Сэмюэл Эрл Кроуфорд: Бейсбол жұлдызының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы және жаттықтырушы (1880-1968)

Сэмюэл Эрл Кроуфорд (18 сәуір 1880 - 15 маусым 1968), "Ваху Сэм" деген лақап атымен танымал, Американ Бейсбол Лигасында (АБЛ) американдық аутфильдер болған. Кроуфорд сол қолымен ұрып, сол қолымен лақтырған, бойы биік және салмағы ... (салмағы туралы мәлімет жоқ). Небраска штатының Ваху қаласында туған ол, 1899 жылы Цинциннати Редс командасымен үлкен лигаға тез көтерілгенге дейін қысқа ғана кәсіби бейсбол мансабына ие болды. Ол 1902 жылға дейін "Редс" сапында ойнады. Ұлттық лига мен дамып келе жатқан Американ лигасы арасындағы ойыншыларға талас пайдаланып, Кроуфорд Детройт Тайгерс клубына қосылды және 1903 жылдан 1917 жылға дейін, негізінен оң жақта, Детройт үшін өнер көрсетті. Ол өз дәуірінің ең үздік соққы берушілерінің бірі болды, екі рет лигадағы ең көп хоум-ран соққан ойыншы және үш рет ең көп ұпай жинаған ойыншы атанды. Ол әлі күнге дейін 309 үш еселік соққысымен мансабындағы рекордты сақтап тұр, бұл рекордті бұзу мүмкін емес. "Тайгерс" сапында Кроуфорд супержұлдыз Тай Коббпен бірге ойнады, екеуінің арасында қатыгез бәсекелестік болды, сонымен қатар 1907-1909 жылдары Детройттың үш рет Американ лигасының чемпионатында жеңіске жеткеніне көмектесті. АБЛ мансабы аяқталғаннан кейін Кроуфорд Калифорнияға көшіп, өмірінің соңына дейін сол жерде тұрды. Ол Тынық мұхиты жағалауы лигасының ойыншысы және төрешісі болды, сондай-ақ Оңтүстік Калифорния университетінде жаттықтырушы болып жұмыс істеді. 1957 жылы Бейсбол Даңқы залына сайланды.

Ерте өмір

Кроуфорд 1880 жылы Небраска штатының Ваху қаласында Стивен О. Кроуфордтың (1842 жылы Вермонт штатында туған) және Нелли Кроуфордтың (1855 жылы Айова штатында туған) ұлы болып дүниеге келді. 1901 жылы ол шамамен 1881 жылы Небраскада туған Ада М. Латтинге үйленді. 1910 жылы ол бейсболшы ретінде тіркелген, және шамамен 1905 жылы Мичиганданда туған Вирджиния деген қызы болған. Әртүрлі кеме тізілімдері оның және әйелі Аданың туған күнін растайды. 1920 жылғы АҚШ халық санағы бойынша, отбасы Лос-Анджелесте тұрған, ал басқа да құжаттар Самуилдің 1918 жылдың 15 наурызында келгенін көрсетеді. Небраска Даңқ залынан алынған өмірбаянға сәйкес, Кроуфорд Ваху орта мектебінің көрнекті спортшысы болды, команданы 1896 және 1897 жылдары екі штаттық футбол чемпионатына жетектеді, сондай-ақ ол ойнаған жерлерде "жүгіру жарыстарымен" де танымал болды. 1898 жылы ол Вахудағы кешіп бара жатқан бейсбол командасына қосылды. Олар апталар бойы ағаш арбамен қаладан қалаға саяхаттап, жергілікті тұрғындарды бейсболға шақырып, шығындарын жабу үшін ақша жинады. 1899 жылдың көктемінде Кроуфордқа Канада лигасының «Чатхэм Редс» командасында айына 65 доллар және тамақпен ойнау мүмкіндігі ұсынылды. Кроуфорд осы мүмкіндікті пайдаланып, шаштараз шәкіртінің жұмысын тастап кетті. Чатхэмнен кейін Кроуфорд Батыс лигасының «Гранд-Рапидс Продигалс» командасында ойнады.

