Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер және режиссер (1897–1939)
18 ғасырдың жүгірушісі
American actor and director (1897–1939)
the 18th Century runner
Джеймс Паррот (2 тамыз 1897 – 10 мамыр 1939) – американдық актер және кинорежиссер, сонымен қатар кинокомедияшы Чарли Чейстің кіші інісі.
James Parrott (August 2, 1897 – May 10, 1939) was an American actor and film director; and the younger brother of film comedian Charley Chase.
Алғашқы жылдар
Джеймс Гиббонс Паррот Мэриленд штатының Балтимор қаласында Чарльз және Бланш Томпсон Парроттың отбасында дүниеге келген. 1903 жылы оның әкесі жүрек талмасынан қайтыс болды, отбасын қиын қаржылық жағдайда қалдырып, оларды туысының үйіне көшуге мәжбүр етті. Чарли кіші мектепті тастап, анасы мен бауырына көмектесу үшін жұмысқа орналасты. Біраз уақыттан соң ол сахнаның тартымдылығына бой алдырып, 16 жасында әнші және комедиялық актер ретінде водевильдік сапарға шықты. Джеймс отбасын асырау үшін ақша табу мақсатында жас кезінде мектепке баруды тоқтатуға мәжбүр болды. Оның алғашқы жұмысы 10 жасында дөңгелектерді итеруші болды. Екі жылдан кейін ол атқа тіркелген каретаны жүргізуші болып жұмыс істеді. Кейін ол реквизитші болып жұмыс істеді, ал оның інісі Чарли Fox Films компаниясында режиссер болды. Кейін Чарлидің киноиндустриясындағы байланыстары кіші ағасының кинода беделін қалыптастыруына көмектесті, және ол 1920 жылдары продюсер Хэл Роуч үшін бірқатар сәтті комедияларда ойнады. Ол бастапқыда "Пол Парротт" деп, содан кейін "Джимми Парротт" деп танылды. 1921 жылдан 1923 жылға дейін шамамен 75 комедия түсірілді, ал олардың атаулары 1926 жылға дейін Pathé арқылы жариялана берді. Оның жиі бірге ойнаған әріптестері Мари Москини, Джобина Ральстон, Эдди Бейкер және Саншайн Сэмми болды. Паррот ең алдымен комедиялық режиссер ретінде танымал. "Джеймс Паррот" ретінде ол Лорел мен Хардидің екі бөлімді оқиғаларына, соның ішінде Оскармен марапатталған "Музыкалық қорап" және "Серіктестер" классикалық фильмдеріне маманданған.
James Gibbons Parrott was born in Baltimore, Maryland, to Charles and Blanche Thompson Parrott. In 1903, his father died from a heart attack, leaving the family in bad financial shape, which forced them to move in with a relative. Charley Jr. quit school, so he could go to work, in order to support his mother and brother. Eventually the call of the stage beckoned him, and Charley Jr. left home at age 16 to travel the vaudeville circuit as a singer and comedic performer. James was forced to leave school at a young age,in order to earn money to support the family. His first job was as a bellboy at the age of 10. Two years later, he was a driver of a horse drawn carriage. He later became a prop man, whilst his brother Charley was director at Fox Films. Later, Charley's connections in the film industry helped his younger brother to become established in movies, and he would appear during the 1920s in a series of relatively successful comedies for producer Hal Roach. He was billed first as "Paul Parrott", then "Jimmie Parrott", Approximately 75 comedies were produced from 1921 to 1923, with titles continuing to be released through Pathé until 1926. Frequent co stars included Marie Mosquini, Jobyna Ralston, Eddie Baker, and Sunshine Sammy. Parrott is probably best known as a comedy director. As "James Parrott", he specialized in the two reel misadventures of Laurel and Hardy, including the Oscar winning classic The Music Box, and Helpmates.
Ерлі-зайыптылар
Клара Миллер, 1921 ж. туған ? Руби Эллен Маккой, 1937 ж. үйленген, 1939 ж.
Clara Miller m. 1921 ? Ruby Ellen McCoy m. 1937 1939
Кейінгі жылдар
1930 жылдары Паррот маскүнемдікке және есірткіге тәуелділікке ұшырады (оның диеталық дәрілері іс жүзінде құнарлы амфетаминдер еді) және әлі де сапалы қысқаметражды фильмдерді түсіре алса да, ол сенімсіз адам ретінде танылды. 1930 жылдардың ортасына қарай оның жұмысы тұрақсыз болды: Стэн Лорел оны Лорел мен Харди фильмдеріне эпизодты түрде әзілдер қосу үшін пайдаланды, сондай-ақ ол 1934 жылы "Біздің топ" қысқаметражды фильмін түсірді, және Телма Тодд пен Пэтси Келли сериясындағы бірнеше жақсы фильмдерге режиссерлік жасады.
During the 1930s Parrott had acquired serious drinking and drug problems (his diet medications were actually addictive amphetamines) and although still able to direct quality shorts, he had developed a reputation as unreliable. By the mid 1930s his work was spotty: Stan Laurel used him sporadically to contribute gags to the Laurel and Hardy features, and he would direct an Our Gang short in 1934, plus several acceptable entries in Thelma Todd–Patsy Kelly series.
Өлім
1937 жылға қарай Паротт кез келген жұмысты қабылдап алды. Ол енді режиссерлік немесе сценарий жазумен айналыса алмады, қаржылық жағынан ағасына тәуелді болды. 1937 жылы Руби Эллен МакКойға үйленді, бірақ оның түрлі тәуелділіктері күшейген сайын, психикалық жағдайы да нашарлады. Паротт 41 жасында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Оның інісі Чарли зор қайғыға батып, 13 айдан кейін дүние салды. Ол Глендейлдегі Forest Lawn Memorial Park зиратында, ағасы Чарли Чейз жатқан жерге қойылды. Ағасы, оның жаман әдеттерінен арылғанша, оған қаржылай көмектесуден бас тартқан еді. Паротттың 41 жасындағы өліміне жүрек талмасы себеп деп есептелді, бірақ бұрынғы Hal Roach компаниясының қызметкерлері оның өз-өзіне қол жұмсағанын айтты. Ағасының трагикалық соңына кінәлі сезінген Чейс бір жылдан кейін араққа құмар болып қайтыс болды.
By 1937, Parrott was accepting any jobs that came his way. He could no longer be counted on to direct or write, and relied on his brother to support him financially. There was a brief marriage to Ruby Ellen McCoy in 1937, but as his various addictions worsened, so did his state of mind. Parrott died at the age of 41 of heart failure. His brother Charley was devastated and died 13 months later. He is interred at Glendale's Forest Lawn Memorial Park, the same cemetery where his brother, Charley Chase rests. His brother had refused to help him financially until he cleaned up his act. Parrott's death at 41 was attributed to a heart attack, but former Hal Roach associates maintained he committed suicide. Guilt ridden over his brother's tragic end, Chase drank himself to death a year later.