1983 ж. Боб Фосс режиссерлік еткен «Жұлдыз 80» фильмі – канадалық модель Дороти Страттеннің трагедиялық өмірі мен қанымен аяқталған махаббаты туралы. Фильмде Мариэль Хемингуэй мен Эрик Робертс басты рөлдерде.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1983 жылы Боб Фоссе түсірген фильм.
1983 film by Bob Fosse
Star 80 – 1983 жылы Боб Фоссе жазған және режиссерлік еткен американдық тамырлы драмалық фильм. Ол Тереза Карпентердің «Плеймейттің өлімі» атты Пулитцер сыйлығын жеңіп алған «Village Voice» газетіндегі мақаласы негізінде жасалған және 1980 жылы күйеуі Пол Снайдердің қолынан қаза тапқан канадтық Playboy моделі Дороти Страттеннің өміріне арналған. Фильмнің атауы Снайдердің жеке номерлік тақталарының бірінен алынған. Бұл фильм Фоссенің 1987 жылы қайтыс болғанға дейінгі соңғы фильмі болды. Фильмде Мариел Хемингуэй Страттен рөлінде, ал Эрик Робертс Снайдер рөлінде ойнаған, сондай-ақ Клифф Робертсон, Кэрролл Бейкер, Роджер Рис, Стюарт Деймон, Джош Мостель және Дэвид Кленнон қосалқы рөлдерде ойнады. Фильм Страттеннің Снайдермен қарым-қатынасын, олардың Лос-Анджелеске көшуін, Playboy моделі ретінде жеткен табысын, олардың қарым-қатынасының аяқталуын және оның қазасын көрсетеді. Star 80 Ванкувер мен Лос-Анджелесте түсірілді; ал нақты кісі өлтіру және өзін-өзі өлтіру оқиғасы болған үйде өлім көрінісі түсірілді. Фильм 1983 жылдың 10 қарашасында көрсетілімге шықты. Бастапқыда сыншылардан әртүрлі пікірлер алды, бірақ Хемингуэй мен Робертстің актерлік шеберлігі жоғары бағаланды. Фильм жылдар өте қайта қаралып, жағымды пікірлерге ие болды.
Star 80 is a 1983 American biographical drama film written and directed by Bob Fosse. It was adapted from the Pulitzer Prize winning Village Voice article "Death of a Playmate" by Teresa Carpenter and is based on Canadian Playboy model Dorothy Stratten, who was murdered by her husband Paul Snider in 1980. The film's title is taken from one of Snider's vanity license plates. The film was Fosse's final film before his death in 1987. The film stars Mariel Hemingway as Stratten and Eric Roberts as Snider, with Cliff Robertson, Carroll Baker, Roger Rees, Stuart Damon, Josh Mostel, and David Clennon in supporting roles. The film chronicles Stratten's relationship with Snider, their move to Los Angeles, her success as a Playboy model, the dissolution of their relationship, and her murder. Star 80 was filmed on location in Vancouver and Los Angeles; the death scene was filmed in the same house in which the real murder suicide took place. The film was released on November 10, 1983. It initially received mixed reviews from critics, but the performances of Hemingway and Roberts received critical acclaim. The film has been reappraised over the years and has been reviewed positively.
Сюжет
1980 жылы Дороти Страттен қайтыс болды, күйеуі осы сәтке дейін болған оқиғалар туралы өзіне-өзі айтып береді. Қылмыскердің қаскөйліктерімен араласқан бірнеше флеш-бэк арқылы оқиға баяндалады. Екі жыл бұрын Стреттен өзінің туған қаласы Ванкувердегі (Британдық Колумбия) "Dairy Queen" фирмасында жұмыс істеп жүрген кезде, ол кішігірім алаяқ және суицид жасаушы Пол Снайдермен танысады. Снайдер Страттенді өзінің мектеп балына алып кетуге көндіреді. Ол Страттенді көңіл бөледі және мақтап, оны Полароид фотосуреттерінде жалаңаш күйде тұруға көндіреді. Ол Доротидің өмірін басқаруға тырысады, оған жақындаған кез келген еркекті қорқытады және оның жеке менеджері болуды талап етеді. Снайдер жалаңаш суреттерді Stratten үшін портфолио жасауға кәсіби адамды көндіру үшін қолданады. Снайдер Stratten-тің анасының келісім нысанына қол қоюын жасамалап, портфолионы Playboy-ге жібереді. Журнал Страттенді Лос-Анджелеске кәсіби фотограф үшін фотоға түсуге шақырады. Playboy баспасының негізін қалаушы және баспашысы Хью Хефнер 1979 жылдың тамызындағы санында Страттенді Айдың Playmate-і етіп сайлады. Хефнер Страттенге баспана береді және оған Л.А. Плейбой клубында қоян ретінде жұмыс береді. Снайдер Страттенге қысым жасап, онымен үйленуге мәжбүрлейді. Ол актерлік мансабын кішкентай кино және теледидар рөлдерімен бастайды және 1980 жылы жылдың Playmate болды. Снайдер STAR 80 нөмірлік тақтасы бар жаңа Mercedes SL сатып алады, бірақ сәтсіз бизнес-жобалардан ақша жоғалтып, Stratten-тің табысынан кейін көлеңкеде қалғаннан кейін өзін күйзеліске ұшырады. Playboy Mansion-да Стреттен кинорежиссер Арам Николастың назарына түседі, ол оған кинодағы рөл үшін оқуға мүмкіндік береді. Снайдер Стреттенді іздеу үшін жеке тергеуші жалдап, Стреттен мен Николас бірге ұйықтап жатқанын біледі. Снайдер Стреттен оны тастап кетуге ниетті екенін айтқаннан кейін мылтық сатып алады. Николастың қалауына қарсы, Страттен Снайдермен қаржылық келісім жасау үшін кездеседі. Снайдер Страттенге оны тастап кетпеуін сұрайды, бірақ ол неке аяқталғанын айтады. Ашулы күйінде ол қызды зорлап, атып өлтіреді. Ол өзін ату үшін қаруды өзіне қарай бұра бастағанда, экран қара түске айналады.
