Кіріспе
Роберт Юджин Уорд (13 қыркүйек 1917 - 3 сәуір 2013) – американдық композитор, ең әйгілі туындысы – Артур Миллердің 1953 жылғы осы аттас пьесасы негізінде жазылған "The Crucible" операсы (1961). Ол 1962 жылы осы операсы үшін Музыка саласындағы Пулитцер сыйлығымен марапатталды.
Ерте еңбек және білім
Уорд Кливлендте, Огайо штатында дүниеге келді, ол жылжымалы мүлік және сақтау компаниясының иесінің бес баласының бірі болған. Бала кезінде шіркеу хорларында және жергілікті опера театрларында ән шырқады. Оның ең алғашқы композициялары 1934 жылы жазылған, ол Джон Адамс орта мектебінде оқып жүрген кезде, оны 1935 жылы бітірді. Содан кейін Уорд Нью-Йорктің Рочестердегі Истман музыка мектебінде оқыды, онда оның композициядан берген мұғалімдері Бернард Роджерс, Говард Хансон және Эдвард Ройс болды. Уорд стипендия алып, 1939 жылдан 1942 жылға дейін Нью-Йорктегі Джульярд музыка мектебінде білім алды, онда Фредерик Якобиден композиция, Бернард Вагнеардан оркестрлеу және Альберт Стоссель мен Эдгар Шенкманнан дирижерлік сабақтарын оқыды. 1941 жылдың жазында ол Массачусетс штатындағы Беркшир музыка орталығында Аарон Копландтан дәріс алды. Студенттік жылдарынан бастап Екінші дүниежүзілік соғыстың соңына дейін Уорд қырыққа жуық композиция жазды, олардың он біреуін кейіннен қайтарып алды. Осы ерте туындылардың көпшілігі кішкентай, әндер және фортепиано немесе камералық ансамбльдерге арналған пьесалар. Ол 1941 жылы «Жульярд» баспасының сыйлығын жеңіп алған «Бірінші симфониясын» аяқтады. Сол кезде Уорд Modern Music журналы үшін бірқатар рецензиялар мен басқа да мақалалар жазды және Куинс колледжінің оқытушысы болып жұмыс істеді. 1942 жылдың ақпан айында Уорд АҚШ армиясына қосылып, Форт-Майердегі Армиялық музыка мектебінде оқыды, оған әскери мамандық ретінде оркестр жетекшісі тағайындалды. Форт Райлиде, Канзаста, ол «Райлидің өмірі» атты музыкалық ревюдің көп бөлігін жазды. Уорд 7-ші жаяу әскер дивизиясына жіберілді және Тынық мұхитына аттанды. 7-ші жаяу әскер оркестрі үшін ол марш жазды, ал оның би оркестрі үшін кем дегенде екі джаз композициясын жазды. Әскери қызметінде Уорд Қызыл Кресттің демалыс жұмыскері Мэри Реймонд Бенедиктпен танысты. Олар 1944 жылдың 19 маусымында үйленді және бес балаға ие болды: Мелинда, Джонатон, Марк, Йоханна және Тим.
Негізгі жұмыстар
Уорд Алеут аралдарындағы қызметі үшін қола жұлдызға ие болды. Әскери қызметінде Уорд екі маңызды оркестрлік шығарма жазды: Adagio and Allegro, алғаш рет 1944 жылы Нью-Йоркте орындалды, және Jubilation: An Overture, ол негізінен 1945 жылы Окинавада (Жапония) жазылды, ал келесі көктемде Ұлттық оркестр қауымдастығы Карнеги залында тұсаукесерін өткізді. Соғыс аяқталғаннан кейін әскери қызметтен босатылып, Уорд Джульярдқа оралып, 1946 жылы аспирантура куәлігін алды және бірден оқытушы болып жұмыс істеді, 1956 жылға дейін сабақ берді. 1946 жылдан 1948 жылға дейін Колумбия университетінде музыка бойынша доцент қызметін атқарды. Уорд 1947 жылы Нью-Йорктегі Ньяк қаласында тұрғанда әйеліне арнап екінші симфониясын жазды. Оны Ханс Киндлер жетекшілік еткен Ұлттық симфониялық оркестр орындады. Бұл симфония бірнеше жыл бойы үлкен танымал күйге ие болды, себебі Юджин Орманди Филадельфия оркестрімен бірнеше рет орындады, тіпті оны Нью-Йорктегі Карнеги залы мен Вашингтондағы Конституция залына гастрольдік сапарға алып шықты. Эндрю Стиллердің «Музыка және музыканттардың жаңа Гроув сөздігіндегі» Уордқа арналған мақаласында Уордтың музыкалық стилі «көбінесе Хиндемиттен шыққан, бірақ Гершвиннің де айқын ықпалы байқалады» делінген. Уорд 1949 жылдан 1955 жылға дейін Нью-Йорк дәрігерлер оркестрінің қоғамын басқарды, 1950 жылы үшінші симфониясын және скрипка мен фортепианоға арналған бірінші сонатасын, 1951 жылы пантеистерге арналған қасиетті әндерін жазды, ал 1952 жылдан 1955 жылға дейін үшінші көшедегі музыка мектебінің музыкалық директоры болды. 