Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
15 ғасырдағы Францияның Бове қаласының католик епископы
15th century Catholic bishop of Beauvais, France
Пьер Кошон (1371 – 18 желтоқсан 1442) – француз католик дін қызметкері, 1420 жылдан 1432 жылға дейін Бове епископы қызметін атқарды. Ол жүз жылдық соғыстың соңғы жылдары Франциядағы ағылшын мүдделерін ынталы түрде қолдады. Ол Жанна д’Арктің ісін қараған судья болды және оның өлім жазасына кесілуіне маңызды рөл атқарды. Католик шіркеуі 1456 жылы оның үкімін күштен шығарды.
Pierre Cauchon (1371 – 18 December 1442) was a French Catholic prelate who served as Bishop of Beauvais from 1420 to 1432. He was a strong partisan of English interests in France during the latter years of the Hundred Years' War. He was the judge in the trial of Joan of Arc and played a key role in her execution. The Catholic Church overturned his verdict in 1456.
Өмірбаян
Кошон Реймстегі орташа табысты отбасыда дүниеге келген. Ол өспірім шағында дін қызметкерінің жолын таңдап, Парижге барып, Париж университетінде білім алды. Кошон еркін өнер саласында дарынды студент болды. Содан кейін ол канондық құқық пен теологияны оқып, священник (дін қызметкері) атанды.
Cauchon came from a middle class family in Rheims. He entered the clergy as a teenager and went to Paris, where he studied at the University of Paris. Cauchon was a brilliant student in the liberal arts. He followed with studies in canon law and theology and became a priest.
Ерте мансап
1404 жылы Каушон Эглисельдің пасторы болды және Реймске жақын лауазым іздеді. Ол Тулузамен болған дау кезінде Париж университетін қорғады. Каушон ақсүйектердің қолдауын арқалау арқылы жолын ашты. Ол Бургундияның герцогы Жан Қорқытсызбен, кейіннен оның мұрагері Филипп Жақсымен одақтасты. 1407 жылы Каушон Франция тәжінің Бонифаций IX және Григорий XII папалық таққа таласқандар арасындағы алауыздықты таратуға бағытталған миссиясына қатысты. Бұл делегация өз мақсатына жете алмаса да, Каушонның келіссөзші ретіндегі беделін арттырды. Каушон отанына оралғанда, Жан Қорқытсыздың бұйрығымен Орлеан герцогының өлтірілуіне байланысты Париж қаласында алабұрлыс болды. Көптеген адамдар герцогтың королева Изабелламен сырлы қарым-қатынаста болғанын күдіктенді. Университет теологтары Жанға көңіл білдіріп, Орлеан герцогының тақты басып алуды жоспарлағанын айтып, оның өлтірілуін тиранды өлтіру деп ақтады. Сондай-ақ, Каушон бұрын оқыған Париж университетінің деканы болғаны және 1423 жылы Англияның Генрих VI-ның жеке кеңесшісі болғаны белгілі.
By 1404, Cauchon was curé of Égliselles and sought a post near Rheims. He defended the University of Paris in a quarrel against Toulouse. Cauchon sought advancement through noble patronage. He allied himself with Duke John the Fearless of Burgundy and later his successor, Philip the Good. In 1407, Cauchon was part of a mission from the crown of France to attempt to reconcile the Schism between the rival claimants to the papacy: Boniface IX and Gregory XII. Although the delegation failed to achieve its goal, it raised Cauchon's prestige as a negotiator. Upon Cauchon's return, he found Paris in turmoil over the assassination of the Duke of Orléans under orders from John the Fearless. Many suspected that the duke had been having an affair with Queen Isabeau. University theologians sympathized with John and published a justification of the assassination as tyrannicide by arguing that the Duke of Orléans had been planning to usurp the throne. It is also known that Cauchon had been the dean of the University of Paris, where he had studied, and that, by 1423, he became Henry VI of England's personal counsellor.
Бургундиялық партияның таңдауы
Француздық Генералдық Штат 1413 жылы ағылшындарға қарсы күтілетін соғысқа қаржы жинау үшін ашылды. Кошон санкциялар мен реформалар ұсынумен тапсырылған комиссия құрамына кірді. Сол жылғы көтерілістер кезінде ол бургундтармен және кабошиендермен (радикалды реформаторлармен) байланыста болды және кейін 1414 жылдың 14 мамырында Парижден қуылды. Келесі жылы Кошон Бургундия герцогының ресми елшісі болды. Епископ Кошон Папа Мартин V-тің сайлануын қолдады. Одан кейін Кошон Шартр архидиаконы, Реймс, Шалон және Бове каноны, сондай-ақ Бургундия герцогының капелланы болды. Кошон Троя шарты аясындағы патшалық неке келіссөздеріне қатысты. 1420 жылы ол Бове епископы болды.
