Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канаданың алғашқы ұлттарының әскері, саясаткер және белсендісі.
Canadian First Nations soldier, politician and activist
Ерте өмір
Фрэнсис Пегамагабоу 1891 жылдың 9 наурызында қазіргі Онтарио штатының Нобель қаласында орналасқан Шаванага алғашқы ұлтының резервациясында дүниеге келген. Оджибве тілінде оның аты Бинаасви ("соққысымен соғатын жел") болған. Франсис үш жасқа толғанда әкесі қайтыс болды, ал анасы оны тастап, Хенви-Инлет алғашқы ұлтының үйіне қайтып келді. Ол ақсақал Ноа Небиманиквод тәрбиесінде Шаванагада өсті, онда ол дәстүрлі дағдыларды – аң ауру, балық аулау және дәстүрлі медицинаны үйренді. 1914 жылдың қазан айының басында ол 1-ші канадтық дивизияның 1-ші канадтық жаяу әскер батальонымен бірге шетелге аттанды – Еуропада соғысуға жіберілген канадтық әскерлердің алғашқы тобы. Сол жердегі әріптестері оған «Пэгги» деген лақап ат қойды. 1915 жылдың сәуір айында Пегамагабоу екінші Ипр шайқасына қатысты, онда немістер Батыс майданында алғаш рет хлор газын қолданды; осы шайқаста ол снайпер және барлаушы ретінде көзге түсе бастады. 1917 жылдың 6-7 қарашасында Пегамагабоу екінші Пасшендейл шайқасындағы ерлігі үшін Әскери медаліне қосымша таға алды. Шайқас барысында Пегамагабоу батальонына Пасшендейлге шабуыл жасау міндеті жүктелді. Соғыс 1918 жылдың қараша айында аяқталды, ал 1919 жылы Пегамагабоу Канадаға қайта оралды. Ол соғыстың көп бөлігінде қызмет етті, 378 неміс әскерін жойғаны және тағы 300-ін тұтқынға алғаны туралы мәлімделді. Он жылдан кейін ол 1933 жылдан 1936 жылға дейін кеңесші болып тағайындалды. 1933 жылы Үндістер істері департаменті (DIA) саясатын өзгертіп, алғашқы ұлттар басшыларына DIA-мен тікелей хат алмасуға тыйым салды. Барлық хат-хабарлар 1933 жылдың көктемінен бастап үнді агенті арқылы жүргізілуі керек еді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскерде қызмет еткен алғашқы ұлттар мүшелері саяси белсенділікте ерекше көзге түсті. Олар әлемді аралап, окоптардағы әріптестерінің құрметін алды және жаңадан өкілеттік алған үнді агентінің ықпалынан тыс қалуға ниет білдірді. Тарихшы Пол Уильямс осындай жақтаушыларды «қайта оралған сарбаздар басшылары» деп атады және Пегамагабоуды қоса алғанда, ерекше белсенді болғандарын атап көрсетті. Бұл Дейлимен қарым-қатынастың ушығуына әкеліп соқты және Пегамагабоудың басшылық лауазымынан алынуына себеп болды. Үнді агенттері оны «ақыл-есі дұрыс емес» деп таныстырып, оны және оның жақтастарын ықпалынан шығаруға тырысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Пегамагабоу Онтарио штатының Нобель қаласына жақын жердегі оқ-дәрі зауытында күзетші болып жұмыс істеді және жергілікті милицияда аға сержант болды. 1943 жылы ол алғашқы ұлттар ұйымы – Туған тәуелсіз үкіметінің Жоғарғы басшысы болды.
