Ричард Никсон әкімшілігінің баспасөз хатшысы Рональд Зиглер

Кіріспе

Американдық саясаткер; Никсон әкімшілігінің баспасөз хатшысы Рональд Луис Зиглер (12 мамыр 1939 – 10 ақпан 2003) – президент Ричард Никсонның басқармасында Ақ үйдің 13-ші баспасөз хатшысы болып қызмет еткен.

Ерте өмір

Зиглер Кентукки штатының Ковингтон қаласында Луис Дэниел Зиглер, өндіріс менеджері және Руби (Парсонс) отбасында дүниеге келген. Ол Лютеран шіркеуі – Миссури Синоды дінінде тәрбиеленген. Зиглер Конкордия лютеран мектебінде оқып, 1953 жылы сегізінші сыныпты бітірді. Ол Кентукки штатының Форт-Митчелл қаласындағы Дикси Хайтс орта мектебін бітірген. Ол алдымен Цинциннатидегі Ксавье университетінде білім алды, содан кейін 1958 жылы Оңтүстік Калифорния университетіне ауысып, 1961 жылы үкімет және саясат саласындағы бакалавр дәрежесін алды.

Никсон әкімшілігі

1969 жылы, бар болғаны 29 жасында Зиглер Никсон әкімшілігінде қызмет етіп, тарихтағы ең жас Ақ үй баспасөз хатшысы атанды. 1970 жылы құрылысы аяқталған Ақ үйдің баспасөз брифингі бөлмесін пайдаланған алғашқы баспасөз хатшысы да ол болды. Дәстүр бойынша, Ақ үй баспасөз хатшылары Стивен Эрли және Пьер Салингер сияқты айрықша журналистік тәжірибесі бар адамдардың қатарынан таңдалып алынғандықтан, Зиглердің лауазымына лайықтылығы күмәнді болды. Зиглердің жұмысқа алынуы көптеген адамдардың, соның ішінде кейіннен Холдеманның өзінің растауына сәйкес, Никсонның баспасөзді әлсірету жоспарының бір бөлігі еді. Зиглер штаб басшысының нұсқауларын орындаудағы қабілеті жоғары болды, бұл оған әкімшілік бойындағы маңызды лауазымды сақтауға мүмкіндік берді. Зиглер «Уотергейт» деп танылған саяси дауыл кезінде Ақ үй баспасөз хатшысы қызметін атқарды. 1972 жылы ол «Уотергейт» қонақ үйіндегі тонау туралы алғашқы хабарламаны «екінші дәрежедегі тонау әрекеті» деп бағалады және «Вашингтон пост» газетіндегі Боб Вудвард пен Карл Бернштейннің хабарларын бірнеше рет жоққа шығарды. Алайда, екі жыл өткен соң Никсон импичмент қаупінен қорғанып отставкаға кетті. Зиглер «Вашингтон пост» газетінен өзінің бұрынғы немқұрайдылығы үшін кешірім сұрады. 1973 жылғы 20 тамыздағы Шетелдік соғыс ардагерлерінің съезінде Никсон Зиглерді репортерлер тобына қатысты ашуланып итергені бейнеленді. Президент Зиглердің Никсон съезге келген кезде баспасөз өкілдерін жеткілікті түрде алшақтатуға тырыспағанына наразы болды. 1974 жылы Зиглер Президенттің көмекшісі болды. Әсіресе Боб Холдеман мен Джон Эрлихман сияқты жоғары лауазымды әкімшілік қызметкерлерінің отставкаларынан кейін Зиглер Никсонның ең жақын кеңесшілері мен сенімді адамдарының біріне айналды. Никсонға қарсы импичмент процесі кезінде ол президентті соңына дейін қорғады, Никсонды отставкаға кетпей, Сенатта айыпталу мен қызметтен алынуға қарсы күресуге шақырды. Саяси дауылдың шиеленіскен кезеңінде Зиглер Конгресс алдына кем дегенде 33 рет шақырылды.

