Пёчора торғайы (Anthus gustavi) – Шығыс Палеарктикада көбейетін шағын құс. Қыста Индонезияға ұшып кетеді, сирек Батыс Еуропада кездеседі. Тұқымын 1863 ж. Swinhoe сипаттаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Печора пипиті (Anthus gustavi) – Шығыс Палеарктика тундрасында және Печора өзенінен Чукчи түбегіне дейінгі, өзен жағалауларындағы тығыз өсімдік жамылғысы бар жерлерде көбейетін шағын сайрақ құс. Ол сондай-ақ Камчатка мен Командор аралдарында да көбейеді. Бұл құс ұзақ қашықтыққа көшіп, қыста Индонезияға барады. Сирек жағдайларда қыркүйек және қазан айларында Печора пипитін Батыс Еуропада кездестіруге болады. Бұл түрді алғаш рет Роберт Суинхо 1863 жылы сипаттаған.
The Pechora pipit (Anthus gustavi) is a small passerine bird which breeds in the East Palearctic tundra and densely vegetated areas near river banks ranges from the Pechora River to the Chukchi Peninsula. It also breeds in Kamchatka and the Commander Islands. It is a long distance migrant, moving in winter to Indonesia. Rarely in September and October, the Pechora pipit may be observed in western Europe. The species was first described by Robert Swinhoe in 1863.
Сипаттама
А. gustavi – қызыл кеуделі торғайға (non breeding red throated pipit) едәуір ұқсайтын шағын торғай. Бұл түрдің жотасы қоңыр, ақшыл жолақты мантиясы және ақ ішкі жағында қара дақтар бар, ал төсі сары түсті. Оны қызыл кеуделі торғайдан қалың мундштугі, ақшыл мантия жолақтары және сары төсі мен ақ құрсағының арасындағы айқын контраст арқылы ажыратуға болады. Бұл түр ұзын шөп арасында жылжып жүреді, тіпті мазаланғанда да ұшуға құлшынбайды. Оның дауысы ерекше, "электрлік сызылыс" сияқты. Көптеген торғайлардың шақыру үндері жиі естілсе де, бұл түрдің шақыруы одан әлдеқайда сирек. Бұл, оның жасырын мінезімен қосылғанда, Арктикадағы көбею ортасынан тыс жерде оны табу мен анықтауды қиын етеді. Батыс Еуропада осы сирек түрді көруге ең қолайлы орын – Шетланд аралдарындағы Фэр аралы. Бұл кішкентай аралдағы жасырынбастықтардың аздығы жасырын өмір сүретін құстарды табуды жеңілдетеді. Көбею ортасы – ылғалды тундра, ашық орман немесе батпақ. Ұясы жерде болады, көбінесе төрт-бес жұмыртқа салады. Бұл түр өз туыстары сияқты жәндіктермен қоректенеді.
A. gustavi is a small pipit, which somewhat resembles the non breeding red throated pipit. The species is heavily streaked brown above, with whitish mantle stripes, and with black markings on a white belly and buff breast below. It can be distinguished from red throated by its heavier bill, whiter mantle stripes, and contrast between its buff breast and white belly. This species creeps in long grass, and is reluctant to fly even when disturbed. Its call is a distinctive electrical zip. Although the call is generally helpful when identifying pipits, this species calls far less than most. This, combined with its skulking habits, makes this a difficult species to find and identify away from its breeding grounds in the Arctic. Probably the best place in western Europe to see this rare species is Fair Isle, Shetland. The lack of cover on this small island makes skulking passerines easier to find. The breeding habitat is damp tundra, open forest or marshland. The nest is on the ground, with four or five eggs being laid. This species is insectivorous, like its relatives.
Этимология
Антус туысының атауы латын тілінен келген және бұл шөптесі далалардағы кішкентай құсқа берілген ат. Густави түрі голланд табиғат зерттеушісі Густаф Шлегельдің құрметіне аталған. Ағылшын тіліндегі атауы Солтүстік-Батыс Ресейдегі Печора өзенінен шыққан.
The genus name Anthus is from Latin and is the name for a small bird of grasslands. The specific gustavi commemorates the Dutch naturalist Gustaaf Schlegel. The English name is derived from the Pechora River in northwest Russia.