Кіріспе

Британдық коммунист саясаткер және парламент депутаты

Филип Пиратин (15 мамыр 1907 – 10 желтоқсан 1995) Ұлыбритания Коммунистік партиясының (CPGB) мүшесі және партияның құрылған алғашқы отыз жылындағы төрт CPGB парламент депутатының бірі болды. (Қалғандары – Шапуржи Саклатвала, Уолтон Ньюболд және Вилли Галлахер.)

Саяси мансап

Пиратин шағын жергілікті саудагердің ұлы болған және Давенант негізгі мектебінде оқыған. Ол коммунистік белсенді, фашизмге қарсы күрескен және жалға алушылардың құқықтарын қорғаған, Степни жалға алушылардың қорғаныс лигасының жетекші мүшесі болды. Яһуди тегінен шыққан ол Освальд Мослидің антисемитизміне және оның Британдық фашистер одағының Шығыс Лондон арқылы өткізген шерулеріне қарсы күрестің көшбасшысы болды. Пиратин 1937 жылы Степни округі кеңесіне сайланды және округтік Коммунистік партияның төрағасы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол 100 адамды «Блитц» бомбалауынан Савой қонақ үйінің жертөлесіне жасыруға жетекшілік етті, соның арқасында үкіметті Лондон метро станцияларын бомбадан паналаған кез келген адамға ашуға көндірді. Бұл практика бұрын үкімет тарапынан қабылданбаған, бірақ кейіннен кеңінен қолданыс тапты. Пиратин 1945 жылғы жалпы сайлауда Степнидегі Майл Энд округінен Парламент депутаты (MP) болып сайланды, Ұлыбритания Коммунистік партиясының (CPGB) соңғы екі депутатының бірі болды. Парламентте ол бірнеше солшыл Лейборист партиясының депутаттарымен жұмыс істеді, олардың кейбіреулері партиясынан «жасырын коммунист» деп айыпталып шығарылып, Лейбористтік тәуелсіз тобын құрды. 1950 жылы Степнидің жаңа сайлау округінде қайта сайлануға түскен кезде жеңіліске ұшырады, өйткені оның Mile End ескі округі шекаралардың өзгеруіне байланысты таратылды. 1957 жылға дейін Пиратин коммунистік «The Daily Worker» газетінің тарату жөніндегі менеджері болды, бірақ сол жылдың басында, ресми түрде, процедуралық мәселелерге байланысты қызметтен кетті. Алайда, 1991 жылы ол Элисон Маклеодқа сол кездегі күмәндарын айтты: «1956 жылы Фил Оксфордқа студенттермен өткен жиналыста Венгрия мәселесі бойынша партиялық бағытты қорғау үшін барды. Ол ғимаратының алдына жетіп, тоқтады – және кері қайтып келді. Фил партияда қалды, бірақ ол енді толық уақыт жұмыс істемеді. Кейіннен Пиратин кәсіпкер болды».

Жарияланымдар

Фил Пиратин; Біздің туымыз қызыл болып қалады, Темза, Лондон (1948).