Кіріспе

Манш ағысындағы архипелаг, Франция

Шоузи (ʃo. zɛ) – Нормандия жағалауындағы, Ла-Манш ағысындағы шағын аралдар, аралшықтар мен жартастардың тобы. Ол Гранвиль қаласынан орналасқан және Манш департаментіндегі Гранвиль коммунасының бір бөлігін құрайды. Шоузи географиялық тұрғыдан Канал аралдарының құрамына кіреді, бірақ француздық билікке бағынуы себепті, басқа Канал аралдары туралы сөз болғанда оның аты сирек айтылады. Шоузи мен басқа Канал аралдары арасында белгілі бір кесте бойынша жүзететін көлік қатынасы жоқ, алайда маусымға қарай Гранвиль арқылы Францияның материгіне күніне екіден төртке дейін шаттл рейстері жасалады. Шоузи атауының «ey» мен аяқталуы скандинавиялық «ey» (арал деген мағынаны білдіреді) сөзімен байланысты болуы мүмкін, мұндай атау Джерси, Гернси, Альдерни сияқты аралдарда ғана емес, сонымен қатар Англси, Оркни және Хеймей сияқты алыс жатқан аралдарда да кездеседі.

Тарих

933 жылы Нормандия герцогтығы Канал аралдарын, соның ішінде Шози, Минкьер және Экрехусты қоса алды. 1022 жылы Нормандия герцогы Ричард II Шози мен Сент-Пар-сюр-Мер барониясын Мон-Сен-Мишельдің бенедиктиндік монахтарына сыйлады, олар Гранде-Ильде монастырь салды. 1066 жылы Нормандия герцогы Уильям Англияны жаулап алғаннан кейін аралдар Англия Корольдігіне бағынды. Алайда 1202 жылы король Джонмен туындаған жанжал кезінде Франция королі Филипп II Август, Нормандияға феодалдық билігін талап етіп, ағылшын королін айыптауларға жауап беруге шақырды немесе Франция короліне ақы ретінде ұстаған барлық жерлерін жоғалтуға мәжбүр етті. Джон келуден бас тартты, ал 1204 жылы Филипп континенталдық Нормандияны басып алды, бірақ Ла-Манш аралдарын жаулап алуға тырысқандары сәтсіз аяқталды. 1259 жылғы Париж шарты Нормандияны жоғалтуды, бірақ Англия королі иеленуге тиіс аралдарды (бар болса) Франция королінің билігінде қалдырды. 1360 жылғы Кале шартында вассалдық міндеті жойылды. Шози ұзақ уақыт бойы Англия мен Франция арасындағы талас нысаны болды. Ұлыбритания үкіметі 1764 жылға дейін Шози Англияға тиесілі деп мәлімдегенімен, Шози, оның Канал аралдарындағы көршілерінен айырмашылығы, шын мәнінде ғасырлар бойы француз жері болды. Ол 1499 жылға дейін Джерсиден басқарылды, содан кейін Джерси тұрғындары оны белгісіз себептермен француздарға қалдырды. Джерси тарихшысы Алек Поджер бұл аралдарды бақылау үшін ақша және еңбек күші жұмсау тым қымбат болғанын және аралдар теңіз жолдарында болмағандықтан, пайдасы бұл шығындарды ақтамайды деп болжады. Заңсыз істермен айналысатын теңізшілер осы аралдарды қарақшылар мен контрабандашылардың тығырықтары ретінде бағалап келді. Гранде-Иль бойымен өтетін табиғи канал, яки Бошамп асуы, идеалды түрде оқшауланған бекіністер болды. Матиньон бекінісі 1559 жылы төртбұрышты нысанмен, дөңгелек мұнарасы, жертөлелері, нан пісіретін пеші және мал қорасымен салынды. Ол 1740 жылы кеңейтілді. 1744 жылы ағылшыздар бекіністі қиратты. Аралдың екінші жағында жаңа бекініс салынды, оны 1756 жылы ағылшыздар тағы да қиратты. 1772 жылы Людовик XV архипелагты абат Нолинге сыйлады. Наполеон III 1859 жылы қазіргі форттың құрылысын тапсырды, ал жұмыс 1866 жылы аяқталды. Кейін 1871 жылы форт қысқа мерзімге коммунарлар үшін түрме ретінде пайдаланылды. 1906 жылы форт әскери нысан болып тоқтатылса да, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде онда 300-ге жуық неміс және австриялық тұтқын ұсталды. Автомобиль инженері Луи Рено оны сатып алып, 1922-1924 жылдар аралығында қалпына келтірді, нәтижесінде ол Шато Рено деп аталды. Ол оны бизнестен демалу үшін пайдаланды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс әскері фортта гарнизон құрды. Бүгінде форттың казармалары бірнеше балықшының үйі болып табылады.

География

Гранде-Иль, негізгі арал, ең ұзын және ең кең (шамамен ), бірақ бұл төмен су кезінде көрінетін үлкен және күрделі архипелагтың бір бөлігі ғана. Архипелагта төмен су кезінде 365 арал, ал жоғары су кезінде тек 52 арал бар. Жоғары су деңгейінен бірнеше ондаған гектар жер көтеріледі, төмен су кезінде архипелагтың ауданы шамамен еседей артады. Аралдардың арасындағы су деңгейінің айырмасы Еуропадағы ең үлкендердің біріне жатады, төмен және жоғары су арасындағы айырмашалыққа дейін жетеді. Аралдар гранитті геологиялық құрылымнан тұрады, ол теңіз және желдің әсерінен эрозияға ұшыраған. Шаузидің бірнеше бөлігін құм сілкіптер байланыстырады. Гранд-Иль – бұл топтағы жалғыз тұрғын арал, онда шамамен 30 адам тұрады. Жазда туристердің көп келуіне байланысты халық саны артады, ол аралдағы маңызды қызмет болып табылады және жылына шамамен 200 000 келушіні қабылдайды. Аралда қонақ үй, мейрамхана және дүкен сияқты бірнеше туристік кәсіпорын жұмыс істейді. Туризмнен басқа, балық аулау негізгі экономикалық қызмет болып табылады. Омар, креветка, конгер, бас және мулет ауланады, ал мидиялар мен устрицалар өсіріледі. 1989 жылға дейін аралда мал шаруашылығымен айналысатын ферма жұмыс істеді. Бұрын аралдың граниті карьерде қазылып, экспортталған. Мон-Сен-Мишель құрылысында Шаузи тасы қолданылды. Шаузидің дәстүрлі қайықтары – дорис (дори), бұл ескектермен немесе қазіргі уақытта қозғалтқышпен жүргізілетін, балықшылар пайдаланатын тегіс түпті қайық, және клинкерлі конструкциямен жасалған шағын желкенді қайық – canot chausiais. Әр тамызда тұңғиық толқынының алғашқы күндері Chausey регатасы өтеді. Мереке апта соңына дейін жалғасады, оның ішінде бірнеше қайық жарыстары ұйымдастырылады.