Кіріспе

Рут Кроуфорд Сигер (туған Рут Портер Кроуфорд; 3 шілде 1901 – 18 қараша 1953) – американдық композитор және халық музыкасы саласындағы маман. Оның музыкасы (әсіресе, 1931 жылғы Струнный квартет) жаңадан қалыптаса бастаған модернистік эстетиканың көрнекті өкілі болды және ол «ультрамодернистер» деп аталған американдық композиторлар тобының маңызды мүшесіне айналды. 1920-1930 жылдары негізгі шығармаларын жазғанмен, Сигер 1930 жылдардың соңынан өмірінің соңына дейін халық музыкасын зерттеуге көшті. Оның музыкасы кейінгі композиторларға, әсіресе Эллиотт Картерге ықпал етті.

Балалық шақ

Рут Кроуфорд Огайо штатының Шығыс Ливерпуль қаласында дүниеге келді, ол Кларк Кроуфорд пен Клара Кроуфордтың (қыз есімі Грейвс) екінші баласы еді. Кроуфордтың балалық шағында отбасы бірнеше рет көшіп-қонып, Огайо штатының Акронында, Миссури штатының Сент-Луисінде және Индиана штатының Мунси қаласында тұрды. 1912 жылы отбасы Флорида штатының Джексонвилл қаласына көшіп келді, онда Кларк Кроуфорд екі жылдан кейін туберкулезден қайтыс болды. Әйелі қайтыс болғаннан кейін Клара Кроуфорд пансионат ашып, отбасының орта тапқа жататын өмір салтын сақтау үшін күресті. Рут өте ерте жасынан өлең жазуды бастады және жасөспірім шағында "жазушы немесе ақын" болуды армандады. Ол алты жасынан бастап фортепиано сабақтарын да алды. 1913 жылы ол 1908 жылы Джексонвиллде Музыкалық өнер мектебін құрған Берта Фостерден фортепиано сабағын бастады. 1917 жылы Рут Агата Бэкер Грендальдың шәкірті және Фостердің Музыкалық өнер мектебінің ең беделді ұстазы Мадам Вальборг Коллетттен сабақ алды. 1918 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін Кроуфорд концерттік пианист мансабына ұмтылып, Коллетттан сабақ алуын жалғастырды және Джексонвиллдегі түрлі музыкалық шараларда өнер көрсетті. Ол сонымен қатар Фостер мектебінде фортепианодан сабақ берді және 1918 және 1919 жылдары жас шәкірттері үшін алғашқы шығармаларын жазды.

Чикаго

Кроуфорд 1921 жылы Чикагоға көшіп келді, онда ол Америка музыка консерваториясына оқуға түсті, бастапқыда бір жыл қалуды жоспарлады, мұғалімдік куәлік алуға жеткілікті. Чикагода ол алғаш рет симфониялық және опералық қойылымдарға, сондай-ақ Сергей Рахманинов пен Артур Рубинштейн сияқты көрнекті пианистердің концерттеріне қатысты. Консерваторияда ол Хениот Леви мен Луиза Робинмен фортепианоны оқыды. Консерваторияда Кроуфордтың назары фортепианода орындаудан композицияға жылдам ауысты. Екінші курста ол Адольф Вайдигпен композиция және теорияны оқуға кірісті, соның ішінде скрипка мен фортепианоға арналған Ноктюрн (1923) және фортепианоға арналған тақырыптар мен вариациялар жинағы (1923) сияқты бірнеше алғашқы шығармалар жазды. Клара Кроуфорд 1923 жылы қызымен бірге тұру үшін Чикагоға көшіп келді. Келесі жылы Рут консерваторияда музыка мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды, содан кейін мектептің магистратура бағдарламасына қабылданды. Кроуфорд 1929 жылға дейін Америка музыка консерваториясында Вайдигпен теория мен композицияны оқыды, ал 1924 жылы ол Джан Лавои Герцтен жеке фортепиано сабақтарын бастады. Ол кезде Чикагодағы ең беделді фортепиано мұғалімдерінің бірі болған Герц Кроуфордтың рухани және музыкалық өміріне терең ықпал етті. Герц Кроуфордтың теософияға және Александр Скрябиннің музыкасына деген қызығушылығын оятып, оның шәкіртін өнер мен ой-сананың ықпалды қауымдастығымен таныстырды. Герц арқылы Кроуфорд Дайн Рудхяр мен Генри Коуэллмен танысты, бұл композиторлар Кроуфордтың музыкасы мен мансабына маңызды әсер етті. Осы кезеңде Кроуфорд Чикагоның жетекші ақыны Карл Сэндбургпен де танысты, оның шығармаларын ол музыкаға қойды. 1925 жылы ол "Том Тімбдің оқиғалары" атты шығарманы жазды, бұл эксперимент сөзді музыкамен үйлестірді.

