Тимоти Дуайт V: Йель университетінің президенті және білім берушісі
Timothy Dwight V
Тимоти Дуайт V – Йель университетінің президенті (1886-1898). Білім беруші, дін қызметкері, Йельді университет ретінде ұйымдастырған тұлға. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ғалым, Йель университетінің президенті (1886–1898)
American academic, President of Yale University (1886–1898)
Тимоти Дуайт V (16 қараша 1828 – 26 мамыр 1916) – американдық ғалым, педагог, конгрегациялық пастор және Йель университетінің президенті (1886–1898). Оның президенттік қызметі кезінде Йельдің мектептері алғаш рет университет ретінде құрылды. Оның әкесі Тимоти Дуайт IV болды, ол немересінің қызметтен кетерінен тоқсан жыл бұрын Йель колледжінің президенті болған.
Timothy Dwight V (November 16, 1828 – May 26, 1916) was an American academic, educator, Congregational minister, and President of Yale University (1886–1898). During his years as the school's president, Yale's schools first organized as a university. His grandfather was Timothy Dwight IV, who served as President of Yale College ninety years before his grandson's tenure.
Өмірбаян
Двайт Коннектикут штатының Норвич қаласында Джеймс Двайттың ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесінің әкесі, Тимоти Дуайт IV, 1795 жылдан 1817 жылға дейін Йель колледжінің президенті қызметін атқарды. Ол майор Тимоти Дуайт пен Мэри (Эдвардс) Дуайттің шөбересі болды, соңғысының әкесі – дін қызметкері Джонатан Эдвардс, Принстон университетінің үшінші президенті. Оның анасы – Джон Макларен Бридтің екінші әйелі Ребекка (Уокер) Бридтің қызы Сьюзан еді, ал Ребекка Коннектикут штатының Жоғарғы сотының судьясы Роберт Уокердің қызы болған. Тимоти Дуайт 1845 жылы Йель университетіне түсіп, оқу барысында математика және латын тілінен жүлделер алды, сондай-ақ Линония қоғамының, Фи Бета Каппаның және "Скалл энд Бонз" қоғамының мүшесі болды. Кларк стипендиаты ретінде 1849 жылдан 1851 жылға дейін Йельде аспирантурада оқыды, ал соңғы жылдың күзінде теология факультетіне қабылданды, онда екі жыл бойы білім алды. Ол 1851 жылдан 1855 жылға дейін колледжде оқытушы болып жұмыс істеді, содан кейін Бонн және Берлин университеттерінде оқуын жалғастыру үшін шетелге кетті.
Dwight was born in Norwich, Connecticut, the son of James Dwight. His paternal grandfather, Timothy Dwight IV, served as president of Yale College from 1795 to 1817. He was the great grandson of Major Timothy Dwight and Mary (Edwards) Dwight, the latter's father being the Rev. Jonathan Edwards, the third president of Princeton University. His mother was Susan, daughter of John McLaren Breed, by his second wife Rebecca (Walker) Breed, who was the daughter of Robert Walker, a judge of the Superior Court of Connecticut. Timothy Dwight entered Yale in 1845, and during his undergraduate course received prizes in mathematics and Latin, and was a member of the Linonian Society, Phi Beta Kappa, and Skull and Bones. As the Clark Scholar, he spent the period from 1849 to 1851 in graduate work at Yale, in the fall of the latter year entering the Theological Department, where he studied for two years. He served as a tutor in the College from 1851 to 1855, and then went abroad to continue his studies at the universities of Bonn and Berlin.