Francis Pegahmagabow was born on March 9, 1891, on what is now the Shawanaga First Nation reserve in Nobel, Ontario. In Ojibwe his name was Binaaswi ("the wind that blows off"). When Francis was three years old, his father died and his mother subsequently left him to return to her home in the Henvey Inlet First Nation. He was raised by elder Noah Nebimanyquod and grew up in Shawanaga, where he learned traditional skills such as hunting, fishing, and traditional medicine. In early October 1914 he was deployed overseas with the 1st Canadian Infantry Battalion of the 1st Canadian Division—the first contingent of Canadian troops sent to fight in Europe. His companions there nicknamed him "Peggy". In April 1915, Pegahmagabow fought in the Second Battle of Ypres, where the Germans used chlorine gas for the first time on the Western Front; it was during this battle that he began to establish a reputation as a sniper and scout. On November 6/7, 1917, Pegahmagabow earned a Bar to his Military Medal for his actions in the Second Battle of Passchendaele. During the fighting, Pegahmagabow's battalion was given the task of launching an attack at Passchendaele. The war ended in November 1918 and in 1919 Pegahmagabow was invalided back to Canada. He had served for almost the whole war, he was credited with killing 378 Germans and capturing 300 more. A decade later, he was appointed councillor from 1933 to 1936. In 1933 the Department of Indian Affairs (DIA) changed its policies and forbade First Nation chiefs from corresponding with the DIA. They directed that all correspondence, as of the spring of 1933, go through the Indian agent. First Nation members who served in the army during World War I were particularly active as political activists. They had travelled the world, earned the respect of the comrades in the trenches, and refused to be sidelined by the newly empowered Indian agent. Historian Paul Williams termed these advocates "returned soldier chiefs", and singled out a few, including Pegahmagabow, as being especially active. This caused intense disagreements with Daly and eventually led to Pegahmagabow being deposed as chief. The Indian agents labelled him a "mental case" and strove to sideline him and his supporters. During World War II Pegahmagabow worked as a guard at a munitions plant near Nobel, Ontario, and was a Sergeant major in the local militia. In 1943, he became the Supreme Chief of the Native Independent Government, an early First Nations organization.
Мұра
Канадалық журналист Адриан Хейс 2003 жылы «Пегамагабоу: Аңызға айналған батыр, ұмытылған қаһарман» атты Пегамагабоудың өмірбаянын жазды, ал 2009 жылы «Пегамагабоу: Өмірі бойы батыр» деген тағы бір кітап жарық көрді. Канадалық романист Джозеф Бойденнің 2005 жылғы «Үш күндік жол» романы Пегамагабоудан шабыттанды. Романның басты кейіпкері – Пегамагабоу сияқты Бірінші дүниежүзілік соғыста әскери снайпер болып қызмет ететін ойдан шығарылған тұлға, алайда Пегамагабоу да екінші дәрежелі кейіпкер ретінде бейнеленеді. Бинасуи Канададағы 5 долларлық полимерлік банкноталарға ілігу үшін 2020 жылы өткен іріктеудің сегіз финалисінің бірі болды.
Canadian journalist Adrian Hayes wrote a biography of Pegahmagabow titled Pegahmagabow: Legendary Warrior, Forgotten Hero, published in 2003, and another titled Pegahmagabow: Life Long Warrior, published in 2009. Canadian novelist Joseph Boyden's 2005 novel Three Day Road was inspired in part by Pegahmagabow. The novel's protagonist is a fictional character who, like Pegahmagabow, serves as a military sniper during World War I, although Pegahmagabow also appears as a minor character. Binaaswi is one of eight 2020 finalists for the $5 polymer bills in Canada.
Марапаттар
Ол бірінші рет Ипрдің екінші шайқасында, Фестуберт пен Живаншиде шайқасқанда, маңызды хабарларды артқа жеткізуде батылдық танытқандығы үшін әскери медальмен марапатталды. 2005 жылғы "Үш күндік жол" романын зерттеу кезінде Бойденнен Пегамагабоу неге "Ерен еңбегі үшін медаль" немесе "Виктория кресі" сияқты жоғары награда алмағанын ойлағанын сұрады. Бойден бұл Пегамагабоудың алғашқы ұлт өкілі болғандықтан және оның мергеншілік кезінде бақылаушыны пайдаланбағандығына байланысты, оның атып түсірген немістердің санына күдікпен қараған кейбір офицерлердің қызғанышы болуы мүмкін деп болжады.
He was first awarded the Military Medal while fighting at the second battle of Ypres, Festubert and Givenchy, for courage above fire in getting important messages through to the rear. While researching his 2005 novel Three Day Road, Boyden was asked about why he thought that Pegahmagabow had not received a higher award like the Distinguished Conduct Medal or the Victoria Cross. Boyden speculated it was due to Pegahmagabow being a First Nations soldier, and that there may have been jealousy on the part of some officers who he felt might have been suspicious of the number of Germans Pegahmagabow claimed to have shot because he did not use an observer while sniping.