Кіріспе
Британдық саясаткер және Чехословакияның SR үшін жұмыс істеген деген күдікпен айыпталған тыңшы (1925–1988)
Ерте өмір және білім
Стоунхаус 1925 жылғы 28 шілдеде Саутгемптон қаласында дүниеге келді. Оның әкесі кәсіподақтың жергілікті хатшысы болды, ал Стоунхаус он алты жасында Еңбек партиясына қосылды. Оның анасы, бұрынғы ыдыс-аяқ жуушы, Саутгемптонның алтыншы әйел мэрі және 1936 жылдан 1970 жылға дейін Саутгемптон қалалық кеңесінің кеңесшісі болды. Стоунхаус Таунтон мектебінде (қазіргі Ричард Таунтон алтыншы форма колледжі), Саутгемптон қаласында білім алды және 1944 жылдан 1946 жылға дейін Корольдік әуе күштерінде ұшқыш болып қызмет етті. Содан кейін ол Лондон экономика мектебінде (LSE) оқыды, онда BSc (Экономика) дәрежесін алды және Еңбек қоғамына қатысты. Университетте Стоунхауспен бірге оқыған саясаттанушы Бернард Крик оның сол кездегі лақап атының «Лорд Джон» болғанын және «оның сөздері парламенттік мандатты қалай алуға болады деген ашық және тоқтаусыз ойлармен толы болды» деп еске алады. Стоунхаус авиация министрі қызметін атқарды, онда ол BOAC-тың АҚШ-тан Boeing 707 ұшақтарын сатып алуына қатысты, өзінің британдық ұшақ – Super Vickers VC10 сатып алу керек деген ұсынысына қарсы болды. Бұл оның әріптестерін шешімнің себептерін сұраққа салуына әкелді. 1968 жылғы наурыз айында ол Ұлыбритания мен Чехословакия арасындағы технологиялық ынтымақтастықтың ұзақ мерзімді дамуына негіз болатын келісімге қол жеткізді. Келісімде мамандар мен ақпарат алмасу, технология бойынша оқу және зерттеу мүмкіндіктері, сондай-ақ келісілген басқа да өнеркәсіптік ынтымақтастық түрлері қарастырылды. Колониялық кеңседе жұмыс істеген кезде Стоунхаус өркендеді, 1967 жылы Тони Бенннің басшылығымен Технология жөніндегі мемлекеттік министр болды, ал кейіннен 1969 жылғы Пошта актісімен жойылғанға дейін Пошта министрі қызметін атқарды. 1970 жылы Пошта және телекоммуникация министрі ретінде ол «Radio North Sea International» теңіз радиостанциясының эфирін кесуді қадағалады. 1970 жылғы жалпы сайлауда Лейбористер жеңілген соң, ол Көлеңке кабинетіне тағайындалмады. 1974 жылы Веднесбери сайлау округі жойылғанда, ол ақпан айында жақын орналасқан Уолсолл Солтүстік сайлау округінен сайланды. Лейбористер азшылықпен үкімет құрғаннан кейін тағы бір сайлау жарияланды, және Стоунхаус қазан айындағы 1974 жылғы сайлауда шамамен 16 000 дауыспен қайта сайланды, нәтижесінде Лейбористер аз ғана көпшілікпен жеңіске жетті, оның жоғалуына алты апта қалғанда. Оның жоғалуына дейін Парламенттегі соңғы сөйлеуі 1974 жылғы 14 қарашада Премьер-министрге қойылған сұрақтар кезінде болды, содан кейін бірнеше күннен кейін Флорида штатының Майами қаласына кетті.
