекетімен көрсетілді, ол 1940 жылы Солтүстік-Батыста ағаш өңдеушілерді ұйымдастыруға көмекке жіберілгенде, Американың Халықаралық ағаш өңдеушілері ішіндегі КП жетекшілігін белсенді түрде әлсіретті. Сонымен қатар, Льюис Гарри Бриджес атқарған CIO батыс жағалауы директорының лауазымын жойды, оның өкілеттігін Калифорниямен шектеді. КП Льюистен күткен қорғаныс 1940 жылы Льюис кенеттен президенттік лауазымынан кетіп, сол жылы президенттікке Рузвельтке қарағанда Венделл Уилкиді қолдау туралы шешім қабылдағанда жойылды. Люистің CIO басшысы лауазымындағы ізбасары Филип Мюррей КП-ның CIO-ға ықпалын тоқтатуға және CIO КП-ның бақылауында емес екенін жұртшылыққа көрсетуге бел буды. Осы мақсатта ол 1940 жылғы CIO конференциясында коммунизмді, нацизм мен фашизмді «еңбек игілігіне қарсы» деп айыптайтын қаулы қабылдауға күш салды. Ли Прессман, КП-ның CIO-дағы ең жоғары деңгейдегі одақтасы, қаулы комитетінің хатшысы ретінде өз рөлінде қаулыны ұсынды. Алайда Мюррей коммунистерді КОК-тен шығарып тастауға талап қоймады, керісінше, ол КОК-тің саясаты немесе КОК мүшелерінің КОК-те немесе оның филиалдарындағы рөлі туралы қоғамдық дау тудыруға ниеттенген жоқ. Бұл партияға ұнады, ол да олардың шығарылуына немесе CIO-ның бөлінуіне әкелуі мүмкін жағдайды қауіпке тілегі жоқ еді. Сондықтан ішкі саяси даулар UAW, UE және IWA сияқты кәсіподақтардағы шайқастарды жалғастырған кезде, КП оларды «тоталитарлық» деп белгілеуге мәжбүр ететін, бірақ оларға CIO-ның өзінде өз позицияларын сақтауға мүмкіндік беретін келісімге келді. Рузвельт әкімшілігі коммунистердің кәсіподақтардағы ықпалын АҚШ-тың әскери дайындығына қауіп деп қарады. 1940 және 1941 жылдары АҚШ әскері күшейген кезде, АҚШ Соғыс министрі Генри Стимсон негізгі нысандардағы жұмысшылар ереуілдері мен баяулаулардың себебі КПСС-нің Франклин Рузвельттің әскери дайындық саясатын тоқтатуға тырысқанына сенді. Харвилл ди-кастинг компаниясындағы, Алкоадағы және Солтүстік Америка авиациясындағы ереуілдер Рузвельт әкімшілігінің ішінде жалақы мен жұмыс жағдайларын жақсартуға емес, идеологиялық себептермен коммунистік рухта тудырылған деп есептелді. Коммунистік рухта туындаған ең маңызды ереуіл 1941 жылдың 5 маусымында Лос-Анджелестегі Аллис Чалмерс ұшақ зауытында болды. Зауыт АҚШ және Ұлыбритания үкіметтеріне бомбалаушылар жасады, және ереуіл американдықтардың одақтастарға көмегіне қауіп төндірді. Федералды үкімет зауытты басып алды және әскерлік бөлімдер ереуілшілердің қатарынан өтіп, жұмысшылардың зауытқа кіруіне жол ашты.

