Дэвид Росс Брауэр: Американдық қоршаған ортаны қорғаушының өмірі мен қызметі

Дэвид Росс Брауэр (1912-2000) – американдық белгілі экологиялық белсенді, бірнеше қорғау ұйымдарын құрған. Sierra Club-тың бас директоры болды. Табиғатты қорғаушы.

9 мин оқу

100%

Дереккөз: David Brower — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Америкалық эколог (1912–2000) Флорида штатының саясаткері

Дэвид Росс Броуэр (/b//r//aʊ//.//ər/; 1 шілде 1912 – 5 қараша 2000) – көрнекті эколог және көптеген экологиялық ұйымдардың негізін қалаушы, оның ішінде Джон Мьюр атындағы экологиялық зерттеулер институты (1997), «Жердің достары» (1969), «Жер аралы» институты (1982), Солтүстік Каскадтарды қорғау кеңесі және «Жердің тағдыры» конференциялары. 1952 жылдан 1969 жылға дейін ол «Сьерра клубының» бірінші атқарушы директоры болды және үш рет оның басқармасына кірді: 1941–1953 жылдары; 1983–1988 жылдары; және 1995–2000 жылдары реформашыл белсенділер «Джон Мьюр Сьеррандары» деп аталатын талапкер ретінде тіркелді. Жастығында ол белгілі таушы болған.

Ерте өмір

Брауэр Калифорния штатының Беркли қаласында дүниеге келген. Ол Анна Хус Брауэрге (1913–2001) үйленген, оны екеуі де Калифорния университетінің баспасында редактор болып жұмыс істеген кезде танысқан. Анна – Фрэнсис Л. М. Хус пен Фрэнсис Хустың (1876–1952) қызы, ал Фрэнсис – Джон П. Ирландтың қызы болған. Дэвид Брауэрдің ұлы Кеннет Брауэр көптеген кітаптың авторы, ең танымалдарының бірі – Фримен Дайсон мен оның ұлы Джордж Дайсон туралы "Жұлдыздық кеме және каноэ".

Тау-кен жетістіктері

Өзінің мансабын әлемдік деңгейдегі альпинист ретінде бастаған және 70-тен астам алғашқы көтерілуді жасаған Брауэр, альпинизмге деген қызығушылығы арқылы қоршаған ортаны қорғау қозғалысына келді. 1933 жылы Брауэр Джордж Роквудпен бірге High Sierra-да жеті апта өткізді. Палисадес тауларында шаңғы тебу кезінде, құлап бара жатқан тасқа шағылысып, Норман Клайдпен кездесті, ол оған құнды альпинизм сабақтарын берді. Сол сапарда ол Герви Вогемен де танысты, ол оны Сьерра клубына қосылуға көндірді. 1934 жылдың 18 мамырында Вогемен бірге High Sierra арқылы он апталық альпинистік сапарға шықты, мақсаты – клуб үшін альпинизм маршруттарын зерттеу және альпинистік рекордтарды жүргізу. Бұрын олар жоспарланған маршруттарының бойында бірнеше азық-түлік қоймаларын құрған еді, ол Onion Valley-ден басталып, Tuolumne Meadows-та аяқталды. Осы сапарда олар барлығы 63 тау шыңына көтерілді, оның ішінде 32-сі алғаш рет бағындырылды. Бірінші күні олар Тиндалл, Уильямсон және Барнард тауларына шықты. 23-26 маусым аралығында Норман Клайдпен бірге Devils Crags тауларына сегіз рет көтеріліп, сондай-ақ Агассиз тауына шықты. Клайд Devils Crags-қа жасалған көтерілуді "Америка Құрама Штаттарында жасалған ең керемет альпинистік жетістіктердің бірі" деп атады. Palisades қатарында олар Thunderbolt шыңына көтеріліп, Starlight шыңы арқылы Солтүстік Palisade-ге өтті және U Notch Couloir-ден түсті. Sawtooth қатарында олар The Doodad, West Tooth және Matterhorn шыңдарына шықты. 1935 жылы Британдық Колумбиядағы қашықтағы, мұзды Mount Waddington тауына алғашқы көтерілуге жасаған сәтсіз әрекеттен кейін, Брауэр қысқы альпинизмді өзінің біліміне қосты және Сьерра-Невада тауларының шыңдарына бірнеше рет қыста көтерілді. 1939 жылдың 9-12 қазанында Брауэр, Bestor Robinson, Raffi Bedayn және John Dyer қатысқан Сьерра клубының альпинистер тобы Shiprock тауына алғашқы көтерілуді аяқтады. Бұл көтерілу YDS III, 5.7 A2 деңгейінде бағаланды және АҚШ-та қорғану үшін кеңейту бұрандаларын қолданған алғашқы көтерілу болды. Shiprock-ке жасалған бұрынғы 12 әрекет сәтсіз аяқталды және ол "Американың соңғы үлкен альпинистік мәселесі" ретінде танылды. Брауэр тобының табысы "континенттегі көтерілуге қабілетті жалғыз топтың" "ерекше күш-жігері" деп сипатталды. Брауэр Йосемити және АҚШ-тың батыс бөлігінде 70 маршруттың біріншісін жасады.