Нью-Йорк

Кроуфорд 1929 жылдың жазын Макдауэлл колониясында стипендия алып өткізді, онда ол композитор Марион Бауэрмен достық қарым-қатынас орнатып, Сэндбургтің өлеңдеріне арналған "Бес ән" шығармасын жаза бастады. Сол жылдың күзінде Кроуфорд музыка меценаты Бланш Уолтонның Нью-Йорктегі үйіне көшіп, Чарльз Сигерден композиция сабақтарын алды. 1930 жылы ол Гуггенхайм стипендиясын алған тұңғыш әйел композитор атанды және Берлин мен Париж қалаларына сапар шекті. Ол келесі жыл бойы бірнеше рет стипендиясын жаңару туралы өтініш білдірді, бірақ соңында жаңарудан бас тартты. Осы уақытта ол Эмиль Герцкамен кездесіп, музыкасын жариялау мүмкіндігін талқылады, бірақ ол: "Әйел адам үшін бірде-бір нәрсені жариялау өте қиын" деді. Содан кейін Кроуфорд Вена мен Будапештке сапар шегіп, композиторлар Албан Берг пен Бела Бартокпен кездесіп, өзінің музыкасын талқылады және оны жариялау үшін қолдау іздеді. Неміс модернизмінің өкілдерімен араласқанмен, ол жеке оқу мен шығармашылықпен айналысуды жөн көрді. Сигердің хат арқылы жеткізген ойлары оның стильдік ерекшеліктері мен таңдауларын қалыптастыруда маңызды рөл атқарды. Ол 1932 жылы Париждегі сапарынан кейін Чарльз Сигерге үйленді. Амстердамда өткен Халықаралық қазіргі заманғы музыка фестивалінде (1933) оның дауыс, гобой, соққы аспаптары және скрипкаларға арналған "Үш ән" шығармасы АҚШ-ты ұсынып тұрды.

Вашингтон қаласы

Кроуфорд Сигер және оның отбасы 1936 жылы Чарльз Қайта орналастыру басқармасының музыка бөліміне тағайындалғаннан кейін Вашингтон қаласына көшіп келді. Онда Кроуфорд Сигер Джон және Алан Ломакспен Конгресс кітапханасындағы Америка халық әндерінің мұрағатында американдық халық музыкасын сақтау және үйрету үшін тығыз жұмыс істеді. Оның американдық дәстүрлі халық әндерін аранжировкалау және интерпретациялау жұмыстары ең жоғары құрметке ие. Олардың ішінде: "Балаларға арналған американдық халық әндері", "Балаларға арналған жануарлар туралы халық әндері" (1950), "Рождествоға арналған американдық халық әндері" (1953), "Біздің әнші еліміз" және Джон мен Алан Ломакспен бірлескен "Folk Song USA". Дегенмен, ол "Біздің әнші еліміз" (1941) еңбегімен танымал. Ол сонымен қатар халық әуендеріне негізделген "Риссолти, Россолти" – оркестрге арналған американдық фантазиясын, CBS радиосының "The American School of the Air" сериясы үшін жазды. 1952 жылдың басында ол "Свита для духового квинтета" шығармасымен модернистік тамырларына қайта оралды, бірақ 1953 жылы Мэриленд штатының Шеви Чейзде ішек қатерлі ісігінен қайтыс болды.

