Кіріспе

Эрик Хершольт Нильсен (24 ақпан 1924 – 4 қыркүйек 2008) – канадалық саяхатшы және саясаткер. Ол Юкон округінен ұзақ жылдар бойы Прогрессивті консервативті партиядан парламент депутаты болып қызмет етті, сондай-ақ Оппозиция жетекшісі және үшінші премьер-министрдің орынбасары болды. Ол актер Лесли Нильсеннің ағасы еді.

Балалық шағы, отбасы, білім

Нильсен Саскачеван провинциясының Регина қаласында үш ұлдың ағасы болып дүниеге келді. Оның анасы Мейбел Элизабет (құрметті аты Дэвис) Уэльстен иммигрант болса, әкесі Ингвард Эверсен Нильсен – Данияда туған, Канада Корольдік атты полициясының констеблі болған. Нильсеннің отбасы балалық шағының көп бөлігін Альбертада өткізді, ол 1942 жылы Эдмонтон қаласындағы орта мектепті бітірді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Нильсен 1942 жылы бітіргеннен кейін бірден Канада Корольдік әуе күштеріне қосылды және негізінен Альбертада оқытылды. Ол екінші дүниежүзілік соғыста No. 101 эскадрильясы RAF құрамында 33 миссия орындады және "батылдығы мен қызметке адалдығы" үшін Ұшқыштардың ең жоғары орденімен марапатталды. Лейтенант шеніне ие болды. 1979 жылғы федералды сайлауда торилер 15 жылдан астам уақыттан кейін алғаш рет үкімет құрды және Нильсен премьер-министр Джо Кларктың азшылық үкіметінде Қоғамдық жұмыстар министрі болып тағайындалды. Торилер 1980 жылғы сайлауда жеңілгеннен кейін, ол 1981 жылдан 1983 жылға дейін Оппозиция палатасының басшысы болып қызмет етті және Либералды үкіметтің энергия заң жобасына наразылық білдіру үшін "Қоңырау ісі" жобасын ұйымдастырды. Оппозиция Парламент мүшелерін палатаға дауыс беруге шақыру үшін берілген сигналға жауап беруден бас тартқандықтан, Канада Төменгі палатасының жұмысы үш аптаға тоқтады. Нильсен 1983 жылы Джо Кларктың отставкасы мен Брайан Малрунидің ПК басшысы болып сайлануы арасында Оппозиция басшысы қызметін атқарды және Малруни қосымша сайлауда орын алғанға дейін палатада партияны басқаруды жалғастырды, содан кейін Нильсен бұрынғы лауазымына оралды. Малруни премьер-министр болған кезде, ол Нильсенді 1984 жылдан 1986 жылға дейін вице-премьері және 1984 жылдан 1985 жылға дейін Канада Корольдік кеңесінің президенті етіп тағайындады. Нильсен іс жүзінде Үкіметтік үйдің басшысы болды, бірақ ресми атағы болған жоқ. Сондай-ақ, ол 1985-1986 жылдары Ұлттық қорғаныс министрі болып қызмет етті. Нильсенді кейде "Юкон Эрик" деп атады (1950-ші жылдардағы күрескер Юкон Эрикке сілтеме), бірақ оны кеңседе болған кезінде тым жабық болғаны үшін "Велкро еріндері" деп те атады. Нильсенді табысты Оппозиция депутаты еткен табандылық пен агрессивтілік оны министр ретінде қиын жағдайға түсірді, өйткені ол Оппозиция мен БАҚ-тың сынына құпиялы және бұлжымас көрінді. Оның сұрақтарға жауап бермеу әдеті Парламенттегі саяси даулардың ұзақтығын арттырып, үкіметтің беделіне нұқсан келтірді. Бұл Синклер Стивенс мүдделер қақтығысы кезінде айқын болды, онда Малруни оппозиция Нильсенді сұрақтармен шаң жұқтырған кезде екі апта бойы Парламенттен тыс болды. 1986 жылдың маусымында Малруни қайтып келгеннен кейін көп ұзамай ол Нильсен мен Стивенс екеуін де кабинетінен кетуге мәжбүр етті. Нильсен 1987 жылдың қаңтар айында Ұлттық көлік агенттігінің төрағасы болып тағайындалғаннан кейін Парламенттегі орнынан бас тартты. 1992 жылы ол мемлекеттік қызметтен кетіп, Solar Engineering, Hawaii Inc. және Solar Electric Engineering Distributors Canada компанияларының президенті болды. Нильсеннің ағасы актер Лесли Нильсен болды. Бұл қарым-қатынас HBO-ның "Канадалық қастандық" атты макияждық фильмінің негізін құрады, онда Канаданың БАҚ арқылы АҚШ-ты құлату әрекеті күлдіріп көрсетілді. Нильсен актер Жан Хершольдтың да інісі болды. Нильсен "Үй - үй емес" (1989) атты естеліктерді жазды, ол әріптестері және жеке өмірі туралы тікелей пікірлерімен ерекшеленеді. 2008 жылдың 4 қыркүйегінде Британдық Колумбияның Келоуна қаласындағы үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды. 15 желтоқсанда Юкон үкіметі Уайтхорстағы басты әуежайды Нильсеннің құрметіне Эрик Нильсен Уайтхорс халықаралық әуежайы деп атады.