Цинциннати қызылдары

1899 жылдың қыркүйегінде Гранд-Рапидс Кроуфордты Цинциннати Редс клубына сатты. Кроуфорд 1899 жылғы маусымның соңында "Редс" үшін 31 ойын өткізді. 19 жасында, Wahoo's саяхатшы командасында ойнағаннан бір жыл өткен соң, Кроуфорд үлкен лигада болашақ Даңқ залының мүшелері Джейк Бекли мен Бид Макфимен бірге өнер көрсетті. Кроуфорд 1899 жылы "Редс" командасында 31 ойында .307 көрсеткіш берді. 1900 жылы, 20 жасында, ол 101 ойында ойнады және 15 үштік және 7 хоум-ранмен Ұлттық лиганың көшбасшыларының қатарында болды. Кроуфорд 1901 жылы бейсболдағы ең үздік соққы берушілердің бірі болды, .330 көрсеткішпен ойнап, 16 хоум-ран соғып, бас лигада көшбасшы атанды. Ол сондай-ақ үштіктер (16), RBI (104) және соққылау пайызы (.524) бойынша Ұлттық лигада үшінші орын алды. Кроуфорд 1902 жылы да табысты ойын көрсетті, Ұлттық лигадағы жалпы базалар (256) және үштіктер (22) бойынша көшбасшы болды, ал соққы беру орташасы (.333), соққылау пайызы (.461) және қосымша базалық соққылар (43) бойынша екінші орынға ие болды. Ол 1901 жылы 12 хоум-ранды паркте соқты – бұл үлкен лигадағы рекорд, ол әлі де ешкімге тең бола қойған жоқ.

Детройт Тайгерлері

1902 жылдың соңында Ұлттық лига мен Америка лигасы арасында ойыншыларға талас басталды. Кроуфорд «Қызылдар» және «Детройт Тайгерлері» командаларымен келісімшартқа қол қойды. Бәсекелес келісімшарттар көпшілікке жария болған сот дауына әкелді, нәтижесінде судья Кроуфордты «Тайгерлеріне» берді, бірақ «Қызылдарға» 3000 доллар өтемақы төлеуді міндеттеді. Кроуфорд 1903 жылғы маусымда «Тайгерлеріне» қосылды және 1917 жылы жоғары лигадағы мансабының соңына дейін сол командада қалды. 1903 жылы ол 25 үш базалық соққысымен Америка лигасын жетектеді және .335 орташа көрсеткішпен соққылар жарысында екінші орынды иеленді. 1905 жылғы маусымның соңында Тай Коббтың қосылуымен «Тайгерлер» бейсболдағы ең үздік екі соққышына ие болды. Кобб пен Кроуфорд «Детройтты» 1907, 1908 және 1909 жылдары үш рет Америка лигасының жеңімпазы етіп шығарды, бірақ екеуі де Әлем сериясында сәтсіздікке ұшырады, себебі «Тайгерлер» барлық үш ойында жеңіліске ұшырады. Кроуфорд үш Әлем сериясында .243 орташа көрсеткішпен ойнады, ал Кобб 1907 жылғы Әлем сериясында .200, ал 1909 жылғы Әлем сериясында .231 көрсетті. Кроуфорд тағы бір Әлем сериясына қатысу мүмкіндігіне ие болмаса да, ол 1915 жылға дейін бейсболдағы ең қауіпті соққышылардың бірі болып қала берді. 1911 жылы ол 115 RBI және 57 қосымша базалық соққысымен мансабындағы ең жоғары .378 орташа көрсеткішін көрсетті. 1913 жылдан 1915 жылға дейін Кроуфорд «Тайгерлер» үшін 472 ойын қатарынан ойнады. Кроуфорд 1905 жылдан 1915 жылға дейін әр жылы Америка лигасының соққылар, RBI, қосымша базалық соққылар, соққы қуаты және жалпы базалар бойынша көшбасшыларының қатарында болды. Ол Америка лигасының үш базалық соққыларын бес рет жетектеді, соның ішінде 1914 жылы Америка лигасының рекордтық 26 үш базалық соққысын жасады. Кроуфорд мансабында 309 үш базалық соққысымен барлық уақыттағы жоғары лиганың рекордсмені болып қала береді. Оның қорғанысы кейінгі жылдары нашарласа да, Кроуфорд өзінің жақсы күнінде жақсы ойыншы болды. 1900 жылы оның қашықтық көрсеткіші 2.68 болды, бұл лиганың орташа көрсеткіші 2.13-тен 55 ұпайға жоғары. 1905 жылы ол барлық Америка лигасының сыртқы ойыншыларының арасында .988 қорғаныс көрсеткішімен жетектеді, бұл лиганың орташа көрсеткішінен 35 ұпайға жоғары. Кроуфорд 1915 жылы RBI (112) және қосымша базалық соққылар (54) бойынша лиганы жетектесе де, 1916 жылы «Тайгерлер» оң жақтан жауапкершілікті Кроуфордтан жас соққы жұлдызы, болашақ Бейсбол Даңқы залының мүшесі Гарри Хейлманға ауыстыра бастады. Сол жылы Кроуфорд оң жақта 78 ойын ойнады, ал Хейлман 66 ойын ойнады, Кроуфордтың тақтаға шығуы 694-тен 368-ге дейін жартысына дейін азайды. 1917 жылы Кроуфорд командадағы орнын жоғалтып, негізінен резервтік ойыншы рөліне көшті. Жаңа шектеулі рөлінде Кроуфорд 104 соққыда .173 орташа көрсеткіш көрсетті. 1917 жылғы маусымның соңында Кроуфорд босатылды және енді жоғары лигада ойнамады.

