Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мулриди қағаз бұйымдары – 1840 жылы Британ почтасының пошта реформасының бір бөлігі ретінде пайда болған пошта қағаздары мен конверттерді білдіреді. Олар 1 мамыр 1840 жылы сатылымға шығарылып, 6 мамырдан бастап қолдануға рұқсат етілді. Мулриди деген аттың шығуына себеп, сол кездегі танымал суретші Уильям Мулридиге хат парақтары мен конверттердің беттік бөлігін суреттеу жұмысы тапсырылғандығы.
Mulready stationery describes the postal stationery letter sheets and envelopes that were introduced as part of the British Post Office postal reforms of 1840. They went on sale on 1 May 1840, and were valid for use from 6 May. The Mulready name arises from the fact that William Mulready, a well known artist of the time, was commissioned to illustrate the part of the letter sheets and envelopes which corresponded with the face area.
Дизайн
Дизайнның ортасында жоғары орналасқан, кең пейілді Британия бейнесі, қалқанмен және екі жағында Азия мен Солтүстік Америка құрлықтарының суреттерімен қоршалған жатқан арыстан бейнеленген. Екі төменгі бұрышта поштасын оқитын адамдар бар, бұл британдық басқарудағы әлем елдеріне пошта қызметтерінің пайдасын жеткізеді. Джон Томпсон салған Мулреди суреті, парақтар бүктелгенде бетінде көрінетіндей етіп басылған. Мулреди хат парақтары дәстүрлі хат парағы дизайнымен жасалған және әдеттегідей бүктеуге болатын, ал конверттер ромб пішіндес парақтар болды, олардың қабырғаларын ортаға бүккенде конвертке айналып, үстіне жабатын жиектері мөрленді. Мулреди суреті, пошта алдын ала төленгенін көрсететін өте күрделі мөр болды. Бірінші пошта маркалары екі номиналда (Penny Black және Two Penny Blue) шығарылғандай, хат парақтары мен конверттер де он екі данадан тұратын парақтарда, Formes деп аталатын, шығарылды. Бір пенни және екі пенни номиналдары сол құнды пошта маркалары сияқты қара және көк түстерде болды.
The design incorporated a munificent Britannia at the centre top with a shield and a reclining lion surrounded on either side by a representation of the continents of Asia and North America with people reading their mail in the two lower corners, bestowing the benefits of mail services to the countries of the world under British control. The Mulready illustration, engraved by John Thompson, was printed such that it appeared on the face of the sheets when folded. The Mulready letter sheets followed the traditional letter sheet design and could be folded as normal while the envelopes were a diamond shaped sheet which, when the sides were folded to the center, became an envelope and the overlapping edges were then sealed. The Mulready illustration was effectively a very elaborate frank indicating that postage had been pre paid. In the same way that the first postage stamps were issued in two values (Penny Black and Two Penny Blue) both the letter sheets and envelopes were issued in sheets of twelve, called Formes. The one penny and two penny values were in the same black and blue colours as the same value postage stamps.
Өлім
Роуленд Хилл Мулреди қағазының почта маркаларынан танымал болатынын күткен, бірақ почта маркасы басымдық танытты. Дизайнның өте күрделі және дұрыс түсінілмегендігі салдарынан ол кеңінен қысымға ұшырады және мазақталды, сонымен қатар кейбір аймақтарда конверттермен қамтамасыз етуді бақылауға бағытталған үкіметтің жасырын әрекеті ретінде қарастырылды, осылайша пошта арқылы тасымалданатын ақпарат ағынын бақылауға тырысты (реформалар нәтижесінде пошта үкіметтік монополияға айналды). Жаңа хат парағының өмір сүруіне қауіп төңкерген станционарлық дүкендердің көптеген карикатураларын (немесе пародийларын) жасады. Олар енгізілгеннен кейін алты күн өткен соң, 12 мамырда Хилл күнделігіне: «Біз Мулредидің дизайнына басқа марканы қоюға тура келеді деп қорықпаймын, өйткені жұртшылық сұлулыққа немқұрайлылық танытты, тіпті оны ұнатпады» деп жазды. Екі ай ішінде Мулреди жобалаған қағазды ауыстыру туралы шешім қабылданды, және олар, негізінен, сәтсіздікке ұшырады. Қозғалыстың нәтижесінде Мулредилер қарапайым дизайнмен ауыстырылды, ол әдетте «Penny Pink» деп аталады. «Penny Pink» 1841 жылдың 10 ақпанында шығарылды. Көптеген жарияланған мәлімдемелерге қарамастан, Мулредилер сол кезде кері қайтарылмады. Пошта бөлімшелеріндегі қор бітіп қалды. Үлкен қорлар марка дистрибьюторлары мен қосалқы дистрибьюторларының қолында қалды. 