Жас шпион туралы айыптаулар
Стоунхаус 1962 жылы Чехословакия үшін тыңшылық қызметін бастады деген күдік туды. 1969 жылы Гарольд Уилсонмен болған кездесуде Стоунхаусқа ол Чехословакияның құпия қызметінің агенты деген айыптаулар жеткізілді; ақпарат көзі – Чехословакияның StB құпия қызметінен дезертир болған, кейін АҚШ қауіпсіздік қызметтерімен сұхбаттасқан адам еді. Ол кезде Стоунхаус өзін сәтті қорғады. 2009 жылы Кембридж тарихшысы Кристофер Эндрюдің МИ5 тарихында, «The Defence of the Realm» (2009) еңбегінде тыңшылық айыптау расталды. 2010 жылдың желтоқсан айында 1980 жылы сол кездегі премьер-министр Маргарет Тэтчер Стоунхаустың 1960 жылдардан бері Чехословакия тыңшысы болғанын жасыруға келіскені белгілі болды, себебі оны сотқа тартуға жеткілікті дәлелдер болмады. 2012 жылдың маусым айында Рей Моби, қысқа мерзімге консервативті үкімет мүшесі болғаннан кейін әшкере болғанға дейін, Стоунхаус бұрынғы Шығыс блогының агенты болған жалғыз министр еді.
Кәсіптік мүдделер
1970 жылы министрлік жалақысынан айырылған Стоунхаус депутаттық жалақысын толықтыру үшін түрлі компаниялар ашты. 1974 жылға қарай олардың көпшілігі қаржылық қиындыққа ұшырады, соның салдарынан ол алдауға құрылған есептеу амалдарын қолданды. Сауда және өнеркәсіп министрлігі оның істерін тексеріп жатқанын сезген ол қашуды дұрыс шешім деп санады. 2005 жылы құпиясы ашылған британдық үкімет құжаттары Стоунхаус жаңа өзін, сайлау округінің тұрғынының қайтыс болған күйеуі Джозеф Маркхэм рөлін ойнауға бірнеше ай бойы дайындалғанын көрсетеді.
Өлімді жалғанға айналдыру
Стонхаус 1974 жылғы 20 қарашада өлімін қоса жасаған күйін сақтап, Майами Бич жағажайында киім үйіндісін қалдырды. Осылайша ол суға түсіп, батып кеткендей немесе акула шаққандай көрінуі тиіс болды.
Тұтқындалу және соңынан
Стонхаус 1974 жылы 24 желтоқсанда Мельбурнда тұтқындалды. Ол Австралияда болған кезде (депутаттың отставкаға кету жолдарының бірі) Чилтерн жүздерінің стюарды және сот орындаушысы лауазымына өтініш берді, бірақ қағаздарға қол қоймауға шешім қабылдады. 1975 жылдың 17 шілдесінде Стоунхауз Скотланд-Ярд офицерлерінің сүйемелдеуімен Ұлыбританияға экстрадицияланды. Ол Швеция мен Маврикийден пана табуға тырысты. 1975 жылдың тамызына дейін Брикстон түрмесінде қамауда болды, содан кейін кепілдікпен босатылды. Ол депутаттық қызметін жалғастырды. 1975 жылы 20 қазанда ол Жеке мәлімдеме жасап, жоғалу себептерін түсіндірді, бұл жоғалудан шамамен бір жыл өткен соң Парламентте айтқан алғашқы сөзі болды: Өткен жылдың екінші жартысындағы ерекше және таңғажайып мінез-құлықтың себебі – мен бастан өткерген толыққанды психикалық күйзеліске қарай ұмтылуда. Бұл күйзелісті Австралиядағы көрнекті психиатр талдап, психиатриялық суицид деп сипаттады. Бұл – Стоунхауздың өмірін жоққа шығару, себебі ол өмір оған толыққанды төзбейтін болды. Жаңа, параллель тұлға пайда болды – бастапқы адамнан бөлек және одан өзгеше, ол қоғамдық өмірінің соңғы жылдарындағы жалғандық пен сұмдық үшін бастапқы адамды жек көріп, кінәлады. Параллель тұлға бастапқы адамның басынан өткен қорқынышты шиеленістер мен стрестерден мүлдем босатылды және ол, қарапайым адам ретінде, қоғамдық тұлғаны ауырлатқан азапты жүктемеден зор жеңілдік сезінді. Бастапқы адамның құлдырауы мен жойылуы оның саяли өміріндегі идеалдары толығымен күйреп, оны басып алған, бақылаудан шығып кеткен оқиғалардың салдарынан болды. Бұл жағдайға наразы болған Лейборист партиясы оны партиядан шығармады. Парламенттегі көпшілігі өте аз болды. 1976 жылдың 4 сәуірінде Стоунхаус Англия Ұлттық партиясы ұйымдастырған Георгий күніне арналған фестивальге қатысты: кейін ол партияға қосылғанын растады, осылайша Лейбористер парламентте азшылыққа айналды. Стоунхаус 21 айыптау бойынша – алаяқтық, ұрлық, жалған құжат жасау, алаяқтыққа қатысу, жалған полиция тергеуін қозғау және полиция уақытын ысырап ету – өзінің қорғанысын жүргізді. Оның соты 68 күнге созылды. 