Уильям МакГиллiврей: Шотланд табиғат зерттеушісі және құс шешені
William MacGillivray
Уильям Макгилливрей (1796-1852) – шотланд натуралисі, орнитолог. Әбердинде туып өсті, медицина білімі алды, анатомияда жұмыс істеді. Табиғатты зерттеуші.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландтық табиғатты зерттеуші және құстарды зерттеуші (1796–1852)
Scottish naturalist and ornithologist (1796–1852)
Уильям МакГилливрэй ФРСЭ (25 қаңтар 1796 – 4 қыркүйек 1852) – шотландтық табиғатты зерттеуші және құстарды зерттеуші.
William MacGillivray FRSE (25 January 1796 – 4 September 1852) was a Scottish naturalist and ornithologist.
Өмір және жұмыс
МакГилливрэй Олд-Абердинде дүниеге келіп, Харрис аралында өсті. Ол Абердинге оралып, Король колледжінде медицинаны оқыды және 1815 жылы магистратураны аяқтады. Ол Олд-Абердиндегі 107 Хай-стрит мекенжайында тұрды. Кейін анатомия сабақтарында диссектордың көмекшісі болды. 1823 жылы Эдинбург университетіндегі Табиғи тарих профессоры Роберт Джеймсонның көмекшісі болды. 1831 жылдан бастап Эдинбург Корольдік Хирургтар Колледжінің мұражайын басқарды, ал 1841 жылы Абердиндегі Маришал колледжінде Табиғи тарихтың профессоры қызметіне ауысты. МакГилливрэй американдық құс сарабы Джон Джеймс Одубонмен дос болды және 1830-1839 жылдар аралығында Одубонның орнитологиялық биографиясының көп бөлігін жазды. Одубон оның құрметіне МакГилливрэйдің сойыл құсын атады. Ол 1852 жылдың 5 қыркүйегінде Абердиндегі 67 Краун-стритте қайтыс болды, бірақ Эдинбургтегі Жаңа Калтон зиратында жерленген. Қабірі шығысқа қарай, шығыс жолға қарап орналасқан.
MacGillivray was born in Old Aberdeen and brought up on Harris. He returned to Aberdeen where he studied Medicine at King's College, graduating MA in 1815. In Old Aberdeen he lived at 107 High Street. He then became an assistant Dissector in the Anatomy classes. In 1823 he became assistant to Robert Jameson, the Regius Professor of Natural History at the University of Edinburgh. He was curator of the museum of the Royal College of Surgeons of Edinburgh from 1831, resigning in 1841 to become Regius Professor of Natural History at Marischal College, Aberdeen. MacGillivray was a friend of American bird expert John James Audubon, and wrote a large part of Audubon's Ornithological Biographies from 1830 to 1839. Audubon named MacGillivray's warbler for him. He died at 67 Crown Street in Aberdeen on 5 September 1852 but is buried in New Calton Cemetery in Edinburgh. The grave faces east onto the eastern path.
Отбасы
1820 жылы ол Харристен келген Марион Аскиллге үйленді. Олардың он баласы болды, екеуі нәресте шағында қайтыс болды. МакГиллврэйдің екі ұлы табиғатты зерттеуші ретінде танылды. Оның үлкен ұлы Джон МакГиллврэй (1822–1867) "HMS Rattlesnake" кемесінің әлемді айналып келген сапары туралы есеп жариялады, ол кемедегі табиғатты зерттеуші болған. Тағы бір ұлы Пол 1853 жылы "Абердин флорасын" жариялады және әкесінің 214 суретін Табиғат тарихы мұражайына сыйлады.
In 1820 he married Marion Askill from Harris. The couple had 10 children, two of whom died in infancy. Two of MacGillivray's sons achieved recognition as naturalists. His eldest son, John MacGillivray (1822–1867), published an account of the voyage round the world of HMS Rattlesnake, to which he was the onboard naturalist. Another son, Paul, published an Aberdeen Flora in 1853, and donated 214 of his father's paintings to the Natural History Museum.
Мұра
МакГилливрэйдің өмірбаянының толық нұсқасы, оны осы аттас адам жазған, орнитологтың қайтысынан кейін 49 жыл өткен соң жарық көрді. МакГилливрэй қапталды қаңғыр мен кәдімгі қаңғырды дұрыс ажыратқан, бірақ келесі бір жарым ғасыр бойы олар тек түрдің ішкі түрі деп есептелді. 2002 жылы ДНК деректеріне сүйене отырып, қапталды қаңғырға жеке түр мәртебесі берілді.
A detailed version of MacGillivray's life, written by a namesake, was published 49 years after the ornithologist's death. MacGillivray correctly distinguished between the hooded crow and carrion crow, but they were considered only to be subspecies for the next one and a half centuries until, in 2002, on DNA evidence, the hooded crow was awarded species status.