Кіріспе
Лондон қаласындағы темір жол бекеті
Фенчурч-стрит темір жол бекеті, сондай-ақ Лондон Фенчурч-стрит деп те аталады, Лондон қаласының оңтүстік-шығыс бұрышында орналасқан орталық Лондон темір жол бекеті. Ол өзінің атын қаланың маңызды көшесі – Фенчерч көшесіне жақындығынан алады. Станцияны және барлық пойздарды c2c компаниясы басқарады. Лондон және Блэкволл темір жолы (L&BR) және Лондон, Тилбери және Саутхенд темір жолы (LTSR) желілеріндегі қызметтер Шығыс Лондон және Оңтүстік Эссекстің бағыттарына, соның ішінде , , , Саутхенд және басқа да қалаларға жүзеге асырылады. Станция 1841 жылы L&BR қызмет көрсету үшін ашылды және 1854 жылы LTSR, L&BR және Шығыс округтері темір жолының (ECR) бірлескен кәсіпорны жұмыс істей бастаған кезде қайта жаңартылды. ECR сонымен қатар Фенчерч-стриттен басқа Лондон аялдамасындағы тығындарды азайту үшін пойыздарды басқарып отырды. 1862 жылы Ұлы Шығыс темір жолы түрлі Шығыс Англия темір жол компанияларын (оның ішінде ECR) біріктіру арқылы құрылды және ол станцияны LTSRмен 1912 жылға дейін бөлісті, кейіннен оны Мидленд темір жолы сатып алды. Станция 1921 жылғы темір жол туралы заңнан кейін Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолының (LNER) меншігіне өтті және 1948 жылы мемлекеттік меншікке өткенге дейін LNER және Лондон Мидленд және Шотландия темір жолы (LMS) қызметтерін бөлісті. Станциядан өтетін жол 1961 жылы электрлендіріліп, 1994 жылы жеті аптаға жабылды. Фенчерч-стрит – платформалар саны бойынша Лондондағы ең кішкентай темір жол терминалдарының бірі, бірақ ең қарқынды жұмыс істейтіндердің бірі. Бұл Лондон метросымен тікелей байланысы жоқ жалғыз Лондон терминалы. Оны метромен жалғау жоспарлары 1980 жылдардың басында Джубилли желісі бойынша жұмыстардың баяу прогресіне байланысты тоқтап қалды, бірақ ол Лондон метросының станциясынан және Доклендс жеңіл темір жолының станциясынан шамамен бір қашықтықта орналасқан.
The station opened in 1841 to serve the L&BR and was rebuilt in 1854 when the LTSR, a joint venture between the L&BR and the Eastern Counties Railway (ECR), began operating. The ECR also operated trains out of Fenchurch Street to relieve congestion at its other London terminus at In 1862 the Great Eastern Railway was created by amalgamating various East Anglian railway companies (including the ECR) and it shared the station with the LTSR until 1912, when the latter was bought by the Midland Railway. The station came under ownership of the London & North Eastern Railway (LNER) following the Railways Act 1921, and was shared by LNER and London Midland & Scottish Railway (LMS) services until nationalisation in 1948. The line from the station was electrified in 1961, and closed for seven weeks in 1994. Fenchurch Street is one of the smallest railway terminals in London in terms of platforms, but one of the most intensively operated. It is the only London terminal with no direct interchange with the London Underground. Plans to connect it stalled in the early 1980s because of the lack of progress on the Jubilee line, but it is within of both the station on the London Underground and the station on the Docklands Light Railway.
