Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1969 жылғы Бродвей мюзиклі
1969 Broadway musical
Dear World – Джерри Германның музыкасы мен өлеңдері, ал Джером Лоуренс пен Роберт Э. Лидің кітабы бар мюзикл. Оның тұңғыш қойылымымен Герман Бродвейде бір уақытта үш спектакль көрсетіліп тұрған тарихтағы алғашқы композитор-өлеңші болды. Басты рөлде Анжела Лансбери ойнады, ол 1969 жылы графня Аурелия рөлін сомдағаны үшін «Музыкалық спектакльдегі үздік әйел актриса» номинациясы бойынша «Тони» сыйлығын жеңіп алды. Француз драматургі Жан Жиродукстің «Шайоның ақылсыз әйел» пьесасының негізінде, Морис Валенсидің бейімдеуі бойынша сюжет эксцентрикті графня Аурелияның және оның өміріндегі шектеулі билік өкілдерімен күресін көрсетеді. Ол және оның Шайолық достары париждік ауданын ашкөз және сыбайлас құрылысшылардан қорғайды. Идеализм, махаббат және поэзия күштері ашкөздік, материализм және ғылымнан жеңіске жетеді.
Dear World is a musical with music and lyrics by Jerry Herman and book by Jerome Lawrence and Robert E. Lee. With its opening, Herman became the first composer lyricist in history to have three productions running simultaneously on Broadway. It starred Angela Lansbury, who won the Tony Award for Leading Actress in a Musical in 1969 for her performance as the Countess Aurelia. Based on The Madwoman of Chaillot by French dramatist Jean Giraudoux, as adapted by Maurice Valency, the plot follows the eccentric Countess Aurelia and her struggles against the straitlaced authority figures in her life. She and her Chaillot cohort defend their Parisian neighborhood against scheming and corrupt developers. The forces of idealism, love, and poetry win over those of greed, materialism, and science.
Өндірісі мен тарихы
Мюзиклдің алдын ала көрсетілім кезеңі өте қиын болды, сценарий мен музыкаға көптеген өзгерістер енгізілді. "Нью-Йорк Таймс" газетінің хабарлауынша, Гуэр Чемпионның ассистенті және "Hello, Dolly!" сияқты бірнеше қойылымдардың режиссері Люция Виктор режиссер болып тағайындалды, бірақ мюзиклдің жұлдызы Анжела Лансберимен және авторлармен болған "көркемдік дауларға" байланысты қысқа уақыттан кейін отставкаға кетті. Содан кейін Питер Гленвилл шақырылды, бірақ Бостон, Массачусетс штатындағы сынақ көрсетілімдерінен кейін жағымсыз пікірлерге байланысты ол да отставкаға кетті. Продюсер Александр Х. Коэн (1968 жылғы 19 қарашадағы "Нью-Йорк Таймс" газетінде) "Гленвилл мырза мен Лансбери ханым, композитор, авторлар немесе продюсер арасында ешқандай келіспеушілік болған жоқ, Гленвилл мырзамен шоуды өткен аптаға дейін ғана қою туралы бұрыннан келісім шарт жасалған" деді. Мюзикл 1969 жылғы 6 ақпанда Бродвейдегі Марк Хеллингер театрында ашылып, 132 қойылым мен 45 алдын ала көрсетілімнен кейін 1969 жылғы 31 мамырда жабылды. Жо Лейтонның режиссерлігі мен хореографиясынан басқа, сахна безендірушісі Оливер Смит, костюм дизайны Фредди Виттоп, жарық дизайны Жан Розенталь болды.
The musical had a notably troubled preview period that included multiple changes to the script and score. Lucia Victor, Gower Champion's assistant and a director of several revivals, including Hello, Dolly!, was hired as director, but resigned shortly thereafter, due to "artistic differences" with the musical's star, Angela Lansbury, and the authors, according to The New York Times. Peter Glenville was then hired, but resigned following negative reviews during tryouts in Boston, Massachusetts. Producer Alexander H. Cohen stated (in an article in The New York Times of November 19, 1968) that "there was no friction between Mr. Glenville and Miss Lansbury, the composer, the authors or the producer an advance arrangement had been made with Mr. Glenville to direct the show through last week only." The musical opened on Broadway at the Mark Hellinger Theatre on February 6, 1969 and closed on May 31, 1969 after 132 performances and 45 previews. In addition to direction and choreography by Joe Layton, scenic design was by Oliver Smith, costume design was by Freddy Wittop and lighting design was by Jean Rosenthal.