At the end of 1902, a bidding war for players developed between the National League and American League. Crawford signed contracts with both the Reds and the Detroit Tigers. The competing contracts led to a publicized legal dispute, with a judge ultimately awarding Crawford to the Tigers but requiring $3,000 in compensation to the Reds. Crawford joined the Tigers for the 1903 season and remained there until the end of his major league career in 1917. In 1903, he led the American League with 25 triples, and finished second in the batting race with a .335 batting average. With the addition of Ty Cobb at the end of the 1905 season, the Tigers had two of the best hitters in baseball. Cobb and Crawford led Detroit to three straight American League pennants in 1907, 1908 and 1909, but both of them slumped in their World Series appearances, as the Tigers lost all three. Crawford hit for a .243 average in three World Series, and Cobb hit an uncharacteristic .200 in the 1907 World Series and .231 in the 1909 World Series. Although Crawford never got to play in another World Series, he remained one of the most feared hitters in baseball through 1915. In 1911, he hit a career high .378 with 115 RBIs and 57 extra base hits. From 1913 to 1915, Crawford played in 472 consecutive games for the Tigers. Crawford was among the American League leaders in hits, RBIs, extra base hits, slugging percentage and total bases every year from 1905 to 1915. He led the American League in triples five times, including an American League record 26 triples in 1914. Crawford remains the all time major league leader with 309 triples in his career. Though his defense suffered in his later years, Crawford was a good fielder in his prime. In 1900, his range factor was 2.68 – 55 points higher than the league average of 2.13. In 1905, he led all American League outfielders with a .988 fielding percentage – 35 points higher than the league average. Despite Crawford leading the league in both RBI (112) and extra base hits (54) in 1915, the Tigers began transitioning the right field responsibilities from Crawford to their young hitting star, future Baseball Hall of Famer Harry Heilmann in 1916. That year, Crawford played 78 games in right field, and Heilmann played 66, with Crawford's plate appearances cut almost in half from 694 to 368. In 1917, Crawford lost his spot in the lineup altogether and was relegated principally to a pinch hitting role. In his new limited role, Crawford hit .173 in 104 at bats. At the end of the 1917 season, Crawford was released and did not play in Major League Baseball again.