Орналасқан жері
Станцияның алды Фенчурч Плейсте, Лондон қаласындағы Фенчурч көшесіне жақын орналасқан. Станцияның екі кіреберісі бар: біреуі Фенчурч Плейсте, екіншісі Купер-роуда, Тауэр-Хиллға жақын. Ол көпшілік көпірде орналасқан екі аралдағы төрт платформадан тұрады. Станция 1972 жылдан бері II санаттағы ескерткіш ретінде тіркелген. 1994 жылы теміржол жекешелендірілгеннен кейін станцияны Network Rail басқарды. 1996 жылдан бері станцияға c2c (National Express компаниясы 2017 жылы Trenitalia компаниясына сатты) қызмет көрсетеді, олар 2029 жылға дейін қызметтерді жүргізуге франшиза алған. Фенчурч көшесі қаланың басқа терминалдық станциялары сияқты Лондонның орталық Travelcard аймағының 1-ші белдеуінде орналасқан, бірақ ол Лондон метросымен тікелей байланысқа ие емес. Лондон метросының ең жақын станциялары – Tower Hill, оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 0,3 км және Aldgate солтүстік-шығысқа қарай шамамен 0,5 км қашықтықта орналасқан.
Лондон және Блэкволл темір жолы
Фенчерч көшесінің маңындағы аймақ – Лондонның ең ежелгі қоныстанған бөліктерінің бірі; "Фенчерч" атауы латын тіліндегі faenum (шөп) сөзінен туындаған және бұл аймақтағы шөп сату базарларымен байланысты. Бұл станция Лондон корпорациясының рұқсатымен Лондон қаласының ішінде салынатын алғашқы станция болды, бұрын басқа теміржол компанияларына бірнеше рет бас тартқаннан кейін. Уильям Тайт жобалаған алғашқы ғимарат 1841 жылдың 20 шілдесінде ашылды, ол Лондон және Блэкволл теміржолына (L&BR) қызмет көрсетті, ал 1840 жылдың шілдесінде ашылған Минористегі жақын маңдағы терминалды алмастырды. Онда екі платформа болды, олар баспалдақ арқылы билет сату залымен байланысты. Бу локомотивтері 1849 жылға дейін станцияны пайдаланбады, себебі осыған дейін пойыздар Минористен жоғары көтеріліп, Фенчерч көшесіне инерциямен келді. Шығысқа кері бағытта сапар жасау үшін теміржол қызметкерлері қолмен итеруге мәжбүр болды. Уильям Маршаллдың 1841 жылы стансада ашқан теміржол кітап дүкені Лондон қаласында ашылған алғашқы дүкен болды.
Шығыс округтері темір жолы және Лондон, Тилбери және Саутхенд темір жолы
Лондон және Блэкуолл кеңейту темір жолының ашылуынан кейін, 1849 жылғы 2 сәуірде Фенчурч-стриттен Боу және Бромлиге дейін қызмет көрсетілді. Алғашқылары Шығыс округі темір жолымен (ECR) байланыс болатын жерге дейін созылды. 1850 жылғы 26 қыркүйекте Шығыс және Батыс Үндістан доктары мен Бирмингем қосылыс темір жолы (1853 жылғы 1 қаңтарда Солтүстік Лондон темір жолы (NLR) деп аталды) Фенчурч-стриттен қызмет көрсетуді бастады, ал L&BR өзінің қызметін тоқтатып, Газ фабрикасы қосылысы мен Боу және Бромли арасындағы желісін жапты. Станцияда екі көп қолданылатын платформа және Степниден бастап екі рельстік желі болды. Blackwall-де табыс төмендегеннен кейін (Оңтүстік-Шығыс темір жолы Лондоннан тікелей желі ашты), LBR акционерлері ECR-мен келісіп, Тилбериден Форест Гейт қосылысына дейін Лондон, Тилбери және Саутхенд темір жолын (LTSR) бірлесіп салуға дауыс