Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз революциялық саясаткері (1756–1794)
French Revolutionary politician (1756–1794)
Жан Батист Карьер (ʒɑ̃ batist kaʁje; 16 наурыз 1756 – 16 желтоқсан 1794) – француз революционері және саясаткері, ең бастысы Террорлық билік кезінде Вандедегі соғыстағы әрекеттерімен танымал. Роялистердің қарсы төңкерісін басуға бұйрық алғанда, ол Нант қаласында 4000 азаматты, көбінесе дін қызметкерлерін, әйелдерді және балаларды өлімге жіберді, олардың кейбіреулерін Луара өзеніне батырып өлтірді, Карьер бұл өзенді "Ұлттық ванна" деп атады. Робеспьер үкіметі құлағаннан кейін Карьер Революциялық трибуналда соғыс қылмыстары бойынша сотталды, кінәлі деп танылды және өлім жазасына кесілді.
Jean Baptiste Carrier (ʒɑ̃ batist kaʁje; 16 March 1756 – 16 December 1794) was a French Revolutionary and politician most notable for his actions in the War in the Vendée during the Reign of Terror. While under orders to suppress a Royalist counter revolution, he commanded the execution of 4,000 civilians, mainly priests, women and children in Nantes, some by drowning in the river Loire, which Carrier described as "the National Bathtub." After the fall of the Robespierre government, Carrier was tried for war crimes by the Revolutionary Tribunal, found guilty, and executed.
Ерте өмір
Карьер Жолетте, Ауриллак қаласының жанындағы Жоғарғы Оверньдегі ауылда, Жан Карьер мен Маргарита Пюэкстің алты баласының төртіншісі болып дүниеге келді. Орташа дәулетті шаруаның ұлы болғандықтан, Карьер отбасы француз ақсүйектерінің жерін өңдеуден түскен табыспен күш көрді. Ауриллақтағы иезуит мектебінде білім алғаннан кейін, ол түрлі мамандықтарды таңдау мүмкіндігіне ие болды. Карьер 1785 жылға дейін Париждегі заң кеңсесінде жұмыс істеді, содан кейін Ауриллаққа оралды, үйленді және революция басталғанда Ұлттық гвардия мен Якобин клубына қосылды. 1790 жылы ол ауылдық адвокат (Аурилланың сот округінің кеңесшісі) болды, ал 1792 жылы Канталдан Ұлттық конвенцияға депутат болып сайланды. Ол Кордельелер мен Якобин клубының белгілі мүшелерінің бірі ретінде танылды. Фландрия бағындырылғаннан кейін, ол 1792 жылдың соңында конвенция тағайындаған комиссарлардың бірі болды. Ол Франция королі Людовик XVI-ның өлім жазасын қолдады, Орлеан герцогының тұтқындалуын алғашқылардың бірі болып талап етті және Жирондистерді құлатуға (31 мамырда) белсенді қатысты.
Carrier was born at Yolet, a village near Aurillac in upper Auvergne, as the fourth of six children born to Jean Carrier and Marguerite Puex. As the son of a middle class tenant farmer, Carrier and his family survived on income reaped from cultivating the land of a French nobleman. After attending a Jesuit school in Aurillac, he was able to pursue a wide variety of career interests. Carrier worked in a law office in Paris until 1785 when he returned to Aurillac, married, and with the outbreak of the Revolution joined the National Guard and the Jacobin Club. In 1790 he was a country attorney (counsellor for the bailliage of Aurillac) and in 1792 was elected deputy to the National Convention from Cantal. He was already known as one of the influential members of the Cordeliers and the Jacobin Club. After the subjugation of Flanders he was one of the commissioners nominated in the close of 1792 by the convention. He voted for the execution of King Louis XVI of France, was one of the first to call for the arrest of the Duke of Orléans and took a prominent part in the overthrow of the Girondists (on 31 May).