Еңбек жолындағы жетістіктері

Кроуфорд – өлі доп дәуірінің ең үздік соққышыларының бірі болды. Ол әлі күнге дейін үлкен лигадағы карьерада үштік соққылар (309) және маусымдағы парктегі хоум-рандар (12) бойынша рекордты сақтап тұр. Оның карьерасындағы ең көп парктегі хоум-рандар саны – 51, және ол карьерасында төрт рет үштік соққыларды қос соққылардан көп жасаған: 1902 жылы 22-ге қарсы 18, 1903 жылы 25-ке қарсы 23, 1914 жылы 26-ға қарсы 22 және 1916 жылы 13-ке қарсы 11. Соңғысы оның сол дәуірдегі бейсболшы үшін егде жасында, 36 жасында тіркелді. Кроуфорд Ұлттық лига мен Американ лигасында хоум-рандар бойынша көшбасшы болған алғашқы ойыншы (1901 және 1908 жылдары). Ол 1905 жылдан 1915 жылға дейін 11 жыл қатарынан хиттер, RBI, қосымша базалық соққылар, соққының тиімділігі және жалпы базалар көрсеткіштері бойынша Американ лигасының көшбасшыларының қатарында болды. Ол карьерасын 2961 соққы және .309 орташа көрсеткішпен аяқтады. «Детройт Тайгерс» командасының барлық уақыттағы хиттер тізімінде ол 2466 соққысымен бесінші орында тұр. Эд Барроу, Кроуфордты Детройтпен өткізген алғашқы екі жылы басқарған және кейіннен Бэйб Рутты «Янкис» командасының бас менеджері ретінде аутфилдерге айналдырған, бірде Кроуфордтан жақсы соққышы болған ешкім жоқ деді. Оның замандасы Филдер Джонс Кроуфорд туралы былай деді: «Олардың ешқайсысы Кроуфорд сияқты күшпен соққы бере алмайды. Ол тақтада мықты үй сияқты тұрады және ешкімге жақындық танытпай, барлық питчерлерді ұрады».

Тай Коббпен бәсекелестік

Сэм Кроуфорд пен Тай Кобб 13 маусым бойы бір командада ойнады. Олар оң және орта алаңда қатар тұрып ойнады, ал Кроуфорд жыл сайын Коббтың соққы беру ретінен кейін шықты. Осыған қарамастан, екеуінің қарым-қатынасы қиын болды. Кобб 1905 жылы «Тигрлер» сапына бас лигаға келгенде, Кроуфорд Коббты қорлаған Детройттың тәжірибелі ойыншыларының бірі болды. Кобб, қабылдауы қиын мінезді адам болғандықтан, мұны жеке өзіне қабылдады. Алайда, Кобб тез арада лиганың ең үздік соққышысы ретінде танылды және 1907, 1908 және 1909 жылдары АЛ чемпионаттарын жеңген «Тигрлер» командасында жақсы қабылданды. Осы кезеңде Кобб пен Кроуфордтың арасында ұстаз бен оқушы қарым-қатынасы қалыптасты. Ал Стамппен сұхбаттасқанда Кобб, Кроуфордтың база ұрлау техникасын зерттегенін және Кроуфордтың оған ұшқыш доптарды қалай ұстауға және базадан қашуға тырысқан ойыншыларды қалай тоқтатуға үйреткенін айтты. Кобб Кроуфордтың мейірімділігін әрқашан есінде сақтайтынын айтты. Ұстаз бен оқушы арасындағы қарым-қатынас бірте-бірте қызғанышқа ұласты. Кобб командаластары арасында танымал болмады, ал бейсболдағы ең үлкен жұлдыз болғандықтан, Кроуфорд Коббқа көрсетілген артықшылыққа наразы болды. Коббке көктемгі жаттығуларға кешігіп келуге рұқсат берілді және саяхат кезінде жеке бөлме берілді – Кроуфордқа берілмеген мүмкіндіктер. Екеуінің арасындағы бәсекелестік күшті болды. Кроуфорд еске алғандай, егер ол Коббтың бірде-бір соққы шығармаған күні төрттен үш рет соқса, Кобб қызарып, кейде ойын жалғасып жатқанда стадионнан шығып кететін. Бастапқыда (және қате) Нэп Лажойдің соққы бойынша жеңіске жеткені туралы хабар тарағанда, Кроуфорд Коббты жеңгені үшін Лажойды құттықтаған телеграмма жіберген «Тигрлердің» бірнеше ойыншысының бірі болды деп айтылды. Қызметтен шыққаннан кейін Кобб «The Sporting News» газетінің бір жазушысына Кроуфордтың аутфилдте көмектеспегені және Кобб база ұрлағанда қасақана допты бұрып жібергені туралы хат жазды. Кроуфорд 1946 жылы бұл хат туралы біліп, Коббты командаластарына көмектеспеген «ақшаға жасыратын» деп айыптады. Ол Коббтың жақсы ойыншы болмағанын, сондықтан мені кінәлап отырғанын айтты. Кроуфорд Коббтың база ұрлауын әдейі тоқтатуға тырысқан жоқ екенін, Кобб мұны «өзі ойлап тапқан» деді. Бұл араздық туралы сұрағанда, Кобб оны қызғанышқа байланыстырды. Ол Кроуфордты «өте жақсы ойыншы» деп санады, бірақ ол «Тигрлерде екінші болды» және «жеңіске жетпеуді жек көреді». Коббтың өмірбаянын жазған Ричард Бак екеуінің «бір-біріне қиындықпен төзімділік танытқандығын» атап өтті және Коббтың Кроуфордтың көзқарасы Коббтың Кроуфордтың даңқын ұрлағанына байланысты екенімен келісті. Олар бір-бірімен сөйлеспесе де, Кобб пен Кроуфорд бейвербальды қарым-қатынас жасауға ерекше қабілетке ие болды – базада жүргенде бір-біріне қарап, ишара жасады. Олар бейсбол тарихындағы ең сәтті қос база ұрлау жұптарының біріне айналды. Кобб қайтыс болғаннан кейін, бір тілші оның үйінен жүздеген хаттарды тапты, олар Коббтың ықпалды адамдарға жазған хаттарына жауаптар болды, ол Кроуфордты Бейсбол Даңқына енгізу үшін лоббилеуге тырысқан. Кроуфорд Коббтың күш-жігері туралы Кобб қайтыс болғаннан кейін ғана білді.

