Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әскери персоналды, жабдықтарды және керек-жарақты жеткізу әдісі
Method of delivering military personnel, equipment and supplies
Жоғары биіктіктегі әскери парашютпен ұшу немесе әскери еркін құлау (МЭҚ) – әскери персоналды, әскери жабдықтарды және басқа да әскери керек-жарақты тасымалдау ұшағынан жоғары биіктікте еркін құлау парашютын енгізу арқылы жеткізу әдісі. Екі техника қолданылады: HALO (жоғары биіктіктен төменгі ашылу, көбінесе HALO секіруі деп аталады) және HAHO (жоғары биіктіктен жоғары ашылу). HALO техникасында парашютші парашютті төменгі биіктікте, белгілі бір уақыт бойы еркін құлағаннан кейін ашады, ал HAHO техникасында парашютші парашютті ұшақтан секіргеннен кейін бірнеше секундтан кейін биік биіктікте ашады. HALO техникасы алғаш рет 1960 жылдары әскери мақсатта жасақталса да, соңғы жылдары HALO парашюттері әскери емес мақсаттарда, соның ішінде парашютпен секіру түрінде кеңінен қолданыла бастады. Әскери операцияларда HALO техникасы керек-жарақты немесе персоналды жеткізу үшін де қолданылады, ал HAHO әдетте тек персонал үшін қолданылады. Типик HALO/HAHO кіріктірулерінде әскерлер биіктіктен секіреді. Әскери парашютшілер көбінесе соңғы жылдамдыққа жетеді, бұл секіру уақытын екі минуттан төменге дейін қысқартады. 1960 жылы АҚШ Әуе күштері полковник Джон Стапптың 1940 жылдардың аяғында және 1950 жылдардың басында жоғары биіктікте ұшқан ұшқыштардың тіршілік ету қабілеті туралы бұрынғы жұмысына сәйкес эксперименттер жүргізе бастады. Биофизикалық зерттеуші және медицина докторы Стапп өзімен бірге ракеталық шаналарды қолданып, өте жоғары гравитациялық күштердің әсерін зерттеді. Стапп АҚШ Әуе күштері үшін жасаған алғашқы жұмысында биіктіктегі ұшудың көптеген мәселелерін шешті және өзін 45000 футқа (13716 м) дейінгі биіктікке ұшыратты. Кейіннен ол ұшақтардың қысымды костюмдерін және ұшқыш орындықтарын жасауға көмектесті, олар содан бері ұшақтарда қолданылады. Эксперименттердің бір бөлігі ретінде 1960 жылдың 16 тамызында полковник Джозеф Киттингер Жер бетінен 31 км биіктікте тұңғыш рет жоғарыдан секіруді жүзеге асырды. Киттингердің досы және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің парашюттік сынақ секірушісі Джо Кротуэлл де бастапқы бағдарламаның кеңесшілері мен сынақ секірушілерінің қатарында болды. Бұл техника алғаш рет Вьетнам соғысы кезінде Лаоста MACV SOG Recon Team Florida командасының мүшелері қолданған. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ТМК командалары HALO техникасын кеңейтіп, қайықтарды және басқа да ірі заттарды жеткізуді қамтыды. Бұл техниканы жоғары биіктіктегі жабдықтарды, керек-жарақты немесе персоналды түсіру үшін пайдаланады, онда ұшақтар әуеден әуеге зымыранмен (SAM) қарсыластың аспаны арқылы ұша алады, бұл көлікке немесе жүкке қауіп төндірмейді. Егер әуеге қарсы оқ-дәрілер құлату аймағының жанында белсенді болса, HALO техникасы сонымен қатар парашютшінің жауынгерлік оқ-дәрілерге ұшырауын азайтады. Әскери жүк түсіру кезінде жүк ерікті түрде кесіліп, ауырлық күшімен ұшақтан құлайды. Содан кейін жүк шатыр астына, белгіленген жерге түседі. Типик HALO жаттығуында парашютші ұшақтан секіріп, бір уақыт бойы еркін құлап, аяқ жылдамдығында, және миссияға байланысты 3000 фут (914 м) AGL биіктікте парашютін ашады. Жоғары төмендеу жылдамдығы, аздаған алға жылдамдығы және металдың аз мөлшерін пайдалану радиолокациялық құрылғыларды жеңуге көмектеседі және парашюттің жердегі бақылаушыларға көрінуі мүмкін уақытты азайтады, бұл жасырын кіруге мүмкіндік береді.