Beginning his career as a world class mountaineer with more than 70 first ascents to his credit, Brower came to the environmental movement through his interest in mountaineering. In 1933, Brower spent seven weeks in the High Sierra with George Rockwood. After a close call with a loose rock while climbing in the Palisades, he met Norman Clyde in the wilderness, who gave him some valuable climbing lessons. On that trip he also met Hervey Voge, who persuaded him to join the Sierra Club. On May 18, 1934, along with Voge, he began a ten week climbing trip through the High Sierra, to survey climbing routes and maintain mountaineering records for the club. Previously, they had established several food caches along their planned route, which began at Onion Valley and ended at Tuolumne Meadows. In all, the pair climbed 63 peaks on this trip, including 32 first ascents. On the first day, they climbed Mount Tyndall, Mount Williamson, and Mount Barnard. From June 23 to 26, the pair made eight first ascents in the Devils Crags along with Norman Clyde, and also climbed Mount Agassiz. Clyde called the Devils Crag climbs "one of the most remarkable mountaineering feats ever accomplished in the United States". In the Palisades range, the pair climbed Thunderbolt Peak, traversed to North Palisade by way of Starlight Peak, and descended the U Notch Couloir. In the Sawtooth Range, they climbed The Doodad, the West Tooth, and Matterhorn Peak. Following a failed attempt in 1935 to make the first ascent of the remote, icy Mount Waddington in British Columbia, with a Sierra Club group, Brower added winter climbing to his expertise and made multiple first winter ascents of peaks in the Sierra Nevada. From October 9 to 12, 1939, a Sierra Club climbing team including Brower, along with Bestor Robinson, Raffi Bedayn, and John Dyer, completed the first ascent of Shiprock, the erosional remnant of the throat of a volcano with nearly vertical walls on the Navajo reservation in northwestern New Mexico. This climb, rated YDS III, 5.7 A2, was the first in the United States to use expansion bolts for protection. Twelve previous attempts on Shiprock had failed, and it was known as "the last great American climbing problem". The Brower party's success was described as an "outstanding effort" by "probably the only group on the continent capable of making the climb". Brower made the first ascent of seventy routes in Yosemite and elsewhere in the western United States.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1942 жылы Брауэр Калифорния және Кембридж университеттерінің баспаларынан шыққан «Тау шаңғысы нұсқаулығын» өңдеді және оған үлес қосты. Бұл нұсқаулық Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде одақтас елдердің таулы жаяу әскерлерін даярлау үшін пайдаланылды. Кітапта сипатталған техниканы АҚШ күштері Солтүстік Апеннин және Гарда Альпісіндегі шайқастарда қолданды. Кітап үш рет қайта жаңартылып, қайта басылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол 10-шы тау дивизиясында лейтенант болып қызмет етті, Вермонт және Вашингтон штаттарында сарбаздарды тау өту және шаңғы тебуге оқытты және Италиядағы әрекеттері үшін қола жұлдызға ие болды.

