Кіріспе
Ішкі істер министрі (кейде ішкі істер министрі немесе үй істері министрі деп аталады) – қоғамдық қауіпсіздік, азаматтық тіркеу және сәйкестендіру, төтенше жағдайларды басқару, өңірлік және жергілікті басқару органдарын қадағалау, сайлауларды өткізу, мемлекеттік басқару және көші-қон (соның ішінде паспорттар беру) сияқты ішкі істер саласына жататын министрлік лауазым. Бұл лауазым көбінесе ішкі істер министрлігі, ішкі істер министрлігі немесе үй істері министрлігі деп аталатын ведомствоның басшысы болып табылады. Кейбір елдерде «ішкі істер министрлігі» деп аталатын жеке ведомство болмайды, бірақ оған қатысты функциялар басқа ведомстволарға жүктеледі.
An interior minister (sometimes called a minister of internal affairs or minister of home affairs) is a cabinet official position that is responsible for internal affairs, such as public security, civil registration and identification, emergency management, supervision of regional and local governments, conduct of elections, public administration and immigration (including passport issuance) matters. This position is head of a department that is often called an interior ministry, a ministry of internal affairs or a ministry of home affairs. In some jurisdictions, there is no department called an "interior ministry", but the relevant responsibilities are allocated to other departments.
Өкілеттігі мен рөлі
Кейбір елдерде қоғамдық қауіпсіздік саласы жеке министрлікке қарастырылады ("қоғамдық тәртіп министрлігі" немесе "қауіпсіздік министрлігі" сияқты атаумен), ал ішкі істер министрлігі жергілікті басқару органдарын, мемлекеттік басқаруды, сайлауларды және осы сияқты мәселелерді бақылаумен шектеледі. Грекия (Азаматтарды қорғау министрлігі) және Израиль (Халық қауіпсіздігі министрлігі) осыған нақты мысалдар. Кейбір заң жүйелерінде заң мен тәртіпті сақтау және әділеттілік жүйесін басқару мәселелері жеке әділет министрлігінің құзыретіне жатады. Федеративтік конституциясы бар елдерде ішкі істер министрлері федеративтік және аймақтық деңгейлерде кездеседі. Сонымен қатар, автономиялы аймақтар мен тәуелді аумақтарда да ішкі істер министрлері болуы мүмкін.
Ел бойынша
Ұлыбританияда, әдетте "Ішкі істер министрі" деп аталатын Ішкі істер министрлігінің мемлекеттік хатшысы лауазымы 1782 жылғы британдық үкіметтік қайта ұйымдастыруда құрылды. АҚШ Ішкі істер департаменті басқа елдердегі осыған ұқсас аталатын ведомстволардан өзгеше міндеттерді атқарады, олар, ең алдымен, табиғи ресурстарды басқару және сақтау, сондай-ақ жергілікті халықтармен жұмыс істейтін бағдарламалар мен саясаттар. Көптеген елдерде "ішкі істер министрлігі" деп аталатын функциялар басқа мемлекеттік ведомстволардың құзыретіне жатады – негізінен, 2002 жылы құрылған Ішкі қауіпсіздік департаменті (иммиграциялық басқару, қоғамдық қауіпсіздік және төтенше жағдайларда көмек көрсету сияқты функциялармен), ал қалғандары Әділет департаментіне (ұлттық полицияны басқару және түрмелерді ұстау сияқты функциялармен) және жеке штаттар үкіметтеріне (мысалы, сайлауды ұйымдастыру) қарастырылады. Канадада Ішкі істер министрі лауазымы 1873 жылдан 1936 жылға дейін болды, ол провинциялар жөніндегі мемлекеттік хатшының бұрынғы лауазымын алмастырды; ол АҚШ Ішкі істер департаментіне ұқсас функцияларды қамтыды. 1936 жылдан кейін лауазым жойылды, оның функциялары басқа ведомстволарға берілді. Гонконгта Ішкі істер министрі қауымдастықтар, мәдениет, спорт және жергілікті басқару мәселелеріне жауапты. Полиция қызметі және оған байланысты мәселелер қауіпсіздік жөніндегі хатшының құзыретіне жатады. Үндістанның Ішкі істер министрлігі (ІІМ) ішкі қауіпсіздік пен демографиялық жағдайға жауапты, сондай-ақ ресми тілдерді қолдауды жүзеге асырады. Ол өз департаменттері арқылы, атап айтқанда, Шекараны басқару департаменті, Ішкі қауіпсіздік департаменті, Джамму және Кашмир істері департаменті, Ішкі істер департаменті, Ресми тіл департаменті және Штаттар департаменті арқылы мамандандырылған функцияларды орындайды. Осылайша, ол ішкі барлау қызметін, полицияны және Үндістанның мемлекеттік қызметін басқарады, сонымен қатар хаттамалық шараларды ұйымдастырумен, еңбек ардагерлеріне зейнетақы төлеумен және соттардың жұмысын ұйымдастырумен айналысады. Жапонияда құқық қорғау жүйесі орталықтандырылмаған, Ұлттық қоғамдық қауіпсіздік комиссиясы Ұлттық полиция агенттігі мен үкімет арасында үйлестіру жұмыстарын жүзеге асырады, оның төрағасы кабинет мүшесі болып табылады. Ұлттық қауіпсіздік және иммиграциялық мәселелер Әділет министрлігінің құзыретіне жатады, ал Ішкі істер және коммуникация министрлігі әкімшілік жүйе, жергілікті басқару, сайлау, телекоммуникация және почта мәселелерін қарастырады. Вьетнамда Қоғамдық қауіпсіздік министрлігі полиция, ұлттық қауіпсіздік және иммиграциялық мәселелерге жауапты.