Дэвид Динкинс: Нью-Йорк қаласының 106-шы мэрі

Кіріспе

Нью-Йорк қаласының 106-шы мэрі 1990-1994 жылдары қызмет еткен Дэвид Норман Динкинс (10 шілде 1927 – 23 қараша 2020) – американдық саясаткер, заңгер және жазушы. Ол 1990-1993 жылдар аралығында Нью-Йорк қаласының 106-шы мэрі болды. Динкинс 1945-1946 жылдар аралығында құрылған, АҚШ Теңіз жауынгерлерінің алғашқы афроамерикалықтары саналған 20 мыңнан астам Монтфорд Пойнт теңіз жауынгерлерінің қатарында болды. Ол Говард университетін үздік бітіріп, 1956 жылы Бруклин құқық мектебінен заңгер мамандығын алды. Харлемнің Карвер Демократиялық клубының көп жылдық мүшесі болған Динкинс өзінің сайлау жолын 1966 жылы Нью-Йорк штатының Ассамблеясында қызмет етуден бастады, соңынан Манхэттен округінің президентіне дейін жетті. Ол 1989 жылғы Нью-Йорк қаласының мэрі сайлауында жеңіске жетіп, осы лауазымға тағайындалған алғашқы афроамерикалық азамат болды. 1993 жылы қайта сайлауда жеңілгеннен кейін Динкинс Колумбия университетінің профессоры болып жұмыс істеді, сонымен қатар қалалық саясатқа белсенді қатысты.

Ерте өмір және білім

Динкинс Нью-Джерси штатының Трентон қаласында Сара "Сэлли" Люси Динкинс – үй шаруасында жұмыс істеген әйел және Уильям Харви Динкинс-младший – шаштараз және жылжымайтын мүлік агенті отбасында дүниеге келген. Динкинс бала кезінде Харлемге көшіп, кейін Трентонға қайтып келді. Ол Трентон орталық орта мектебін бітірді, 1945 жылы түлек атанды. Бітірген соң Динкинс АҚШ Теңіз корпусына қатысуға тырысты, бірақ нәсілдік квота толып кеткендігін естіді. Солтүстік-Шығыс АҚШ-ын аралағаннан кейін, ол өз сөзімен айтқанда, "негр теңізшілері үшін квотасын" толтырмаған рекрутингтік станцияны тапты; алайда, Динкинс жаттығу лагерін бітірер алдында Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталды. Ол 1945 жылдың шілдесінен 1946 жылдың тамызына дейін Теңіз корпусында қызмет етті, аға сержант шеніне жетті. Динкинс Монтфорд-Пойнт теңізшілерінің қатарында болды, АҚШ Сенаты мен Өкілдер палатасынан Конгресс Алтын медалін алды.

