Кіріспе
Реджинальд Б. Олкок (16 сәуір 1948 – 14 қазан 2011) – канадалық саясаткер. 1993 жылдан 2006 жылға дейін ол Канада Парламентінің Төменгі палатасында Виннипег Оңтүстік сайлау округін өкілдік етті және премьер-министр Пол Мартиннің үкіметінде министр болды. Олкок Канаданың Либерал партиясының мүшесі еді.
Reginald B. Alcock, (April 16, 1948 – October 14, 2011) was a Canadian politician. He represented the riding of Winnipeg South in the House of Commons of Canada from 1993 to 2006 and was a cabinet minister in the government of Prime Minister Paul Martin. Alcock was a member of the Liberal Party of Canada.
Ерте өмір және мансап
Алкок Виннипег қаласында (Манитоба провинциясы) дүниеге келген. Ол Саймон Фрейзер университетінің бакалавр және Гарвард университетінің мемлекеттік басқару магистрі дәрежесін алды. 1983 жылдан 1985 жылға дейін Манитобаның балалар және отбасылар қызметтерінің директоры қызметін атқарды және осы лауазымда провинцияның балаларды қорғау заңнамасын қайта жазуға бастама көтерді. Оның күш-жігерінің нәтижесінде Манитоба Канадада балаларға қатысты сексуалдық зорлық-зомбылық жағдайларын реттеу үшін ресми хаттамаларды енгізген алғашқы провинция болды. Алкок сонымен қатар ақпараттық технологияның мемлекеттік секторға тигізетін әсерін зерттейтін Гарвард саясаты тобында белсенді қатысты. Ол саяси мансабын провинциялық деңгейде бастады, 1980-жылдардың басында Манитоба либералдық партиясының ұйымдастырушысы болып жұмыс істеді. Алкок 1988 жылғы провинциялық сайлауда Манитоба заң шығару жиналысына Осборн сайлау округінен сайланды, нәтижесінде Шарон Карстерс басшылығымен Манитоба либералдық партиясы бір мандаттан жиырма мандатқа дейін өсті. Кейін ол 1988 жылғы федералды сайлауда Виннипег Оңтүстік-Орталық округінде белгілі либерал саясаткер Ллойд Аксуортидің сайлау штабының жетекшісі болды. Алкок ресми оппозицияның парламенттік фракциясының басшысы және қаржы жөніндегі сыншы ретінде қызмет етті, сондай-ақ 1990 жылғы провинциялық сайлауда партияға қарсы үрдіске қарамастан қайта сайланды. Ол 1990 жылы Жан Кретьеннің федералды либералдық партияны жетектеуге үміткерлігін қолдады және 1992 жылы федералды саясатқа қатысу ниетін жариялады. Алкок 1993 жылдың басында Виннипег Оңтүстік округінен либералдық партиядан үміткерлікке ие болды, бәсекелес үміткер Линда Асперді үшінші турда бес дауыс айырмасымен жеңді. Ол 1993 жылғы федералды сайлауда прогрессивті консерватор Дороти Доббиден сенімді жеңіске жетіп, парламентке үкіметтік фракцияның қатарына қосылды.