берді. Қызметтер , бір бағыт Bishopsgate-ке, екіншісі Боу және Бромли арқылы қайта ашылған желі бойынша Фенчурч-стритке бөлінетін болды (бірақ станция қайта ашылмады). Бұл үшін Степни мен Фенчурч-стрит арасында үшінші желі салынды, ол сол кезде кеңейтілді. Жаңа қызмет 1854 жылғы 13 сәуірде ECR локомотивтері мен вагондарымен басталды. Өзгерістерге байланысты станция Джордж Берклидің жобалары бойынша кеңейтілді, соның ішінде арқалықпен жабылатын күмбезді шатыр салынды. L&BR және LTSR трафигі үшін айналымдық аймақпен бірге екі платформа да қосылды. NLR Фенчурч-стритпен бөлісудің орнына өзінің Лондондық терминалын қалағандықтан, 1865 жылы темір жолын жаңа Брод-стрит станциясына қарай кеңейтті. Стратфорд арқылы өтетін темір жол қосымша қызметтерге шыдамады, сондықтан LTSR Газ фабрикасы қосылысына дейін тікелей желі салуды жоспарлады. 1856 жылы Степниден Фенчурч-стритке дейінгі үшінші жол, ал 1858 жылы Баркингтен тікелей желі ашылды. GER 1869 жылы Боудан NLR шаттлын басқарды, ол 1892 жылғы сәуірге дейін, екінші Боу Роуд темір жол станциясы ашылғанға дейін жұмыс істеді, сонымен қатар NLR станциясына жолаушылардың аяқ жолы салынды. Кейінгі қызметтер Фенчурч-стритке GER және LTSR арқылы жүзеге асырылды, ал үш жылдан кейін Степниден Фенчурч-стритке дейінгі виадук төртінші жолды орналастыру үшін кеңейтілді. Осыған қарамастан, LTSR қызметтерінің толығуы жалғасты және 1902 жылға дейін, Уайтчепель және Боу темір жолы ашылғанға дейін сақталды, ол балама бағытты ұсынды. 1903 жылы GER Fairlop Loop-ты салды, ол Уудфордтан Ливерпуль-стритке және күніне шамамен 36 пойыз Фенчурч-стритке дейін жүретін қысқа байланыс желісі болды. Электрлендірілген қызметтер 1961 жылғы 6 қарашада басталды, ал келесі жылғы 18 маусымда толық электрлендірілген кесте енгізілді. 1980 жылдары станция шатыры демонтаждалды және 1854 жылғы қасбеті сақталған күйінде станцияның үстінде биік кеңсе ғимараттары салынды. Фенчурч-стрит станциясы мемлекеттік меншікте болған кезде жағымсыз беделге ие болды. 1980 жылдардың соңында бұрынғы LTSR желісі 50 жылдық инфрақұрылыммен күніне 50 000 жолаушыны тасымалдады. Пойыздардың үнемі толығуы және тазалығының нашарлығы оны "азап желісі" деп атауға себеп болды. 1989 жылы сэр Роберт Рид Фенчурч-стриттен қызметті "толыққанды қабылдауға болмайтын" деп атады, ал Биллерикейден парламент депутаты Тереза Горман оны кейіннен "көп жылдар бойы қоғамдық темір жол қызметінің бір ұятты жағдайы" деп сипаттады. 1994 жылғы шілдеде, темір жол жекешелендірілуге азырақ уақыт қалғанда, станция сигналды, жолды және электрлендіру жұмыстарын ауыстыру үшін 83 миллион фунт стерлингтік жобаға байланысты жеті аптаға жабылды. Бұл Лондонның ірі терминалды станциясының алғашқы маңызды жабылуы болды, бірақ жоспарланған және уақытша. Чаффорд Хандред пен Тюррок маңындағы Лейксайд сауда орталығының дамуы стансадан қызметтерге сұранысты арттырды. 2019 жылы Лондон қаласына (жоспарлау органына) станция ғимаратын жаңартуға рұқсат алу үшін жоспарлау өтініші берілді.