Мансап
1858 жылдың шілдесінде Америкаға оралған ол келесі оқу жылы басталғанда Йельде қасиетті әдебиет профессоры болды. Оның діни мектептегі жұмысы 1886 жылға дейін жалғасты, содан кейін ол Йель колледжінің президенті болып сайланды. Йель университеті кәсіби білім салаларын – әсіресе теология мен медицинаны – XIX ғасырдың басында, бұрынғы президент Дуайттың басшылығымен дамыта бастады. Оның президенттік мерзімінде, 1886 жылдан 1899 жылға дейін, университет ауқымы, студенттер мен профессор-оқытушылар саны, материалдық жағдайы және ұлттық беделі бойынша қарқынды дамуға көшті. Дуайт 1855 жылдың 22 мамырында уағыз айтуға лицензия алды, ал алты жылдан кейін Конгрегациялық шіркеудің пасторы болып тағайындалды. 1869 жылы Чикаго діни семинариясы оған діни докторлық құрметті атағын берді, ал Йель университеті 1886 жылы оны осыған ұқсас атақпен марапаттады. Ол сондай-ақ 1886 жылы Гарвардтан және 1888 жылы Принстоннан заң докторы атағын алды. Ол Америка өнер және ғылым академиясының корреспондент мүшесі болды және 1895 жылы Коннектикут штатының Цинциннати қоғамының құрметті мүшесі болып сайланды. Ол Англиялық Библияның қайта қарастырылуы жөніндегі американдық комиссияның мүшесі болды және көп жылдар бойы «Жаңа Англиялық» журналының редакторларының бірі болды. Ол теологиялық және білім беру тақырыптарына арналған әртүрлі басылымдарға мол үлес қосты. 1886 жылы ол Фредерик Луи Годенің «Жохан Жақсы Хабарына түсіндірмесін» аударып, қосымша түсіндірмелермен жариялады. Ол «Ішкі өмір туралы ойлар және оған арналған» (1899) кітабының авторы болды және 1903 жылы «Йель өмірі мен адамдарының естеліктері» кітабын жарыққа шығарды, сондай-ақ Президент Портердің қорымдағы сөзі (1892) және В.Д. Уитни мен Дж.Д. Данаға арналған естелік сөздері (1895) жарияланды. 1889 жылдың 19 сәуірінде ол Нью-Йорктегі Фраунс тавернасында өткен Америка революциясының ұлдарының ұлттық қоғамының құрылтай жиналысына делегат ретінде қатысты. Ол ұлттық қоғамның бірінші капелланы болып сайланды. Дуайт Коннектикут штатының Лейквилл қаласында орналасқан колледжге дайындық мектебі – Хотчкисс мектебінің құрылуы мен дамуында маңызды рөл атқарды. Мария Бисселл Хотчкисс күйеуі Бенджамин Б. Хотчкистен үлкен мұра алғаннан кейін, Дуайт оған «жас жігіттерді колледжге дайындайтын, әсіресе Йельге дайындайтын мектепті қаржыландыру» идеясын ұсынды. Дуайт 1891 жылы мектеп құрылғанда Хотчкисс мектебінің негіздеушілері мен алғашқы қамқоршыларының бірі болды және ол 1916 жылы қайтыс болғанға дейін 25 жыл бойы қамқоршы болып қызмет етті. Мектеп тақтасы қабылдаған қаулыда мекеме «үлкен дәрежеде оның туындысы болды [және] оның бастауы, құрылуы мен дамуына оның даналығы үлкен үлес қосты» делінген. Ол 1849 жылғы түлектер тобының хатшысы болып бітіргеннен бастап 1916 жылдың 26 мамырында Нью-Хейвендегі үйінде, күтпеген жерден, жасының алға басқандығына байланысты денсаулығының нашарлауынан қайтыс болды. Ол Нью-Хейвендегі Гроув-стрит зиратына жерленді. Эдмунд С. Тарбелл салған Дуайттың толық бойы суреті Йель әкімшілік ғимараты – Вудбридж-холлдың баспалдағында ілінген.