Ерте және орта мансап

1956 жылдан 1975 жылға дейін жеке құқықтық тәжірибемен айналысқан кезеңде Динкинс Харлемдегі Демократиялық партия ұйымында өркендеді, бастапқыда Дж. Реймонд Джонстың басшылығымен Карвер Демократиялық клубында қатысты. Ол Денни Фаррелл, Перси Саттон, Базил Патерсон және Чарльз Ренгелді қамтитын африкалық-американдық саясаткерлердің ықпалды тобының құрамына кірді; соңғы үшеуі Динкинспен бірге «Төрттік» деп танылды. Инвестор ретінде Динкинс 1971 жылы Саттонның Inner City Broadcasting Corporation компаниясын құруына көмектескен елу африкалық-американдық инвестордың бірі болды. 1966 жылы Динкинс қысқа мерзімге Нью-Йорк штатының 78-ші сайлау округін өкілдік етті. 1972 жылдан 1973 жылға дейін ол Нью-Йорк қалалық сайлау комиссиясының төрағасы болды. 1973 жылдың соңында ол Нью-Йорк қаласының алғашқы афроамерикандық вице-мэрі болып тағайындалуға дайын тұрды, сайланған әкім Авраам Д. Биманың басшылығымен; алайда, тағайындау «Динкинстің төрт жыл бойы федералды, штаттық немесе қалалық жеке табыс салығын төлемеуінен туындаған қиындықтар» салдарынан іске аспады. Оның орнына, ол 1975 жылдан 1985 жылға дейін қалалық хатшы болып қызмет етті (Роберт Д. МакФадден бұл қызметті «неке куәліктерін және муниципалдық тіркемелерді сақтайтын меценаттық тағайындама» деп сипаттады). 1985 жылы ол Манхэттен округінің әкімі болып сайланды, бұл лауазыққа үшінші рет үміткерлік еткені болды. 1989 жылдың 7 қарашасында Динкинс Нью-Йорк қаласының әкімі болып сайланды, үш мерзімдік әкім Эд Кохты және тағы екеуін Демократиялық партияның ішкі сайлауында, ал Республикалық партияның үміткері Руди Джулианиді жалпы сайлауда жеңіске жеткізді. Сайлау кампаниясы барысында Динкинс Любавич ребесі, раввин Менахем Мендель Шнеерсонның қолдауын және батасын алуға тырысты. Динкинс Бруклиндегі Демократиялық партияның ұзақ жылдар бойы төрағасы болған және Нью-Йорк қаласының саяси көшбасшысы Мид Эспозитоның Америка мафиясының ықпалымен құрылған меценаттық желісінің құлдырауынан туындаған сыбайлас жемқорлыққа байланысты даудан кейін сайланды, бұл Куинс округінің әкімі Дональд Мэнстің өзіне-өзі қол жұмсауына және қалалық Демократиялық партия басшылығының бірнеше қылмыстық істеріне әкелді. 1989 жылдың наурызында Нью-Йорк қалалық бағалау кеңесі (ондаған жылдар бойы әртүрлі меценаттық желілердің негізгі басқару құралы ретінде қызмет еткен, көбінесе әкімдікке қарағанда ықпалды болған) АҚШ Жоғарғы Сотының шешімімен Конституцияның 14-ші түзетуінің тең қорғау ережесіне қайшы деп жарияланды; бұл Нью-Йорк қаласының жарғысын қайта қарау комиссиясын құруға себеп болды, ол бағалау кеңесін таратып, қараша айында өткен сәтті референдум арқылы оның көптеген функцияларын кеңейтілген Нью-Йорк қалалық кеңесіне жүктеді. Демократиялық партияның күткен үміткері Кохтың саяси беделі Эспозито желісімен байланыстары және нәсілдік мәселелерді шешудегі тәсілі, әсіресе Манхэттеннің басым ақ тұрғындармен қоныстанған аудандарындағы бай топтарға адалдығы арқасында зардап шекті. Бұл Динкинске өзінің бұрынғы меценаттық тағайындауларына қатысты халықтың пікірін жұмсартуға және Кохқа реформаторлық көзқарастың күшті қарсыласы ретінде шығуға мүмкіндік берді. Сонымен қатар, Динкинстің афроамерикандық болуы оған ақтарға үгіт-насихат жүргізу арқылы қара дауысына немқұрайлы қарады деген айыптаулардан сақтануға көмектесті. Динкинстің сайлауына афроамерикандық дауыс берушілердің көп санының қатысуы маңызды болғанымен, ол қаланың барлық аймақтарында үгіт-насихат жүргізді.