On 26 September 1850, the East and West India Docks and Birmingham Junction Railway (renamed the North London Railway (NLR) on 1 January 1853) started operating a service from into Fenchurch Street and the L&BR withdrew its service, closing the line between Gas Factory Junction and Bow & Bromley. The station had two heavily used platforms and a double track line from Stepney onwards. Following a reduced income at Blackwall (the South Eastern Railway had opened a direct line from to London), LBR shareholders voted to align with the ECR and jointly construct the London, Tilbury and Southend Railway (LTSR) from Tilbury to Forest Gate Junction. Services would split at , one service to Bishopsgate and the other to Fenchurch Street along the reopened line via Bow & Bromley (although the station did not reopen). To accommodate this service a third line was built between Stepney and Fenchurch Street which was enlarged at this time. The new service commenced on 13 April 1854 using ECR locomotives and stock. To accommodate the changes, the station was enlarged to designs by George Berkley incorporating a by trussed arch vaulted roof. Two platforms were added at the same time as was a circulating area for L&BR and LTSR traffic. The NLR, wanting its own London terminus instead of co sharing Fenchurch Street, extended its railway towards the new Broad Street station in 1865. The railway through Stratford was unable to cope with the extra services, so the LTSR planned to build a more direct line from to Gas Factory Junction. The third track from Stepney to Fenchurch Street opened in 1856, followed by the direct line from Barking in 1858. The GER took over operation of the NLR shuttle from Bow in 1869, which it operated until April 1892 when the second Bow Road railway station opened along with a passenger foot connection to the NLR station. Subsequent services into Fenchurch Street were operated by the GER and the LTSR, and three years later the viaduct from Stepney to Fenchurch Street was widened to accommodate a fourth track. Despite this, overcrowding of LTSR services was still occurring and this persisted until 1902 when the opening of the Whitechapel and Bow Railway offered an alternative route. In 1903, the GER built the Fairlop Loop, a short connecting line between and Woodford from where services ran to Liverpool Street and around 36 trains a day ran to Fenchurch Street. Electric services began on 6 November 1961 and a full electric timetable was introduced on 18 June the following year. In the 1980s, the station roof was dismantled and high rise office blocks were built above the station leaving the 1854 facade intact. Fenchurch Street station suffered a negative reputation under public ownership. By the end of the 1980s, the former LTSR line was carrying over 50,000 passengers a day on a 50 year old infrastructure. The persistent overcrowding and uncleanliness on trains led to it being dubbed "the misery line". In 1989 Sir Robert Reid called the service from Fenchurch Street "wholly unacceptable", while Teresa Gorman, Member of Parliament for Billericay, subsequently called it "one of the disgraces of our public railway service for many years". In July 1994, shortly before rail privatisation, the station closed for seven weeks for an £83 million project to replace signals, track and electrification works. It was the first significant closure of a London terminal station, albeit planned and temporary. The development of Lakeside Shopping Centre, near Chafford Hundred and Thurrock, increased demand for services from the station. In 2019, a planning application was submitted to the City of London (planning authority) for permission to revamp the station building.
Жер асты
1970-ші жылдары Фенчерч көшесі ұсынылып отырған Флит желісінің (қазіргі Джубилей желісі) маңызды бөлігі саналды, бұл станцияға метромен қосылу мүмкіндігін беретін еді. Charing Cross-тегі соңғы аялдамадан Aldwych және Ludgate Circus арқылы Фенчерч көшесіне дейін желіні ұзарту Темза өзенінен өтіп, оңтүстік-шығысқа қарай Surrey Docks-ке қарай жалғасатын болжаныпты. 1980 жылы бекітілген жаңа жоба бойынша желі Woolwich Arsenal және Beckton бағытына қарай солтүстікке бұрылуы керек еді. Mott, Hay and Anderson және Sir William Halcrow and Partners Чаринг-Кроссқа дейінгі желіні салуға кірісті, бірақ жобаны 1979 жылға дейін аяқтамады. Құнның өсуі және жоғары инфляция 1981 жылы Лондон көлігінің Фенчерч көшесі арқылы шығысқа қарайғы кеңейтуден бас тартуына себеп болды. Желі 1999 жылы аяқталды, бірақ Гринвич түбегі арқылы өзге маршрут қолданылды, ол Фенчерч көшесінен өтетін LTSR желісімен қиылысты. Бұл Фенчерч көшесіне деген сұранысты өзгертіп, Эссекс облысынан келген жолаушылар енді сол жерде ауысатын болды.
