Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз СС офицері, Рим-католик шіркеуінің епископы.
French SS officer
the Roman Catholic bishop
Жозеф Дарнанд (19 наурыз 1897 – 10 қазан 1945) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистік Германиямен ынтымақтасқан француз. Бірінші дүниежүзілік соғыста және Екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы кезеңдерінде француз армиясында көзге түскен әскери қызметкер, ол «Милис Франсез» немесе француз милициясының ұйымдастырушысы және де-факто жетекшісі болды. Бұл милиция Виши үкіметінің жанындағы жартылай әскери полиция күші еді. Дарнанд Вафен-СС-те офицер болып та қызмет етті. Соғыстан кейін ол мемлекетке опасыздық жасағаны үшін сотталып, өлім жазасына кесілді.
Joseph Darnand (19 March 1897 – 10 October 1945) was a French collaborator with Nazi Germany during World War II. A decorated soldier in the French Army of World War I and early World War II, he went on to become the organizer and de facto leader of the Milice française, or French Militia, the collaborationist Vichy government's paramilitary police force. Darnand also served as an officer in the Waffen SS. He was tried and executed after the war for treason.
Ерте жылдары және әскери қызмет
Дарнанд Францияның Эйн департаменті, Рона-Альп аймағындағы Колиньи қаласында дүниеге келген. 1916 жылдың 8 қаңтарында 35-ші жаяу әскер полкіне қатарына енді. 1917 жылдың сәуір айында капрал, 1917 жылдың 1 маусымында сержант, ал 1918 жылы адъютант (қаржы офицері) атағын алды. Ол қауіпті миссияларды орындайтын эскадрильяға өз еркімен қосылды. 1918 жылдың шілдесінде Шампань секторында неміс шебін бұзып, тұтқындарды алып, жақын арада болатын неміс шабуылы туралы ақпарат жинаған шағын күшпен "Дарнанд үлкен соғыс батыры атанды". Бітім шартынан кейін демобилизацияланған ол 1919 жылдың қыркүйегінде екі жылға әскерге қайта оралды. Германиядағы оккупациялық әскерде қызметтен кейін, Киликияда Кемал Ататүктің әскерлеріне қарсы науқанға қатысты. 1921 жылдың шілдесінде подпоручик (екінші лейтенант) шенімен қызметтен босады. Ол жиһаз жасаушы болып жұмыс істеді, кейін Ниццада жеке көлік компаниясын құрды. Екі соғыс арасында Дарнанд бірнеше оңшыл саяси, жартылай әскери ұйымдарға қосылды: 1925 жылы l'Action Française, 1928 жылы Croix de Feu, La Cagoule және 1936 жылы Жак Дориоттың Франция халық партиясы (PPF). Ол өзінің фашистік ұйымын, Chevaliers du Glaive (Қылыш Шығанақтары) құрды; 1930 жылдары ол Ла Кагуль немесе Кагулард ("Капюшондылар") арасында белгілі болды, бұл бомбалаулар мен кісі өлтірулерді ұйымдастырған, Францияның барлық аймақтарында қару-жарақ сақтаған құпия террористік топ.
Darnand was born at Coligny, Ain, Rhône Alpes in France. On 8 January 1916, he enlisted in the 35th Infantry Regiment. He was promoted to corporal in April 1917, sergeant on 1 June 1917 and to adjutant (warrant officer) in 1918. He volunteered for a squadron that undertook dangerous missions. For his efforts in July 1918 penetrating German lines in the Champagne sector with a small force that captured prisoners and secured information about a forthcoming German offensive, "Darnand emerged a major war hero." Demobilised after the armistice, he again enlisted for two years in the army in September 1919. After a stint in the army of occupation in Germany, he participated in the campaign against the forces of Kemal Atatürk in Cilicia. He ended his service in July 1921 as a sub lieutenant (second lieutenant). He worked as a cabinetmaker and later founded his own transportation company in Nice. Between the wars, Darnand joined a number of far right political, paramilitary organizations: l'Action Française in 1925, the Croix de Feu in 1928, La Cagoule and Jacques Doriot's French Popular Party (PPF) in 1936. He formed his own Fascist outfit, the Chevaliers du Glaive (Knights of the Sword); in the 1930s he became prominent among La Cagoule, or the Cagoulards ("Hooded Men"), a secret terrorist group that organised bombings and assassinations, and that stored arms in depots all over France.
Вишидегі әріптесі
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Дарнанд француз армиясына ерікті түрде қосылып, лейтенант болып тағайындалды. Ол Мажино сызығында қызмет етіп, ерлігі үшін марапатталды. Жалған соғыс кезінде ол неміс күштеріне қарсы бірнеше коммандостық операцияларға қатысты. 1940 жылдың маусым айында тұтқындалып, Ниццаға қашып кетті. Ол Виши Франциясының Légion française des combattants (Француз ардагерлер легионы) ұйымының жетекші тұлғасы болды және "большевизмге" қарсы күрес үшін жауынгерлер жинады. 1941 жылы Дарнард Виши Франциясының Ұлттық кеңесінің мүшесі атанды. Сол жылы ол Филипп Петан мен Виши Франциясын қолдаған Service d'ordre légionnaire (SOL) коллаборационисттік милициясын құрды. Ол француз Төңкерісшілеріне қарсы күресте көмек көрсетті. 1943 жылдың 1 қаңтарында ол ұйымды Милицияға айналдырды. Пьер Лаваль оның ресми президенті болғанымен, Дарнанд іс жүзіндегі басшысы болды. Дарнандтың саяси нанымы оңшыл болғанмен, ол германофоб ретінде танымал еді. Дегенмен, оның нацистік Германияға деген көзқарасы өзгерді. 1941 жылдың көктемінде ол достарына "Францияның 1939 жылы Германиямен соғыс салғаны қателік болды" деді, ал Германияның сол жылдың маусым айында Кеңес Одағына жасаған шабуылы "Дарнандтың ынтымақтастыққа қарай бет бұруын күшейтті".