1976 жылдың 6 тамызында ол алаяқтық жасағаны үшін айыпты деп танылды және жеті жылға бас бостандығынан айырылды, сондай-ақ қылмыстық банкроттық жарияланды. Осылайша ол ХХ ғасырда Патшалық Кеңесінен кеткен үш адамның бірі болды. Стоунхаус 1976 жылдың 27 тамызында Чилтерн жүздері арқылы Төменгі палатадан отставкаға кетті. Одан кейін өткен қосымша сайлауда консерватор Робин Ходжсон жеңіске жетті. 1976 жылдың қазан айында Стоунхаус банкрот деп жарияланды. Стоунхаус Вормвуд Скрабс түрмесінде қамауда болды. 1977 жылдың 30 маусымында Лордтар палатасы оның айыптаудың бес түріне қатысты шағымдарын қабылдамады. Түрмеде ол жұмыс істейтін шеберханада поп музыка ойнатылатынына шағымданды. Денсаулығы нашарлағаннан кейін, ол Суффолк графтығындағы Блундстон түрмесіне ауыстырылды.
The explanation for the extraordinary and bizarre conduct in the second half of last year is found in the progressions towards the complete mental breakdown which I suffered. This breakdown was analysed by an eminent psychiatrist in Australia and was described by him as psychiatric suicide. It took the form of the repudiation of the life of Stonehouse because that life had become absolutely intolerable to him. A new parallel personality took over—separate and apart from the original man, who was resented and despised by the parallel personality for the ugly humbug and sham of the recent years of his public life. The parallel personality was uncluttered by the awesome tensions and stresses suffered by the original man, and he felt, as an ordinary person, a tremendous relief in not carrying the load of anguish which had burdened the public figure. The collapse and destruction of the original man came about because his idealism in his political life had been utterly frustrated and finally destroyed by the pattern of events, beyond his control, which had finally overwhelmed him. Although unhappy with the situation, the Labour Party did not expel him. Their Parliamentary majority was very narrow. On 4 April 1976 Stonehouse attended a St George's Day festival hosted by the English National Party: he later confirmed he had joined the party, making Labour a minority government. Stonehouse conducted his own defence on 21 charges of fraud, theft, forgery, conspiracy to defraud, causing a false police investigation and wasting police time. His trial lasted 68 days. On 6 August 1976, he was convicted and sentenced to seven years in prison for fraud, and received a criminal bankruptcy order. becoming one of only three people to resign from the Privy Council in the 20th century. Stonehouse tendered his resignation via the Chiltern Hundreds route from the House of Commons on 27 August 1976. The subsequent by election was won by Robin Hodgson, a Conservative. In October 1976, Stonehouse was declared bankrupt. Stonehouse was imprisoned in HM Prison Wormwood Scrubs. On 30 June 1977, the House of Lords refused his appeal against five of the charges of which he was convicted. While he was in prison, he complained that the prison workshop where he worked played a pop music radio station. When his health deteriorated, he was moved to HM Prison Blundeston in Suffolk.
Денсаулыққа қатысты проблемалар
1979 жылы 14 тамызда Стоунхауз жақсы мінез-құлқы мен үш жүрек ұстамасынан кейін мерзімінен бұрын түрмеден босатылды; алғашқысы 1977 жылы 18 сәуірде, екіншісі төрт күннен соң, ал 1978 жылы 13 тамызда ауыр жүрек ұстамасы болды. 1978 жылы 6 қыркүйекте Стоунхаус коронарлық ишемия ұстамасын басынан өткізді, оның салдарынан үш күн ауруханада жатты. 1978 жылы 7 қарашада оған алты сағатқа созылған ашық жүрек операциясы жасалды.