Екінші дүниежүзілік соғыс және соққысыз келісім

Гитлер Кеңес Одағына шабуыл жасағанда, КП-ның президент Франклин Делано Рузвельт және соғысқа қатысты саясаты өзгерді. Сол сәтте КП соғысқа толық қолдау көрсетуге көшті. Олардың еңбек одақтастары үшін бұл, еңбек қозғалысының қалған бөлігі белгілі бір дәрежеде қолдаған соғыс кезіндегі ереуілге тыйым салуға шартты қолдау ғана емес, сонымен қатар ел ішіндегі фашизмге қарсы біртүтастықты бұзуға қарсылық білдірді. Коммунистік партияның еңбек қозғалысындағы қарсыластары да КП-ның кенеттен болған өзгерісін алдағы жылдардағы фракциялық күресте оларға қарсы пайдаланды. КП саясатының өзгеруі оның кейбір керемет беймәлім ұстанымдарына әкелді. 1941 жылы А. Филип Рэндольф, "Жоқтырғыш көлік тасымалдаушылар" бауырластығының президенті және сол кездегі ең ірі афроамерикандық кәсіподақ жетекшісі, қара жұмысшылардың соғыс индустриясындағы жұмысқа қатысты кемсітушілікті жою туралы талаптарын көрсету үшін Вашингтонға шеру ұйымдастыруға шақырғанда, КП оны аяусыз сынады. Бұл тек ирония ғана емес: КП бұрын қара жұмысшылардың құқықтарын қорғаған, тіпті олардың Оңтүстікте тоқыма және кеншілерді ұйымдастыруға тырысқан кезде де. Партияның Рэндольфпен саяси келіспеушіліктері болды, тіпті ол соғысты қолдамай тұрып: ол Ұлттық негрлер конгресінің төрағасы лауазымынан кетіп, КП Рузвельт әкімшілігімен аражік салғанда КП-ны айыптады. Гитлер Кеңес Одағына шабуыл жасағаннан кейін, ол Рэндольф ұсынған наурызға шабуыл жасауды жалғастырды, бірақ енді бұл соғыста жеңіске жету үшін қажетті біртүтастықты бұзады деген негізде. Бірақ КП азаматтық құқықтарды қолдаудан бас тартпады, әділ еңбек практикасы комитетінің құрылуын қолдады және қара жұмысшыларды олар қатысқан кәсіподақтарда теңдікпен қарау үшін күресті. Бұл шайқастар UAW-де ерекше қатты болды, оның көптеген ақ мүшелері 1943 жылы Детройттегі ірі нәсілдік тәртіпсіздіктерге қатысты және өз зауыттарында қара жұмысшыларды жұмысқа алуға немесе жоғарылатуға наразылық білдіру үшін жеккөрушілікпен ереуілдерге қатысты. Бұл шайқас КП қолдаған және Уолтер Рютер басқарған оппозицияға қарсы АДС және Фрэнкенштейн тобының арасындағы үлкен күрестің бір бөлігіне айналды. Әр фракция UAW-де қара және басқа да азшылықтағы жұмысшылардың ерекше қажеттіліктерін және UAW мүшелерінің жалпы білімін қамтамасыз ететін "азшылықтар бөлімін" құруды қолдады, бірақ олар осы бөлімнің басшысы әрқашан афроамерикандық болуы керек пе деген мәселеде келіспеді. Ақырында, 1943 жылғы UAW конвенциясы екі тараптың да ұсыныстарын қызу пікірталас кезінде дауыс беру арқылы жеңіліске ұшырады, онда көптеген делегаттар кәсіподақтың экономикалық саласынан тыс азаматтық құқықтар бойынша кез келген ұстанымды қабылдауға қарсы болды. КП соғыс кезіндегі ереуілге тыйым салуға қолдау көрсетуде көбірек дауыс берді және дәйекті болды, бұл ұстаным оған еңбек қозғалысы ішінде көп қолдауды жоғалтты. CIO және AFL екеуі де бұл тыйымға жалпы қолдау көрсетті, әсіресе АҚШ соғысқа кіргенге дейін бірнеше жыл бұрын авиация өнеркәсібіндегі және Allis Chalmers компаниясындағы дау-дамайлар тудырғаннан кейін. Бірақ КП және оның одақтастары енді осындай ыстықпен ант берді, кейбірінің айтуынша, дәстүрлі кәсіподақтық қағидалар есебінен партияның кәсіподақтыққа деген адалдығы күмәнді болды. Халықаралық жағалаудағы жұмысшылар одағының (ILWU) Гарри Бриджес жұмыс қарқынын жеделдетуге шақырды, бұл