Регенттік балқұмырғыш: Қауіп төмендеп бара жатқан Австралия құсы
Regent honeyeater
Регенттік балқұмыршы (Anthochaera phrygia) – Австралияның жойылу қаупі төніп тұрған құсы. Тұқымдық зерттеулер, сипаттамасы, және қорғау шаралары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралияның жоғары қауіпті құс түрі
Critically endangered Australian species of bird
Регент-балқұс (Anthochaera phrygia) – Оңтүстік-Шығыс Австралияға ендемик, жоғары қауіпті құс. Ол өмір сүретін аймақта маңызды түр ретінде қарастырылады, оның сақталуына жұмсалатын күш-жігер ортақ мекенін бөлісетін көптеген басқа түрлерге де оң әсер етеді. Жақында жүргізілген генетикалық зерттеулер оның қосқанаттылар тұқымдасына жақын екенін көрсетіп отыр.
The regent honeyeater (Anthochaera phrygia) is a critically endangered bird endemic to southeastern Australia. It is commonly considered a flagship species within its range, with the efforts going into its conservation having positive effects on many other species that share its habitat. Recent genetic research suggests it is closely related to the wattlebirds.
Таксономия
1794 жылы ағылшын натуралисі Джордж Шоу алғаш рет сипаттаған, регент балқұмыр 1827 жылы Николас Айлвард Вигорс және Томас Хорсфилд сияқты натуралистер оны Антохера тұқымдасына жатқызды. Ол көп жылдар бойы Ксантомиза фригия деп аталды, ал 1837 жылы Уильям Джон Суэйнсон бұл тұқымды құрды. ДНК-талдау нәтижесінде оның тегінің шын мәнінде Антохера тұқымдасының ішінде екендігі анықталды. Регент балқұмырдың ата-тегі қызыл және сары балқұмырларға арналған эволюциялық тарамнан бөлініп шықты. Ал кішкентай және батыс балқұмырлары одан бұрын бөлініп кеткен басқа бір тарамнан пайда болды. Антохера деген жалпы атау ежелгі грек тіліндегі "антос" ("гүл, гүлдейтін") және "хаиро" ("қуантқан") сөздерінен алынған. "Фригия" деген түрлік атау латын тіліндегі "фригиус" сөзінен шыққан, ол алтынмен кестелеу өнерінде шебер болған Фригия халқына сілтеме жасайды.
First described by the English naturalist George Shaw in 1794, the regent honeyeater was moved to Anthochaera in 1827 by the naturalists Nicholas Aylward Vigors and Thomas Horsfield. It was known as Xanthomyza phrygia for many years, the genus erected by William John Swainson in 1837. DNA analysis shows that its ancestry is in fact nested within the wattlebird genus Anthochaera. The ancestor of the regent honeyeater split from a lineage that gave rise to the red and yellow wattlebirds. The little and western wattlebirds arose from another lineage that diverged earlier. The generic name Anthochaera derives from the Ancient Greek anthos 'flower, bloom' and khairō 'enjoy'; the specific epithet phrygia derives from Latin phrygius, referring to the people of Phrygia who were skilled in embroidery with gold.
Сипаттама
Мойын мен бас жылтыр қара түсті. Көкірегі көрінеу ақшыл сары ұсақ нүктелермен жабылған, ал құйрық және қанаттағы қауырсындары қара және жарық сары түсті.
The neck and head are glossy black. The breast is covered with contrasting pale yellow speckles, and the feathers in the tail and wings are black and bright yellow.
Диета
Ол негізінен эвкалипт және ақжелеңнің нектарымен қоректенеді, сондай-ақ аз мөлшерде жәндіктер мен олардың балды шырынымен азықтанады. Бұған қоса, ол өсірілген және жабайы жемістерді де жейді.
It feeds primarily on nectar from eucalyptus and mistletoe species, and to a lesser extent on insects and their honeydew. It also feeds on both native and cultivated fruit.