While maintaining a private law practice from 1956 to 1975, Dinkins rose through the Democratic Party organization in Harlem, beginning at the Carver Democratic Club under the aegis of J. Raymond Jones. He became part of an influential group of African American politicians that included Denny Farrell, Percy Sutton, Basil Paterson, and Charles Rangel; the latter three together with Dinkins were known as the "Gang of Four". As an investor, Dinkins was one of fifty African American investors who helped Sutton found Inner City Broadcasting Corporation in 1971. Dinkins briefly represented the 78th District of the New York State Assembly in 1966. From 1972 to 1973, he was president of the New York City Board of Elections. In late 1973, he was poised to take office as New York City's first Black deputy mayor in the administration of Mayor elect Abraham D. Beame; however, the appointment was not effectuated amid "difficulties that stemmed from [Dinkins'] failure to pay federal, state or city personal income taxes for four years." Instead, he served as city clerk (characterized by Robert D. McFadden as a "patronage appointee who kept marriage licenses and municipal records") from 1975 to 1985. He was elected Manhattan borough president in 1985 on his third run for that office. On November 7, 1989, Dinkins was elected mayor of New York City, defeating three term incumbent mayor Ed Koch and two others in the Democratic primary and Republican nominee Rudy Giuliani in the general election. During his campaign, Dinkins sought the blessing and endorsement of Rabbi Menachem Mendel Schneerson, the Lubavitcher Rebbe. Dinkins was elected in the wake of a corruption scandal that stemmed from the decline of longtime Brooklyn Democratic Party chairman and preeminent New York City political leader Meade Esposito's American Mafia influenced patronage network, ultimately precipitating the suicide of Queens Borough President Donald Manes and a series of criminal convictions among the city's Democratic leadership. In March 1989, the New York City Board of Estimate (which served as the primary governing instrument of various patronage networks for decades, often superseding the mayoralty in influence) also was declared unconstitutional under the Fourteenth Amendment's Equal Protection Clause by the Supreme Court of the United States; this prompted the empanelment of the New York City Charter Revision Commission, which abolished the Board of Estimate and assigned most of its responsibilities to an enlarged New York City Council via a successful referendum in November. Koch, the presumptive Democratic nominee, was politically damaged by his administration's ties to the Esposito network and his handling of racial issues, exemplified by his fealty to affluent interests in predominantly white areas of Manhattan. This enabled Dinkins to attenuate public perceptions of his previous patronage appointments and emerge as a formidable, reform minded challenger to Koch. Additionally, the fact that Dinkins was African American helped him to avoid criticism that he was ignoring the Black vote by campaigning to whites. While a large turnout of African American voters was important to his election, Dinkins campaigned throughout the city.

