Кіріспе

Болжамдық, барлықты білетін интеллект – түсінік.

Ғылым тарихында Лапластың демоны Пьер Симон Лапластың 1814 жылы себептік детерминизмді ғылыми тұрғыдан жариялаған маңызды идеясы болды. Детерминизм бойынша, егер біреу (демон) ғаламдағы әрбір атомның дәл орнын және импульсін білсе, кез келген уақытта олардың өткен және болашақ мәндері анықталады; оларды классикалық механика заңдары арқылы есептеуге болады. Содан кейінгі онжылдықтардағы жаңа жаңалықтар мен теориялар Лапластың бастапқы жазбаларының кейбір бөліктері қате немесе біздің ғаламмен үйлеспейтінін көрсетті. Мысалы, термодинамикадағы қайтымсыз процестер Лапластың "демонының" қазіргі күйден өткен орындар мен сәттерді қайта құруға мүмкін еместігін көрсетеді.

Ағылшынша аудармасы

Біз ғаламның қазіргі күйін оның өткенінің салдары және болашағының себебі деп қарастырамыз. Табиғатты қозғалтқан барлық күштерді және табиғат құрамына кіретін барлық элементтердің орналасуын белгілі бір сәтте білетін және осы деректерді талдауға жеткілікті күшке ие ақыл-ой, ғаламның ең ірі денелерінің де, ең кішкентай атомның да қозғалысын бір формуламен қамти алады; мұндай ақыл-ой үшін ешнәрсе белгісіз болмас еді және болашақ, өткен сияқты, оның көз алдында ашық жатыр. Пьер Симон Лаплас, Ықтималдықтар туралы философиялық эссе.

Бұл ақыл-ойды көбінесе Лапластың демоны (кейде Ханс Райхенбахтан кейін Лапластың Супермені) деп атайды. Лаплас өзі "демон" сөзін қолданбаған, бұл кейіннен қосылған көркемдеу. Жоғарыда ағылшын тіліне аударылғандай, ол жай ғана: "Ақыл үшін ештеңе белгісіз болмас еді, ал болашақ, өткен сияқты, оның көз алдында болар еді" деп айтқан. Бұл идея Лапластың 1773 жылы алғаш рет білдірген кезде, әсіресе Францияда кең тараған сияқты. Мопертуи (1756), Николя де Кондорсе (1768), Барон Д’Гольбах (1770) және Дидро архивіндегі датасы белгісіз үзінділерде осы идеяның түрленулерін кездестіруге болады. Соңғы зерттеулер көрсеткендей, аса қуатты есептеуге қабілетті ақыл-ой бейнесін Роджер Джозеф Боскович 1758 жылғы *Theoria philosophiae naturalis* еңбегінде де ұсынған.

Термодинамикалық қайтарымсыздық

Химиялық инженер Роберт Улановичтің 1986 жылғы "Өсу және даму" кітабында Лапластың жындысы 19 ғасырдың басында кері қайтарылмау, энтропия және термодинамиканың екінші заңы тұжырымдарының дамуымен бірге жойылды. Яғни, Лапластың демоны кері қайтарылатындық пен классикалық механикаға негізделген; алайда, Уланович көптеген термодинамикалық процестердің кері қайтарылмайтынын көрсетеді, сондықтан термодинамикалық шамалар таза физикалық деп есептелсе, онда мұндай демон болуы мүмкін емес, себебі ағымдағы күйден өткен кездегі орналасу мен импульстарды қайта құруға болмайды. Максималды энтропиялы термодинамика термодинамикалық айнымалылардың детерминистік микроскопиялық физикадан бөлек статистикалық негізі бар екенін қарастырады, бұл өте ерекше көзқарас. Дегенмен, бұл теория физикалық болжамдар жасау қабілеті тұрғысынан сынға ұшырады; Женева университетінің математика факультетінің Иван Веленик сияқты көптеген физиктер мен математиктер максималды энтропиялы термодинамика жүйе туралы білімімізді сипаттайтынын, бірақ жүйенің өзін сипаттамайтынын атап көрсетті.

Кванттық механикалық қайтарымсыздық

Детерминизмнің канондық қабылдауына байланысты Лапластың демоны Копенгагендік интерпретациямен қақтығысады, ол белгісіздікті талап етеді. Кванттық механиканы түсіндіру мәселесі әлі де қызу талқылауда және көптеген адамдар қарсы пікірде (мысалы, көп әлемдер интерпретациясы және де Бройль-Бом интерпретациясы).