Оқиғалар
1859 жылы 1 тамызда екі пойыз төмен жылдамдықпен бетпе-бет соқтығысты, солтүстік Вулвич бағытынан келген пойыз қауіпті сигналды ескермей, Тилбери Риверсайд бағытынан тұрған пойызға шапты. Ешкім зардап шекпеді. 1860 жылы 28 қарашада рельстің ақаулығы салдарынан Бенфлитке бағытталған пойыздың алғашқы төрт вагоны төмен жылдамдықпен рельстен шығып кетті. Ешкім зардап шекпеді. 1872 жылы 24 маусымда келген пойыз платформа соңындағы буферлік тоқтағыштарға соқтығысып, үш жолаушы жарақат алды. 1872 жылы 17 тамызда екі адам пойыз босатқыштан шығарылып жатқан бос пойызға соқтығысып, жарақат алды. 1893 жылы 4 мамырда Blackwall желісінде, станция маңындағы жол жөндеу жұмыстарында жұмыс істеп жүрген, сол кезде "саңырау және тілсіз" деп сипатталған кірпішші, ескерту дауысын естімегендіктен, жолдан өту кезінде пойызға қағылып, жарақат алды. Кейін ол алған жарақаттарынан қайтыс болды. 1903 жылы 2 қыркүйекте 11 жолаушы мен бір экипаж мүшесі жарақат алды. Сауда кеңесінің сараптамасы теміржол қызметкерлерін бақылаудың жетіспеушілігін сынады. 1912 жылы 3 ақпанда бір пойыз буферлік тоқтағыштарға соқтығысып, шамамен 86 адам жарақат алды. Бұл оқиғаның себебі жүргізушінің қателігі мен артық жылдамдық болды. 1927 жылы 26 қаңтарда Вестклиффке бағытталған пойызда 10 адам сигналды анықтау және сигналдардағы ақаулықтарға байланысты болған соқтығысу және одан кейінгі рельстен шығу салдарынан жарақат алды.
Тауар қоймалары
Фенчурч көшесіне жақын орналасқандықтан, бірнеше тауар деполары құрылды, себебі станция Лондон қаласына жақын болды. Бұл кестеде станция мен Кристиан-стрит тоғысы арасындағы желіге қосылған деполардың тізімі келтірілген:
Name Company Opening Closed Notes Cable Street Great Eastern Railway 1870s ? ? Coal depot – leased by Charringtons City Goods Midland Railway 1 October 1862 1 July 1949 Closed after nationalisation (duplication of facilities). An hydraulic accumulator tower lasted until 2015 when it was demolished Commercial Road LTSR 17 April 1886 3 July 1967 East Smithfield Great Eastern Railway 17 June 1864 1 September 1966 Short quarter mile branch that led to the Thames riverside. Marked as London Docks on Railway Clearing House diagram above. Goodmans Yard L&BR 1 February 1861 1 April 1951Built later for ECR and LTSR traffic. Badly damaged during London Blitz. Haydon Square London North Western Railway 12 March 1853 2 July 1962 A short fragment of the viaduct serving the depot can be seen today (2015). Mint Street L&BR then leased to the Great Northern Railway from 1861 1 August 1858 1 April 1951Contained part of the original Minories station building. Known as Royal Mint Street c1870. Badly damaged by bombs on 29 December 1940. – closed after nationalisation (duplication of facilities)
Атауы Компаниясы Ашылған Жабылган Ескермелер
Кейбл-стрит Ұлы Шығыс Темір жолы 1870-ші жылдар ? ? Көмір депосы – Чаррингтон Сити Гудс компаниясына жалға берілген
Сити Гудс Мидленд Темір жолы 1 қазан 1862 1 шілде 1949 Ұлттандырылғаннан кейін жабылды (құрал-жабдықтардың дубликациясы). Гидравликалық аккумулятор мұнарасы 2015 жылға дейін сақталды, содан кейін бұзылды.