Сиерра клубындағы мансабы

Соғыстан кейін Брауэр Калифорния университетінің баспасындағы жұмысына оралып, 1946 жылы «Sierra Club Bulletin» бюллетенін редакциялауды бастады. 1947 жылдан 1954 жылға дейін Сиерра клубының жыл сайынғы тау саяхаттарын ұйымдастырды. 1952 жылы Брауэр Сиерра клубының тұңғыш атқарушы директоры болып тағайындалды және Юта штатындағы Динозаврлар ұлттық ескерткішіне салынатын Эхо Парк бөгетіне қарсы күреске қатысты. Баспа саласындағы тәжірибесін пайдаланып, Брауэр Уоллес Штегнер редакциялаған, Мартин Литон мен Филип Хайд түсірген фотосуреттері бар «Бұл – Динозавр» кітабын Alfred Knopf баспасынан дереу шығарды. Табиғатты қорғаушылар 1955 жылы Конгресс депутатарына Эхо Парк бөгетін Колорадо өзенін сақтау жобасынан алып тастау үшін сәтті лобби жасады, және бұл еңбектің көп бөлігі Сиерра клубына тиесілі болды.

Кофе үстел кітаптары

Брауэр 1960 жылы «Сиерра Клуб Кітаптарының» «Экспозиция форматында» кітаптар сериясын «Бұл – Америка жері» кітабымен бастады, содан кейін 1962 жылы Елиот Портердің түсті фотосуреттерімен «Жабайы табиғатта әлемді сақтау» кітабы жарық көрді. Бұл үлкен форматты кітаптар жақсы сатылып, Сиерра клубына далаларды қорғауға қызығушылық танытқан жаңа мүшелерді тартты. Брауэр серияда жылына екі жаңа кітап шығарды, бірақ 1964 жылдан кейін ұйым үшін қаржылық шығынға ұшырады, алайда көптеген адамдар осы кітаптардың клубтың ерекше өсуіне және ұлттық деңгейде танымалдылыққа ие болуына басты себеп болғанын айтады. Қаржылық басқару Брауэр мен клубтың директорлар кеңесі арасындағы келіспеушіліктердің негізгі мәселесіне айналды.

Қатысушылар саны өседі, кіріс төмендейді

Брауэрдің 1952 жылдан 1969 жылға дейінгі басшылығымен клуб мүшелігі он есеге өсіп, 7000-ден 70 000 мүшеге жетіп, елдегі жетекші экологиялық ұйымға айналды. 1949 жылы The Wilderness Society-мен бірлесе бастаған екі жылдық Дала конференцияларын пайдалана отырып, Брауэр 1964 жылы Дала заңының қабылдануына көмектесті. Брауэр және Сьерра клубы Гранд-Каньонның бір бөлігін су басуы мүмкін екі бөгет салуға қарсы күресте де жемісті болды, қайта құру бюросын тоқтатуға ұмтылды. 1964 жылы Брауэр Мартин Литон басқаратын, Филип Хайд пен жазушы Франсуа Лейдет қатысқан дөңгелек қайықпен өзен саяхатын ұйымдастырды. Осы саяхаттың нәтижесінде «Уақыт және ағын» атты кітап жарық көрді, ол бөгеттерге қарсы халықтың наразылығын күшейтті. 1966 жылдың маусым айында клуб «Нью-Йорк Таймс» және «Вашингтон Пост» газеттерінде толық бетке жарнама жариялап, «Туристерлер төбеге жақындауы үшін Сикстин капелласын да су басу керек пе?» деп сұрақ қойды. Бұл науқан көптеген жаңа мүшелерді тартты. Ішкі кірістер қызметі клубтың 501(c)(3) коммерциялық емес қайырымдылық ұйымы мәртебесін тоқтататынын хабарлады. Басқарма салықтан жеңілдік алуға болатын жарналар үшін Сьерра клубы қоры құрды, бірақ Гранд-Каньон бөгеттерін тоқтатудағы жеңіске және мүшеліктің айтарлықтай өсуіне қарамастан, клубтың кірісі азайды.