Хаос теориясы

Хаос теориясы кейде Лапластың демонына қарама-қарсы қойылады: ол детерминистік жүйенің болжау мүмкін емес мінез-құлықты көрсетуін сипаттайды: мысалы, көбелек эффектісінде, екі жүйенің бастапқы шарттарындағы шағын өзгерістер үлкен айырмашылықтарға алып келуі мүмкін. Бұл нақты жағдайларда болжамның мүмкін болмауын түсіндірсе де, оны Лапластың жағдайына қолдану сұрақ тудырады: қатаң демон гипотезасы бойынша барлық егжей-тегжейлер шексіз дәлдікпен белгілі, сондықтан бастапқы шарттардағы өзгерістер болмайды. Басқаша айтқанда, хаос теориясы жүйе туралы білім толық емес болғанда қолданылады, ал Лапластың демоны жүйе туралы толық білімді болжайды, демек хаос теориясындағы хаостың туындауына себеп болатын өзгергіштік пен Лапластың демонының әлем туралы біліміндегі өзгергіштік салыстыруға келмейді.

Кантор диагональдеуі

2008 жылы Дэвид Вулперт Кантор диагональдеуін Лапластың демоны туралы идеяны жоққа шығару үшін пайдаланды. Ол бұл демонды есептеу құрылғысы деп қарастырып, екі мұндай құрылғының бір-бірін толықтай болжай алмайтынын көрсетті. Вулперттің мақаласы 2014 жылы Йозеф Рукавицканың мақаласында сілтеме жасалды, онда еркін ерік болжамымен Тьюринг машиналарын қолдана отырып, Лапластың демонының мүмкін еместігін дәлелдейтін әлдеқайда қарапайым аргумент ұсынылған.

Қосымша мәнмәтін

Толық мән-жайда Лапластың жындысы, қалыптастырылған түрінде, адам санасынан шексіз алыс және де сондықтан адамзаттың болжам жасауға бағытталған күш-жігеріне ешқашан көмектесе алмайды: blockquote|Шындықты іздеуге жасалған барлық күш-жігерлер [адам санасын] біз енді ғана айтқан зор интеллектке қайта-қайта жеткізеді, бірақ ол әрқашан шексіз алыста болып қалады.|Пьер Симон Лаплас, Ықтималдықтар туралы философиялық эссе

Сонымен қатар, Джеймс Глейктің "Хаос" кітабында автор Лапластың жындысын адамның детерминистік болжам жасау арманымен шатастыратын сияқты көрінеді, тіпті "Лаплас өте оптимистік көрінеді, тіпті жаңқа сияқты, бірақ қазіргі ғылымның көп бөлігі оның арманының соңынан қуады" (14-бет) деп мәлімдейді.

Лошмидттің парадоксы

Жақында Лапластың жындысы статистикалық физиканың танымал парадоксы – Лосшмидт парадоксын шешу үшін пайдаланылды. Пікір мынада: газ жүйесіндегі барлық жылдамдықтарды кері қайтару үшін, өлшемдер Лапластың жындысы сияқты әрекет ететін бірденемен жүргізілуі керек. Бұл, Ландауэр принципімен байланыстырылып, парадокстан шығуға мүмкіндік береді.

Соңғы көріністер

Жақында ғаламның есептеу қуатының шегі ұсынылды, яғни Лапластың демонының шексіз көлемдегі ақпаратты өңдеу қабілетінің шегі. Бұл шек ғаламның максималды энтропиясына, жарық жылдамдығына және Планк ұзындығы арқылы ақпаратты жылжытуға қажетті ең аз уақытқа негізделген, ал алынған мән шамамен 10120 биттей болып саналады. Сәйкесінше, осы көлемнен артық деректерді қажет ететін ешбір нәрсені ғаламның қазіргі уақытына дейін өткен уақыт ішінде есептеу мүмкін емес. 2012 жылы Игорь Резников Лапластың идеясының мүмкін еместігін қарапайым логикалық тұрғыдан дәлелдеді, ол демон өзінің болашақ жадын болжай алмайды деген гипотезаны ұсынады.