Қылмыс

1990 жылғы қаңтарда қызметке кірген Динкинс нәсілдік келісімді уәде етті және Нью-Йорк қаласының демографиялық әртүрлілігін "қорыту емес, керемет мозаика" деп сипаттады. 1980 жылдары Нью-Йорктегі қылмыс көрсеткіші күрт өсті, ал 1990 жылы, Динкинс әкімшілігінің алғашқы жылы, адам өлтіру көрсеткіші рекордтық 2245 жағдайға жетті. Оның қызмет мерзімінің қалған төрт жылында көптеген қылмыстар, оның ішінде зорлық-зомбылық қылмыстарының барлық түрлері азайды. Бұл 30 жылдық өсімнің аяқталуын білдірді және оның өкілеттігінен кейін де жалғасып, үдеген төмендеуге бастама берді. Дегенмен, жоғары абсолюттік көрсеткіштер, әкімшілігінің басындағы ең жоғары деңгей және кейіннен шамалы ғана төмендеу (1990 жылдан 1993 жылға дейін адам өлтіру 12% азайды) Динкинстің қылмыс бақылаудан шығып кеткені туралы қабылдауынан саяси түрде зардап шегуіне әкелді. Динкинс полиция бөлімін шамамен 25%-ға кеңейткен жұмысқа орналастыру бағдарламасын бастады. "Нью-Йорк Таймс" газеті былай деп хабарлады: "Ол мыңдаған полицейлерді жұмысқа алу үшін салықты бөлуге штат заң шығарушы органының рұқсатын алды және мектептерді кешке дейін ашық ұстау үшін осы қылмысқа қарсы қаржының бір бөлігін сақтау үшін күресті, бұл ондаған мыңдаған жасөспірімдерді көшеден алған марапатқа ие болған бастама болды". Динкинстің қызмет мерзімі полицияның қанағаттанбас әрекеттеріне қатысты жауапкершілік пен бақылауды күшейтуге бағытталды, бұл Динкинс пен қалалық Полиция қызметкерлерінің қайырымдылық қоғамы (PBA) арасында шиеленіске әкелді. 1992 жылы Динкинс полиция қызметкерлерінің қанағаттанбас әрекеттеріне қатысты шағымдарды қарастыратын бақылау органы – Азаматтық шағымдарды қарау кеңесінің (CCRB) басшылығын жартылай полицейлерден, жартылай азаматтардан толығымен азаматтарға ауыстыру және оны Нью-Йорк полиция департаментінен тәуелсіз ету туралы заң жобасын ұсынды. Вашингтон Хайтс төңкерісінен кейін, полиция қызметкерінің Доминикан Республикасының құжаттары жоқ иммигрант Хосе "Кико" Гарсияны ұрып-соғуынан туындаған, Динкинс шиеленісті басуға тырысып, Гарсияның отбасын Грейси Мэншнға шақырды. Бұл әрекет қалалық PBA-ны ашуландырды, олар Динкинстің әрекеттері мырза Гарсияға деген жақсылықты және полицияға деген көңілінің жоқтығын көрсетті деп мәлімдеді. Динкинстің полициялық саясатын айыптау үшін қалалық PBA 1992 жылдың 16 қыркүйегінде наразылық акциясын ұйымдастырды, ол Бруклин көпіріндегі қозғалысты тоқтатып, полицияның кедергілерін құлатып, қалалық әкімдікке шабуыл жасауға тырысқан 4000-ге жуық бос полицейлердің қатысуымен тез арада зорлық-зомбылыққа ұласты. 300-ге жуық қызметтегі полицейлер төңкерісті басуға аз күш жұмсады. PBA-ның наразылығына және қарсылығына қарамастан, CCRB 1993 жылдың шілдесінде қайта ұйымдастырылып, полиция департаментінен тәуелсіз болды.

Dinkins entered office in January 1990 pledging racial healing, and famously referred to New York City's demographic diversity as "not a melting pot, but a gorgeous mosaic". The crime rate in New York City had risen alarmingly during the 1980s, and the rate of homicide in particular reached an all time high of 2,245 cases during 1990, the first year of the Dinkins administration. The rates of most crimes, including all categories of violent crime, then declined during the remainder of his four year term. That ended a 30 year upward spiral and initiated a trend of falling rates that continued and accelerated beyond his term. However, the high absolute levels, the peak early in his administration, and the only modest decline subsequently (homicide down 12% from 1990 to 1993) resulted in Dinkins' suffering politically from the perception that crime remained out of control on his watch. Dinkins in fact initiated a hiring program that expanded the police department nearly 25%. The New York Times reported, "He obtained the State Legislature's permission to dedicate a tax to hire thousands of police officers, and he fought to preserve a portion of that anticrime money to keep schools open into the evening, an award winning initiative that kept tens of thousands of teenagers off the street." Dinkins' term was marked by a greater push toward accountability and oversight regarding police misconduct, which led to friction between Dinkins and the city's Patrolmen's Benevolent Association (PBA). In 1992, Dinkins proposed a bill to change the leadership of the Civilian Complaint Review Board (CCRB), the oversight body that examined complaints of police misconduct, from half cop–half civilian to all civilian and make it independent of the New York Police Department. Following the Washington Heights Riot, fueled by the beating of Jose "Kiko" Garcia, an undocumented Dominican Republic immigrant, by a police officer, Dinkins attempted to diffuse tensions by inviting Garcia's family to Gracie Mansion. This gesture outraged the city's PBA, who claimed Dinkins's actions showed favoritism toward Mr. Garcia and bias against the police. To condemn Dinkins' position on policing, the city PBA organized a protest on September 16, 1992, which quickly turned violent when nearly 4,000 off duty police officers blocked traffic on the Brooklyn Bridge and knocked over police barricades in an attempt to rush City Hall. The nearly 300 uniformed on duty officers did little to control the riot. Despite the riot and objections from the PBA, the CCRB was reorganized and made independent from the police department in July 1993.