Босатылғаннан кейін
1980 жылдың қаңтарынан бастап Стоунхаус Шығыс Лондондағы Community Links қайырымдылық ұйымы үшін ерікті түрде қаржы жинады. Ол Социал-демократиялық партияға (СДП) қосылды, кейін Либералдық партиямен бірігіп, Либералды демократтар партиясын құрды. 1980 жылдың маусым айында ол банкроттықтан босатылды. Стоунхаус өмірінің соңына дейін үш роман жазды, телеарналар мен радиода сұхбаттар берді, көбінесе оның жоғалып кеткені туралы әңгімеледі. 1986 жылдың маусым айында ол TVS телеарнасының Regrets бағдарламасында, ал желтоқсан айында BBC Radio 4 радиосының In The Psychiatrist's Chair бағдарламасында Энтони Клэрмен сұхбаттасты.
Жеке өмір
1948 жылы Стоунхаус Барбара Джоан Смитқа үйленді, олардың Джейн және Джулия есімді екі қызы және Мэтью есімді ұлы болды. 1978 жылы ажырасқаннан кейін, Стоунхаус 1981 жылы 31 қаңтарда Гэмпширде өзінің сүйіктісі Шейла Элизабет Баклиге (туған тегі - Блэк) үйленді. 1982 жылы желтоқсанда олардың ұлы Джеймс Уильям Джон дүниеге келді. Стоунхаустың қызы Джулия Стоунхаус 2021 жылы әкесінің өмірі туралы "Джон Стоунхаус, менің әкем: қашқан депутаттың шынайы тарихы" атты кітап жариялады. Бұл кітап шамамен бір уақытта қылмыстық қорғау адвокаты Джулиан Хейестің "Стоунхаус: министрлер кабинеті, алаяқ, тыңшы" атты кітабымен бірге шықты. Джулиан Хейес Стоунхаустың шөбересі, оның әкесі Майкл Хейес депутаттың жүрегіндегі адамы және адвокаты болған. Джулия Стоунхаустың өзімен аттас веб-сайты бар, онда ол әкесі туралы басқа кітаптар мен хабарламалардың дұрыстығына күмән келтіреді.
Өлім
1988 жылғы 25 наурызда Стоунхаус Бермингемде Central Weekend бағдарламасы түсірілімі кезінде, жоғалған адамдар туралы бағдарлама түсіріліп жатқанда құлап кетті. Оған студияда шұғыл медициналық көмек көрсетілді және жедел жәрдем шақырылды. Оған жеңіл жүрек шабуылы болғаны анықталды және ол бір түн қалалық ауруханада жатты. Шамамен үш аптадан кейін, 14 сәуірдің таңында, ол алты ай бұрын көшіп келген Хэмпшир графтығының Тотон қаласындағы Дейлс Уэйдегі үйінде ауыр жүрек шабуылына ұшырады. Ол түрмеден босатылғаннан бері Лондонда тұрып, соңғы мекенжайы 20 Ширланд Мьюс болған. Бұл жолы Стоунхаусты құтқару мүмкін болмады, ол ауруханада таңғы сағат 2:30-да қайтыс болды. 1988 жылғы 22 сәуірде Саутгемптонның Басетт Грин қаласында кремацияланды. Бұрынғы депутат Брюс Дуглас Манн естелік сөз сөйледі. 1989 жылы оның төртінші романы өлімнен кейін жарық көрді. 1988 жылғы 17 тамызда жарияланған өсиетіне сәйкес, ол 70 000 фунт стерлингтен кем қаражат қалдырды.
Телесериалдар
Британдық ITV телесериалы «Stonehouse», Stonehouse тарихының көркемделіп бейнеленген нұсқасы, алғаш рет 2023 жылдың 2-4 қаңтары аралығында эфирге шықты. Сериалда Мэтью Макфадиен және Кили Хоуес түсті, ал режиссерлік жұмысын Джон С. Бэрд Джон Престонның сценарийі бойынша жүзеге асырды.