Кейінгі туындылар
Бастапқыда камералық мюзикл ретінде жоспарланған «Дарақ әлем» түпнұсқа әңгіменің қарапайымдылығын жоқ еткен, масштабты қойылымның құрбаны болды. Бродвейдегі көрсетім жабылғаннан кейін Герман, Лоуренс және Ли шоуды қайта жазды, «Бродвейде жоғалған жақындықты қалпына келтірді». 2000 жылдың қараша-желтоқсан айларында Goodspeed Musicals (Коннектикут штаты) Сали Энн Хауес Орелия рөлінде ойнаған қайта қарастырылған нұсқасын қойды. Бұл нұсқада Дэвид Томпсонның жаңадан өңделген либреттосы және мюзикл жабылғаннан кейін жазылған үш жаңа ән болды. 2000 жылдың 6-24 қыркүйегінде Сан-Францискодағы 42nd Street Moon концерттік нұсқасын сахнаға қойды. Бұл қойылымда Герман, Лоуренс және Лидің редакциясы қолданылды. 2002 жылдың маусым-тамыз айларында Санденс театрында (Юта штаты) Морин Макговерн Аурелия рөлінде ойнаған нұсқасы көрсетілді. Қазіргі уақытта лицензиялауға қолжетімді нұсқа осы нұсқа. Томпсон либреттоның бұрынғы нұсқасын қайта өңдеді, ал партитураға жаңа немесе бұрын кесілген әндер қосылды. «Ақылды әйел» («A Sensible Woman») – «ақылсыз әйелдің» өмірді қалай өткізу керектігі туралы ойларын көрсететін шоуды ашады (Goodspeed-тегідей). Goodspeed-те кесілген «Бір адам» әні қайта қосылып, бірінші акті аяқтайды. Атау әнін үш «ақылсыз әйел» орындайды, ол бір адамға бастап әкелетін қарапайым әнге ұштасады. Бастапқы қойылымды ашқан «Шыны түбінен» әні қайта қарастырылған шоуда жоқ, ал Бродвейдегі алдын ала көрсетімдерде канализация жұмысшысы орындаған, бірақ премьера алдында кесілген «Кешіріңдер, байлар» әні қайта қосылды. Филип Лангтың 26 музыканттан тұратын оркестрлік партиясы (1969 жылы Марк Хелингер театры үшін 26 музыкант – ең аз қажетті сан еді) 8 музыканттан тұратын камералық ансамбльге бейімделді. Бұл қайта өңделген нұсқаның Канададағы тұсаукесері 2012 жылдың мамыр айында Торонто азаматтық жеңіл опера компаниясының сахнасында өтті. Жо Касконның режиссерлігімен Барбара Бодди Орелия, Дэвид Хейнс канализация жұмысшысы, ал Элизабет Роуз Моррисс және Дэниел Корнтвейт жас ғашықтар рөлінде ойнады. Музыкалық қойылымның Ұлыбританиядағы тұсаукесері 2013 жылдың 4 ақпанынан 16 наурызына дейін Лондонның Charing Cross Theatre-ында өтті. Джиллиан Линн режиссерлік және хореографиялық жұмыстарын атқарды, ал Бети Бакли Орелия, Пол Николас канализация жұмысшысы және Стюарт Мэтью Прайс Джулиан рөлінде ойнады. Декорацияны Мэтт Кинли, костюмдерді Энн Хоулд Уорд, жарықтандыруды Майк Робертсон, музыкалық жетекшілікті Иан Таунсенд, дыбысты Майк Уокер, ал оркестрлік партияны Сара Трэвис жасады. Йорк театры (Нью-Йорк) 2017 жылдың 25 ақпанынан 5 наурызына дейін Тайн Дейли графня Аурелия рөлінде ойнаған музыкалық қойылымды ұсынды. Дейли бұрын 2016 жылдың 30 қыркүйегінде Лос-Анджелестегі Valley Performing Arts Center-де «Дарақ әлем» мюзиклінің концерттік нұсқасында ойнаған болатын. Концертте Стивен Вебер канализация жұмысшысы, ал Викки Льюис және Бетс Малоун Аурелияның достары рөлінде болды. New York City Center Encores! 2023 жылдың 15-19 наурызы аралығында Джош Родс режиссерлік еткен концерттік қойылымды ұсынды. Бұл қойылымда Донна Мерфи графня Аурелия рөлінде ойнады.