кәсіподақтың кемежайдағы жұмысқа қатысты бақылау мақсатына қайшы келмеуі мүмкін, бірақ бұрын осы мәселе бойынша жұмыс берушілермен аяусыз күрескен кәсіподақтан келгені таңқаларлық болды. Бриджес, NMU-дің Джозеф Курран және UE-нің Джулиус Эмспак 1944 жылы Рузвельттің кейбір азаматтық жұмыс орындарын әскерилендіру туралы ұсынысын қолдады, бірақ CIO атқарушы кеңесінің қалған бөлігі оған қарсы болған кезде кері шегінді. КП электр және автомобиль өнеркәсібіндегі бөлшектік жұмыс жүйесін де қолдады, оны өндірісті арттыру үшін қажетті және соғыс еңбек кеңесі енгізген соғыс уақытындағы жалақыны бақылау жүйелері бойынша жұмысшылардың табысын жақсартудың жолы деп қорғады, бірақ олар әлі де анафема болды, әсіресе автомобиль өндірісі сияқты жаппай өндіріс саласындағы кәсіподақшылар үшін. Уолтер Рейтер бұл мәселені 1943 жылы UAW конвенциясында КП және оның одақтастарына қарсы тиімді қолданды, онда оның тізімі Аддес пен Франкенстинді жеңуден аз қалды. Екінші жағынан, КП Сидни Хиллманмен және CIO жетекшілігіндегі басқалармен аражік салғаннан кейін, соғысқа дейін Рузвельттің толық қолдауын көрсетіп және CIO-ның саяси күш-жігерінде жақсы жұмыс істегенімен аражік салғаннан кейін, КП Сидни Хиллманмен және CIO жетекшілігіндегі басқалармен аражік салғаннан кейін, соғысқа дейін Рузвельттің толық қолдауын көрсетіп және CIO-ның саяси күш-жігерінде жақсы жұмыс істеді. Партия соғыс жылдарында үлкен өсімді көрсетті және тіпті АҚШ пен Кеңес Одағы арасындағы ресми одақтастықтан кейін, 1944 жылы өзін ресми түрде таратуға немесе кемінде, Коммунистік саяси қауымдастық деп атауға батылды. Рузвельт пен Кеңес Одағын қолдау үшін кеңірек коалицияға енуге жасалған бұл әрекет, көптеген сенімді жақтастарының партияға деген құрметін жоюға көбірек әсер етті, партияны сырттан қараған адамдар үшін қауіпсіз немесе құрметті етпеді. Коминтерн бір жылдан кейін бағытын өзгертті, Браудерді партиядан шығарып, АҚШ КП-ны қайта құрды және Фостерді төрағасы етіп тағайындады.

Соғыстан кейінгі кезең және CIO-дан шығарылу

Коммунистік партия соғыстан кейінгі кезеңде бірқатар кері кетулерге ұшырады. Ең ауыры – UAW-тегі толық жеңілісі, онда Уолтер Рютердің тізімі 1947 жылы Аддес және Франкенштейн фракцияларымен жылдар бойы аяқталмай келген күрестен кейін жеңіске жетті. Рютер кейіннен өзінің негізгі қарсыластарын UAW-дан қуғынға шығарды, жаңадан қабылданған Тафт-Хартли заңының бір ережесін пайдаланып, процесті аяқтады. 1946 жылы Республикалық партия Өкілдер палатасы мен Сенатқа басып кірді. Конгресс Тафт-Хартли заңын қабылдады, ол, басқалармен қатар, барлық кәсіподақ басшыларының коммунист емес екендігін растайтын мәлімдемеге қол қоюын талап етті, содан кейін кәсіподақ NLRB алдында іс қозғауға құқылы болды. Рютер КП-ға жақын UAW Local 248-дің үш басшысын – оның ішінде Рютердің ең өткір жауы болған бірнешеуін, антқа қол қоюдан бас тартқандары үшін Милуокидегі ұйымнан шығарып салды. CIO өзі тазарту процесіне кіруге баяурақ болды. 