In 1980, Dorothy Stratten lies dead as her husband rants to himself about the events that led up to the present moment. Through a series of flashbacks that are interspersed by the murderer's rants, the story is told. Two years earlier, Stratten was working at a Dairy Queen in her hometown of Vancouver, British Columbia when she met Paul Snider, a brash small time scam artist and pimp. Snider charms Stratten into taking him to her high school prom. He woos Stratten with attention and flattery, convincing her to pose nude in Polaroid photographs. He tries to run Dorothy's life, threatens any other man who comes near her and insists on being her personal manager. Snider uses the nude photographs to persuade a professional to create a portfolio for Stratten. Snider forges the signature of Stratten's mother on a consent form and sends the portfolio to Playboy. The magazine invites Stratten to Los Angeles to pose for a professional photographer. Playboy founder and publisher Hugh Hefner makes Stratten Playmate of the Month for the August 1979 issue. Hefner provides lodging for Stratten and gives her a job as a bunny at an L. A. Playboy Club. Snider pressures Stratten into marrying him. She begins an acting career with small film and television roles and is made 1980's Playmate of the Year. Snider purchases a new Mercedes SL with the vanity license plate STAR 80, but feels dejected after losing money on failed business ventures and being eclipsed by Stratten's success. At the Playboy Mansion, Stratten catches the eye of film director Aram Nicholas, who lets her read for a film role. Snider hires a private investigator to follow Stratten and learns that Stratten and Nicholas are sleeping together. Snider buys a shotgun after Stratten insists that she intends to leave him. Against Nicholas's wishes, Stratten meets with Snider to arrange a financial settlement. Snider pleads with Stratten not to leave him, but she says that the marriage is over. Enraged, he rapes and shoots her. As he then turns the gun on himself, the screen turns to black with the gunshot.
Өндіріс
Жоба идеясы Боб Фосс досы Пэдди Чайефскидің "The Village Voice" газетінде жарық көрген Тереза Карпентер жазған, Страттен туралы Пулитцер сыйлығын жеңіп алған мақаланы ұсынғаннан кейін туды. 1981 жылдың мамырында Фосс бастапқыда "Дорроти Страттен оқиғасы" деп аталған сценарийді дамытып жатқаны жарияланды. Фильм Фос фильмді жариялағаннан кейін көп ұзамай қайтыс болған Чайефскиге арналды. Мариэль Хемингуэй бұл рөлге өте лайықты екеніне сеніп, хаттар, телефон хабарлары және Фосске бару арқылы рөл үшін белсенді түрде күресті. Төрт сынақтан кейін ол рөлді жеңіп алды, ал оның кастингі 1982 жылдың наурыз айында жарияланды. 2020 жылы түсірілген "Тіл: Кинодағы жалаңаштықтың тарихы" атты деректі фильмде Хемингуэй рөлге түсуге дейін көкірек ұлғайту операциясын жасағанын мойындайды, бірақ "Мен мұны өзім үшін жасадым. Бұл рөл үшін мен мұндай нәрсе істемес едім" дейді. Хемингуэйдің Страттен рөліндегі жалаңаш суреттері 1984 жылғы "Playboy" журналының қаңтар санында жарияланды. Алдын ала өндіріс 1982 жылдың қаңтар айында Страттеннің туған қаласы Ванкуверде басталды. Страттеннің жатын бөлмесі, орта мектеп спорт залы және оның Снайдермен танысқан "Dairy Queen" мекемесінің декорациялары жасалды. Хефнер өз мүлігінде түсіруге рұқсат бермегендіктен, Калифорния штатының Пасадена қаласындағы бос үй Хефнердің сарайын еске түсіретіндей жаңартылды. Фильм шыққаннан кейін Хефнер көңілі қалды, оны "тынышсыз" деп сипаттады. Фильмдегі кештердегі көріністерде нағыз "Playboy" модельдері түсті.