Returning to America in July 1858, he became professor of sacred literature at Yale at the opening of the next college year. His work in the Divinity School continued until 1886, when he was elected president of Yale College. Yale had begun to develop the departments of professional study—particularly of theology and medicine—at the beginning of the nineteenth century, during the administration of the elder President Dwight; and the institution, long a University in fact, became one in name at the inauguration of the younger Dwight. During the thirteen years of his presidency, from 1886 to 1899, the University began that rapid development in scope, in numbers of students and faculty, in material prosperity, and in national influence. Dwight was licensed to preach May 22, 1855, and ordained to the ministry of the Congregational Church six years later. In 1869, Chicago Theological Seminary conferred the honorary degree of Doctor of Divinity upon him, and Yale honored him with a similar degree in 1886. He also received the degree of LLD from Harvard in 1886 and from Princeton in 1888. He was an associate member of the American Academy of Arts and Sciences and elected an honorary member of the Connecticut Society of the Cincinnati in 1895. Dwight was a member of the American committee for the revision of the English version of the Bible, and for a number of years he was one of the editors of the New Englander. He had contributed extensively to various publications on theological and educational subjects. In 1886, he translated and edited, with additional notes, Frédéric Louis Godet's Commentary on the Gospel of John, and he had also edited several of Meyer's commentaries, including those on Romans, on several other Pauline Epistles, on Hebrews, and on the Epistles of James, Peter, John, and Jude. He was the author of "Thoughts of and for the Inner Life" (1899), and in 1903 published "Memories of Yale Life and Men" Address Delivered at the Funeral of President Porter (1892) and a Commemorative Address in honor of W. D. Whitney and J. D. Dana (1895). On April 19, 1889, he was a delegate to the organizational meeting of the National Society of the Sons of the American Revolution at Fraunces Tavern in New York City. He was elected as the first chaplain of the National Society. Dwight played an important role in the founding and early growth of the Hotchkiss School, a college preparatory boarding school located in Lakeville, Connecticut. After Maria Bissell Hotchkiss received a large inheritance from her husband, Benjamin B. Hotchkiss, Dwight approached her with the idea that she "finance a school that would prepare young men for college—for Yale, to be precise." Dwight was one of the incorporators and original trustees of Hotchkiss when the school was founded in 1891, and he continued to serve as a trustee for 25 years until his death in 1916, when the school's board noted in a resolution that the institution "in a large sense was the child of his creation [and] that it was his wisdom that largely dominated its inception, creation, and upbuilding." He served as Secretary of the Class of 1849 continuously from graduation until his death, which occurred, without warning, at his home in New Haven, May 26, 1916, as the result of infirmities incident to his advanced age. Burial was in Grove Street Cemetery in New Haven. Dwight's full length portrait by Edmund C. Tarbell hangs in the stairwell of Woodbridge Hall, the Yale administration building.
Отбасы
Ол 1866 жылдың 31 желтоқсанында Джейн Уэйкменге үйленді, ол 1813 жылы Йель университетін бітірген Роджер Шерман Скиннер мен Мэри Локвуд (ДеФорест) Скиннердің қызы болған. Ол одан кейін оның ұлы Уинтроп Эдвардс (B.A. 1893, Ph.D. 1895, LL.B. 1896)пен бірге өмір сүрді. Олардың қызы Хелен Руд 1909 жылдың 16 қазанында қайтыс болды. Джон Брид Дуайт, 1840 жылы Йель университетінің түлегі, және Джеймс Макларен Брид Дуайт (B.A. 1846, LL.B. Columbia 1861) оның бауырлары болды. Ол Теодор Дуайт Вулсидің (B.A. 1820) туысы еді, ол 25 жыл бойы Йель университетінің президенті қызметін атқарды. 1935 жылы Йель өзінің он екі тұрғын колледжінің тоғызыншысын – Тимоти Дуайт колледжін салды. Колледж Дуайт пен оның әкесінің құрметіне аталды, олар екеуі де Йельдің ең маңызды президенттері саналды. Джейн Уэйкман (Скиннер) Дуайт Американың негізін қалаушы әкесі Роджер Шерманның шөбере қызы болды.
He was married in that city, December 31, 1866, to Jane Wakeman, daughter of Roger Sherman Skinner, who graduated from Yale in 1813, and Mary Lockwood (DeForest) Skinner. She survived him with their son, Winthrop Edwards (B. A. 1893, Ph. D. 1895, LL. B. 1896). Their daughter, Helen Rood, died October 16, 1909. John Breed Dwight, a graduate of Yale in 1840, and James McLaren Breed Dwight (B. A. 1846, LL. B. Columbia 1861) were his brothers. He was a cousin of Theodore Dwight Woolsey (B. A. 1820), who for 25 years was the president of Yale. In 1935, Yale constructed the ninth of its twelve residential colleges, Timothy Dwight College. It was named for Dwight and his grandfather, who were both regarded as particularly important presidents of Yale. Jane Wakeman (Skinner) Dwight was the great granddaughter of American founding father Roger Sherman.