Келісім жасау

Динкинс құлыптаушыларға лицензия беруді тоқтатуға жасаған әрекеті сәтсіз аяқталды. Өзінің өкіметтік қызметінің соңғы күндерінде Динкинс қоқыс шығарудың қалыпты жағдайын сақтау мақсатында санитарлық қызметкерлермен соңғы сәтте келіссөздер жүргізді. 1993 жылғы мэр сайлауында Динкинсті жеңген Джулиани, Динкинс білім беру кеңесіндегі Динкинстің тағайындамасы Виктор Готбаумның отставкасын жоспарлап, Готбаумның орнын алмастыру үшін алты ай кепілдік бергенін айтып, оны "арзан саяси амалға" тартты. Динкинс сондай-ақ USTA Ұлттық теннис орталығымен 99 жылға соңғы сәтте жалға алу келісіміне қол қойды. Нью-Йорк қаласының жалпы кірісіне байланысты төлем туралы келіссөздер жүргізу арқылы Динкинс әкімшілігі АҚШ ашық турнирімен келісім жасады, бұл Нью-Йорк қаласына жыл сайын "Нью-Йорк Янкис", "Нью-Йорк Метс", "Нью-Йорк Никс" және "Нью-Йорк Рейнджерс" командаларының біріктірілген экономикалық пайдасынан артық кіріс әкеледі.

Басқа ұзақ мерзімді мәселелер

Динкинстің өкілеттігі кезінде «Отбасылық қызыл алма» бойкоты, Бруклиндегі Флатбуш ауданында кореялыққа тиесілі азық-түлік дүкеніне жасалған бойкот және 1991 жылғы «Краун Хайтс» көтерілісі сияқты қарама-қайшылық тудырған оқиғалар орын алды. Лемрик Нельсон «Краун Хайтс» көтерілісі кезінде Янкель Розенбаумды өлтірді деген айыптан ақталғанда, Динкинс: «Менің бұл істе қылмыстық сот жүйесі әділ және ашық түрде жұмыс істегеніне күмәнім жоқ» деді. Кейін ол өзінің естеліктерінде: «Мен бұл үкімді түсінуге әлі де тырысып жатырмын» деп жазды. Қала әкімінің баспасөз хатшысы «қауіпсіздік шаралары күшейтіледі және жасақшыларға газ маскалары беріледі» деген мәлімдеме жасағаннан кейін, қала әкімі Динкинс қолдау көрсету үшін Израильге сапар шекті. Динкинс әкімшілігі экономиканың төмендеуіне байланысты қиындыққа тап болды, бұл салық түсімдерінің азаюына және бюджет тапшылығына әкелді. Дегенмен, Динкинстің әкімдік қызметі бірқатар маңызды жетістіктермен ерекшеленді. Оның сайлауда жеңілуіне себеп болған факторлардың бірі – «Краун Хайтс» көтерілісі кезінде еврей қауымының жағдайына бейжай қарауы болды. Тағы бір себеп – Джулианидің Статен аралындағы күшті қолдауы; сол жылы демократ губернатор Марио Куомо мен Нью-Йорк штатының заң шығарушы органы Статен аралының Нью-Йорктан бөлінуі туралы референдумды дауыс бюллетеніне қосты. Динкинс АҚШ Теннис қауымдастығының директорлар кеңесінің мүшесі болды. Ол Нью-Йорк қаласының Global Partners, Балалар денсаулығы қоры, Балаларға көмек көрсету қауымдастығы және Нельсон Мандела балалар қоры басқармаларында қызмет етті. Динкинс сонымен қатар Independent News & Media және Black Leadership Forum кеңесші кеңесінде болды, Сыртқы қатынастар кеңесінің мүшесі және Ұлттық ЖИТС жөніндегі қара басшылар комиссиясының директорлар кеңесінің төрағасы болды. Динкинстің «Динкинспен әңгіме» радио бағдарламасы 1994 жылдан 2014 жылға дейін Нью-Йорктегі WLIB радиосында эфирге берілді. Оның естеліктері «Мэрдің өмірі: Нью-Йорктің әдемі мозаикасын басқару» деп аталады.