Үкіметтің арткы мүшесі
Көп ұзамай Олкок парламенттің ең технологиялық сауатты мүшелерінің бірі ретінде танымал болды. 1994 жылы ол Оттавадағы тұрақты қызметкерлерге сүйенудің орнына, өзінің парламенттік кеңсесін электрондық түрде үйлестіретін алғашқы депутат болды. Сол кезде ол ресми веб-сайт ашқан алғашқы канадалық депутат болды. 1995 жылы ол Сыртқы істер және халықаралық сауда жөніндегі тұрақты комитетке мүше болып тағайындалды, ал 1997 жылы Көлік жөніндегі тұрақты комитеттің төрағасы болды. Кретиан үкіметі 1997 жылдың 2 маусымында, бес жылдық мерзімінің үш жарым жылы өткен соң, жаңа федералды сайлауды жариялады. Сайлау уақыты Манитобада әлеуметтік наразылық тудырды, себебі ол Қызыл өзеннен Виннипегке су тасқынымен бірге келді. Алкок, сондай-ақ Манитобадан сайланған басқа либералды депутаттар да, су тасқыны бақылауға алынғанша сайлауды кейінге қалдыруды сұрады. Бірақ Кретиан сайлауды шақырғаннан кейін Алкок өзінің сайлау штабын еріктілердің көмек көрсету орталығына айналдырды. Ол жеке өзі құм қаптарын толтыру және эвакуациялау жұмыстарына қатысты, ал сайлаудың алғашқы кезеңінде үгіт-насихатпен айналыспады. Дегенмен, ол үлкен артықшылықпен қайта сайланды. 1998 жылдан 2000 жылға дейін ол Канада Королінің жеке кеңесінің президенті және Үкіметаралық істер министрінің парламенттік хатшысы қызметін атқарды. 1998 жылы ол Луи Риелдің мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыптамасын жою және оны Конфедерацияның әкесі ретінде мойындау үшін жеке мүшелік заң жобасын ұсынды. Алкок ешқашан Кретиан кабинетіне тағайындалмады. Оның Кретианмен кәсіби қарым-қатынасы 2000 жылдан кейін нашарлады, ал 2002 жылы ол партия басшысы ретінде Кретианның орнын басуға ниеттенген Пол Мартиннің Манитобадағы негізгі ұйымдастырушысы болды. Сол жылы ол Кретианның отставкаға кетуін ашық түрде талап еткен алғашқы либералды депутаттардың бірі болды. 2003 жылы Алкок жеке өмірге қатысты комиссар Джордж Радванскиді ысырапқорлық әрекеттері анықталғаннан кейін отставкаға кетуге мәжбүрлеген комитеттің төрағасы болғаннан кейін өзінің беделін арттырды.
Министрлер кабинеті
Пол Мартин 2003 жылдың 12 желтоқсанында Канаданың премьер-министрі болғанда, Олкокты Казначейство кеңесінің төрағасы, Канада бидай кеңесіне жауапты министр және Манитоба штаты үшін жауапты саяси министр етіп тағайындады. Ол сондай-ақ үкіметтің басымдықтары мен жоспарлау комитетіне, "ішкі шеңбер" деп аталатын кабинетке енгізілді және үкіметтік шығыстарды толыққанды қарастыратын кабинет комитетінің төрағасы болып тағайындалды.
Саясат
Қазынашылық кеңесінің президенті ретінде Олкок Канада мемлекеттік қызметін қадағалауға және үкіметтік агенттіктердің шығыстарын бақылауға жауапты болды. Ол сондай-ақ Мартин үкіметінің федералдық демеушілік дауына жауап беруді үйлестіруде жетекші рөл атқарды, онда Либералдық партиямен байланысы бар Квебек провинциясының кейбір бюрократтары мен жарнама агенттері мемлекеттік қаражатты заңсыз пайдаланды. Олкок 2004 жылы мемлекеттік корпорация басшыларын тағайындаудың жаңа тәртібін жариялады, ал келесі жылы үкіметтік агенттіктер үшін басқаруды бақылаудың жаңа саясатын енгізді. Оның сөзіне göre, бұл реформалар болашақта осындай дауларды болдырмауға көмектеседі. Оның ең маңызды бастамаларының бірі – әрбір мемлекеттік департамент пен агенттік үшін бас аудитор тағайындау. Барлығы, Олкок 2005 жылдың соңында мемлекеттік қызмет үшін 158 жеке реформа ұсынды және тағы сексен реформаны енгізуге уәде берді. Сыншылар мұны артық деп есептеді, ал кейбіреулері Олкок өзінің ведомствосын тым көп бақылап отырғанын айтты. Олкок 2005 жылдың наурыз айында Канаданың реттеу жүйесін реформалау бойынша жан-жақты ұсыныс жасады. Ол өз реформалары патенттелген дәрілерді бекіту кешігуін азайтатынын және қауіпсіздік стандарттарына зиян келтірмей, шетелдік зерттеулердің қайталануын болдырмайтынын мәлімдеді. Жоспарды сынға алғандар бұл Канаданың егемендігіне қауіп төндіріп, американдық реттеу стандарттарын қабылдауға әкелуі мүмкін деп болжады. 2004 жылдың ақпан айында National Post Олкокты жеке-мемлекеттік серіктестіктерді қолдайтын жетекші министр ретінде таныстырды.
