Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын тіліндегі жазу стилі – белгілі бір автордың, жанрдың, ұйымның немесе жалпы мамандық саласының (мысалы, құқықтық мәтіндерді жазу) ерекше белгілерінің жиынтығы. Әр адамның жазу стилі нақты тақырыптар, жеке сөз қолданысының ерекшеліктері және/немесе жеке тілдік ерекшеліктерімен (идиолект) ерекшеленуі мүмкін. Осы үлгілердің танылуы мүмкін үйлесімдері метафоралық түрде автордың "дауысы" деп аталады. Жазушыларды жұмысқа алған немесе жеке тұлғалардан жазбаша жұмыс тапсырған ұйымдар, авторлардың ұйым белгілеген "корпоративтік стильге" сәйкес болуын талап ете алады. Бұл сәйкестік, көптеген авторлардың бірлесіп жазған жұмыстарының оқылуын жеңілдетеді және, мысалы, басқа сілтеме берілген еңбектерге сілтеме жасаудың тиімділігін арттырады. Ақпаратты тиімді жеткізуге бағытталған көптеген кәсіби жазуларда, белгіленген стильді сақтау, оған бұрыннан үйренген оқырмандардың түсінуін жеңілдетеді. Мұндай стандартталған стильдердің көпшілігі стильдік нұсқаулықтарда сипатталған.
An English writing style is a combination of features in an English language composition that has become characteristic of a particular writer, a genre, a particular organization, or a profession more broadly (e. g., legal writing). An individual's writing style may be distinctive for particular themes, personal idiosyncrasies of phrasing and/or idiolect; recognizable combinations of these patterns may be defined metaphorically as a writer's "voice." Organizations that employ writers or commission written work from individuals may require that writers conform to a "house style" defined by the organization. This conformity enables a more consistent readability of composite works produced by many authors and promotes usability of, for example, references to other cited works. In many kinds of professional writing aiming for effective transfer of information, adherence to a standardised style can facilitate the comprehension of readers who are already accustomed to it. Many of these standardised styles are documented in style guides.
Жеке стильдер
Барлық жазудың белгілі бір стилі болады, тіпті автор жеке стилі туралы ойламайынша да. Стиль мағынаны көрсететінін түсіну маңызды. Мысалы, жазушы еуфория сезімін жеткізгісі келсе, ол өте көп көркемдегіштерді қолданатын стильде жазуы мүмкін. Кейбір жазушылар нақты мақсаттармен, мысалы, көркемдік эффект алу үшін арнайы стильдерді қолданады. Стильдік ережелерді бұзудың көрнекті мысалы – ақын. Мысалы, Э. Э. Каммингстің жазуларында көбінесе тек кіші әріптер қолданылады, сондай-ақ, дәстүрден тыс типография, әріптер арасы мен тыныс белгілері жиі кездеседі. Көркемдік емес жазуларда да, әр адамның өзіне тән стилі болады.
All writing has some style, even if the author is not thinking about a personal style. It is important to understand that style reflects meaning. For instance, if a writer wants to express a sense of euphoria, he or she might write in a style overflowing with expressive modifiers. Some writers use styles that are very specific, for example in pursuit of an artistic effect. Stylistic rule breaking is exemplified by the poet. An example is E. E. Cummings, whose writing consists mainly of only lower case letters, and often uses unconventional typography, spacing, and punctuation. Even in non artistic writing, every person who writes has his or her own personal style.
Өздік стильдер
Көптеген ірі басылымдар бүкіл басылым бойынша қолданылатын стильдік нұсқаулықты белгілейді, бұл газеттер мен танымал журналдар арасында дерлік барлық жерде қолданылатын практика. Бұл стильдік нұсқаулықтар Time журналы қабылдағандай, сөздерді қолдану және сөйлем құрылымы сияқты мәселелерді қамтуы мүмкін. Олар сондай-ақ, басылымға тән ерекшеліктерді де қамтуы мүмкін; мысалы, The Economist журналында мақалалар көбінесе жеке авторға жатқызылмайды. Журналистика, SI бірліктерін қолдану немесе сауалнама құрастыру сияқты жазу түрлерінің әрқайсысы үшін де жалпы ережелер белгіленген.
Many large publications define a house style to be used throughout the publication, a practice almost universal among newspapers and well known magazines. These styles can cover the means of expression and sentence structures, such as those adopted by Time. They may also include features peculiar to a publication; the practice at The Economist, for example, is that articles are rarely attributed to an individual author. General characteristics have also been prescribed for different categories of writing, such as in journalism, the use of SI units, or questionnaire construction.
Академиялық стильдер
Университет студенттері, әсіресе аспиранттар, бекітілген стильде ғылыми жұмыстар жазуға ұсынылады. Бұл тәжірибе мәтіннің түсінікті болуын жақсартады және сілтеме жасалған еңбектерге дұрыс сілтемелердің біркелкі жазылуын қамтамасыз етеді. Көбінесе студенттер өз мамандық саласындағы журналдарда қолданылатын стильді пайдалануға шақырылады. Мемфис университеті кітапханасының «Стильдік нұсқаулықтар мен оқулықтар» тізіміне қазіргі таңдағы баспа түріндегі отыз академиялық стильдік нұсқаулық және он екі онлайн нұсқасы кіреді. Сілтемеленген еңбектерді көрсету академиялық стильдің маңызды бөлігі болып табылады. Онлайн қолжетімді мақалаларды жазу және оларға сілтеме жасау талаптары кейде басылған еңбектерді жазу және оларға сілтеме жасау талаптарынан өзгеше болуы мүмкін. Бұл мәселелердің кейбір егжей-тегжейлері «The Columbia Guide to Online Style» еңбегінде қарастырылған.
University students, especially graduate students, are encouraged to write papers in an approved style. This practice promotes readability and ensures that references to cited works are noted in a uniform way. Typically, students are encouraged to use a style commonly adopted by journals publishing articles in the field of study. The list of Style Manuals & Guides, from the University of Memphis Libraries, includes thirty academic style manuals that are currently in print, and twelve that are available on line. Citation of referenced works is a key element in academic style. The requirements for writing and citing articles accessed on line may sometimes differ from those for writing and citing printed works. Some of the details are covered in The Columbia Guide to Online Style.