Кіріспе

Бедрих Хрозни (1879–1952) – чех археологі, тіл білімі маманы және шығыстанушы. Ол ежелгі хетт тілін жазуын ашуға үлес қосты, оны үнді-еуропа тілі екенін анықтады және хеттологияның дамуына негіз салды.

Өмірбаян

Хрозный Богемиядағы Лыса-над-Лабемде, Австро-Мажарстан империясында дүниеге келген. Ол Колин қаласында иврит және араб тілдерін үйренді. Вена университетінде аккад, арамей, эфиопия, шумер және санскрит тілдерін, сондай-ақ Кіші Азия, Месопотамия және Парсыда қолданылған клинописьті зерттеді. Ол Берлиндегі Гумбольдт университетінде шығыстануды оқыды.

Мансап

1905 жылы Палестинадағы қазба жұмыстарынан кейін Вена университетінде профессор болды. 1906 жылы Хаттусада (қазіргі Боғазкөй, Анкарадан шамамен 200 км шығысқа қарай) неміс экспедициясы хетт патшаларының мұрағатын клинопись жазуымен, бірақ белгісіз тілде тапты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Австро-Венгрия армиясында қызмет еткен кезде, Хрозный 1917 жылы оның үнді-еуропа тілдер отбасысына жататындығын көрсеткен тілдің сипаттамасын жариялады. 1925 жылы Хрозный чехословакиялық археологиялық топты жетектеп, түрік ауылы Кюльтепеде ассириялық саудагерлердің келісімшарттары мен хаттары жазылған 1000 клинопись тақташаны тауып, жақын орналасқан ежелгі хетт қаласы Канешті қазып зерттеді. 1929 жылы Хрозный «Архив Ориентали» журналын құрды, ол Шығыстану ғылымының жетекші журналдарының біріне айналды. Өмірінің кейінгі кезеңінде ол хетттердің және ежелгі Үндістан мен Критте қолданылған иероглиф жазуларын түсінуге тырысты, бірақ бұл әрекеттері сәтсіз аяқталды. 1919 жылдан 1952 жылға дейін ол Прага қаласындағы Карл университетінде клинопись зерттеуі және ежелгі Шығыс тарихының профессоры болды. Германия Чехословакияны басып алғаннан кейін ол Карл университетінің ректоры болып тағайындалды және 1939-1940 жылдары осы лауазымды атқарды (сол кезде немістер барлық чех университеттерін жапты). Осы қызметінің барысында ол 1939 жылы болған жағдай кезінде бірнеше студенттің тұтқындалуынан құтылуына көмектесті, тәуелсіз университет аумағында студенттерді ұстауға немістердің заңдық құқығы жоқ екенін жариялады. 1944 жылы инсульт салдарынан ғылыми жұмысын тоқтатуға мәжбүр болды.

Хетт тілінің шифрын шешу

Хетт тілінің құпиясын ашу үшін Бедрич Хрозный мына мәтін бөлігіне назар аударды: nu NINDA an ezzatteni watar ma ekutteni. Сол кезде НИНДА идеограммасының шумер тілінде нан мағынасын білдіретіні белгілі болды. Хрозный, an жұрнағының хеттік тілдегі жалғыз accusative (толықтауыш) аяқтамасы болуы мүмкін деп ойлады. Содан кейін ол екінші сөздің, ed /ezza, нанмен қатысы бар екенін және ол жеу етістігі болуы мүмкін деген тұжырымға келді. Латын тіліндегі edo, ағылшын тіліндегі eat және неміс тіліндегі essen сөздерін салыстырып, ол NINDA an ezzatteni фразасының «сен нан жейсің» деген мағынаны білдіретінін түйіндеді. Екінші сөйлемде Хрозныйға watar сөзі қатты әсер етті, ол ағылшын тіліндегі water және неміс тіліндегі Wasser сөздерін еске түсірді. Екінші сөйлемнің соңғы сөзі, ekutteni, eku түбіріне ие болды, ол латын тіліндегі aqua (су) сөзімен ұқсас көрінді. Осылайша ол екінші сөйлемді «сен су ішесің» деп аударды. Хрозный хеттердің үнді-еуропа тілдер тобына жататын тілде сөйлейтінін осыдан кейін түсінді, бұл хеттік клинопись мәтіндерін түсінуге және интерпретациялауға зор көмек көрсетті. Осы ойлардың негізінде ол жұмысын жалғастырып, 1917 жылы хеттік грамматиканың алғашқы нұсқасын жариялады.

Жарияланымдар

Шумерлік-вавилондық мифтер Нинраг (Ниниб) құдайы туралы. Берлин: Вольф Пейзер, 1903 жыл. Ежелгі Вавилондағы бидай. (= “Ежелгі Вавилон тілінде бидай”). Вена: Hölder in Kommission, 1913 жыл. “Хеттік мәселенің шешімі”, “Неміс шығыстану қоғамының хабарламалары” 56 (1915): 17–50. Хеттер тілі, оның құрылысы және индоеуропа тілдер отбасымен байланысы. Лейпциг: J. C. Hinrichs, 1917 (қайта басылу: Дрезден: TU Dresden, 2002). Боғазкёйден табылған хеттік клинопись мәтіндері, транскрипциясымен, аудармасымен және түсіндірмелерімен. Лейпциг: J. C. Hinrichs, 1919 жыл. “Ескі Хатти жерінің халықтары мен тілдері туралы”: Хеттік патшалар. Лейпциг: J. C. Hinrichs, 1920 жыл. Боғазкёйден клинопись мәтіндері, 5 том (6 томдық): Автографтар. Лейпциг: J. C. Hinrichs, 1921 (қайта басылу: Оснабрюк: Zeller, 1970). Хеттік иероглиф жазулары: Оқуға талпыныс, содан кейін хеттік иероглиф грамматикасы парадигмалармен және иероглифтер тізімімен. Прага: Orientální Ústav, 1933 жыл. “Ең ежелгі халықтардың қоныс аударуы және протоүнді цивилизациясының мәселесі туралы: Мохенджо-Дародан табылған протоүнді жазуларын оқуға талпыныс”. Прага, 1939 жыл. Алдыңғы Азия және Үндістанның ең ежелгі тарихы. Прага: Melantrich, 1940, 1941, 1943 жылдар. Культепеден клинопись мәтіндері, 1 том. Прага, 1952 жыл. Батыс Азия, Үндістан және Криттің ежелгі тарихы. Нью-Йорк, 1953 жыл.