The idea for the project began when Bob Fosse's friend Paddy Chayefsky recommended a Pulitzer Prize winning article about Stratten written by Teresa Carpenter that had appeared in The Village Voice. In May 1981, it was announced that Fosse was developing a screenplay, originally titled The Dorothy Stratten Story. The film was dedicated to Chayefsky who died shortly after Fosse announced the film. Mariel Hemingway believed she was ideal for the part and campaigned for it vigorously with letters, telephone messages and visits to Fosse's home. She eventually won the role after four auditions, and her casting was announced in March 1982. In the 2020 documentary Skin: A History of Nudity in the Movies, Hemingway admits she did indeed have a breast enlargement procedure before being cast, but says "I did it for me. I wouldn't have done that because of a movie." Nude photographs of Hemingway posing as Stratten appeared in the January 1984 issue of Playboy magazine. Preproduction began in Stratten's hometown of Vancouver in January 1982. Sets were created to represent Stratten's bedroom, high school gymnasium and the Dairy Queen where she had met Snider. After Hefner refused to allow filming at his estate, an unoccupied mansion in Pasadena, California was renovated to resemble Hefner's mansion. After the film's release, Hefner expressed disappointment, describing it as "too shallow." The film's party scenes show actual Playboy models.
Шығару және қабылдау
Фильм 1983 жылғы 10 қарашада ірі қалалардағы 16 кинотеатрда көрсетіліп, тұңғыш демалыс күндері 233 313 доллар жинады. Warner Bros. Рождество мерекесіне фильмді көбірек кинотеатрларға шығаруды және келесі «Оскар» марапаттау салтанатына дейін кеңінен көрсетуді жоспарлады. Ақырында, фильм АҚШ-та 6 472 990 доллар жинады және 1984 жылдың басында 502 кинотеатрда көрсетілді. Rotten Tomatoes сайтында 16 рецензия негізінде «Star 80» фильміне 81% мақұлдау берілді, орташа бағасы 7.4/10. Metacritic сайтында 13 сыншының пікірі бойынша 63% балл жинады, бұл «жалпы алғанда оң пікірлер» екенін көрсетеді. Фильмге сыншылар тарапынан көзқарас әртүрлі болды, The Washington Post басылымы оны «Боб Фоссенің соңғы әсем, бірақ ұнамсыз туындысы» деп атады. The Chicago Tribune газетінің Джин Сискел бұл фильмді 1983 жылғы 10 үздік фильмнің тізіміне қосты, бірақ фильмнің өте жағымсыз екенін мойындады. Chicago Sun Times газетінің Роджер Эберт фильмге төрт жұлдыз берді және оны «маңызды фильм» деп бағалады. 1986 жылғы қазан айында Джоан Риверстің «The Late Show» бағдарламасында Сискелмен бірге болған Эберт Робертстің «Star 80» фильміндегі жұмысы үшін «Оскарға» ұсынылуы керек екенін айтты. Эберт «Star 80 синдромы» деген терминді қолданды, Гари Олдменнің «Sid and Nancy» фильміндегі Сид Вишестің рөлі Робертстің рөліне ұқсас себеппен назардан тыс қалғанын айтты: «Голливуд актерді жағымсыз кейіпкер рөлінде ойнағаны үшін, оның өнеріне қарамастан, номинацияламайды».
The film opened in 16 theaters in major cities on November 10, 1983, grossing $233,313 on its opening weekend. Warner Bros. planned to release the film to more theaters for the Christmas season and to give it a wide release in time for the next Academy Awards ceremony. Eventually, the film grossed $6,472,990 in the U. S. and was shown at a peak of 502 theaters in early 1984. Star 80 has an 81% approval rating on Rotten Tomatoes, based on 16 reviews, with an average rating of 7.4/10. On Metacritic, it has a score 63%, based on reviews from 13 critics, indicating "generally favorable reviews". Critical reception to the film was generally mixed, The Washington Post called it "Bob Fosse's latest stylish stinker". Gene Siskel of The Chicago Tribune placed the film on his list of the 10 best films of 1983, but acknowledged that the film was very unpleasant. Chicago Sun Times critic Roger Ebert awarded the film four out of four stars and deemed it an "important movie". Appearing with Siskel on an October 1986 edition of The Late Show Starring Joan Rivers, Ebert said that Roberts should have been nominated for an Oscar for his work on Star 80. Ebert coined the phrase "Star 80 syndrome" after claiming that Gary Oldman's performance as Sid Vicious in Sid and Nancy was snubbed for the same reason as was Roberts': "Hollywood will not nominate an actor for portraying a creep, no matter how good the performance is."