Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Серф (Серван) (шамамен 500 – шамамен 583 ж.) – Шотландияның әулиесі. Ол батыс Файф аймағында қадірленген. Тарихи деректерге сәйкес, ол Оркней аралдарының елшісі деп аталуы осылай ғана мүмкін. Әулие Серф Симонберн, Нортумберленд маңындағы (Чоллерфордтың солтүстігіндегі Беллингем жолынан) Сент-Мунго шіркеуімен байланысты. Оның мереке күні – 1 шілде.
Saint Serf or Serbán (Servanus) (c. 500 – c. 583) is a saint of Scotland. Serf was venerated in western Fife. He is called the apostle of Orkney, with less historical plausibility. Saint Serf is connected with Saint Mungo's Church near Simonburn, Northumberland (off the Bellingham Road, north of Chollerford). His feast day is 1 July.
Аңыздар
Дэвид Хью Фармер Серф туралы аңызды "қиялдағы мүмкін емес нәрселер жиынтығы" деп жазды, Серфтің Ханаан патшасы Елиуд пен оның әйелі Алфияның, Арабия патшасының қызының ұлы екенін айтады. Ұзақ уақыт баласыз болғаннан кейін, олардың екі ұлы болды: екіншісі – Серф. Серф Римге келді, және оның қасиеттілігі соншалықты жоғары болды, ол жеті жылға Папа болып сайланды. Киелі орынды тастап, Галлия мен Британияға сапар шекті, содан кейін Шотландияға оралды. Ол жерде Айона аббаты Адомнанмен кездесті, ол оған Лох-Левендегі (кейіннен Сент-Серф аймағы деп аталған) аралды көрсетті. Сол кезде бұл арал пиктілердің Фиб (Файф) патшалығының бір бөлігі болды. Серф сол аралда Сент-Серф аймағына атымен аталатын монастырь құрды, онда ол жеті жыл тұрды. Монастырь – Августин канониктерінің қауымдастығы. Ол 1150 жылы Шотландия королі Дэвид I бастамасымен Санкт-Эндрюс кафедралық монастырінен құрылды. 15 ғасырдан бастап монастырь "Портмоак" деп аталатын болды. Августин монахтығының төрт ғасырдан астам уақытынан кейін, Шотландияның алғашқы протестант патшасы, Шотландияның Джеймс VI, монастырьді Сент-Эндрюс қаласындағы Сент-Леонард колледжіне берді. Бүгінде монастырьдің қалдықтарының аз бөлігі ғана қалды. Оның құлшылық орталығы (немесе оның қызметінің ортасы) Кульрос болды, дәстүр бойынша, оны қасиетті адам құрған. Дуннингте, Стратиарнда, ол пасторлық таяғымен айдаһарды өлтірді дегенді айтады. "Соңында, көптеген кереметтерден кейін, илаһи қасиеттерден кейін, көптеген шіркеулерді салғаннан кейін, [Қасиетті Серф] бауырларына тыныштық сыйлап, шілде айының бірінші күні Дунингтегі ұясында рухын тапсырды; және оның шәкірттері мен провинция халқы оның денесін Куиленроссқа [Кульросқа] алып барды, және онда ол мақтаулармен, гимндермен және әндермен құрметпен жерленді."
David Hugh Farmer wrote that the legend of Serf is "a farrago of wild impossibilities" stating that Serf was the son of Eliud, King of Canaan, and his wife Alphia, daughter of a King of Arabia. Childless for a long time, they at last had two sons: the second was Serf. Serf came to Rome, carrying with him such a reputation for sanctity that he was elected and served as Pope for seven years. He travelled to Gaul and Britain after vacating the Holy See, returning to Scotland. There, he met Adomnán, Abbot of Iona, who showed him an island in Loch Leven (later called St Serf's Inch). At the time, this island was part of the Pictish kingdom of Fib (Fife). Serf founded the eponymous St Serf's Inch Priory on the island, where he remained seven years. The priory was a community of Augustinian canons. It was founded from St. Andrews Cathedral Priory at the initiation of King David I of Scotland in 1150. From the 15th century onwards the priory began to be referred to as "Portmoak". After more than four centuries of Augustinian monastic life, the first Protestant king of Scots, James VI of Scotland, granted the priory to St Leonard's College, St Andrews. Today, there are only a small amount of remains left of the priory. The centre of his cult (and possibly of his activity) was Culross, which according to tradition, was founded by the saint. At Dunning, in Strathearn, he is said to have slain a dragon with his pastoral staff. "Finally, after many miracles, after divine virtues, after founding many churches, [Saint Serf], having given his peace to the brethren, yielded up his spirit in his cell at Dunning, on the first day of the Kalends of July; and his disciples and the people of the province take his body to Cuilenross [Culross], and there, with psalms and hymns and canticles, he was honourably buried."
Серф және манго
Қасиетті Серф, сондай-ақ Қасиетті Кентигерн деп аталған Қасиетті Мунгоның замандасы болған деседі, бірақ ол Адомнан мен Мунгоның екеуінің де бір уақытта өмір сүрген болуы мүмкін емес. Аңыз бойынша, британдық ханшайым (кейіннен қасиетті болған) Тенева (Тенау) некеге тұрмас бұрын жүкті болғанда, оның отбасы оны биік жартастан лақтырып жіберген. Ол құлаудан ешқандай зардап шекпестен аман қалды, жақын арада адамсыз қайықпен кездесті. Баруға үйі жоқ екенін білген ол қайыққа мінді, ол оны Форт шығанағы арқылы Кульросқа жеткізді, онда Қасиетті Серф оған күтім жасады; ол оның ұлы, Қасиетті Кентигерн (Қасиетті Мунго) үшін асырап алушы атанды. Тағы бір аңыз бойынша, Мунго Серфтің үй жануары болған торғайды тірілткен екен. Оның сыныптастары құсты өлтіріп, оның өліміне оны кінәлі етуді жоспарлаған.
Saint Serf is said to have been a contemporary of Saint Mungo, also known as Saint Kentigern, though he could not have lived at the same time as both Adomnán and Mungo. A legend states that when the British princess (and future saint) Theneva (Thenaw) became pregnant before marriage, her family threw her from a cliff. She survived the fall unharmed, and was soon met by an unmanned boat. She knew she had no home to go to, so she boarded the boat; it sailed her across the Firth of Forth to land at Culross where she was cared for by Saint Serf; he became foster father of her son, Saint Kentigern (Saint Mungo). Another legend states that Mungo restored a pet robin of Serf's to life. The bird had been killed by some of his classmates who had planned to blame him for its death.
Шіркеулер
Сент-Серф – Файф, Эдинбург және Орталық Шотландиядағы шіркеулерге ең көп берілетін атаулардың бірі. Осы атау сондай-ақ аймақтағы мектептермен де байланысты.
Saint Serf is a relatively common dedication for churches in Fife, Edinburgh and Central Scotland. The name also attaches to schools in the area.