In 1969, when he was just 29, Ziegler became the youngest White House Press Secretary in history, serving in the Nixon Administration. He was also the first press secretary to use the White House Press Briefing Room when it was completed in 1970. Historically, White House press secretaries had been recruited from the ranks of individuals with substantial journalistic experience, such as Stephen Early and Pierre Salinger, raising the question of whether Ziegler was qualified for his position. The hiring of Ziegler was seen by many, and later confirmed by Haldeman himself, as a cog in Nixon's plan to undermine the press; Ziegler's ability to execute the chief of staff's directions was impressive, allowing him to hold a senior position throughout the administration. Ziegler was the White House press secretary during the political scandal known as Watergate. In 1972, he dismissed the first report of the burglary at the Watergate Hotel as a "third rate burglary attempt", and repeatedly dismissed reports by Bob Woodward and Carl Bernstein in the Washington Post, but within two years, Nixon had resigned under threat of impeachment. Ziegler apologized to The Washington Post for having been so dismissive. At a Veterans of Foreign Wars convention on August 20, 1973, Nixon was filmed angrily pushing Ziegler toward a crowd of reporters. The president was incensed that Ziegler was not doing enough to keep members of the press away as Nixon entered the convention hall. In 1974, Ziegler became Assistant to the President. Particularly in the period following the resignations of such senior administration officials as Bob Haldeman and John Ehrlichman, Ziegler became one of Nixon's closest aides and confidants. During the impeachment process against Nixon, he defended the president until the bitter end, urging Nixon not to resign, but rather fight conviction and removal from office in the Senate. During the unfolding political scandal, Ziegler appeared before Congress at least 33 times.

Уотергейттен кейінгі кезең

1974 жылы президент Никсон отставкаға кеткеннен кейін, көптеген бұрынғы кеңесшілерден өзгеше, Зиглер оған өте жақын болды. Зиглер Никсонның Джеральд Фордтың қызметке кірісуі кезінде Калифорния штатының Сан-Клементе қаласына жақын орналасқан Эль-Торо теңіз әскери-әуе базасына ұшақта болды. 1999 жылдың 12 қарашасында Зиглер бірнеше бұрынғы Никсон мен Фордтың кеңесшілерімен бірге, оның ішінде оның Белі үйдің баспасөз хатшысы лауазымынан президент Фордтың Никсонды кешіруіне наразылық білдіріп кеткен Джеральд тер Хорстпен теледидардағы талқылауға телефон арқылы қатысуы жоспарланған. Бірақ Зиглердің байланысы орнатылмады, сондықтан олсыз талқылау өтті.

Бизнес-әрекет және жетістіктер

1988 жылы Зиглер Вирджиния штатының Александрия қаласында тұратын Ұлттық тізбекті дәріханалар қауымдастығының президенті және бас атқарушы директоры болды. Жетекші жүк көлік аялдамаларын қолдаушы Уильям Фэй оны "ел астанасындағы саяхат алаңдары мен жүк көлік аялдамалары индустриясының беделін кеңейтудегі маңызды фактор" деп сипаттады. Фэй сондай-ақ Зиглердің "мүшелерді тарту және мүшелік қызметтерін кеңейтуде үлкен табысқа жеткенін" атап көрсетті.

Жеке өмір

1961 жылы Зиглер Нэнси Плессинджерге үйленді, олардың Синди мен Лори есімді екі баласы болды. Зиглер Калифорния штатындағы Коронадо қаласындағы Коронадо Шорсқа көшіп, 2003 жылы 63 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.

Танымал мәдениетте

Зиглер 1976 жылғы «Барлық президенттердің адамдары» фильмінде архивтік жаңалықтар кадрларында өзінің рөлінде пайда болады. 1989 жылғы «Соңғы күндер» телефильмінде оны Грэм Беккель, ал 1995 жылғы Оливер Стоунның «Никсон» фильмінде Дэвид Пэймер сомдады.