Вальтер Ботхе: Немец физигі, Коинциденция әдісінің дамушысы және Нобель сыйлығының иегері
Walther Bothe
Вальтер Ботхе – неміс физигі, 1954 ж. физика бойынша Нобель сыйлығының иегері. Бөлшектер физикасын зерттеудегі әдістері, коинциденция схемалары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс ядролық физигі және Макс Борнмен бөліскен Нобель сыйлығы (1891–1957)
German nuclear physicist and Nobel Prize shared with Max Born (1891–1957)
Вальтер Вильгельм Георг Боте (8 қаңтар 1891 – 8 ақпан 1957) – бөлшектер физикасын зерттеу үшін кездейсоқтық әдістерін дамытуымен танымал неміс ядролық физигі. 1914 жылдан бастап Бірінші дүниежүзілік соғыста әскери қызмет атқарды және 1920 жылы Германияға оралған ресейлік соғыс тұтқыны болды. Зертханаға оралғаннан кейін, ол ядролық реакцияларды зерттеу үшін кездейсоқтық схемаларын (контурларын) жасады және қолданды, мысалы, Комптон эффектісі, ғарыштық сәулелер және сәулеленудің толқын-бөлшектік дуалдығы, осы еңбектері үшін 1954 жылы физика саласындағы Нобель сыйлығының бір бөлігін алды. 1930 жылы ол Гиссен университетінің физика кафедрасының профессоры және директоры болды. 1932 жылы Гейдельберг университетінің Физика және радиология институтының директоры болды. Ол «неміс физикасы» қозғалысының өкілдері тарапынан осы лауазымнан қуылды. Германиядан эмиграцияға бармауы үшін, ол Хайдельбергтегі Кайзер Вильгельм медициналық зерттеулер институтының (KWImF) физика институтының директоры болып тағайындалды. Ол Германиядағы алғашқы операциялық циклотронды сонда құрды. Бұдан өзге, ол 1939 жылы Армия қару-жарақ басқармасының бақылауымен басталған «Уран клубы» (Uranverein) деп белгілі неміс ядролық энергия жобасының дамуына басшылық етті. 1946 жылы, KWImF физика институтының директоры қызметін атқарумен қатар, Гейдельберг университетінің профессоры болып қайта тағайындалды. 1956–1957 жылдары Германиядағы Ядролық физика жұмыс тобының мүшесі болды. Боте қайтыс болғаннан кейін, оның KWImF-тағы физика институты Макс Планк қоғамының құрамындағы жаңа институт мәртебесіне көтерілді және Макс Планк ядролық физика институты аталды. Оның бас ғимараты кейін Боте зертханасы деп аталды.
Walther Wilhelm Georg Bothe (; 8 January 1891 – 8 February 1957) was a German nuclear physicist know for the development of coincidence methods to study particle physics. He served in the military during World War I from 1914, and he was a prisoner of war of the Russians, returning to Germany in 1920. Upon his return to the laboratory, he developed and applied coincidence circuits to the study of nuclear reactions, such as the Compton effect, cosmic rays, and the wave–particle duality of radiation, for which he would receive a share of the Nobel Prize in Physics in 1954. In 1930, he became a full professor and director of the physics department at the University of Giessen. In 1932, he became director of the Physical and Radiological Institute at the University of Heidelberg. He was driven out of this position by elements of the deutsche Physik movement. To preclude his emigration from Germany, he was appointed director of the Physics Institute of the Kaiser Wilhelm Institute for Medical Research (KWImF) in Heidelberg. There, he built the first operational cyclotron in Germany. Furthermore, he became a principal in the German nuclear energy project, also known as the Uranverein (Uranium Club), which was started in 1939 under the supervision of the Army Ordnance Office. In 1946, in addition to his directorship of the Physics Institute at the KWImf, he was reinstated as a professor at the University of Heidelberg. From 1956 to 1957, he was a member of the Nuclear Physics Working Group in Germany. In the year after Bothe's death, his Physics Institute at the KWImF was elevated to the status of a new institute under the Max Planck Society and it then became the Max Planck Institute for Nuclear Physics. Its main building was later named Bothe laboratory.
Білім
Боте Фридрих Боте мен Шарлотта Хартунгтің ұлы. 1908 жылдан 1912 жылға дейін Боте Фридрих Вильгельм университетінде (қазіргі Гумбольдт университеті) оқыды. 1913 жылы Макс Планктің оқытушысының ассистенты болды. 1914 жылы Планктың жетекшілігімен докторлық диссертациясын қорғады.
Bothe was born to Friedrich Bothe and Charlotte Hartung. From 1908 to 1912, Bothe studied at the Friedrich Wilhelms Universität (today, the Humboldt Universität zu Berlin). In 1913, he was Max Planck's teaching assistant. He was awarded his doctorate, in 1914, under Planck.