Жапонияның бұрынғы Оми провинциясы

Кіріспе

Жапонияның бұрынғы провинциясы Оми провинциясы (近江国) – Жапонияның провинциясы, қазіргі Шига префектурасын құрайды. Бұл Тосандо айналымын құрайтын провинциялардың бірі еді. Оның лақап аты – Гошу (江州). Енгишики жіктеу жүйесінде Оми маңыздылығы тұрғысынан 13 "үлкен елдің" (大国) бірі және астанаға қашықтығы бойынша "жақын елдің" (近国) бірі ретінде саналды. Оми солтүстікте Вакаса және Эчизен провинцияларымен, шығыста Мино және Исе провинцияларымен, оңтүстікте Ига және Ямато провинцияларымен, батыста Ямаширо және Танба провинцияларымен шектесетін. Жапонияның ең үлкен көлі – Бива көлі провинцияның орталығында орналасқан.

Тарих

Оми ауданы кем дегенде Яёи дәуірінен бері мекенделген және бірнеше ірі елді мекендердің іздері табылды. Кофун кезеңінде аймақта бірнеше күшті көшпенді рулар билік құрған, ең танымалдары – Бэчжэден келген Вани руы. "Оми" немесе "Бива көлі" атаулары Кодзики, Манъёсю және басқа да ежелгі жазбаларда кездеспейді. Оми бастапқыда түрлі аттармен аталып келген. Асука қираған жерлерінен табылған ағаш табельдерде "Ахауми" (淡海) немесе оның түрленулері, соның ішінде "Чикауми" (近淡海) деп жазылған, бұл "тұзды су теңізі" немесе "жақын тұзды су теңізі" дегенді білдіреді, ол кейін "Оми но уми" (近江海) болып дамыды. 701 жылы Тайхо кодексі қабылданып, 713 жылғы жарлықта Рицурё жүйесінде белгіленген провинциялардың аттары екі сәнді кандзи таңбаларымен аталуы тиіс делінгеннен кейін ғана "Оми" атауы ресми бекітілді. Қазіргі Оцу қаласында орналасқан Оми Оцу сарайы және кейіннен Кока қаласындағы Шигараки сарайы қысқа мерзімге Жапонияның астанасы болды, ал Оми Асука дәуіріндегі Дзинсин соғысының бірнеше шайқастарының ортасы болды. Нара дәуірінде провинциялық астана мен провинциялық храм бұрынғы Оми Оцу сарайының қираған жерлеріне жақын Оцуда салынды. Такебе тайша провинцияның бас синтоизм қағидасы (ичиномия) ретінде тағайындалды. Хэйан дәуірінде Омидің Хэйан-кёодағы астанаға жақын орналасуы, Токайдо және Накасендо тас жолдарындағы орны, астананы шығыс Жапония провинцияларымен байланыстырып, астанадан Жапон теңізіне дейінгі басты маршрут провинцияға зор стратегиялық маңыз берді. Буддизмнің Жапонияда таралуымен Омидегі Хиэй тауында Энриаку-дзидің ірі Тендай монастыры салынды. Хэйан дәуірінің соңы мен Камакура дәуірінде Сасаки руы Оми провинциясының шуго лауазымын басқарды, ал олардың тармақтары – Роккаку және Кёгоку рулары Муромачи дәуіріне дейін провинцияны билеп тұрды. Сенгоку дәуірінде ішкі тартыстар екі руды да әлсіретті, Оми солтүстіктегі Азай және Асакура рулары арасындағы шайқас алаңына айналды, ал оңтүстікте Роккаку руына атақты Кога ниндзялары көмектесті. 1560-шы жылдардың соңы мен 1570-шы жылдардың басында Ода Нобунага шығыстан шапқындап кіріп, Азай, Асакура, Роккаку, Кока және Ашикага шогунатын жеңді. Ол Омидегі Бива көлінің жанында Азучи сарайын салдырды, одан ол бүкіл Жапонияны және одан әрі билеуді жоспарлады. Нобунаганың қазасынан кейін провинцияның көп бөлігі Секигахара шайқасында Токугава Иэясудың қарсыласы Ишида Мицунариге Тоётоми Хидэёси тарапынан сыйланды. Токугава шогунаты орнағаннан кейін провинцияның көп бөлігі бірнеше феодалдық домендерге бөлінді, олардың ең ірісі – Ии руы басқарған Хиконе домені. Оми Токайдоның бес станциясы мен Накасендоның сегіз станциясы бар көліктік арна ретінде өз рөлін жалғастырды. Мейдзи реформасынан кейін 1871 жылдың 22 қарашасында провинциядағы бұрынғы тенрё және хатамото жерлерінен Оцу және Нагахама префектуралары құрылды, ал бұрынғы домендердің әрқайсысы өз префектурасын құрды. 1872 жылдың 19 қаңтарында олар біріктіріліп, Шига префектурасы құрылды. 1876 жылдың 21 тамызынан 1881 жылдың 7 ақпанына дейін Фукуи префектурасының Рейнан аймағы (Цуруга қаласының батысы) Шига префектурасының құрамына кірді, осылайша оған Жапон теңізінің жағалауы болды. Бірлесуге жергілікті тұрғындар қарсылық көрсетті, нәтижесінде бірігу тоқтатылды.