High altitude military parachuting, or military free fall (MFF), is a method of delivering military personnel, military equipment, and other military supplies from a transport aircraft at a high altitude via free fall parachute insertion. Two techniques are used: HALO (high altitude – low opening, often called a HALO jump) and HAHO (high altitude – high opening). In the HALO technique, the parachutist opens the parachute at a low altitude after free falling for a period of time, while in the HAHO technique, the parachutist opens the parachute at a high altitude just a few seconds after jumping from the aircraft. Although HALO techniques were first developed in the 1960s for military use, in recent years HALO parachute designs have been more widely used in non military applications, including as a form of skydiving. In military operations, HALO is also used for delivering equipment, supplies, or personnel, while HAHO is generally used exclusively for personnel. In typical HALO/HAHO insertions the troops jump from altitudes between Military parachutists will often reach a terminal velocity of , allowing for a jump time under two minutes. In 1960, the United States Air Force began conducting experiments that followed earlier work by Colonel John Stapp in the late 1940s through early 1950s on survivability for pilots ejecting at high altitude. Stapp, a research biophysicist and medical doctor, used himself in rocket sled tests to study the effects of very high g forces. Stapp also solved many of the problems of high altitude flight in his earliest work for the U. S. Air Force and subjected himself to exposure to altitudes of up to 45000 feet (13716 m). He later helped develop pressure suits and ejection seats, which have been used in jets ever since. As part of the experiments, on August 16, 1960, Colonel Joseph Kittinger performed the first high altitude jump at 19.5 mile (31 km) above the Earth's surface. Kittinger's friend and United States Naval Parachute Test Jumper Joe Crotwell was also among the consultants and test jumpers of the original program. The first time the technique was used for combat was during the Vietnam War in Laos by members of MACV SOG Recon Team Florida. SEAL Teams of the United States Navy expanded the HALO technique to include delivery of boats and other large items. The technique is used to airdrop supplies, equipment, or personnel at high altitudes, where aircraft can fly above surface to air missile (SAM) engagement levels through enemy skies without posing a threat to the transport or load. In the event that anti aircraft cannons are active near the drop zone, the HALO technique also minimizes the parachutist's exposure to flak. For military cargo airdrops, the rigged load is cut free and rolls out of the plane as a result of gravity. The load then proceeds to fall under canopy to a designated drop zone. In a typical HALO exercise, the parachutist will jump from the aircraft, free fall for a period of time at terminal velocity, and open his parachute at an altitude as low as 3000 feet (914 m) AGL depending on the mission. The combination of high downward speed, minimal forward airspeed, and the use of only small amounts of metal helps to defeat radar and reduces the amount of time a parachute might be visible to ground observers, enabling a stealthy insertion.
Жоғары биіктіктегі жоғары ашылу HAHO
HAHO техникасы ұшақтардың жау аумағындағы қауіпті биіктікте ұшу мүмкін болмағанда, парашютистерге қауіп төндірмейтін жағдайда қолданылады. Бұған қоса, HAHO парашютпен секірулері әскери қызметшілерді (көбінесе арнайы операциялар күштері) жау территориясына жасырын жеткізу үшін пайдаланылады, мұнда операцияның құпиялылығы төмен биіктікте парашют ашылғандағы қатты шуға байланысты бұзылуы мүмкін. HAHO секірулері парашют астындағы ұшу уақытын ұзартады, соның арқасында 64 шақырымнан астам қашықтыққа ұшуға мүмкіндік береді. Типик HAHO жаттығуында парашютист ұшақтан секіріп, ұшақтан шыққаннан кейін дереу парашютін ашады. Парашютист 30 немесе одан да көп шақырым ұшқанда бағыт табу үшін компас немесе GPS құрылғысын пайдаланады. Парашютист қалаған қону алаңына жету үшін бағыттық нүктелер мен жер бедерін пайдаланып, желдің жылдамдығы мен бағытының өзгеруін ескере отырып, бағытын түзетуі керек. Егер команда ретінде секірілсе, команда парашютпен әуеде қатар тұрып, тізім құрайды. Әдетте, ең төменгі жағдайдағы парашютист бағытты белгілейді және қалған команда мүшелеріне жетекшілік етеді. HAHO операциялары (оқудан басқа) түнде жүзеге асырылады. Британдық арнайы күштерінде (22 SAS) болған Чарльз "Ниш" Брюс, өзінің парашют спортындағы мол тәжірибесінің арқасында, қазір арнайы күштердің қақтығыс аймағына енгізілуіне жиі қолданылатын HAHO тактикасының бастапқы сынақтары мен дамуында маңызды рөл атқарды.