Sam Crawford and Ty Cobb were teammates for parts of 13 seasons. They played beside each other in right and center field, and Crawford followed Cobb in the batting order year after year. Despite this, the two had a complicated relationship. When Cobb entered the major leagues with the Tigers in 1905, Crawford was one of the Detroit veterans who bullied Cobb. Cobb, a volatile personality, took it personally. However, Cobb soon became established as the best hitter in the game and became more accepted on the Tigers team as they won AL championships in 1907, 1908, and 1909. During this time, Cobb and Crawford had a student teacher relationship. In interviews late in life with Al Stump, Cobb told of studying Crawford's base stealing technique and of how Crawford would teach him about pursuing fly balls and throwing out base runners. Cobb said that he would always remember Crawford's kindness. The student teacher relationship gradually changed to one of jealous rivals. Cobb was unpopular with his teammates, and as he became the biggest star in baseball, Crawford was unhappy with the preferential treatment given Cobb. Cobb was allowed to report late for spring training and given private quarters on the road – privileges not offered to Crawford. The competition between the two was intense. Crawford recalled that, if he went three for four on a day when Cobb went hitless, Cobb would turn red and sometimes walk out of the park with the game still on. When it was initially (and erroneously) reported that Nap Lajoie had won the batting title, Crawford was alleged to have been one of several Tigers who sent a telegram to Lajoie congratulating him on beating Cobb. In retirement, Cobb wrote a letter to a writer for The Sporting News accusing Crawford of not helping in the outfield and of intentionally fouling off balls when Cobb was stealing a base. Crawford learned about the letter in 1946 and accused Cobb of being a "cheapskate" who never helped his teammates. He said that Cobb had not been a very good fielder, "so he blamed me." Crawford denied intentionally trying to deprive Cobb of stolen bases, saying that Cobb had "dreamed that up." When asked about the feud, Cobb attributed it to jealousy. He felt that Crawford was "a hell of a good player", but he was "second best" on the Tigers and "hated to be an also ran." Cobb biographer Richard Bak noted that the two "only barely tolerated each other" and agreed with Cobb that Crawford's attitude was driven by Cobb's having stolen Crawford's thunder. Although they may not have spoken to each other, Cobb and Crawford developed an uncanny ability to communicate non verbally with looks and nods on the base paths. They became one of the most successful double steal pairings in baseball history. After Cobb died, a reporter found hundreds of letters in his home responding to letters Cobb had written to influential people, lobbying for Crawford's induction into the Baseball Hall of Fame. Crawford was reportedly unaware of Cobb's efforts until after Cobb died.