Басқармадағы дау және отставка

Жыл сайынғы дефициттер артқан сайын, Брауэр мен Сьерра Клубы директорлар кеңесі арасындағы шиеленіс күшейді. Тағы бір дау Сан-Луис-Обиспо, Калифорния маңында Pacific Gas and Electric (PG&E) компаниясы құрылысын жоспарлаған Diablo Canyon электр стансасы бойынша Клубтың ұстанымына байланысты туды. Клуб 1960 жылдардың басында PG&E компаниясының Бодега шығанағындағы атом электр стансасын салу жоспарын тоқтатуда маңызды рөл атқарды, бірақ бұл науқан атом энергиясына қарсылық емес, жақын жердегі Сан-Андреас жарылысынан туындаған жер сілкінісі қаупіне бағытталған болатын. Клубтың директорлар кеңесі PG&E компаниясының бастапқы орнын экологиялық тұрғыдан сезімтал Нипомо құмдарынан көшіру шартымен Diablo Canyon электр стансасының орнын қолдауға дауыс берді. 1967 жылы мүшелердің референдумы кеңестің саясатын бекітті. Брауэр атом энергиясының кез келген жерде қауіпті қателік екеніне көз жеткізді және Клубтың ресми саясатына қарамастан, Diablo Canyon-ға қарсылығын ашық білдірді. 1960 жылдардың соңындағы Сьерра Клубының директорлар кеңесі сайлауы Брауэрді қолдайтын және оған қарсы фракцияларды анық көрсетті. 1968 жылы Брауэрдің жақтастары көпшілік дауысқа ие болды, бірақ 1969 жылы Брауэрге қарсы кандидаттар бес бос орынның барлығына ие болды. Брауэрді екі бұрынғы жақын досы, фотограф Ансел Адамс және директорлар кеңесінің төрағасы Ричард Леонард қаржылық бейхабарлық және бағынбаушылықпен айыптады. Брауэрдің отставкасы кеңес дауысымен 10:5 есебімен қабылданды.

Басқармаға қайта қосылады және қызметінен кетеді

Ақырында Сьерра клубымен татуласып, Брауэр 1983 жылдан 1988 жылға дейін және қайта 1995 жылдан 2000 жылға дейін директорлар кеңесіне сайланды. Брауэр халық санының артуы және көші-қон мәселелеріне терең алаңдады – осы мәселелердің бірі 2000 жылы директорлар кеңесінен наразылық білдіріп кетуіне себеп болды. "Халық санының артуы біздің алдымыздағы ең үлкен мәселе болып табылады", - деді ол, - "және көші-қон осы мәселенің бір бөлігі. Оны шешу қажет". Сондай-ақ ол 1971 жылы Экологиялық саясат орталығын құрды. Брауэрдің халықаралық байланыстары 1971 жылы FOE International құрылуына әкелді, ол қырық төрт шамасындағы елдердегі бауырлас ұйымдардың еркін федерациясы еді. Брауэр FOE-де басылымдар бағдарламасын да бастады, ол Жер күніне орай шыққан "The Environmental Handbook" кітабымен бастапқыда сәтті болды, бірақ кейіннен қаржы шығынына ұшырады.

Қоршаған ортаны қорғау науқанын кеңейту

Брауэрдің тарихы табиғатты қорғау қозғалысының жабайы табиғатты сақтау бағытында болғанмен, ол тез арада FOE-ді жаңа экологиялық қозғалыстың көтерген көптеген мәселелерін қабылдауға жетекшілік етті. FOE Аляска құбыр желісіне, үстіркілді көлік ұшағына (SST), ядролық энергияға және Вьетнам соғысындағы жапырақтарды қырып тастауға қолданылған «Оранж» реагентіне қарсы күресті. 1980 жылы Рональд Рейган президент болып сайланғаннан кейін, FOE ішкі істер министрі Джеймс Г. Уотттың Батыстағы мемлекеттік жерлерді сату және жалға беру, сондай-ақ Ұлттық саябақтарға жақын жерлерді дамыту әрекеттеріне қарсы шықты.