At the beginning of World War II, Darnand volunteered to join the French Army and was commissioned as a lieutenant. He served in the Maginot Line and was decorated for bravery. During the Phoney War he took part in several commando actions against German forces. He was captured in June 1940 but fled to Nice. He became a leading figure in the Vichy French organization Légion française des combattants (French Legion of Veterans) and recruited troopers for the fight against "Bolshevism". In 1941, Darnard was made a member of the National Council of Vichy France. The same year, he founded the collaborationist militia, Service d'ordre légionnaire (SOL), that supported Philippe Pétain and Vichy France. He offered his help against the French Resistance. On 1 January 1943 he transformed the organization into the Milice. Although Pierre Laval was its official president, Darnand was its de facto leader. Darnand's political convictions were of the far right but he was known as a Germanophobe. Nonetheless, his views toward Nazi Germany changed. By the spring of 1941 he had told a friend that "France had been wrong to fight Germany in 1939" and Germany's assault on the Soviet Union in June of that year "reinforced Darnand's evolution toward collaboration."
СС офицері
Дарнанд нацистік Германияға бет бұрып, СС офицері болды. Дарнандтың СС-ке қосылуына қарсылық қозғалысының милиция мүшелерін өлтіруге бағытталған әрекеттері де ықпал етті, бірақ Виши және Вермахт билігі милицияны қаруландырудан бас тартты. СС-ке кірген кезде Дарнанд Адольф Гитлерге адалдық ант берді және 1943 жылдың тамызында Вафен-СС-те унтерштурмфюрер (кіші лейтенант) шеніне ие болды. 1943 жылдың желтоқсанында ол полиция бастығы, кейіннен ішкі істер министрі болды. Жозеф Дарнанд милицияны кеңейтті және 1944 жылға қарай оның құрамында 35 000-нан астам мүше болды. Бұл ұйым француз қарсылық қозғалысын зерттеуде маңызды рөл атқарды, уақыт өте келе ол "көбірек шексіздікке" ұшырап, кісі өлтірулер жасады, қарсылық білдірушілерді қуды және "еврейлерді ынтамен ұстады". 1944 жылдың басында Виши Дарнандқа "мемлекетке қарсы зорлық-зомбылық жасағандарды орнында-орнында соттайтын арнайы әскери соттар құруға" өкілеттік беретін жаңа заң жариялады. Бұл заң "қазіргі француз құқығы тарихында теңдесі жоқ" заң болып есептелді. Милиция сонымен қатар қарсылық күресіндегі неміс әскерлеріне көмектесті, ал Дарнанд өзі 1944 жылдың наурыз айында Лион маңындағы макистерді (француз қарсылық партизандары) талқандаған милиция бөліміне басшылық етті. Нормандияға түскеннен кейін және одақтастардың шабуылынан кейін Дарнанд 1944 жылдың қыркүйегінде Германияға қашып, Зигмаринген анклавындағы нацистік марионеткалық үкіметке қосылды. 1944 жылдың 1 қарашасында ол штурмбаннфюрер шеніне көтерілді.
Darnand turned to Nazi Germany and was made an officer of the SS. Darnand's turn to the SS was also influenced by the fact that miliciens were being targeted for assassination by the Resistance but Vichy and Wehrmacht authorities refused to arm the Milice. In joining the SS, Darnand took a personal oath of loyalty to Adolf Hitler, receiving a rank of Untersturmführer (Second Lieutenant) in the Waffen SS in August 1943. In December 1943, he became head of police and later secretary of the interior. Joseph Darnand expanded the Milice and by 1944 it had over 35,000 members. The organization played an important role in investigating the French Resistance; as time progressed it "became ever more unrestrained," carrying out assassinations, chasing resisters, and "enthusiastically rounding up Jews." In early 1944 Vichy announced a new law empowering Darnand "to create special courts martial to try on the spot" persons caught in violent acts against the state. The law was "without precedent in modern French legal history." The Milice also aided German forces in combat against the Resistance, and Darnand himself commanded a Milice unit in March 1944 near Lyons that flushed out some maquisards (French Resistance guerilla fighters). After the Normandy Invasion and Allied advance, Darnand fled to Germany in September 1944 and joined the pro Nazi puppet government in the Sigmaringen enclave. He received a promotion to Sturmbannführer on 1 November 1944.
Тұтқындау, сотталу және өлім жазасына кесу
1945 жылғы сәуірде ол Сигмарингеннен Солтүстік Италиядағы Меран қаласына қашып кетті. 1945 жылғы 25 маусымда британдықтар оны Италияда қолға түсіріп, Францияға қайтарды. Ол 1945 жылғы 3 қазанда өлім жазасына кесіліп, 1945 жылғы 10 қазанда Париждегі Шатильон бекінісінде атылды. Дарнанд, басқа да жаумен ынтымақтасқан басшылар сияқты, жаумен әріптестік жасағаны үшін кінәлі деп танылды.
In April 1945, he fled from Sigmaringen to Meran in northern Italy. The British captured him in Italy on 25 June 1945 and took him back to France, where he was sentenced to death on 3 October 1945 and executed by firing squad on 10 October 1945 at the Fort de Châtillon in Paris. Like some other collaboration leaders, Darnand had been found guilty of collaboration with the enemy.