Кіріспе

III Галлия легионы (Legio III Gallica) – Рим империясының әскерінің легионы. "Галлика" деген атау оның алғашқы сарбаздары Гай Юлий Цезарьдің Галл легиондарының ветерандарынан құралғандығын көрсетеді, бұл болжамды оның эмблемасы – бұқа, Цезарьмен байланысты символ, қуаттай түседі. Легион өмір сүрген кезеңінің көп бөлігін Рим Сириясының Рафанея қаласында өткізді және 4 ғасырдың басында Мысырда әлі де активті қызметін жалғастырды.

Республиканың тұсында

Легион б.з.д. 49 немесе 48 жылы Юлий Цезарь тарапынан Цезарьдің Помпейге қарсы соғысына көмектесу үшін құрылды. Легионның әскері эксклюзивті түрде Трансалпий Галлиясы мен Цизальпий Галлиясынан болған. Цезарь қайтыс болғаннан кейін III Галлика Марк Антонийдің армиясына қосылды. Марк Антонийдің қызметінде болған легион Мунда және Филиппи шайқастарында күресті. Олар Фулвия мен Луций Антонийдің Октавианға қарсы жинаған әскеріне енді, бірақ б.з.д. 41 жылғы қыста Перуджада жеңілісті қабылдады.

Иродтың тұсында және Антонийдің парфтарға қарсы жорығында қызмет ету

Легион Антонийдің Парфия соғысында б.з.д. 36 жылы қызмет етті. Актиум шайқасынан және Антонийдің өзіне-өзі қол жұмсауынан кейін, Антонийдің Азамат соғысы кезінде, III Галлика тағы да Шығысқа жіберілді, онда олар Сирия провинциясында гарнизондық қызмет атқарды. Бұл жорық б.з. 58-68 жылдары аралығында жалғасты. Корбулоның жетістіктері император Неронның наразылығын тудырды және әскербасы өзін-өзі өлтіруге мәжбүр болды. 68 жылы III Галлика Дунайдағы Моэзия провинциясына көшірілді.

Төрт император жылы

69 жылы Төрт император жылында легион және Дунай армиясының қалған бөлігі бастапқыда Отонға, кейін Веспасианға біржақты болды.