Ол саяси мансапқа қайта оралмаса да, Динкинс қала әкімі болғаннан кейін де саясатта белсенді болып қала берді, және оның әртүрлі үміткерлерді қолдауы, соның ішінде 2001 жылғы қала әкімі сайлауында Марк Грин, кеңінен жарияланды. Ол 2005 жылғы Нью-Йорк қала әкімі сайлауында демократ Фернандо Феррерді, 2009 жылы Билл Томпсонды және 2013 жылы Билл де Блазионы қолдады. 2004 жылғы Демократиялық президенттік праймериз кезінде Динкинс Уэсли Кларкты қолдап, белсенді түрде үгіт жүргізді. 2008 жылғы Демократиялық партияның президенттік сайлауына кандидат ретінде Динкинс Хиллари Клинтонның Нью-Йорк штатынан сайланған делегаты болды. 2020 жылғы Демократиялық президенттік праймериз кезінде Динкинс 2020 жылдың 25 ақпанында Демократиялық дебаттан бұрын бұрынғы қала әкімі Майкл Блумбергті президенттікке қолдады. Динкинс директорлар кеңесінде отырды және 2013 жылы Америка джаз қорының құрметті негіздеушілер кеңесіне кірді. Ол сол ұйыммен бірге Американың егде жастағы джаз және блюз музыканттарының үйлерін және өмірлерін сақтау үшін жұмыс істеді, соның ішінде «Катрина» даулынан аман қалған музыканттар да бар. Ол Балалар денсаулығы қорының (CHF), Балаларға көмек көрсету қауымдастығының және Нельсон Мандела балалар қорының (NMCF) басқармаларында қызмет етті. Динкинс сонымен қатар Ұлттық қара басшылардың ЖИТС жөніндегі комиссиясының директорлар кеңесінің төрағасы болды. Манхэттендегі Дэвид Н. Динкинс муниципалды ғимараты 2015 жылы қала әкімі Билл де Блазионың құрметіне аталды.

Жеке өмір

1953 жылы тамызда Динкинс Харлемдегі саяси беделді тұлға Дэниел Л. Берроуздың қызы Джойс Берроузға үйленді. Олардың екі баласы болды: Дэвид кіші және Донна. Динкинс «Альфа Фи Альфа» және «Сигма Пи Фи» («Була») ұйымдарының мүшесі болды, бұл афроамерикандықтар үшін құрылған ең көне студенттік және алғашқы кәсіби грек әріптерінің қауымдастықтары. Ол 1952 жылы Трентон, Нью-Джерси қаласындағы №15 «Кинг Дэвид» ложасында, Ф. & А. М., ПХА, бас масон дәрежесіне ие болды. 1994 жылы Динкинс Гаитиге барған епископ шіркеуінің делегациясының құрамында болды. Динкинс 2013 жылдың 31 қазанында пневмониямен ауырғандықтан Нью-Йорк қаласындағы ауруханаға түсті. 2016 жылдың 19 ақпанында ол қайтадан пневмониямен ауырғандықтан ауруханаға жатты. Динкинс 2018 жылдың 13 сәуірінде CBS телеарнасының полициялық драмалық сериалы «Blue Bloods»-тың 8-ші маусымының 19-шы эпизодында, «Қауіпті басқару» атты эпизодта өзінің ролінде ойнады.

Өлім

2020 жылдың 23 қарашасында Динкинс Манхэттеннің Үстіңгі Шығыс жағындағы үйінде, әйелі қайтыс болғаннан шамамен бір ай өткен соң, белгісіз табиғи себептерден көз жұмды. Ол 93 жасқа толыпты.