Өсіру
Көбею негізінен тамыз айынан қаңтар айына дейін, оңтүстік жартышардың көктем және жаз мезгілінде жүзеге асады. Көбею маусымы маңызды эвкалипт және дикорыл түрлерінің гүлдеу кезеңімен сәйкес келеді. Тостаған пішіндес ұяға екі-үш жұмыртқа салынады.
Breeding mostly occurs from August to January, during the southern spring and summer. The breeding season appears to correspond with the flowering of key eucalyptus and mistletoe species. Two or three eggs are laid in a cup shaped nest.
Тарату
Бұрын Австралияның шығысындағы орманды аймақтарда, әсіресе Ұлы бөлінетін тау жотасының ішкі беткейлерінде, бұл құс көп кездесетін. Ол бұрын Аделаидаға дейін батысқа қарай таралған, бірақ қазір Оңтүстік Австралия мен Батыс Викторияда кездеспейді. 2020 жылдың маусым айына қарай олардың ареалы солтүстік-шығыс Викториядан Квинсленд штатының Саншайн-Кост аймағына дейін созылады. 1999 жылы негізгі үш көбейту аймағы – Жаңа Оңтүстік Уэльстің Бундара-Бараба аймағы, Каперти аңғары және солтүстік-шығыс Виктория болды. Осы көбейту орындарының көпшілігі 2019-2020 жылдардағы Австралиядағы қырып тұрған орман өрттерінен зардап шекті, бұл бұрыннан шағын болған жабайы популяцияға өте теріс әсер етеді.
The regent honeyeater was once common in wooded areas of eastern Australia, especially along the inland slopes of the Great Dividing Range. It once could be found as far west as Adelaide, but is now gone from South Australia and western Victoria. as of June 2020 their range covers from north east Victoria up to around the Sunshine Coast, Queensland, In 1999 the three main breeding areas were the Bundarra Barraba area and Capertee Valley of New South Wales, and north eastern Victoria. Most of these breeding sites were affected by the devastating 2019–2020 Australian bushfires, which will likely have a very negative effect on the already small wild population.
Қорғау мәртебесі
Регент-медоуылға IUCN Қызыл тізімінде өте қауіпті түр ретінде тіркелген. Чарльз Дарвин университетінің зерттеушілері жасаған және CSIRO 2011 жылғы қазан айында жариялаған Австралия құстарына арналған 2010 жылғы әрекет жоспары регент-медоуылғаны «өте қауіпті» тізімге қосты, оның негізгі себебі – мекендеу орындарының жоғалуы. 2015 жылдың 9 шілдесінде құс ұлттық деңгейде (EPBC заңы бойынша) «қауіпті» санатынан «өте қауіпті» санатына көтерілді. Әр штат құсқа мемлекеттік заңнамаға сәйкес өз бағасын берді, ол «қатерге ұшыраған» (Виктория штаты) дей тұрып, «өте қауіпті» (Жаңа Оңтүстік Уэльс штаты) дейін ауыспалы. 2019-2020 жылдардағы өрттер түрдің жойылуға жақындауына ықпал ететін болды, сол кезде табиғатта осы түрдің шамамен 250 данасы ғана қалған. 2019 жылы жарияланған генетикалық зерттеуде гибридтеу RAD (hyRAD) әдісі қолданылды, бұл жабайы құстардың 100 жылдық кезеңдегі тарихи және қазіргі ареалдарынан алынған сынамаларын қамтыды. Зерттеу популяцияның азаюының соңғы және қазіргі көлеміне, құрылымына және генетикалық әртүрлілігіне тигізетін әсерін бағалауға бағытталған. Музейлік сынамалар көрсеткендей, регент-медоуылғаның популяциялық құрылымы тарихи тұрғыдан төмен болған, және олардың көбею ареалының күрт фрагментациясына қарамастан, бұл жағдай сақталған. Бұл көшпелі түрдің жойылуы популяцияның кіші өлшемдерінің геномдық әсерін анықтау мүмкін болмас бұрын орын алуы мүмкін. 2021 жылғы наурыз айындағы зерттеу ескертеді, сирек кездесетін әнші құстың қарқынды азаюы оның жас буындарының ересектер жоғалып кеткенде жұптасу әндерін үйренуде қиындыққа тап болып жатқанын, бұл консервациялық күш-жігерді одан әрі күшейтіп, жойылудың алдын алуға көмектеседі. Олардың әндерінің күрделілігі төмендеді, және еркектердің 12 пайызы басқа түрлердің әндерін айтады, оның ішінде currawong және шығыс розелласы да бар. Зерттеу авторларының бірінің сөзіне сүйенсек, ән айту қабілетінің жоғалуы құстардың жұптасу мүмкіндігін азайтады, ал жұптасса да, аналықтың жұмыртқа салу ықтималдығы төмендейді.