1842 жылдың қарашасында Ішкі кірістер басқармасы осы қорларды қайтарып алу туралы шешім қабылдады. Қайтарып алу туралы хабарлама бірте-бірте жіберілді, сондай-ақ Ішкі кірістердегі қойма иелері қайтарылған Мулредилердің көлеміне шарықпады. Бұл кезең бірнеше жылға созылды. Қайтарылған Мулредилер оларды жою туралы шешім қабылданғанға дейін қоймада сақталды. Бірінші әрекет оларды өртеп жіберу болды, бірақ ол сәтсіз аяқталды. Соңында оларды жою үшін машина жасалып, құрылысы аяқталды, ол дизайнның ортасын тесіп шығарды. Мулреди қағазы ұятты аяққа жетті. Дизайнның мақсаты – қағаздың ішкі жағына немесе жазылған хатты обычный қағазға орап қою болды. Мулреди хат парағы қазіргі аэрограммаға ұқсас болды. Біз білетіндей, алдын ала желімделген конверттер бұрын болған емес. Алмаз тәрізді және геометриялық жағынан күрделі, қысқа қол тәрізді пішіндегі парақтар бүгінгі күнге дейін негізгі дизайн болып табылады. (Гутенберг баспасынан бастап барлық механикалық баспа құрылғылары негізінен жалпақ, тіктөртбұрышты парақтарды өңдеуге арналған. Сондықтан иллюстрация баспаханада басылып, содан кейін алмаз пішінде кесілген. Кез келген бір парақтан шығарылған саны, әрине, баспа төсегінің мөлшеріне байланысты болды, және бүгінгі күнге дейін конверттерді басып шығару және конверттерді жасау симбиоздық қарым-қатынасты сақтап келеді.)
Rowland Hill expected the Mulready stationery to be more popular than the postage stamps but the postage stamp prevailed. The design was so elaborate and misunderstood that it generated widespread ridicule and lampooning, and in addition was perceived in some areas as a covert government attempt to control the supply of envelopes, and hence control the flow of information carried by the postal service (which had become a government monopoly under the reforms). Many caricatures (or lampoons) were produced by stationers whose livelihood was threatened by the new letter sheet. Only six days after their introduction, on 12 May, Hill wrote in his journal: "I fear we shall have to substitute some other stamp for that design by Mulready the public have shown their disregard and even distaste for beauty." Within two months a decision had been made to replace the Mulready designed stationery and essentially they were a folly. As a result of the uproar the Mulreadys were replaced with a simple design which is commonly known as the Penny Pink. The Penny Pinks were issued on 10 February 1841. Contrary to often published accounts, the Mulreadys were not withdrawn at that time. Supplies in post offices were eventually exhausted. Large supplies remained in the hands of stamp distributors and sub distributors. In November 1842, the Inland Revenue decided that those stocks should be withdrawn. The withdrawal notice was sent gradually over a period of time so that the store keepers at Inland Revenue would not be overwhelmed with the volume of returned Mulreadys. The withdrawal period lasted several years. The returned Mulreadys were stored at a warehouse until it was decided to destroy them. The first attempt was to burn them. That failed. Eventually a machine was designed and built to destroy them by punching out the center of the design. The Mulready stationery suffered an inglorious demise. The design was to write on the inside or to enclose a letter written on ordinary paper. The Mulready letter sheet was fundamentally akin to the present day aerogram. Pre gummed envelopes as we know them today did not exist. The diamond shaped sheet and the geometrically more complex short arm cross shaped sheet remain essentially the staple designs to this day. (All mechanical printing devices from the Gutenberg press on are primarily designed to process flat rectangular sheets. Hence the illustration would have been printed using a press and then cut to a diamond shape. The number produced from any one sheet naturally depended on the size of the printing bed and to this day envelope printing and envelope manufacture have maintained a symbiotic relationship.)