Отбасы

1932 жылы ол Чарльз Сигерге үйленді. Олардың балалары, Майк Сигер, Пегги Сигер, Барбара, Пенни және ағасы Пит Сигер де бар, аналарын "Дио" деп білді. Балаларының көптегені өзі де музыкант болғандықтан, американдық халықтық музыканың қайта жандануына үлкен үлес қосты, бірақ анасының американдық модернизмінің жарқылы болған бұрынғы өмірі туралы көбінесе білмеді.

Құрамы

1924-1929 жылдары Чикагода жазған шығармалары Александр Скриабин, Дане Рудьяр және оның фортепиано сабақтарын берген мұғалімі Джен Лавои Герцтің ықпалын көрсетеді. Джудит Тик осы жылдарды Кроуфорд Сигердің "алғашқы ерекше стильдік кезеңі" деп атайды және композитордың осы кезеңдегі музыкасын "тоналдықтан кейінгі плюрализм" деп атауға болады. Оның осы алғашқы стильдік кезеңіндегі шығармалары, соның ішінде фортепианоға арналған бес прелюдия, скрипка мен фортепианоға арналған соната, скрипкалар мен фортепианоға арналған №2 сюита, және 1929 жылғы Sandburg өлеңдеріне арналған бес ән, өткір диссонанс, ретсіз ырғақ және руханилық сезімімен ерекшеленеді. Кроуфорд Сигердің композитор ретіндегі беделі негізінен 1930-1933 жылдар аралығында жазылған Нью-Йорк шығармаларына байланысты, олар диссонантты контрапункт пен американдық сериалдық техниканы пайдаланады. Осы жылдары Кроуфорд композицияларына политоналитет пен тондық кластерлерді енгізе бастады. Ол музыкалық элементтерге сериалдық процестерді кеңейткен және сериалдық операцияларға негізделген формалық жоспарларды жасаған алғашқы композиторлардың бірі болды. Оның техникасына Шенбергтің музыкасы әсер еткен болуы мүмкін, бірақ олар Германияда оқыған кезінде тек қысқа ғана кездескен. Осы кезеңдегі көптеген шығармаларында диссонантты контрапункт қолданылады, бұл Чарльз Сигер жасаған және Генри Коуэлл, Йоханна Бейер және басқалар қолданған теориялық композициялық жүйе. Сигер диссонантты контрапункт әдістемесін өзінің "Музыкадағы дәстүр және тәжірибе (жаңа)" атты трактатында баяндады, оны 1930 жылдың жазында Кроуфордтың қатысуымен және көмегімен жазды. Кроуфорд Сигердің кітапқа қосқан үлесі соншалықты маңызды болды, тіпті бірлесіп авторлық құру мүмкіндігі де қысқа мерзімге қарастырылды. 1931 жылғы Струнный квартет, әсіресе үшінші бөлімі, Кроуфорд Сигердің ең танымал және ықпалды туындысы болып табылады. Композитор үшінші бөлімнің "негізгі жоспарын" "динамиканың гетерофониясы" – крещендо мен диминуэндоның бір түріндегі контрапункт ретінде сипаттады. Мелодиялық желі осы үздіксіз өсу мен азаюдан туындайды, әрбір жаңа мелодиялық дыбыс крещендоның ең жоғары нүктесінде әртүрлі аспаптарға біртіндеп беріледі. Динамикалық сырғанаулар бүкіл бөлімді қамтитын ұзақ мелодияны құрады және повествоиялық доғаны қалыптастырады.