The area of Ōmi has been settled since at least the Yayoi period, and the traces of several large settlements have been found. During the Kofun period, the area appears to have been dominated by several powerful immigrant clans, most notably the Wani clan, originally from Baekje. The names of "Ōmi" or "Lake Biwa" do not appear in the Kojiki, Man'yōshū or other ancient documents. Ōmi was originally called by various names. Wooden tags from the ruins of Asuka kyō state "Ahaumi" (淡海), or variations therefore, including "Chikaumi" (近淡海), meaning "fresh water sea or "nearby freshwater sea", which evolved into or Ōmi no umi, (近江海). The name was only fixed to "Ōmi" after the enactment and enforcement of the Taiho Code in 701 AD and the decree of 713 AD that the names of the provinces as defined under the Ritsuryō system should be named using two auspicious kanji. The Ōmi Ōtsu Palace, located in what is now the city of Ōtsu, and later the Shigaraki Palace in the city of Kōka were briefly the capitals of Japan, and Ōmi was the location of several battles of the Asuka period Jinshin War. During the Nara period, the provincial capital and provincial temple were built in Ōtsu near the ruins of the former Ōmi Ōtsu Palace. Takebe taisha was designated as the chief Shinto shrine (ichinomiya) for the province. During the Heian period, then proximity of Ōmi to the capital at Heian kyō, its location on the Tōkaidō and Nakasendō highways connecting the capital with the provinces of eastern Japan, and the main route from the capital to the Sea of Japan gave the province great strategic importance. With the spread of Buddhism in Japan, the great Tendai monastery of Enryaku ji was constructed at Mount Hiei in Ōmi. From the late Heian period and into the Kamakura period, the Sasaki clan controlled the post of shugo of Ōmi Province, and their cadet houses of the Rokkaku clan and Kyōgoku clan continued to dominate the province into the Muromachi period. In the Sengoku period, internal struggles weakened both clans, and Ōmi became a battleground between the Azai and Asakura clans in the north and in the south the Rokkaku were supported by the famous Kōga ninja. In the late 1560s into the 1570s, Oda Nobunaga invaded from the east, defeating the Azai, Asakura, Rokkaku, Kōka, and the Ashikaga shogunate. He built Azuchi Castle near Lake Biwa in Ōmi, from which he planned to eventually rule all of Japan and beyond. Following Nobunaga's assassination, much of the province was awarded by Toyotomi Hideyoshi to Ishida Mitsunari, Tokugawa Ieyasu's opponent at the Battle of Sekigahara. After the establishment of the Tokugawa Shogunate, much of the province was divided into several feudal domains, then largest of which was Hikone Domain, ruled by the Ii clan. Ōmi continued in its role as a transportation conduit, with five stations of the Tōkaidō and eight stations of the Nakasendō. Following the Meiji restoration, on November 22, 1871 Ōtsu Prefecture and Nagahama Prefecture were created from former tenryō and hatamoto territories within the province, and each of the former domains formed its own prefecture. These were merged on January 19, 1872 to form Shiga Prefecture. From August 21, 1876 to February 7, 1881 the Reinan region of Fukui Prefecture (west of Tsuruga city) was part of Shiga Prefecture, thus giving it a shoreline on the Sea of Japan. The merger was strongly opposed by the local inhabitants, and the merger was withdrawn.