Нант қаласындағы өкілі
1793 жылы Карьер Ұлттық конвенцияның бұйрығымен Нантқа миссиялық өкіл ретінде жіберілді. Ол Нант қаласында революциялық трибунал құрып, революцияға қарсы көтерілісті басу және түрмедегі тұтқындарды жылдам жою мақсатында Марат легионы деп аталатын әскер бөлімін құрды. Сот процестері көп ұзамай тоқтатылып, құрбандар гильотинаға, атылып немесе басқа тәсілмен өлім жазасына кесілді. Оның әрекеті Қоғамдық қауіпсіздік комитетімен мақұлданды. Келесі күндері Карьер көптеген тұтқындарды түбінде шұңқылдары бар кемелерге мінгізіп, Луара өзеніне батырып жіберді. Бұл жазаға ұшырағандардың арасында дін қызметкерлері мен монахтар, сондай-ақ әйелдер мен балалар да болды. Бұл оқиға Нанттағы суға батыру деп танылды. Кейбіреулер Карьердің жас жігіттер мен қыздарды суға батыру алдында жалаңаш байлап қоюға бұйрық бергенін айтты, бұл әдіс "республикалық неке" деп аталды, бірақ бұл айыптама кейін контрреволюционерлер тарапынан таратылған қауесет екені анықталды. Адольф Тьерс оны "азаматтық соғыстардың ызасынан қатыгездік пен шектен шығуға ұшыраған, төменгі және зор рухтардың бірі" деп сипаттады.
In 1793, Carrier was sent to Nantes as a representative on mission under orders from the National Convention. He established a revolutionary tribunal in Nantes and formed a unit of troops called the Legion of Marat, in order to suppress the revolt of anti revolutionists and dispose quickly of prisoners in the jails. The trials were soon discontinued, and the victims were sent to the guillotine, shot, or executed in another way. His action was endorsed by the Committee of Public Safety. In the following days Carrier put large numbers of prisoners aboard vessels with trap doors for bottoms, and sank them in the Loire river. These executions included priests and nuns, as well as women and children. They were known as the Drownings at Nantes. Some alleged that Carrier ordered young male and female prisoners be tied together naked before the drownings, a method which was called a "republican marriage", but this accusation was later found to be a rumor started by counter revolutionaries. He was described by Adolphe Thiers as being "one of those inferior and violent spirits, who in the excitement of civil wars become monsters of cruelty and extravagance."
Сот және өлім жазасы
1794 жылы Қоғамдық қауіпсіздік комитетінің мүшесі Нанттан жасалған қасіреттер туралы хабармен оралды. Осы мәлімдемеден кейін, оның әріптесі Феллиппс, Карьерді суға батыру, жаппай өлім жазалары, қирату, ұрлық, тонау, Нантты тоңсықтап салу, ашаршылық пен тәртіпсіздік, сондай-ақ әйелдер мен балаларды қасақана өлтірумен айыптады. Карьер Нантты тазарту үшін пайдаланған "Марат жасағының" мүшелері сотта болды, олардың ішінде Перро Шо, Левек, Боллоньель, Грандемайсон және Мэнге бар еді. Барлығы тікелей немесе жанама түрде Карьер тағайындаған Нанттың революциялық комитетіне кірді. Қазылар алқасы Карьерді өлім жазасына кесу туралы бірауыздан шешім қабылдады. Революциялық трибунал оны Республикаға қарсы күреспеген азаматтарды суға батырып, оқтап жаппай өлтіргені үшін кінәлі деп тапты. Олар бұл өлім жазаларын "біліп, қатыгездікпен және контрреволюциялық мақсатпен" жасалғанын мәлімдеді. Карьер Нанттың революциялық комитетінен екі серігімен бірге 1794 жылдың 16 желтоқсанында Парижде гильотинамен өлім жазасына кесілді.
In 1794, a member of the Committee of Public Safety returned from Nantes with information about the atrocities being carried out, After this statement, a fellow representative, Phélippes, vocally charged Carrier with drownings, wholesale executions, demolitions, thefts, pillaging, laying waste to Nantes, famine and disorder, and the butchering of women and children. Men from the "Marat Company," a militia that Carrier used to purge Nantes, were present during the trial, including Perro Chaux, Lévêque, Bollogniel, Grandmaison, and Mainguet. All were part of the Revolutionary Committee of Nantes, appointed directly or indirectly by Carrier. The jury passed a unanimous vote for Carrier's execution. The Revolutionary Tribunal declared him guilty of, among other crimes, mass executions of citizens who did not fight against the Republic, through drownings and firing squads. They declared these executions to have been carried out "knowingly, viciously, and with counter revolutionary intent." Along with two accomplices from the revolutionary committee of Nantes, Carrier was executed by the guillotine in Paris, on 16 December 1794.