Кіріспе

Англияның тарихи аймағы

Питербороу сок – Англияның Питербороу қаласы және дін аймағымен байланысты тарихи аймақ, бірақ Нортгемптонширдің бір бөлігі саналады. Сок Питербороның еркіндігі немесе Нассабург жүздігі деп те аталады және Питербородан басқа шамамен отыздай приходты қамтиды. Бұл аймақ 1974 жылдан кейін Кембриджширдің рәсімдік графтығына кіретін қазіргі Питербороу қаласының көп бөлігін құрайды. Англия шіркеуінің Питерборо және Эли дін аймақтары әлі де Сок шекарасын сақтайды, қаланың тек Нене өзенінің солтүстігіндегі бөлігі Питерборо дін аймағына жатады, ал Торни және Нене өзенінің оңтүстігіндегі қалалық аймақтар, Стэнграунд және Флеттон сияқты жерлер Эли дін аймағында орналасқан. "Сок" термині ортағасырлық Англияда қолданылған, жерді билеу құқығын, сот өткізуге немесе айыппұл алуға құқық сияқты түрлі мағыналарды білдіретін жалпы құқықтық термин.

Тарих

Англо-саксон дәуірінде жүздің иесі сот өткізу және оның шекараларында әділеттілік тағайындау билігіне немесе құқығына ие болды, ал бұл жүйе кейіннен Питерборо игумендері тарапынан жалғастырылды. Олар ежелгі сокаж заңдары мен әдет-ғұрыптарын иелер ретінде жеке өздері сақтады немесе олардың орнына әрекет ету үшін өкіл тағайындады. 1349 жылы төрт айлық сот сессиялары құрылғаннан кейін, Сок юрисдикциясы Нортгемптон графтығынан ерекше сақталды; парламенттік мақсаттар мен әскерге қатысты мәселелерден басқа, ол толығымен осы графтықтан тәуелсіз болды. Бостандық үшін төрт айлық сот сессиялары Питерборо қаласындағы сот үйінде, ал шағын сот сессиялары да сол жерде өткізілді. Бостандықтың азаматтық басқаруы Питербороның Лорд Парамоунты және *custos rotulorum* лауазымындағы Эксетер маркизіне, тәж тағайындаған шамамен 40 судьяға және Питерборо соборының деканы мен тарауы тағайындаған қаланың жоғары сот орындаушысына жүктелді. Сок өз судьяларына ие болды, оларды Лорд Парамоунт тағайындады, олар *oyer and terminer* және түрмеге жеткізу комиссиясымен, сондай-ақ жалпы комиссиямен әрекет етті. Бостандық судьялары кісі өлтіру жағдайында қылмыскерді аспаққа беру құқығын сақтады, және олар оны 1812 жылға дейін іске қосты. 1820 жылғы Жергілікті юрисдикция туралы заң, бостандық алқасына (тек кісі өлтіру үшін) графтық сотқа жіберу құқығын бергенімен, түрмеге жеткізуге толық құқықтарын шектемеді. Сок сонымен қатар жеке мөлшерлемеге ие болды, одан барлық төлемдер жасалды, және Сок судьялары тағайындаған және олардың бақылауында болған Питерборо бостандық полициясы сияқты жеке полиция күштеріне ие болды. 1874 жылы Питерборо қаласына жарғы берілді және жаңа кеңеске қарау комитеті мен полиция бөлімін, Питерборо қалалық полициясын тағайындау міндеті жүктелді. Екі күш ақырында 1947 жылы біріктіріліп, Питерборо біріктірілген полиция күштерін құрды. 1856 жылғы Графтық және қалалық полиция заңының, 1878 жылғы салмақтар мен өлшемдер заңының және 1878 жылғы жұқпалы аурулар (жануарлар) заңының ережелерінде Питерборо бостандығы, Элли аралы сияқты, әрбір жағдайда жеке графтық ретінде қарастырылды.

Саясат

Парламенттік мақсаттар үшін қала "дәстүр бойынша" округ құрды, 1541 жылдан бастап екі Парламент мүшесін (депутаттарды) сайлап, Соктың қалған бөлігі Нортгемптоншир парламенттік округінің құрамына кірді. Ұлы реформа актісі бұл округке әсер етпеді, ал Соктың ауылдық бөлігі Нортгемптонширдің солтүстік бөлімшесіне қосылды. 1885 жылғы Орындықтарды қайта бөлу туралы заңмен округтің өкілдігі бір мүшеге дейін азайтылды. 1918 жылы Соктың барлық аумағы мен Нортгемптоншир әкімшілік округіне жақын жерлерді қамтитын жаңа округ құрылды. 1948 жылы округтің шекаралары Сок шекараларымен сәйкестендірілді және 1970 жылға дейін олар сол күйінде сақталды. Реформаланбаған Парламентте округтен кандидат болу немесе дауыс беру үшін ер адамның жылдық жер салығы екі фунтқа бағаланған еркін меншігі болуы керек еді (әйелдер дауыс бере де, сайлауға түсе де алмады). Бұл 40 шиллингтік еркін меншік деп аталды. Қалалық округтердегі сайлау құқығының шарттары әртүрлі болды. Питерборо 37 округтің бірі болды, онда сайлау құқығы шот пен лот төлегендерге – жергілікті салықтың бір түріне – ғана берілді. 1800 жылы Нортгемптонширде 2000, ал Питерборо қаласында 400 тіркелген сайлаушы болды. 1835 жылға қарай бұл көрсеткіш 576 адамға, яғни халықтың шамамен бір пайызына жетті. Төртінші реформа актісі ер адамдар үшін мүлік талаптарын жойып, 30 жастан асқан және мүлік талаптарына сай келетін әйелдерге дауыс беру құқығын беріп, сайлау құқығын кеңейтті. Бұл жүйе жалпы еркектерге дауыс беру құқығы деп аталды және алғаш рет 1918 жылғы жалпы сайлауда қолданылды.