Originally conceived as a chamber musical, Dear World fell victim to a massive production that effectively overwhelmed the simplicity of the original tale. After the Broadway closing, Herman, Lawrence, and Lee rewrote the show, "putting back the intimacy that had been undermined on Broadway." A revised version was produced at Goodspeed Musicals (Connecticut) in November–December 2000, with Sally Ann Howes as Aurelia. This version had a revised book by David Thompson plus three songs written after the musical closed. A concert version was staged by 42nd Street Moon in San Francisco, September 6–24, 2000. This production used the revision by Herman, Lawrence and Lee. A further revised version was produced at the Sundance Theatre (Utah) from June to August 2002 with Maureen McGovern playing Aurelia. This is the version currently available for licensing. Thompson revised his previous revision of the book and the score was reshuffled with some new or previously cut songs included. A Sensible Woman, about how the "madwoman" feels one's life should be led, opens the show (as it did at the Goodspeed). One Person, cut at Goodspeed, is back in, ending Act One. The title song is sung by the three madwomen, as a kind of lullaby that leads into One Person. The song called Through the Bottom of the Glass that opened the original production does not appear in the revised show, and the song Have a Little Pity on the Rich, sung by the Sewerman during Broadway previews but cut before opening night, has been restored. The original 26 person Philip J. Lang orchestrations (26 was the minimum for the Mark Hellinger Theatre in 1969) have been distilled for a chamber ensemble with 8 players. The Canadian premiere of this revised version was presented by the Toronto Civic Light Opera Company in May 2012. Directed by Joe Cascone, the production starred Barbara Boddy as Aurelia, David Haines as the Sewerman and featured Elizabeth Rose Morriss and Daniel Cornthwaite as the young lovers. The musical had its UK premiere at London's Charing Cross Theatre from February 4 through March 16, 2013. The production was directed and choreographed by Gillian Lynne and starred Betty Buckley as Aurelia, Paul Nicholas as Sewerman and Stuart Matthew Price as Julian. Set design was by Matt Kinley, costumes by Ann Hould Ward, lighting by Mike Robertson, musical direction by Ian Townsend, sound by Mike Walker, and orchestrations were by Sarah Travis. The York Theatre Company (New York City) presented the musical from February 25 to March 5, 2017, starring Tyne Daly as Countess Aurelia. Daly had previously starred in a concert version of Dear World at the Valley Performing Arts Center in Los Angeles on September 30, 2016. The concert featured Steven Weber as the Sewerman and Vicki Lewis and Bets Malone as Aurelia's friends. New York City Center Encores! presented a staged concert from March 15 to March 19, 2023 directed by Josh Rhodes using the original full orchestrations. The production starred Donna Murphy as Countess Aurelia.
Сюжет
Бір корпорация Париж көшелерінің астында, бір бистроның тікелей астында мұнай тапты. Графиня Аурелия (Шайоның ақылсыз әйелі деп белгілі) бистроның жертөлесінде тұрады, жоғалған жарына күйіп, өткен шақтарын сағынып ақылдан безген. Корпорация мұнайға қол жеткізу үшін бистроны жарылтуға шешім қабылдағанда, жас басқарушы Джулиан жоспарды құрылысқа салуға көмектеседі, себебі ол бистроның официанты Нинаға ғашық болады. Аурелия корпорация басшыларын кәріз жүйесіне, жер астына әкеледі.
A corporation has discovered oil under the streets of Paris, directly under a bistro. The Countess Aurelia (known as The Madwoman of Chaillot) lives in the bistro's basement, driven mad because of a lost lover and reminiscing about her past. When the corporation decides to blow up the bistro to get the oil, a young executive, Julian, helps to foil the plan because he has fallen in love with Nina, the bistro's waitress. Aurelia lures the corporation executives to the underground in the sewer system.
Сыни жауап
Шоу көбінесе жағымсыз пікірлер алды. Time журналы әндерді "толыққанды нөл" деп атады, ал Мартин Готтфрид сюжет желісі қиын-қыстау кесілгенін айта келе, "оқиғаны түсіну мүмкін емес" деген қорытынды жасады. Уолтер Керр мюзиклдің "көбінесе өте тартымды, актриса [Лансбери] кеш бойы сүйкімді және өзінің ең жақсы жағынан көрінеді" деп жазды. Оның "I Don't Want to Know" әні "өзінің күтпеген құмарлығымен таң қалдыратын ән". Композитор Джерри Герман үшін бұл әсер әрқашан сәтті болмайды. "Дарақ әлем" жақсы адамдарға жақын болғанда тартымды, ал жаман адамдарға бұрғанда қиындыққа ұшырайды. Оливер Смиттің декорациялары өте тамаша. The New York Times газетіндегі Клайв Барнс Лансбериге жағымды баға берді: "Шағын ғажайып – Мисс Лансбери. Музыкалық комедияны білетін ешкім Мисс Лансберидің өнерін жіберіп алмауы керек. Бұл керемет". Стивен Ситронның сөзінше, "[Салли Энн] Хауз және көптеген сыншылар енді қайта жазылған либреттомен оны табысты мюзиклге айналдыруға болатынына сенеді".
The show received mostly negative reviews. Time magazine called the songs "a total zero," while Martin Gottfried, noting that the plot line had been cut to ribbons, found "the story impossible to follow." Walter Kerr wrote that the musical "is in the main quite charming the actress [Lansbury] is endearing throughout the evening and at her commanding best here." Her song "I Don't Want to Know" is "a song surprised by its own unexpected passion. The effect doesn't always work out for composer Jerry Herman 'Dear World' is attractive when it is staying close to its addled Good People it is in trouble whenever it turns to the Bad People Oliver Smith's settings are perfect." Clive Barnes in The New York Times gave Lansbury a positive review: "The minor miracle is Miss Lansbury no connoisseur of musical comedy can afford to miss Miss Lansbury's performance. It is lovely." According to Steven Citron, "[Sally Ann] Howes and the majority of critics now believe that with a rewritten libretto it could be turned into a successful musical."