Басқа
2005 жылдың басында Алкок үкіметінің марихуананы заңдастыруға қарсы тұруын ашық сынап, былай деді: «Егер біз ұйымдасқан қылмыстың қызметін тоқтатуды шын ниетпен қаласақ, оны бақылаудың жолын табуымыз керек. Мұндай нәрселер жасырын болғанда, ұйымдасқан қылмыстың өркендеуіне себеп болады».
2006 жылғы сайлау
Алкок 2006 жылғы федералды сайлауда күтпеген жерден мандатын жоғалтты, Винипег Оңтүстігінде консерватор қарсыласы Род Брюиногеден бар болғаны 111 дауыс айырмасымен жеңілді. Брюиноге бұрын 2004 жылы да Алкокқа қарсы тұрған еді. Ол жеңіліске жеке жауапкершілікті өз мойнына алды және өз сайлау округіндегі науқанға жеткілікті уақыт бөлмегенін мойындады. Алкок сондай-ақ, үкіметтің демеушілік скандалы бойынша жауапты тұлға болғанының сайлау мүмкіндіктеріне көмектеспегенін айтты, бірақ ол соңында үкіметінің әрекеттерін қорғады. Алкоктың қызметіндегі соңғы қадамдарының бірі – Гомери комиссиясына қарсы сотта Жан Пеллетьеге заңдық шығындарды өтеу үшін 40 000 долларға дейін төлемді мақұлдау болды. Басқа партиялардың өкілдері бұл төлемді сынап, үкіметтің тек жұмыс істейтін мемлекеттік қызметкерлердің заңдық шығындарын ғана жабуы керек екенін мәлімдеді. Пеллетьедің адвокаты сот ісіндегі жоғары лауазымды шенеуніктерге қатысты үкіметтің ұзақ жылдар бойы қолданылып келе жатқан саясатын ұстанғанын айтты.
Парламенттен тыс
2006 жылдың наурыз айында Алкок Пол Мартиннен кейін Либерал партиясының жетекшісі болуға таласқа қатысса, Белинда Стронахты қолдайтынын жариялады. Стронах сәуір айының басында кандидат болмайтынын хабарлады. Кейін Алкоктің саяси ұйымының бірнеше мүшесі Кен Драйденнің сайлауалды штабында жұмыс істеді, ал Алкок өзі көшбасшылық конвенцияда Драйденді қолдады. Драйден екінші раундтан кейін жарыстан шығып, Боб Рейді, содан кейін жеңімпаз Стефан Дионды қолдады. 2007 жылдың қаңтар айында Алкок Манитоба университетінің И.Х. Аспер бизнес мектебінде резидент-атқарушы болып тағайындалды. Ол сонымен қатар Гарвард университетінің Кеннеди атындағы үкімет мектебінің «Лидерлік желісі» ғылыми-зерттеу орталығымен байланыстырылған ғылыми қызметкер болып тағайындалды.
Өлім
Алкок 2011 жылғы 14 қазанда Виннипег қаласындағы Джеймс Ричардсон халықаралық әуежайында жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның жасы 63 болған.
Қызықты деректер
2005 жылдың қыркүйегінде Алкок Виннипегтегі қайырымдылық аукционына "19 мамырдағы сағат 18:10-дағы Парламенттегі орындығымнан көрініс" атты түпнұсқа суретті сыйлады. Эдвард Мунктің "Шыңқу" туындысына жасалған пародия ретіндегі бұл жұмыста Алкок либералдар маңызды сенімсіздік дауысын жеңіп, мерзімінен бұрын сайлау өткізу қаупін болдырмағаннан кейін оппозициялық консерваторлардың реакциясын бейнелеген. Алкок картинаның көбінесе көшірілгенін мойындады. Ол 2200 долларға сатылды. Алкок саяси мансабында салмаққа байланысты денсаулық проблемаларына тап болды. Ауыр диабетке шалдығу қаупіне байланысты ол 2000-жылдардың ортасында салмағын 430 фунттан 295 фунтқа дейін азайтты.
Сайлау рекорды
Барлық сайлау туралы ақпарат Канада сайлаулары және Манитоба сайлаулары органдарынан алынған. Еңкейтілген (курсивпен жазылған) шығыстар ұсынылған сомаларды көрсетеді және соңғы тексерілген сомалар қолжетімді болмаған жағдайда ұсынылады.