The French Estates General opened in 1413 to raise funds for an expected war against the English. Cauchon formed part of a commission charged with proposing sanctions and reforms. During the riots of that year he was associated with the Burgundians and the Cabochiens (radical reformers) and was later banished from Paris on May 14, 1414. The next year, Cauchon became the official ambassador of the Duke of Burgundy. Bishop Cauchon supported the election of Pope Martin V. Shortly afterward, Cauchon became archdeacon of Chartres; canon of Rheims, Châlons, and Beauvais; and chaplain of the Duke of Burgundy. Cauchon took part in the royal marriage negotiations surrounding the Treaty of Troyes. He became Bishop of Beauvais in 1420.
Ағылшынмен одақ
Епископ Каушон келесі екі жылдың басым бөлігін патшаға қызмет етумен өткізді. Ол Карл VI мен Генрих V қайтыс болғаннан кейін өз епархиясына оралды. 1429 жылы Жанна д'Арк пен француз армиясы Карл VII-нің таққа отыру рәсімі үшін Реймске жақындағанда ол Реймске сапарға шықты. Каушон әрқашан Карл VII-ге қарсы болды. Таққа отырғызылғаннан кейін көп ұзамай француз армиясы Каушонның епархиясына қауіп төндірді. Ол Франциядағы ағылшын үкіметінің орналасқан Руан қаласына барды. Англияның регенті Бедфорд герцогы, өзінің немере інісінің таққа талап ету құқығын сақтап, Трой шарты бойынша Карл VI-ның немересі және Карл VII-нің сіңілі ұлы Англияның Генрих VI-ін Франция тағына отырғызуға ниеттенді. Каушон дін қызметкерлері делегациясының құрамында Генриді Лондоннан Руанға сүйемелдеді. Ол оралғаннан кейін көп ұзамай Жанна д'Арк Компиеньге жақын жерде тұтқынға алынғанын естіді. Бургундиялықтар оны Сент-Квентинге жақын Болиеу бекінісінде ұстап тұрды. Каушон Жанна д'Аркты бургундтардан ағылшындарға беру үшін келіссөздерде маңызды рөл атқарды. Ол бұл ісі үшін жақсы сыйлық алды. Каушон Компиень өзінің Бове епархиясында болғандықтан, оның ісін қарау құқығы өзінде екенін мәлімдеді.
Bishop Cauchon spent most of the next two years in service to the king. He returned to his diocese with the deaths of Charles VI and Henry V. He departed for a visit to Rheims in 1429 when Joan of Arc and the French army approached for the coronation of Charles VII. Cauchon had always allied with the opposition to Charles VII. Shortly after the coronation, the French army threatened Cauchon's diocese. He went to Rouen, seat of the English government in France. The English regent, the Duke of Bedford, was anxious to preserve the claim of his nephew and charge Henry VI of England, grandson of Charles VI and nephew of Charles VII, to the throne of France, as per the Treaty of Troyes. Cauchon escorted Henry from London to Rouen as part of a clerical delegation. Shortly after he returned, he learned that Joan of Arc had been taken captive near Compiègne. The Burgundians held her at the keep of Beaulieu near Saint Quentin. Cauchon played a leading role in negotiations to gain Joan of Arc from the Burgundians for the English. He was well paid for his efforts. Cauchon claimed jurisdiction to try her case because Compiègne was in his diocese of Beauvais.
Жанна д'Арктың соты
Жанна д'Арк сотының мақсаты – оны қаралау еді, соның арқылы оның таж кигізген патшасын да қаралауға тырысты. Каушон бірнеше шіркеу қызметкерлерімен, олардың көпшілігі Англияны қолдайтын Париж университетінен келгендермен, оқиғаларды мұқият ұйымдастырды. Сот 1431 жылдың 21 ақпанында басталды. Соттың дұрыстығына алаңдаған епископ Каушон, университет дін қызметкерлерінің пікірін алу үшін Парижге айыптама табельін жіберді, олар айыптаулармен келісті. Осы уақыт аралығында сот жалғасты. Жанна бірнеше мәселе бойынша куәлік беруге құлықсыз болды. Сот оны азаптау мүмкіндігін қарастырды. Сот Сент-Уэн аббаттығының аумағында ресми ескерту жасады. Каушон оған жаза тағайындағанда, ол мойынсұнуға келісті. Бірақ көп ұзамай ол мойынсұнудан бас тарды және 1431 жылдың 30 мамырында өртеліп өлтірілді.
