Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Англия патшалығының шенеунігі, Англияның Ұлы мөрінің сақтаушысы, кейіннен Ұлыбританияның Лорд-қараушысы, Англияның Ұлы мөрінің физикалық күзетін жүзеге асырумен міндеттелген Англия патшалығының шенеунігі болды. Бұл лауазым уақыт өте келе Мемлекеттік жоғары лауазымды тұлғалардың біріне айналды.
Officer of the English Crown
The Lord Keeper of the Great Seal of England, and later of Great Britain, was formerly an officer of the English Crown charged with physical custody of the Great Seal of England. This position evolved into that of one of the Great Officers of State.
Тарих
Мөрді Едуард Мойындаушы қабылдады, ал оның күзеті бастапқыда канцлерге тапсырылды. Томас Беккеттен бастап канцлер лауазымының маңыздылығы әртүрлі болды. Ол шіркеу қызметкері болғандықтан, тек өзінің епархиялық ісімен ғана айналыспай, кейде Англиядан да кетіп қалатын. Осының салдарынан, үлкен мөрді жеке қамқорлыққа вице-канцлер немесе сақтаушыға беру жиі кездесетін жағдайға айналды; бұл канцлерлік лауазымы уақытша бос болған кезде де қолданылды. Бұл лауазым біртіндеп тұрақты қызметке айналды, ал лорд-сақтаушы үлкен мөрмен байланысты барлық міндеттерді атқару құқығына ие болды. Ол көбінесе, бірақ міндетті түрде емес, пэр болды және патшаның қалауымен қызмет етті. Ол тек мөрді тапсыру арқылы тағайындалды, канцлер сияқты патент арқылы емес. Патент оны Лорд-канцлерге тең дәреже, басымдық, сот құқығы, заңдарды орындау және барлық басқа да әдет-ғұрыптар, игіліктер мен артықшылықтарға құқылы деп жариялаған еді. Келесі билік кезеңдерінде лорд-сақтаушы көбінесе канцлерлік лауазымына көтеріліп, мөрді сақтауды жалғастырды. Соңғы лорд-сақтаушы Роберт Хенли болды, кейін Нортингтон графы атанды, ол үшінші Жордж патша таққа отырған кезде канцлер болып тағайындалды.
The seal was adopted by Edward the Confessor, and its custody was at first entrusted to a chancellor. The office of chancellor from the time of Thomas Becket onwards varied much in importance. The holder being a churchman, he was not only engaged in the business of his diocese, but was sometimes away from England. Consequently, it became not unusual to place the personal custody of the great seal in the hands of a vice chancellor or keeper; this was also the practice followed during a temporary vacancy in the chancellorship. This office gradually developed into a permanent appointment, and the lord keeper acquired the right of discharging all the duties connected with the great seal. He was usually, though not necessarily, a peer, and held office during the king's pleasure. He was appointed merely by delivery of the seal, and not, like the chancellor, by patent. which declared him entitled to like place, pre eminence, jurisdiction, execution of laws, and all other customs, commodities, and advantages as the Lord Chancellor. In subsequent reigns the lord keeper was generally raised to the chancellorship, and retained the custody of the seal. The last lord keeper was Robert Henley, afterwards Earl of Northington, who was made chancellor on the accession of George III.