The regent honeyeater is listed as critically endangered on the IUCN Red List, The Action Plan for Australian Birds 2010, compiled by researchers from Charles Darwin University, and published in October 2011 by the CSIRO, added the regent honeyeater to the "critically endangered" list, giving habitat loss as the major threat. The bird was upgraded from endangered to critically endangered nationally (under the EPBC Act) on 9 July 2015. Each state has applied its own rating to the bird under state legislation, varying from "threatened" (Victoria) to "critically endangered" (NSW). The 2019 2020 fires would likely push the species closer to extinction, with only about 250 of the species left in the wild at that time. A genetic study published in 2019 used hybridization RAD (hyRAD) technique on recent and museum samples from wild birds ranging over a 100 year time frame sampled throughout the historical and contemporary range, and assessing the impact of the decline on recent and current population size, structure and genetic diversity. The museum sampling showed that population structure in regent honeyeaters was historically low, which remains the case despite severe fragmentation of their breeding range. Extinction may occur in this nomadic species before a detectable genomic impact of small population size is realised. A March 2021 research study warned that the rapid decline in the rare songbird means its young are struggling to learn mating calls as adults disappear, which could further strain conservation efforts and avoid extinction. The complexity of their songs have declined, and 12 per cent of males were found to be singing other species' songs, including the currawong and eastern rosella. According to one of the authors of the study, this loss of song can reduced the birds' ability to find a mate, and, if they do, the female is less likely to lay an egg.
Қорғау жұмыстары
Хантер аңғарындағы жеке меншіктегі тұтқында өсіру бағдарламасы 2020 жылдың маусым айында 20 құсты – 11 аналық және 9 аталық – жабайы табиғатқа босатып жіберді. 2012 жылы осы ауданда Таронга хайуанатбағының өсіру бағдарламасы арқылы құстар босатылған болатын. Құстардың тамақтана алуы үшін көп жұмыс істелді, сондай-ақ құстардың көпшілігіне олардың қозғалысын қадағалау үшін кішкентай радио передатчиктері орнатылды. Бұл жерде шамамен 13 жабайы құс болды. Бұл Викторияның солтүстік-шығысында өткен ұқсас оқиғадан бері регент-балжегіштердің алғашқы босатылуы еді. 2020 жылдың тамызында Хантер аңғарындағы үйдің бірінде екі ай бұрын босатылғаннан кейін алғаш рет сақиналы құстың бірі көріліп, суретке түсірілді. Тағы бір құс табылып, табиғатты қорғаушыларды Брокке жақын жердегі, бұрыннан белгісіз болған жабайы регент-балжегіштердің жаңа тобына жетеледі.
A captive breeding program on a private property in the Hunter Valley released 20 birds – 11 female and 9 male – into the wild in June 2020. In 2012, birds had been released in the same area from a Taronga Zoo breeding program. Much work was being done to ensure that the birds had sources of food, and most of the birds were fitted with tiny radio transmitters so that their movements could be tracked. With about 13 wild birds at the site, it was hoped that those released from captivity would breed with the wild ones and increase the population and diversity. This was the first release of regent honeyeaters since a similar event in north eastern Victoria. In August 2020, one of the banded birds was spotted and photographed at a Hunter Valley home, for the first time since her release two months earlier. Another of the birds was found and led the conservationists to a new flock of wild regent honeyeaters near Broke, about from the release site, of which they had not previously been aware.
Дәйексөздер
Бұл мәселенің титулды бетінде 1826 жыл көрсетілген.