Коммерциялық жол LTSR 17 сәуір 1886 3 шілде 1967
Ист Смитфилд Ұлы Шығыс Темір жолы 17 маусым 1864 1 қыркүйек 1966 Темза өзеніне дейін созылған қысқа, ширек мильдік тармақ. Темір жол тазарту орталығының жоғарыдағы схемасында Лондон доктары деп көрсетілген.
Гудманс Ярд L&BR 1 ақпан 1861 1 сәуір 1951 Кейіннен ECR және LTSR трафигі үшін салынған. Лондон шабуылы кезінде қираған.
Хейдон сквері Лондон Солтүстік-Батыс Темір жолы 12 наурыз 1853 2 шілде 1962 Депоға қызмет ететін виадуктің қысқа бөлігін бүгін (2015) көруге болады.
Минт-стрит L&BR, кейін 1861 жылдан бастап Ұлы Солтүстік Темір жолына жалға берілді 1 тамыз 1858 1 сәуір 1951 Бастапқы Минори станциясы ғимаратының бір бөлігін қамтиды. Шамамен 1870 жылдан бастап Корольдік монета көшесі деп аталды. 1940 жылдың 29 желтоқсанында бомбалаудан қирады. Ұлттандырылғаннан кейін жабылды (құрал-жабдықтардың дубликациясы).
Name Company Opening Closed Notes Cable Street Great Eastern Railway 1870s ? ? Coal depot – leased by Charringtons City Goods Midland Railway 1 October 1862 1 July 1949 Closed after nationalisation (duplication of facilities). An hydraulic accumulator tower lasted until 2015 when it was demolished Commercial Road LTSR 17 April 1886 3 July 1967 East Smithfield Great Eastern Railway 17 June 1864 1 September 1966 Short quarter mile branch that led to the Thames riverside. Marked as London Docks on Railway Clearing House diagram above. Goodmans Yard L&BR 1 February 1861 1 April 1951Built later for ECR and LTSR traffic. Badly damaged during London Blitz. Haydon Square London North Western Railway 12 March 1853 2 July 1962 A short fragment of the viaduct serving the depot can be seen today (2015). Mint Street L&BR then leased to the Great Northern Railway from 1861 1 August 1858 1 April 1951Contained part of the original Minories station building. Known as Royal Mint Street c1870. Badly damaged by bombs on 29 December 1940. – closed after nationalisation (duplication of facilities)
Мәдени сілтемелер
Ақын Джон Бетджеман Саутхендке бір күндік сапарларында осы станса арқылы өтіп, оны "ұсынылған, жасырылған ескі терминал" деп сипаттады. Британдық теміржол желісіндегі алғашқы құжатталған кісі өлтіру 1864 жылдың 9 шілдесінде болды, сол кезде Франц Мюллер Фенчурч-стрит бағытында пойыз стансадан кеткеннен кейін көп ұзамай Томас Бриггсті өлтірді. Бұл Ұлыбританияның стандартты "Монополия" ойын тақтасындағы төрт теміржол стансасының бірі – Ливерпуль-стрит, Мэрилебон және Кингс-Кросспен бірге. Бұлардың бәрі бұрынғы LNER терминал стансалары. 2005 жылғы "Жасыл көше" футбол хулигандығы туралы фильмде бұл станса Манчестер Пикадиллиді бейнелеу үшін пайдаланылды. Дуглас Адамстың "Ұзақ саяхат және барлық балыққа рахмет" романында Фенчурч осы стансада туғандықтан осылай аталған.
Fenchurch Street is one of four railway stations on the standard UK Monopoly board, alongside Liverpool Street, Marylebone and King's Cross. All are former LNER terminal stations. The 2005 football hooliganism film Green Street used the station to represent Manchester Piccadilly. In the Douglas Adams novel So Long, and Thanks for All the Fish, Fenchurch was so named because she was conceived at the station.