Кейінгі бейсбол мансабы

Тайгерлерден босатылғаннан кейін Кроуфорд Тынық мұхиты жағалауы лигасының екінші лигасы Лос-Анджелес Ангельс клубына қосылды, оларға 1918 және 1921 жылдары лига чемпиондағын жеңуге көмектесті. Алғашқы ойынында екі соққы жасап, бір база ұрлап, екі ойыншыны алаңнан шығарды. Кроуфорд «Ангелдер» клубында төрт маусым ойнады (1918–1921). 1918 жылы ол 96 ойында ойнап, 104 соққы жасады және .292 көрсеткіш жинады. 1919 жылы ол 173 ойында .360-қа 239 соққы, 41 қос, 18 үштік, 14 хоум-ран және 14 ұрланған база жасады. (PCL сол кездегі 154 ойындық Басты лига маусымынан әлдеқайда көп ойындармен, иррегулярлы кесте бойынша өтті.) 1920 жылы ол 187 ойында .332 көрсеткішпен 239 соққы, 46 қос және 21 үштік жасады. Соңғы жылы, 1921 жылы, 41 жасында ол 175 ойында .316 көрсеткішпен 199 соққы және 44 қос соққы жасады. Кроуфорд Оңтүстік Калифорнияда қалуға шешім қабылдады және 1924 жылы Оңтүстік Калифорния университетінің (USC) бейсбол командасының бас жаттықтырушысы болды, ол 1929 жылға дейін осы лауазымда қалды. Ол 1927 жылы Калифорниядағы университеттер аралық бейсбол қауымдастығын құруда маңызды рөл атқарды және соңғы екі маусымда USC-ді екінші орынға жеткізді. Кроуфорд USC жаттықтырушысы ретінде 59–46–3 көрсеткішінде болды. Кейіннен 1935–1938 жылдары Тынық мұхиты жағалауы лигасында төреші болып жұмыс істеді, бірақ ризашылық таба алмағандықтан және жалғыздыққа тойғандықтан жұмыстан кетті. 1927 жылы Кроуфорд Бастер Китонның «Колледж» комедиялық фильмінде бейсбол жаттықтырушысы рөлін ойнады.

Кейінгі өмірі

Отставкаға шыққаннан кейін Кроуфорд біршама усақ-айдарлы болып, бейсболдың ресми іс-шараларынан қашықтап жүрді. 1957 жылы Ветерандар комитеті оны Бейсбол Даңқы залына сайлады. Сол кезде ол Калифорния штатының Пирблоссом қаласының жанында, Мохаве шөлінің шетіндегі шағын үйінде тұрып жатқан. Журналистер осы жаңалықпен жергілікті тұрғындарды таңқалдырды, олар көршілерінің Үлкен лига бейсболында ойнағанын білмеген еді. Сайланғаннан кейін Кроуфорд Куперстаундағы мұражай кураторына өзінің тақтасында "Уаху Сэм" деп жазуын өтінді. Ол: "Бұл менің туған жерім, мен оны мақтан тұтамын", - деді. Кроуфорд өмірінің соңғы жылдарын бағында жұмыс істеп, кітап оқумен өткізді. 1964 жылдың наурыз айында Калифорния штатының Бейвуд Паркінде Лоуренс Риттер оны 1966 жылғы "The Glory of Their Times" кітабы үшін сұхбатқа алды, бұл кітап 20 ғасырдың басындағы ойыншылармен жасалған сұхбаттар жинағы еді. Кроуфордтың Кобб және саңырау ойыншы Дамми Хой сияқты командаластары, сондай-ақ Хонус Вагнер сияқты қарсыластары туралы әңгімелері кітапты бейсбол туралы жазылған ең бағалы кітаптардың біріне айналдыруға көмектесті. Риттермен сұхбаттасу кезінде Кроуфорд философ Джордж Сантаяна мен агностик Роберт Ингерсоллдің еңбектерінен цитата келтіріп, өзінің сүйікті жазушыларының бірі Оноре де Бальзактың шығармаларын талқылады. Ал оны қалай есте сақтауды тіледі деген сұраққа ол былай деп жауап берді: "Мен кеткен кезде олар: 'Жарайды, жақсы ескі Сэм, ол онша жаман адам емес еді. Барлығын ескерсек, ол өте әділ және тура болды. Біз оны сағынамыз', дейді". Кроуфорд 1968 жылдың 26 мамырында инсульт алды және екі аптадан кейін Лос-Анджелестегі Голливуд қауымдық ауруханасында 88 жасында қайтыс болды. Ол Инглвудтағы Инглвуд паркі зиратына жерленді. 1999 жылы Кроуфорд The Sporting News журналының 100 ең ұлы бейсболшысы тізімінде 84-орынды иеленді және Бас лиганың ғасыр командасының финалисі ретінде ұсынылды.