1956 жылы Джульярдтан кетіп, Galaxy Music Corporation компаниясының атқарушы вице-президенті және Нью-Йорктегі High Gate Press баспасының бас редакторы болды, ол қызметтерді 1967 жылға дейін атқарды. Уорд 1958 жылы төртінші симфониясын, 1957 жылы Прерия увертюрасын, 1960 жылы Earth Shall Be Fair кантатасын және Divertimento шығармаларын жазды. Уорд өзінің алғашқы операсын Бернард Стамблердің либреттосына сәйкес жазды, ол 1956 жылы тұсаукесерін өткізді. Оның келесі операсы, Артур Миллердің пьесасы негізінде 1961 жылы қойылған «The Crucible» Уордтың ең танымал туындысы болды. Осы шығармасы үшін Уорд 1962 жылы Музыка саласындағы Пулитцер сыйлығына ие болды. Бұл опера бүкіл әлемде жиі қойылады. «The Crucible» операсының сәттілігінен кейін Уорд 1962 жылы «Гимн және мереке» сияқты салтанатты туындыларға бірнеше тапсырыс алды, сондай-ақ 1963 жылы «Мерекеге арналған музыка», 1966 жылы «Фестивальдық ода» және 1970 жылы «Ұлы оқиғаға арналған музыка» шығармаларын жазды. Ол сол жылдары «Sweet Freedom's Song» кантатасын (1965), бесінші симфониясын (1976), 1968 жылы Powder River Foundation тапсырысымен солист Марджори Митчелл үшін жазылған фортепиано концертін, 1984 жылы саксофон концертін, сондай-ақ «Колорадодан келген ханым» (1964), «Клаудия Лекаре» (1977), «Абелярд және Хелоиза» (1981), «Түн ортасына дейін минуттар» (1982) және Эдит Уортонның осы аттас әңгімесі негізінде жазылған «Рим қызуы» (1993) операларын жазды. Ол сонымен қатар камералық музыканы да жазды, мысалы, 1966 жылғы бірінші скрипкалық квартет және 1985 жылғы Raleigh Divertimento. Оның шығармаларын Игорь Букетов сияқты дирижерлер қолдады, ол үшінші және алтыншы симфонияларын жазды.
Andrew Stiller, in his article on Ward for The New Grove Dictionary of Music and Musicians, describes Ward's musical style as deriving "largely from Hindemith, but also shows the considerable influence of Gershwin". Ward conducted the Doctors Orchestral Society of New York from 1949 to 1955, wrote his Third Symphony and his First Sonata for Violin and Piano in 1950, the Sacred Songs for Pantheists in 1951, and was music director of the Third Street Music School Settlement from 1952 to 1955, and wrote the Euphony for Orchestra in 1954. He left Juilliard in 1956 to become Executive Vice President of Galaxy Music Corporation and Managing Editor of High Gate Press in New York, positions he maintained until 1967. Ward wrote his Fourth Symphony in 1958, the Prairie Overture in 1957, the cantata Earth Shall Be Fair and the Divertimento in 1960. Ward wrote his first opera to a libretto by Bernard Stambler, He Who Gets Slapped, and it was premiered in 1956. His next opera, The Crucible, based on Arthur Miller's play, premiered in 1961, became Ward's best known work. For it Ward received the 1962 Pulitzer Prize for Music. It is frequently produced around the world. After the success of The Crucible, Ward received several commissions for ceremonial works, such as Hymn and Celebration in 1962, Music for a Celebration in 1963, Festive Ode in 1966, Fiesta Processional in 1966, and Music for a Great Occasion in 1970. During those years he also wrote the cantata, Sweet Freedom's Song, in 1965; the Fifth Symphony in 1976; a Piano Concerto in 1968, which was commissioned by the Powder River Foundation for the soloist Marjorie Mitchell; a Saxophone Concerto in 1984; and the operas The Lady from Colorado in 1964, Claudia Leqare in 1977, Abelard and Heloise in 1981, Minutes till Midnight in 1982, and Roman Fever in 1993 (based on the short story of the same name by Edith Wharton). He also wrote chamber music, such as the First String Quartet of 1966 and the Raleigh Divertimento of 1985. His work has been championed by such conductors as Igor Buketoff, who recorded the 3rd and 6th symphonies.
Кейінгі жұмыстар
1967 жылы Уорд Уинстон-Салемдегі Солтүстік Каролина өнер мектебінің канцлері болды. Ол бұл қызметті 1975 жылға дейін атқарды, содан кейін тағы бес жыл композиция факультетінде оқытушы болып жұмыс істеді. 1978 жылы ол Дьюк университетіне арнайы шақырылған профессор ретінде келді, ал 1979 жылдан 1987 жылға дейін Мэри Дьюк Бидл атындағы Музыка профессоры қызметін атқарды. Оның шәкірттерінің ішінде Майкл Пенни және Майкл Чинг болды. 1987 жылдың күзінде ол Дьюк университетінен профессор-эмеритус атағымен зейнетке шықты және Солтүстік Каролина штатының Дарем қаласында тұрып, шығармашылықпен айналыса берді. Оның соңғы туындысы – "Ғылымды мақтау", ол 2008 жылдың 7 қарашасында Сиракуз университетінің Өмір ғылымдары кешенінің ашылу салтанатында тұңғыш рет орындалды. Денсаулығы нашарлағаннан кейін, Уорд 2013 жылдың 3 сәуірінде 95 жасында Даремдегі зейнеткерлер үйінде дүние салды.
Таңдалған шығармалар
Уордтың музыкасы көбінесе Highgate Press, E. C. Schirmer, Associated Music Publishers, Peer International, Merrymount Music Press, C. F. Peters және Vireo Press баспалары арқылы жарияланады.