Батыс таулы қарғақұсы (Curruca iberiae) сипаттамасы
Western subalpine warbler
Батыс таулы сарышымсық (Curruca iberiae) – Еуропа мен Солтүстік Африкада кездесетін кішкентай құс. Еркегі сұр, ішкі жағы қызыл, аналығы қоңыр түсті. Әні жылдам әрі қытырлақ.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Батыс субальпілік құсқұрт (Curruca iberiae) – Еуропаның оңтүстік облыстарында және Африканың солтүстік-батысында көбейетін шағын, әдеттегі құсқұрт. Көптеген Curruca түрлері сияқты, оның еркек және әйелдерінің түсі ерекшеленеді. Ересек еркегінің арқасы мен басы сұр, төсі кірпіш-қызыл, ал бетінде ақ жолақтар ("мұстахтар") болады. Әйелдің жотасы көбінесе қоңыр, басы сұрғылт, ал төменгі жағы ақшыл, қызғылт реңді. Субальпілік құсқұрттың әні жылдам және дірілдейтін, ақ мойынға ұқсас. Бұл құс Сардиния құсқұрты – Менетри құсқұртының супертүрімен туыс. Олардың барлығында ақ беттік аймақтары, ересек еркектерінің басы қараңғы, ал көз айналасы жалаңаш. Бұл үш түр Рюппел құсқұрты және Кипр құсқұртынан тұратын супертүрмен байланысты, олар да қара түсті жотасымен ақ беттік аймақты бөліседі (Shirihai et al. 2001 ж., Jønsson & Fjeldså 2006 ж.). Субальпілік құсқұрт екі ерекше түр тобына бөлінеді, олар екі жеке түр ретінде қарастырылуға жеткілікті деңгейде ерекшеленуі мүмкін (Shirihai et al. 2001). Бұл құс құрғақ, ашық жерлерде, көбінесе төбелердің беткейлерінде, ұя салуға қолайлы бұталармен кездеседі. Ұя төменгі бұталарға немесе қызыл шұңғылға салынады, және 3–5 жұмыртқа туады. Көптеген "құсқұрттар" сияқты, ол жәндіктермен қоректенеді, бірақ жидектерді де жейді.
The western subalpine warbler (Curruca iberiae) is a small typical warbler which breeds in the southernmost areas of Europe and north western Africa. Like most Curruca species, it has distinct male and female plumages. The adult male has a grey back and head, brick red underparts, and white malar streaks ("moustaches"). The female is mainly brown above, with a greyer head, and whitish below with a pink flush. The subalpine warbler's song is fast and rattling, and is similar to the lesser whitethroat. This bird seems to be related to the Sardinian warbler–Menetries' warbler superspecies. They all have white malar areas, the heads being dark above in adult males, and naked eye rings. These three species are related to a superspecies consisting of Rüppell's warbler and the Cyprus warbler, which also share the white malar area with blackish above (Shirihai et al. 2001, Jønsson & Fjeldså 2006 ). The subalpine warbler is divided into two distinct subspecies groups, which may possibly be sufficiently diverged to qualify as two separate species (Shirihai et al. 2001). This is a bird of dry open country, often on hill slopes, with bushes for nesting. The nest is built in low shrub or gorse, and 3–5 eggs are laid. Like most "warblers", it is insectivorous, but will also take berries.
Мекендейтін орта және экология
Бұл түр биік және тығыз, әртүрлі құрамы бар макилерді жақсы көреді, олар құрғақ Жерорта теңізі аймақтарында, әсіресе қайың (Quercus ilex) макилерінде және жиде ағашы (Arbutus) мен қарағай (Erica) басымдығында кездеседі. Сондай-ақ, жас топырақ емен (Quercus suber) орманында және тығыз, бірақ ағашсыз бұталы жерлерде жиі табады. Ол күнге бұрылған шатқалдар мен аңғарлардың түбінде өсетін, доңгелек жеміс (Rubus fruticosus) басымдығындағы бұталы формацияларды пайдаланады және өрттен кейінгі жаңарудың орташа кезеңдерін ұнатады. Көбейтілу наурыздың соңынан маусымның соңына дейін жүзеге асады және түр моногамды. Еркек бірнеше "әуе ұясын" салады, бірақ екі жыныс та көбелекке арналған ұяны салады, ол шөптерден, жіңішке тамырлардан және жапырақтардан жасалған терең, берік шолу және жұмсақ шөптермен, тамыршалармен және түктермен қапталған. Ол жерден 30–130 см биіктіктегі төменгі бұталарға, бұталарға немесе кішкентай ағаштарға орналастырылады. Ұяда 3-5 жұмыртқа болады. Тамақтың көп бөлігі кішкентай жәндіктер мен олардың дернәсілдерінен тұрады, бірақ көбейтілу маусымынан тыс жер жемістері мен жемістер де жейді. Бұл түр ұзақ қашықтыққа көшіп, Сахара асты Африкада қыстайды (Aymí et al. 2015 жыл).
This species prefers tall and dense heterogeneous maquis with sparse tree cover in dry Mediterranean areas, particularly maquis of holm oak (Quercus ilex) and those dominated by strawberry tree (Arbutus) and tree heath (Erica). It is also frequently found in young cork oak (Quercus suber) forest and in dense but treeless bushy areas. It uses bushy formations dominated by brambles (Rubus fruticosus) along sunny ravines and valley bottoms and prefers the intermediate stages of post wildfire succession. Breeding occurs from late March to late June and the species is monogamous. The male constructs several ‘cock nests’ but both sexes build the breeding nest which is a deep, robust cup of grasses, thin roots and leaves and lined with finer grasses, rootlets and hair. It is placed in low scrub, bush or a small tree, c. 30–130 cm above the ground. Clutches are three to five eggs. The diet is mostly small insects and their larvae but outside of the breeding season berries and fruits are also taken. The species is a long distance migrant, wintering in sub Saharan Africa (Aymí et al. 2015).