The HAHO technique is used to airdrop personnel at high altitudes when aircraft are unable to fly above enemy skies without posing a threat to the jumpers. In addition, HAHO parachute jumps are employed in the covert insertion of military personnel (generally special operations forces) into enemy territory, in circumstances where the covert nature of an operation may be compromised by the loud noise of parachutes opening at low altitude. HAHO jumps also allow a longer travel distance due to increased under canopy time, allowing travelling distances of more than 40 mile (64 km). In a typical HAHO exercise, the jumper will jump from the aircraft and deploy the parachute immediately after exiting the aircraft. The jumper will use a compass or GPS device for guidance while flying for 30 or more miles (50 kilometers). The jumper must use way points and terrain features to navigate to their desired landing zone and correct their course to account for changes in wind speed and direction. If deploying as a team, the team will form up in a stack while airborne with their parachutes. Usually, the jumper in the lowest position will set the travel course and act as a guide for the other team members. HAHO insertions (excluding training) are intended to be executed at night. Whilst in the British Special Forces (22 SAS), due to his extensive skydiving background, Charles "Nish" Bruce was pivotal in the original trials and development of the HAHO tactic now routinely used as a conflict insert for special forces.
Әскери еркін құлау МҚБ
АҚШ-та биікAltitude әскери операцияларға қатысуға ниеттенген әскери қызметкерлер қатаң ережелер мен талаптарға сәйкес қарқынды дайындықтан өтуі керек. Әскери еркін құлау – арнайы операциялардың ең қауіпті және физикалық тұрғыдан қиын дағдыларының бірі. МЭҚ операциялары көбінесе қараңғыда жүзеге асырылады, бұл оператордың қарсы күштерден жасыруын қамтамасыз етеді. Әскери еркін құлау сертификатына қол жеткізу үшін Форт-Мур, Джорджия штатында статикалық желі бойынша сертификатталуды сәтті аяқтау қажет. Әскери еркін құлау курсы Юма полигонында өтіледі және төрт аптаға созылады. Курстың бірінші аптасында студенттер арнайы құрылған вертикальды жел туннелінде ұшу кезінде денелерін қалай тұрақтандыруды үйренеді. Гипоксияға ұшыраған адам есінен танып, парашютін аша алмауы мүмкін. Тағы бір қауіп – биікAltitudeдегі төмен температура. 35000 фут (10668 м) биіктікте секіруші суыққа ұшырап, қырыпқа ұшуы мүмкін. Алайда, HAHO секірушілері көбінесе жел өткізбейтін қабықтың астында полипропилен тоқыма ішкі киім мен басқа да жылы киімдер киеді, бұл осыған жол бермейді. HALO парашют ашылмаса немесе сымдары түйіліп қалса қосымша тәуекел тудырады, себебі резервтік парашютты пайдалануға немесе сымдарды түйіншектен ажыратуға уақыт аз болады. Ретроспективті зерттеуде 134 парашютист 141 жарақат алғаны анықталды. Бұл жарақаттардың барлығы HALO оқуларындағы әскери қызметшілерге байланысты болды. Ең көп кездесетін жарақаттар – сүйек сынықтары, олардың үлесі жалпы жарақаттардың 35% құрайды. Бұлшықет созылуы жарақаттардың 34,7% құрады. Басқа да үлесі жоғары жарақаттар: 9,9% – шығулар, 7,8% – контузиялар және 4,9% – кесулер мен жарақаттар. Сондай-ақ, зерттеу жүріп жатқан кезде екі адамның қаза болғаны белгілі болды.
In the United States, military personnel who intend to participate in high altitude military operations must undergo intense training with strict rules and regulations. Military free fall is one of the most dangerous and physically demanding skills in special operations. MFF operations are typically done under the cover of darkness, so as to hide the operator's presence from opposing forces. The transition into being military free fall certified starts with successfully completing the static line certification at Fort Moore, Georgia. The military free fall course is instructed at Yuma Proving Ground and spans four weeks. The first week of the course students will learn how to stabilize their body in flight in a specially constructed vertical wind tunnel. A jumper suffering from hypoxia may lose consciousness and therefore be unable to open the parachute. Another risk is from the low ambient temperatures prevalent at higher altitudes. At an altitude of 35000 feet (10668 m), the jumper faces temperatures of , and can experience frostbite. However, HAHO jumpers generally wear polypropylene knit undergarments and other warm clothing under a windproof shell to prevent this. HALO carries the additional risk that if the parachute fails to deploy or lines become tangled, there is less time to resort to the reserve (back up parachute) or untangle the lines. A retrospective study pinpointed 134 parachutists with 141 injuries. All these injuries were a result of members in HALO training. The most common injuries found were fractures, which accounted for 35% of the total injuries. Muscle sprains accounted for 34.7% of injuries. Other proportionally higher injuries were dislocations at 9.9%, contusions at 7.8%, and cuts and lacerations at 4.9%. The article also noted that two deaths occurred while the study was being conducted.