1940 жылдары КП-мен байланысты адамдар бірқатар CIO кәсіподақтарында, ILWU, UE, Америка көлік жұмысшыларының одағы және Жүн және былғары жұмысшылары сияқты одақтардың басшылығында және басқа да одақтардың штаттарында айтарлықтай ықпалға ие болды. Бұл адамдар Мюррей CIO-ға жетекшілік еткен кезде онымен жайсыз қарым-қатынаста болды. Ол олардың кейбір ұстанымдарының радикализміне сенімсіздікпен қарады және католиктік кәсіподақтар қауымдастығы сияқты коммунизмге қарсы ұйымдарға көбірек симпатия танытты. Дегенмен, ол коммунизмге қарсы жарыс жасау еңбек күштерінің жауларын және бәсекелес AFL-ді күшейтеді деп санады, осы уақытта еңбекшілердің біртігі ең маңызды болды. Мюррей, егер КПУСА 1948 жылы Генри А. Уоллестің үшінші партиялық президенттік науқанына қолдау көрсетпегенде, тіпті Рютер және CIO ішіндегі басқалар өз одақтарындағы коммунистерге шабуыл жасағанда да, статус-квоны сақтап қалуға мүмкіндік берген болар еді. Бұл және КОК Маршалл жоспарына қолдау көрсету керек пе деген мәселедегі күшейе берген дау Мюррейді КОК-те коммунистермен бейбіт өмір сүру мүмкін емес деген қорытындыға әкелді. Мюррей Бриджесті Калифорниядағы CIO аймақтық директоры лауазымынан алып тастаудан бастады, содан кейін 1947 жылдың соңында Лен Де Кокс пен 1948 жылдың басында Ли Прессманды босатып жіберді. Коммунизмге қарсы кәсіподақтар шайқасты қалалық және штаттық кеңестерге көшірді, онда Маршалл жоспары мен Уоллеске қатысты CIO ұстанымын қолдамаған коммунистік басшыларды қызметтен шеттетуге тырысты. Осы кезеңде Көлік жұмысшыларының Майк Куилл және Ұлттық теңіз одағының Джозеф Курран сияқты партияның бұрынғы одақтастары немесе мүшелері ПК-мен байланыстарын үзіп, өз штаттарындағы ПК мүшелерін жұмыстан босатты. 1948 жылғы сайлаудан кейін CIO 1950 жылы күресті бір қадам алға жылжытты, ILWU, Кен, Фабрика және балқытушылар одағы, Ауыл шаруашылығы техникасы одағы, Азық-түлік және темекі жұмысшылары, Жүн және былғары жұмысшылары ұйымдарынан шығарды, сондай-ақ UE-ны алмастыру үшін Электр жұмысшыларының халықаралық одағын құрды, ол өзінің басшылығын тазартудың орнына CIO-дан шығып кетті. Бір кезде CIO және оның көптеген филиалдарында ықпалды орындарға ие болған КП енді CIO-дан қуылды.

Жылдар өткен соң

КП-ның американдық кәсіподақ қозғалысына ешқандай қатысы не ықпалы жоқ. ILWU және UE сияқты қуылған кәсіподақтар AFL CIO-дан тыс жерде сақталды, олар өздерінің саяси принциптерін, әсіресе әлемдегі еңбек күресіне қолдау көрсету және кәсіподақтың қатардағы мүшелерінің бақылауын күшейтуді сақтады, бірақ КП-мен саяси байланысы болған жоқ және жалпы еңбек қозғалысында маргиналды ғана ықпалға ие болды. ILWU кейіннен AFL CIO-мен қайта бірікті. Mine, Mill сияқты басқалары да сақталды; кейіннен ол идеологиялық қарсыласы – Болат жұмысшыларымен бірікті, дәл сол сияқты Фермалық жабдықтар одағы да UAW-ге сіңірілді, соңғысы өздерінің ұзақ ресми атына «Фермалық жабдықтар жұмысшылары» деген сөздерді қосты. Тамақ және темекі жұмысшылары сияқтылары жоғалып кетті. КП өндірістік кәсіподақтарды ұйымдастыруға көмектескеннен кейін, американдық кәсіподақ қозғалысына қалған әсері, нәсілдік кемсітушілікке қарсы күресу және ең төмен жалақы алатын жұмысшыларды ұйымдастыруға берілгендігі болды. «Ескі солшыл» кәсіподақ өкілдері 1950 және 1960 жылдары Нью-Йорктегі 1199-шы округте аурухана қызметкерлерін ұйымдастыруда маңызды рөл атқарды; КП ардагерлері де Біріккен шаруа қожалықтары қызметкерлерінің ұйымдастыру жетістіктеріне үлес қосты. Бірақ 1950 және 1960 жылдары КПУСА-ның қазіргі және бұрынғы мүшелері өздерінің мүшелігін жариялаған жоқ немесе жаңа мүшелерді тарту үшін ұйымдастыру жеңістерін пайдалануға тырыспады. Партия сол кезде тым әлсіз болды, мүшелік саны Эйзенхауэр (және Маккарти) дәуірінің басынан бері үздіксіз төмендеп келе жатқан еді.