The goal of Joan of Arc's trial was to discredit her, and by implication to discredit the king she had crowned. Cauchon organized events carefully with a number of ecclesiastics, many of whom came from the pro English University of Paris. The trial opened on 21 February 1431. Concerned for the regularity of the proceeding, Bishop Cauchon forwarded an bill of indictment to Paris in order to obtain the opinion of university clerics, who agreed with the charges. In the meantime, the trial continued. Joan was unwilling to testify on several subjects. The court considered torturing her. The court proceeded to official admonition on the field of the abbey of Saint Ouen. As Cauchon read her sentence of condemnation, she agreed to abjure. Shortly afterward she recanted and was burned at the stake on 30 May 1431.
Жаңа тағайындалу
Кошон француз бақылауына түскен Бовеге қайта оралуға үміттенбеді. Ол Руандағы архиепископ сарайының бос орнына қызығушылық танытты, бірақ қарсылыққа тап болғандықтан ол жобадан бас тартты. Желтоқсан айында Кошон Винчестер кардиналымен бірге Париждегі Нотр-Дам соборында Англияның жас король Генрих VI-ны Франция королі етіп тағайындау рәсіміне қатысты. Соңында ол Лизие епископы қызметіне тағайындалды (1432 жылдың 29 қаңтары – 1442 жылдың 15 желтоқсаны). 1436 жылы констебль Артур де Ришмон Франция королі Карл VII-нің құрметіне ие болғанда, Кошон Базель кеңесіне елшілікпен барды. Ол француздар мен бургундтар арасындағы келісімге қол жеткізген бейбіт келіссөздерде Англия тарапынан белсенділік танытты, бірақ келіссөздер сәтсіз аяқталды. Кошон өмірінің соңғы жылдарын жаңа епархиясы мен Руандағы тұрақты жері арасында өткізді. Оның соңғы ісі – Сен-Пьер-де-Лизио соборындағы күмбез құрылысын қаржыландыру болды. Кошон 1442 жылдың 15 желтоқсанында Руанда 71 жасында жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды. Ол Лизие соборында, өзі демеушілік еткен күмбездің астына жерленді. Оның қабір орнының нақты көрсеткіші жоқ, бірақ оның қаңқасы 1931 жылы күмбездің еденін жөндеу кезінде табылған. Жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін қосымша белгілер қойылған жоқ. Джордж Бернард Шоудың 1923 жылғы «Сен-Жоан» пьесасында айтылғандай, Кошонның денесі кейін қазылып алынып, кәрізге тасталған; бірақ шындығында сот процесін ұйымдастырушылардың бірі Жан д’Эстиве кәрізде өлі күйде табылған.
Cauchon could not hope to go back to Beauvais, which had fallen under French control. He was interested in a vacancy at the archbishop's palace at Rouen. Facing heartfelt opposition, he gave up that project. In December, Cauchon accompanied the Cardinal of Winchester to crown the boy king Henry VI of England as King of France in Notre Dame in Paris. Finally, he obtained an appointment as Bishop of Lisieux (29 January 1432 – 15 December 1442). When constable Arthur de Richemont returned to favour with Charles VII of France in 1436, Cauchon went as ambassador to the Council of Basel. He was active for the unsuccessful English side in the peace negotiations that ended in reconciliation between the French and the Burgundians. Cauchon divided his later years between his new diocese and a residence in Rouen. His last action was to finance construction of a vault at the cathedral of Saint Pierre de Lisieux. Cauchon died abruptly of heart failure at the age of 71 on 15 December 1442 in Rouen. He was buried in Lisieux Cathedral beneath the vault he had patronised. There is not any marking that indicates the exact location of his burial site, but his skeleton was re discovered during a renovation of the pavement of the vault in 1931. When the renovation works were finished, no markings were added. According to George Bernard Shaw in his 1923 play Saint Joan, Cauchon's body was later dug up and thrown into a sewer; in fact it was Jean d'Estivet, one of the promoters of the trial, who was found dead in a sewer.