Басқармадан кетуі

Брауэр 1979 жылы FOE ұйымының он жылдық мерейтойында атқарушы директоры қызметінен қанағаттанды, бірақ директорлар кеңесінің төрағасы болып қалды. FOE-нің қарызының артуы және Вашингтондағы лоббилік жұмыс пен халықтың қолдауы арасындағы шиеленіс Брауэр мен кеңестің көпшілігі арасындағы дағдарысқа әкелді, бұл оның Сиерра клубы кеңесімен болған жанжалын еске түсірді. 1984 жылы штат қысқартуларына тап болған Брауэр, төтенше жағдай туғандықтан, мүшелерге тікелей қаржылық көмек сұрады. Ол бағынбағаны үшін кеңестен шығарылды, бірақ сотқа шағымданамын деп угроза жасағаннан кейін қайта қызметке орналастырылды. 1985 жылы кеңес Сан-Францискодағы кеңсесін жабылып, Вашингтон қаласына көшіруге дауыс берді. Мүшелер арасында өткізілген референдум кеңес көпшілігінің шешімін қолдады, ал Брауэр 1986 жылы Earth Island институты арқылы жұмыс істеу үшін отставкаға кетті.

Жер аралы институтының кейінгі жылдары

Брауэр 1982 жылы «Жер аралы» институтын құрды. FOE 1986 жылы штаб-пәтерін Вашингтон қаласына көшіргеннен кейін, Брауэр «Жер аралын» экология және әлеуметтік әділет саласындағы жаңа жобаларды дамытуға арналған, еркін құрылымдағы инкубатор ретінде жетілдірді. Директорлар кеңесінің төрағасы болғанымен, Брауэр ұйымды Дэвид Филипс пен Джон Нокс бірлесіп басқарғандықтан, көш соңында қалды. Жобалар өздеріне қаражат тартуы тиіс болды және жақсы дамығаннан кейін өздерінің жолын таңдайтын. «Жер аралы» институтының қолдауымен құрылған ұйымдардың ішінде «Rainforest Action Network», «Environmental Project on Central America» (EPOCA) және тағы да көптеген ұйымдар бар. Әкімшілік мәселелер мен бюджеттік даулардан құтылған Брауэр, саяхаттауға, лекция оқуға және көптен бері толғандарын шешуге мүмкіндік алды. Ол «Sierra Club» басқармасына екі рет қайта оралды, сондай-ақ 1988 жылдан 2000 жылы қайтыс болғанға дейін «Native Forest Council» директорлар кеңесінде қызмет етті. Ральф Нейдердің қолдаушысы Брауэр 2000 жылдың маусым айында Денвер қаласына «Жасыл партияның» съезіне барды. Өлер алдында Брауэр Нейдерге қашықтықтан дауыс берді. 2000 жылдың 5 қарашасында Калифорния штатының Беркли қаласындағы үйінде дүние салды. Оның құрметіне Кеннесоу мемлекеттік университетінде «Ғарыш кемесі – Жер» ескерткіші орнатылды. Бұл ескерткіш болашақ ұрпақтарға планетамыздың құндылығын еске салмақ.

Видео ресурстары

Жер үшін: Дэвид Брауэрдің өмірі мен дәуірі. 1989 жылы Джон де Граф KCTS Seattle-мен бірлесіп жасаған. Таратқышы: "Буллфрог Филмс", Оли, ПА 19547. 58 минут. "Жабайы Америка үшін Дэвид Брауэрдің күресі" – монументалды фильм. Режиссері Келли Дуэн, "Лотерия фильмдері", 2004 жыл. DVD, 78 минут.