Пайдалану үлгісі
Бірінші ұрыс биіктіктен секіру Вьетнам соғысы кезінде 1970 жылы 28 қарашада болды, онда Флориданың Recon Team-нен алты адамнан тұратын MACV SOG командасы C-130 ұшағынан Лаосқа 18000 фут (5486 м) биіктіктен парашютпен секірді. 1990 жылдың 14 қазанында президент Джордж Буш Камп-Дэвидте болған кезде 1-ші арнайы күштердің операциялық бөлімінің операторларының командасы Ақ үйге сәтті төменгі деңгейде HALO түсіруді жүргізді, бұл шабуылға жауап беру үшін Арнайы қызметтің дайындығын тексеру мақсатында жасалды. 1997 жылы "Tomorrow Never Dies" фильмінде Джеймс Бондтың рөлін ойнаған кәсіби каскадер Б.Дж. Уорт HALO секіруін орындап көрсетеді. 2001 жылдың қарашасында 75-ші рейнджер полкінің американдық әскерлерінің шағын тобы десанттық жолақты құру үшін Ауғанстанға еркін құлап түсті. 2002 жылы АҚШ Әуе күштерінің парашюттік құтқарушылары Ауғанстанда HALO секіруін жасады, бұл мина өрісіне қамалып қалған, ауыр жарақат алған Австралияның арнайы әуе күштерінің мүшесіне жетудің бір жолы болды. Ирак азаттығы операциясы кезінде жаудың алдын ала ескерту жүйелерін айналып өту үшін еркін құлау парашюттары қолданылды. 2009 жылы Сомали жағалауында капитан Ричард Филлипсті құтқару кезінде АҚШ Теңіз әскерінің SEAL тобы түнде теңізге HALO секіруін жасады, USS Bainbridge кемесіне жетіп, Филлипстің кемелге алушыларын ұстаған қайыққа дейін жетті. 2012 жылы АҚШ Теңіз әскері осы әдісті Сомалиге кіріп, Адоу қаласына жақын жерде қарақшылар ұстап алған екі адамды құтқару үшін пайдаланды. Том Круз 2018 жылы "Миссия: Мүмкін емес – Күрткіш" фильмі үшін камера алдында HALO секіруін орындаған алғашқы актер болды.
The first combat high altitude jump took place during the Vietnam War on 28 November 1970, when a six man MACV SOG team from Recon Team Florida parachuted from a C 130 at 18000 feet (5486 m) into Laos. On 14 October 1990, while President George H. W. Bush was at Camp David, a team of operators from 1st Special Forces Operational Detachment–Delta conducted a successful low level pull HALO drop on the White House as part of an exercise to test the Secret Service response to an attack on principal. BJ Worth, a professional stuntman doubling as James Bond, is shown in the 1997 film Tomorrow Never Dies performing a HALO jump. In November 2001, a small team of U. S. troops from the 75th Ranger Regiment Regimental Reconnaissance Company freefall parachuted into Afghanistan in order to establish a landing strip. In 2002, United States Air Force Pararescue jumpers conducted a HALO jump in Afghanistan as a means of reaching a gravely wounded member of the Australian Special Air Service who was stranded in a minefield. Free fall parachute insertions were utilized during Operation Iraqi Freedom, as a means of bypassing enemy early warning systems. In 2009, during the rescue of Captain Richard Phillips off the coast of Somalia, a team of U. S. Navy SEALs carried out a nighttime HALO jump into the sea in order to reach USS Bainbridge which was towing a lifeboat containing Philips' hostage takers. In 2012, U. S. Navy SEALs used the technique to insert into Somalia to rescue two hostages being held by pirates near the town of Adow. Tom Cruise became the first actor to perform a HALO jump on camera for the 2018 film Mission: Impossible – Fallout.